Wiciokrzew: sadzenie i pielęgnowanie gatunków jadalnych i dekoracyjnych.

Jeszcze około 50 lat temu wiciokrzew był znany w kulturze jedynie jako szybko rosnący krzew ozdobny z kręconymi lub wyprostowanymi pędami. Ta bezpretensjonalna, łatwo ukształtowana roślina była aktywnie wykorzystywana do pionowego ogrodnictwa łuków i altan w prywatnych ogrodach i do tworzenia ulic w parkach i na placach. Jako kulturę jagodową, wiciokrzew poleciła Konferencja Ogólnounijna w sprawie wprowadzenia nowych pożytecznych roślin do kultury zaledwie 40 lat temu, chociaż mieszkańcy Dalekiego Wschodu i Syberii doceniali jej godność przez długi czas. Do tej pory liczba odmian tego krzewu rośnie z roku na rok, a dzięki aktywnej kampanii reklamującej jej wartość w zasobach online, wielu ogrodników jest skłonnych do wzrostu zachorowań, które nie wymagają specjalnej troski na swojej stronie. Sadzenie i pielęgnacja wiciokrzewu - procedury nie są bardzo skomplikowane, ale nieznajomość agrotechniki tej kultury niektórych szybko prowadzi do rozczarowania, dlatego lepiej jest wcześniej się z nią zapoznać.

Rodzaje i odmiany wiciokrzewu

Wśród znanych gatunków wiciokrzewu (w Rosji jest ich tylko około 14), w kulturze wyróżniają się jedynie rośliny ozdobne i gatunki owoców jadalnych. Drzewa ozdobne to często kędzierzawe lub lianate krzaki, osiągające wysokość 1,5-2 m (wiciokrzew Henry'ego, ognisty) do 5-7 m (wiciokrzew brązowy, kręty, rzęski, japoński, koliber, itp.). Owoce tych gatunków nie nadają się do jedzenia, dlatego są cenione bardziej za kolorowe i niewiarygodnie aromatyczne kwitnienie pod koniec wiosny - wczesne lato, które w sprzyjających warunkach może powtórzyć się na początku jesieni. Jagody dojrzewające - jaskrawoczerwone, różowe, pomarańczowo-żółte lub czarno-fioletowe - dekorują wiciokrzew przed upływem czasu, zanim zasną.

Materiałem wyjściowym do stworzenia wielu popularnych odmian wiciokrzewów są dziś gatunki o jadalnych owocach: Altaic (L. altaica), jadalny (L. edulis), wiciokrzew Regelia (L. regeliana), wiciokrzew Pallas (L. pallasii), Kamczatka (L. kamtschatica ) i wiciokrzewu Turchaninov (L. turczaninovii). Wszystkie są zawarte w polimorficznej formie tetraploidalnej niebieskiego wiciokrzewu (L. caerulea) i coraz częściej pod tą nazwą trafiają do ogrodników na działkach. Owoce oryginalnego gatunku nie mają szczególnych właściwości smakowych, ale jagody odmian pochodzących z nich wyróżniają się przyjemnym aromatem, słodkim lub kwaśno-słodkim smakiem i stosunkowo dużą (do 1,5 g wagi). Ponieważ wszystkie krzewy wiciokrzewu niebieskiego są uważane za mrozoodporne i równie odporne na choroby i szkodniki, przy wyborze odmiany należy zwrócić uwagę na smak i czas dojrzewania jagód. Najbardziej słodkie są odmiany Kamczatki "Deser", "Chosen", "Pavlovskaya", "Amphora", a słodko-słodko-kwaśny smak jest rozpieszczany jagodami odmian "Kopciuszek", "Tomichka", "Pamięć Gidzyuka", "Bakcharskaya", "Long-fruit" itp. Dla jagód odmian wysokoplennych "Blue Bird", "Sirius", "Fire Opal", "Iliad" charakteryzuje się goryczką, która znika dopiero po przetworzeniu (w dżemie, kompotach). Wczesne okresy dojrzewania są inne: Tomiczka, Long-fruit, Bakcharskaya, Start, itd., Średnimi odmianami są Bluebird, Pavlovskaya, Cinderella, a późno dojrzewające to Deser, Roxana, "Berel" itp. Wybierając odmianę wiciokrzewu, zaleca się również uwzględnienie skłonności niektórych odmian (Tomichka, Bakcharskaya, Vasyuganskaya itp.) Do zasypiania, które, gdy są sadzone w odległych obszarach podmiejskich, mogą prowadzić do częściowej utraty plonów.

Wybór materiału do sadzenia

Z uwagi na to, że wiciokrzew bardzo łatwo się rozmnaża (sadzonki, sadzonki i nasiona), jego sadzonki są często oferowane na spontanicznych rynkach, a często - sadzonek, które nie zachowują cech charakterystycznych dla odmian. Kupując niekontrolowane rośliny, ogrodnik może skazać się na zakup krzewu z niesmacznymi, gorzkimi jagodami, a co za tym idzie - rozczarowanie kulturą. Dlatego zaleca się, aby próbki odmian wiciokrzewia wybierać wyłącznie w badanych szkółkach. Najlepsze do sadzenia są 2-letnie sadzonki, które mają od 2 do 4 elastycznych gałęzi około 30 do 40 cm długości i rozgałęzione zdrowe korzenie. A ponieważ niebieskie wiciokrzew jest rośliną samozapyloną, należy sadzić od 2 do 3 krzewów różnych odmian o tym samym okresie kwitnienia (lub 2-3 krzewów odmiany wczesnej, środkowej i późnej), aby skutecznie je sfermentować.

Sadzenie wiciokrzewu

Zaleca się sadzenie zarówno ozdobnych, jak i jadalnych gatunków wiciokrzewów jesienią - pod koniec września - października, ponieważ pąki tego krzewu (zwłaszcza we wczesnych odmianach) budzą się bardzo wcześnie na wiosnę. Wybór miejsca na wszelkiego rodzaju powinien zapewniać dobre oświetlenie i ochronę roślin przed północnymi wiatrami (np. Budowle) - przyspiesza początek ich wegetacji, sprzyja obfitemu kwitnieniu i owocowaniu. Zaleca się również "z marginesem na przyszłość" dostarczanie jadalnych wiciokrzewów o wystarczającej powierzchni (powierzchnia 2x2,5 m) i dekoracyjnych - podporach. Ponieważ krzew ten osiąga wiek 35 lat i osiąga średnicę od 1,5 do 2 metrów z wiekiem, bliskie ułożenie (w odległości 1 m) roślin powoduje pogrubienie plantacji i spadek owocowania.

Uważa się, że odżywianie i skład gleby wiciokrzewu nie jest zbyt wymagający, ale praktyka wykazała, że rozwija się lepiej na słabo kwaśnych, dobrze nawożonych, piaszczystych iłach gliniastych. Na terenach podmokłych rośnie gorzej, chociaż uważa się go za wilgoć, dlatego przy bliskim (do 0,5 m) występowaniu wód gruntowych konieczne jest sadzenie na grzbietach. Wgłębienia o wymiarach 40 x 40 x 40 cm do sadzenia wiciokrzewu należy umieścić w odległości 1,5 - 2 m, a napełnić je dużymi dawkami nawozu - humusem lub kompostem (2 wiadra), solą potasową i podwójnym superfosfatem (200 g) lub popiołem (1-2 filiżanki ). Nawozy należy starannie wymieszać z wykopaną ziemią i wypełnić doły za 2/3 - 3/4, następnie posadzić sadzonki w niezatwierdzonej glebie ogrodowej. Takie wzbogacenie gleby gwarantuje stabilne sadzenie, ponieważ przez pierwsze 5 lat aktywnie zwiększają system korzeniowy. Podczas sadzenia w świeżo wykopanych dołkach, należy przewidzieć osiadanie gleby i umieścić każdą sadzonkę tak, aby jej szyjka korzeniowa po skurczeniu została zakopana na wysokości maksymalnie 3-4 cm .Po zabiegu sadzonki są obficie podlewane i mulczone rowkami przez próchnicę, drobno siekaną słomę lub trociny o grubości warstwy 4 cm.

Cechy pielęgnacji jadu wiciokrzewu

Należy szczególnie podkreślić, że w porównaniu z innymi krzewami zmielona część wiciokrzewu (jadalnego) rośnie zbyt wolno przez pierwsze 3 do 4 lat - wzrasta do wysokości metra pod koniec czwartego roku i osiąga tylko 80 cm średnicy .. Wielu ogrodników, biorąc pod uwagę tę patologię, staraj się "pobudzać" jego aktywność częstym nawożeniem i odpadkami, co w rezultacie prowadzi do wyniku wprost przeciwnego. Sekret tkwi w osobliwościach rozwoju kultury. Pomimo wczesnego początku wegetacji, najbardziej intensywny okres wzrostu pędów wiciokrzewu trwa maksymalnie 10 dni, a kończy całkowicie w czerwcu, a całkowity czas aktywności od początku kwitnienia do dojrzewania owoców wynosi tylko 30-40 dni. Ten krzew "ma czas", aby czasem odpocząć, znów zakwitnąć, a nawet unieść, ale długo strzela w młodym wieku i nie rośnie. Uwaga: w przeciwieństwie do gatunków jadalnych, wiciokrzew ozdobny charakteryzuje się zwiększonym wzrostem (czasami nawet do 1 - 1,5 m rocznie), który pozwala buszowi regenerować się i w pełni kwitnąć nawet po zamrożeniu.

Zimowe wiciokrzew

W kwestii zimujących wiciokrzewów wielu ogrodników z pewnością polegało na charakterystyce swojej niesamowitej odporności na mróz: ta roślina może wytrzymać zauważalne zniszczenie obniżenia temperatury o minus 50 ° C i nie cierpi na nawracające przymrozki w okresie kwitnienia, nawet w temperaturze od minus 5 do 8 ° C. Praktyka wykazała jednak, że podczas długich zimowych kserokopytów krzew może przedwcześnie opuścić stan spoczynku, a po wznowieniu intensywnych przymrozków pąki owocowe zostają uszkodzone. W latach o tak nienormalnej zimie obniżenie plonu wiciokrzewu jest nieuniknione, ale nie należy podejmować żadnych dodatkowych działań w zakresie pielęgnacji roślin, z wyjątkiem mulczowania, w celu udanego zimowania gatunków jadalnych. Łatwe schronienie dla młodych i dorosłych krzewów polecane jest tylko bardzo cennym gatunkom dekoracyjnym (Brown honeysuckle, Japanese, Henry, fiery).

Podlewanie i ściółkowanie

Ponieważ okres wegetacji wiciokrzewu rozpoczyna się wcześnie i przechodzi "przyspieszony", wtedy uwaga ogrodnika zaczyna wymagać przed innymi roślinami. Wiosną, podczas aktywnego wzrostu, kwitnienia i owocowania (szczególnie w suchych źródłach), kultura ta wymaga regularnego podlewania i mulczowania w pobliżu jałowych kręgów w celu zachowania wilgoci. Nieodpowiednie nawilżanie gleby w tym czasie staje się częstą przyczyną spadku wydajności jadalnej wiciokrzewu, spadku wielkości jagód i ich walorów smakowych (wzrost goryczy). Ogólnie rzecz biorąc, warto powiedzieć, że smak jagód w tej kulturze, nawet z tej samej odmiany w tym samym miejscu, może zmieniać się co roku, ponieważ zależy w dużej mierze od pogody i wystarczającej podaży roślin z wilgocią i nawozami. Dlatego dżemy gotowane z nich w różnych latach mogą smakować jak jagoda, wiśnia i borówka. Wysadzanie wiciokrzewu na nieleczonych, szybko wyschniętych obszarach (na dziewiczym terenie), może zdyskredytować nawet najlepsze odmiany z słodkimi jagodami.

Najlepsze opatrunek wiciokrzewu

Oprócz terminowego podlewania, pielęgnacja wiciokrzewu obejmuje okresowe karmienie, cięcie i niszczenie chwastów w rzędach, w których do silnego wzrostu krzewów można sadzić warzywa lub roczne kwiaty. Posadzone w zapłodnionych dołkach młode rośliny nie potrzebują dodatkowego żywienia przez 2 lata, ale z początkiem owocowania wczesną wiosną zaleca się nawożenie azotem za pomocą azotanu amonu lub mocznika : w celu zwiększenia wzrostu pędów, 30 g nawozu należy rozpuścić w 10 l wody i 1-1,5 l rozwiązanie dla każdej rośliny lub pojenia na liściach. Nie złe wyniki dają rozwiązania nawozowe ptasich odchodów (1:10) i dziewanny (1: 6). Aby odżywić się bezpośrednio w strefie korzeniowej, możliwe jest przebicie obwodu koron łomem od 4 do 8 otworów o głębokości 30 do 60 cm (im starszy krzew, tym więcej głębokości i liczby otworów), wlej do nich nawozy i wypełnij je ziemią. Najlepszym opatrunkiem z wiciokrzewu zaleca się rozpocząć od początku wegetacji w odstępie 2 tygodni i zakończyć nie później niż w połowie lipca. W czerwcu należy je połączyć z wprowadzeniem złożonych nawozów mineralnych, aw październiku, po kolejnym podlewaniu, należy raz zrobić fosfor - potas - 15-20 gramów soli potasowej i podwójny superfosfat - następnie poluzować i ściółkować warstwę. Na każdej glebie minimalną ilość nawozu do wiciokrzewu uważa się za stosowaną co 2 lata w postaci próchnicy lub kompostu (10-12 kg), popiołu (80-100 g) i podwójnego superfosfatu (75 g) wczesną wiosną lub jesienią w jesiennej orce. I na glebach kwaśnych co 4 lata na kopanie jesienią pożądane jest wykonanie dodatkowego wapna - 200 - 300 g na metr kwadratowy pod krzakiem.

Jak pokazuje praktyka, regularne nawożenie pozytywnie wpływa na układanie pąków kwiatowych (i odpowiednio liczbę jagód) wiciokrzewu, ale we wczesnych latach tej hodowli o wysokich plonach nie należy się spodziewać. Owocowanie stopniowo zwiększa się co roku i wynosi średnio od 1,5 do 3 kg na krzak tylko od 7 do 10 lat, chociaż w ciągu następnych 15 lat przy odpowiednim przycięciu praktycznie nie zmniejsza plonu.

Przycinanie wiciokrzewu

Nawiasem mówiąc, niewłaściwe przycinanie wiciokrzewu jest niemal najczęstszym błędem ogrodników, którzy się nią opiekują. Biorąc pod uwagę, że agrotechnika i preferencje tej kultury są pod wieloma względami podobne do czarnej porzeczki, wiele z nich nie tylko uprawia te krzewy w pobliżu, ale także stosuje podobne techniki przycinania, które nieuchronnie prowadzą do zmniejszenia wydajności jadalnego wiciokrzewu. Należy zauważyć, że każda roczna sesja wiciokrzewu w dolnej części ma tylko odnowienia (często pojedyncze), aw górnym i środkowym - zarówno kwiatowe, jak i wzrostowe, więc silne przycinanie spowoduje utratę większości upraw. Jednak ogólnie, bez interwencji ogrodnika, ten krzew również nie jest zalecany - regularne przecieki sanitarne w żadnym wypadku nie będą przeszkadzać. Taka pielęgnacja jest szczególnie potrzebna w przypadku dekoracyjnych gatunków wiciokrzewów, w których konieczne jest usuwanie zamrożonych pędów co roku, a co 3 do 4 lat, w razie potrzeby, aby odmłodzić - utworzyć przycinanie: po kwitnieniu skrócić część głównych gałęzi odsłoniętych od dołu, aby stymulować wzrost młodych pędów.

W odniesieniu do przycinania wiciokrzewu jadalnego, sadzonka po jesiennym sadzeniu jest najpierw cięta na wysokości 7-10 cm na wiosnę. Taka metoda powoduje szybki wzrost od 2 do 4 pędów zastępczych, które później staną się szkieletowym szkieletem krzewu. Bez przycinania roślina najpierw zbuduje gałęzie w górnej części, a pędy zaczną pojawiać się dopiero w drugim roku owocowania. Następnie, przycinanie uformowanej wiciokrzewu jest przede wszystkim w utrzymaniu sanitarnym optymalnego zgrubienia - corocznego usuwania wczesną wiosną przecinających się i połamanych gałęzi wewnątrz buszu. Ponieważ pąki kwiatowe i jednoroczne pędy są skoncentrowane głównie na obrzeżach (w górnej części), podstawowe zagęszczenie formuje się właśnie tam, a dno buszu jest szybko obnażone. Aby "wyrównać" owocowanie na całej długości gałęzi, można odchylić gałęzie na zewnątrz od tulei i zamocować je w tej pozycji za pomocą haczyków lub łuków drutowych. Dzięki temu krzewy okazują się rozprzestrzeniać i unoszą się od podstawy do góry, są dobrze wentylowane i oświetlone. Na nachylonych gałęziach powstaje więcej pędów odnowy, które można przechylać lub nieznacznie skracać, aby spowodować rozgałęzienie. Na krótkich pędach często powstają duże owoce wczesnego dojrzewania, ale ponieważ gałęzie te są szybko obnażone, zaleca się ich zastąpienie nowymi po 2 do 3 latach w celu utrzymania ich plonu.

Odmłodzenia przycinania wiciokrzewu nie należy wykonywać przed 8 - 10 rokiem życia. Najstarsze gałęzie trzeba przycinać na wysokości 8 - 10 cm, aw następnym roku z liści rosnących jeden z najsilniejszych pędów ewakuacyjnych i usunąć resztę. Część rocznych pędów odkrytych, których nie planuje się pozostawić do zastąpienia, można również skrócić i wykorzystać do owocowania w krótkim (2 do 3 lat), a następnie zastąpić. Jeśli to konieczne, możliwe jest wycięcie części gałęzi owocujących, ale najlepiej jest rozrzedzić tylko odrobinę przerzedzenia młodych krzewów i połączyć ją z dorosłymi i skrócić roczne oraz z odmłodzeniem (na starych), tak aby liczba gałęzi w różnym wieku w dorosłej roślinie nie przekraczała 15 ti.

Choroby i szkodniki wiciokrzewu

W przypadku chorób i szkodników, większość dekoracyjnych wiciokrzewów jest bardzo stabilna, a jadalne jest stabilne względnie iw niesprzyjających warunkach (zgrubienie, ciepło itp.), Cierpi na mączniaka prawdziwego i cętkowane liście. Do zwalczania chorób stosuje się topaz, natrysk zapobiegający wczesnemu wiosennemu działaniu roztworu mydła miedzianego (100 g siarczanu miedzi na wiadro wody) lub podkładu (0,2%) itp. Wśród szkodników najbardziej szkodliwe mogą być wiciokrzew, parch i wałki liściowe. , który po zbiorze jest niszczony przez natryskiwanie roztworami chlorofosu (0,2%) lub karbofosu (0,3%).

I wczesne i użyteczne jagody!

Ktoś może pomyśleć, że wiciokrzew jest kulturą "dla amatora" iz pewnego rodzaju troską. Ale jest wśród nich dużo krzewów jagodowych, które co roku oddają się ogrodnikom ze stabilnymi plonami bardziej pysznych owoców. Wiciokrzew jest nie tylko "skromny" przez długi czas, ale także dzięki smakowi jagód może cię zaskoczyć. Niemniej jednak kultura ta w porównaniu z innymi jagodami ma absolutnie niezaprzeczalne zalety, przed którymi prawie żaden ogrodnik się nie oprze. Po pierwsze, wiciokrzew jest obecnie uważany za najbardziej odporny na mróz i niewymagający ogrzewania w okresie wegetacyjnym przez krzewy. Po drugie, dojrzewa podczas "głodu witaminowego" przed najwcześniejszymi odmianami truskawek. Po trzecie, owoce wiciokrzewu charakteryzują się najbogatszym składem mikro- i makroelementów, witamin, cukrów, kwasów itp., A połączenie komplementarnych substancji aktywnych P i witaminy C wzmacnia ich działanie terapeutyczne i zdrowotne na organizm. Po czwarte, wszystkie części tej rośliny, jako nieoceniony dar tajgi, mogą być stosowane jako środki przeciwzapalne, przeciwbiegunkowe i moczopędne w leczeniu nadciśnienia i chorób sercowo-naczyniowych.

Ale najciekawszą rzeczą wiciokrzewu jest to, że selen, który jest rzadki w mikroelementach jagodowych, zawarty jest w jego owocach - "elemencie długowieczności", który wraz z innymi przydatnymi składnikami sprawia, że te niebieskie jagody są rodzajem "eliksiru życia". Tak więc, sadząc tę roślinę na miejscu, ogrodnik otrzymuje niepowtarzalną okazję, by wyhodować dla siebie i swoich potomków najbardziej realną "młodocianą jagodę".

Gatunki granatu

Kamienne gatunki kości

Różne rasy

Przygotowania i środki dla dzieci ...

Chwasty są wiecznym problemem dla każdego ogrodnika. Bez względu na to, jak pilnie nie chwało, bez względu na to, jak nowoczesne są przygotowania, ...

Sadzenie ziemniaków pod słomką ...

Dla osoby, która nie jest zbyt blisko "sztuki ogrodnictwa", proces uprawy ziemniaków wygląda raczej pro ...

Bielenie drzew wiosną

Najważniejszym wskaźnikiem stanu zdrowia drzewa jest stan kory. Ona, podobnie jak skóra, chroni roślinę. Dlatego dbam o nią ...

Kapusta włoska: uprawiana ...

Powód, dla którego kapusta włoska rzadko występuje w ogrodach, jest błędną opinią, jeśli uprawiana jest ...

Uprawa grzybów w domu ...

W najszerszym sensie lenistwo jest jednym ze śmiertelnych grzechów człowieka, ale to ona w swojej "najszlachetniejszej" manifestacji ...