Rosnące grzyby w domu

W najszerszym sensie lenistwo jest jednym ze śmiertelnych grzechów człowieka, ale w "najszlachetniejszej" manifestacji najczęściej staje się motorem postępu. Doskonałe pomysły na usprawnienie procesu pracy, co dziwne, przychodzą na myśl tym, którzy nie palą się z chęcią ciężkiej pracy. Dlatego kiedyś ciekawą ideą "udomowienia grzybowego polowania" i przeniesienia grzybni owocowej do mojego własnego ogrodu towarzyszył leniwy grzybowy pryk, dzięki któremu idea uprawy grzybów w domu stała się rzeczywistością. Współczesne technologie wprowadziły amatorską uprawę grzybów na nowy poziom - stała się dostępna prawie dla wszystkich i cieszy się dużą popularnością, ponieważ pod pewnymi warunkami pozwala ona zbierać smaczny i przydatny grzyb, który, szczególnie na tle pogarszającej się ekologii, jest bardzo atrakcyjny niemal przez cały rok. Jednak pomimo faktu, że Internet jest pełen tzw. "Instrukcji" do samodzielnej uprawy grzybów, praktyczne doświadczenie pokazuje, że początkujący często napotykają "pułapki" tego procesu, a lenistwo tutaj, mówiąc szczerze, jest zupełnie nie na miejscu. Spróbujmy dowiedzieć się, jak łatwo jest uprawiać amatorskie "grzyby domowe".

Po pierwsze, należy wyjaśnić, że kiedy rosną grzyby, "warunki domowe" nie zawsze oznaczają "utrzymanie pokoju". Po pierwsze, dla prawidłowego rozwoju i wzrostu grzyby potrzebują kombinacji stałej temperatury (średnio około + 17-19 ° C) i wysokiej wilgotności (95%), która jest trudna do utrzymania w obszarach mieszkalnych. Po drugie, gdy grzyby dojrzewają, wyrzucają zarodniki w powietrze - silny alergen, który może powodować łzawienie, katar i kaszel, a także z długotrwałym codziennym kontaktem - nawet prowadzić do astmy. Aby zapobiec takim problemom zdrowotnym, zdecydowanie nie należy uprawiać grzybów w pomieszczeniach mieszkalnych, a nawet w ich bliskim sąsiedztwie (np. Na balkonie). W przypadku już dojrzałych owocników zaleca się, aby prace były wykonywane dopiero po wstępnym nawilżaniu powietrza w pomieszczeniu i aby nie przekraczał on od 2 do 2,5 godzin w sposób ciągły i należy stosować bandaż z gazy / respiratora. Specjaliści, grzybiarze, nawiasem mówiąc, powinni zbierać plony dokładnie na czas, aby zapobiec alergiom, ponieważ koncentracja zarodników w powietrzu staje się maksymalna właśnie wtedy, gdy grzyby przejrzały. Po trzecie, uprawa grzybów w każdym pomieszczeniu powinna oznaczać zgodność z podstawowymi normami sanitarnymi, w tym regularne wybielanie ścian roztworem wybielacza (1%) raz w roku lub raz na sześć miesięcy opryskiwanie roztworem 2-4%, a następnie blokowanie pomieszczenia przez 2 dni i wietrzenie w tym samym czasie. Taka dezynfekcja to zapobieganie bakteriozie (grzybom i pleśniom), które z powodu stałej wilgoci mogą pojawić się i szybko rozprzestrzeniać się w ścianach, co z kolei prowadzi do ich rozkładu i zniszczenia. Uwaga: dezynfekuj pomieszczenie z dostępną w nim plantacją grzybową, ponieważ insektycydy hamują wzrost grzybni i są częściowo wchłaniane przez ciała owoców. Oczywiście, rosnące grzyby w budynku mieszkalnym to zadanie prawie niemożliwe do zrealizowania, dlatego lepiej jest natychmiastowo przydzielić do takich celów pomieszczenia niemieszkalne, szopy, garaże lub piwnice.

Przed rozpoczęciem uprawy grzybów należy ocenić swoje możliwości (dostępność wystarczającej powierzchni, niezbędne podłoża, zapewnienie stałego reżimu temperatury i wilgotności, oświetlenie itp.) I zgodnie z tym wybrać odpowiednie grzyby. Jak pokazują doświadczenia praktyczne, miłośnicy amatorów na swoich własnych terenach uprawiają prawie wszystkie grzyby: od lasu - szlachetnej bieli i "mniej szlachetnych" kurków, rukoli, motyli itp., A także znane wielu i najpopularniejszym kurczakom i grzybom, po "egzotyczne". "Shiitake, miecz zimowy (flammuliny) i pierścień. Grzyby rosną na różne sposoby - w otwartym polu, na kawałkach drewna i na specjalnych podłożach. Pierwsza metoda najlepiej nadaje się do pozyskiwania w warunkach domowych zbiorów grzybów "leśnych", a przy okazji jest idealną opcją dla początkujących i leniwych hodowców pieczarek, a także dla zbieraczy, którzy wolą zbierać tylko przyjazne dla środowiska owoce. Aby to zrobić, w ogrodzie, musisz wybrać mały zacieniony obszar (3x3 m) i wykopać otwór o głębokości 30 cm na całym jego obszarze, a następnie wypełnić go warstwami mieszanki składników odżywczych i grzybni: umieścić warstwę (10 cm) opadłych liści, trawy, kory, następnie - warstwę ziemi próchnicznej (10 cm), na jej wierzchu ułożyć kawałki czapek (lepiej przejrzałe) i niższe ścinki nóg grzybów leśnych, przykryć cienką warstwą (3-5 cm) resztek roślin (jak w pierwszej warstwie) i zwilżyć powstały "grzyb" łóżka "metodą zraszania. Po 3 - 5 dniach można unieść wierzchnią warstwę, usunąć resztki grzybów i nóg, a następnie odłożyć górną warstwę i wypełnić ją ziemią ogrodową (warstwa 3 - 5 cm). Przy odpowiedniej pielęgnacji grzybni (regularne zraszanie przy suchej pogodzie), zbiory z takiego "łóżka grzybowego" mogą być zbierane od wiosny do jesieni przez 5 lat, a następnie grzybnia umiera. Pomimo tego, że metoda ta jest powszechnie odpowiednia dla wszystkich grzybów leśnych, każda z nich ma swoje własne preferencje: kurki bardziej przypominają piaszczystą i gliniastą ziemię, rdzawoczerwone cienie, polski grzyb - miejsce pod kasztanami, a olej jest lepiej owocowany, jeśli Ich grzybnia jest posypana trocinami liściastymi lub liśćmi dębu. Czerwono-białe grzyby są korzystnie umieszczane na działce pod tym samym drzewem (dębem lub sosną), pod którym znaleziono je w lesie. Co ciekawe, w przypadku tej metody uprawy grzybów domowych nie jest nawet konieczne zbieranie "nasion", ponieważ grzybnia grzybów leśnych również regularnie trafia do sprzedaży.

Jeśli istnieją kawałki drewna z niearomatycznego drewna twardego (dąb, brzoza, klon, topola, wierzba, olcha), mogą one uprawiać leśne grzyby, boczniaki, shiitake i zimowy świerk. Metoda polega na: drewnie o średnicy od 15 do 20 cm i długości od 40 do 50 cm moczy się przez 3 do 7 dni, codziennie zmieniając wodę, po czym wywierca się w nich kilka otworów o średnicy 8-12 mm i głębokości 10-12 cm. wypełnić luźną grzybnią i szczelnie przykryć korą lub mchem. Zamiast grzybni można użyć dostępnych na rynku wtyczek brzozowych, specjalnie zainfekowanych grzybnią, lub kawałków drewna wyrzeźbionych z pnia / drzewa znalezionego w lesie, gęsto zarośniętego grzybami. Korek drewno musi być koniecznie młotkiem, aby szczelnie zamknąć otwory. Przygotowane w ten sposób kłody muszą być przeniesione do zacienionego miejsca w ogrodzie i prikopat pionowo lub poziomo (w zależności od położenia otworów) w jamie, wypełnione mieszaniną piasku, trocin i suchych liści, aby zapewnić długotrwałe zachowanie wilgoci wewnątrz drewna. Powyżej takiej "polany grzybowej" zaleca się pokrycie dodatkowym polietylenem. W odpowiedniej temperaturze pierwsze grzyby pojawiają się po półtora miesiąca, w przeciwnym razie owocowanie może być opóźnione o 9 do 12 miesięcy. Uwaga: ponieważ wróbel zimowy często pasożytuje na żywych drzewach i je niszczy, zaleca się, aby kawałki drewna zarażone grzybnią były przechowywane tylko w zamkniętych pomieszczeniach. Zaletą pierwszej i drugiej metody jest to, że nie wymagają one lokalu i specjalnego wyposażenia, a wadą jest to, że rozwój i owocowanie grzybni silnie zależy od warunków pogodowych, dlatego pojawianie się grzybów zwykle ma miejsce wiosną lub jesienią. .

Wymienione wady można uniknąć, jeśli grzyby są uprawiane w pomieszczeniach, w których utrzymuje się optymalne oświetlenie, temperaturę i wilgotność. W związku z tym okres wegetacji nie występuje w grzybach - w temperaturze + 12-20 ° C mogą one rosnąć w sposób ciągły - dlatego zbiory w trzeciej metodzie można uzyskać przez cały rok. Co więcej, wydajność można zwiększyć, jeżeli grzyby rosną na specjalnie przygotowanych podłożach: praktyka potwierdza, że nawet "zasadzone" na grzybni kłody są gorsze od uzysku podobnej kłody rosnącej na podłożu z wiórów (wiórów). Ważną rolę odgrywa tu jednak właściwe przygotowanie podłoża, zwłaszcza jego dezynfekcja (sterylizacja, pasteryzacja). Ponieważ grzybnia zbożowa zastosowana w tej metodzie jest bardziej podatna na infekcje wirusowe niż grzybnia na podłożu drzewnym, niedostateczna obróbka cieplna podłoża powoduje pojawienie się w nim plamki bakteryjnej, która zatrzymuje wzrost grzybni i przyciąga szkodniki (mech), co z kolei prowadzi do spadku wydajności, a czasem i śmierć całej plantacji. Nie mniejszą uwagę należy poświęcić przetwarzaniu pomieszczeń i narzędzi za pomocą wybielacza, zapewniając odpowiedni poziom wilgotności, oświetlenie (co najmniej 3 do 4 godzin dziennie), wentylację i ochronę przed owadami (drobna siatka na wszystkich otworach wentylacyjnych).

Dla początkującego hodowcy grzybów najprawdopodobniej najłatwiej jest wyhodować najbardziej "udomowiony" grzyb - zimowy kaptur, który jest trzymany w Japonii bezpośrednio na parapetach. Aby przygotować podłoże, należy dokładnie wymieszać trociny z drzew liściastych (3 części) z otrębami (1 część). Gotowy miks na dzień moczony w wodzie, wyciskany, wkładany do szklanego słoika o pojemności trzech litrów, wypełniający go tylko do połowy, a na środku podłoża powinien być pionowy otwór do samego dna (średnica około 2 cm). Następnie należy dwukrotnie poddawać pasteryzacji dwa razy dziennie - gotować przez 1,5 do 2 godzin w łaźni wodnej przy małym ogniu. Gdy podłoże schładza się do około 24-25 ° C, puszkę należy przykryć kapłonem z otworem (o średnicy 2 cm) i przez nią wprowadzić grzybową grzybnię w ilości 5-7% całkowitej masy substratu. Następnie słoik z grzybnią 20-30 dni powinien być przechowywany w ciemnym miejscu (20-24 ° C), a wraz z pojawieniem się pierwiastków pierwszych grzybów przejść do parapetu chłodnego (lepsza północ) lub do lekko oświetlonego balkonu o temperaturze w granicach 10-20 ° C. Kiedy grzyby "dogonią" samą pokrywę, należy ją usunąć i owinąć szerokim paskiem tektury, puszką słoika, budując cylinder. Od tego czasu karton i kapelusze grzybów należy okresowo spryskiwać, aż grzyby miodu wyrosną na brzegach cylindra. Z reguły grzyby te są gotowe do użycia już dziesiątego dnia po pojawieniu się zaczątków, to jest średnio od 40 do 45 dni po zastosowaniu grzybni. Przed zbiorami wyglądają bardzo ważkie (około 1,5 kg) egzotyczne "bukiety złotych szpilek" - wysokie cienkie nogi o małych (2 - 5 cm średnicy) kapeluszach. Taki "bukiet" należy przyciąć nożem jak kwiatami, resztki nóg należy ostrożnie odkręcić, słoik przykryć pokrywką i umieścić w poprzednim ciemnym i ciepłym miejscu na 2 tygodnie, a wraz z pojawieniem się nowej fali grzybów powtórzyć cały proces od nowa.

Kolejny grzyb, charakteryzujący się prostotą uprawy w domu, szybkością i bezpretensjonalnością, większość ekspertów nazywa ostrygami bocznymi . Rośnie dobrze na każdym podłożu (trociny, słoma, łodygi i kolby kukurydzy, łuska słonecznika, łuski gryki itp.) Nawet przy ograniczonym oświetleniu, a zarówno grzybnia, jak i gotowe bloki grzybów (zainfekowane podłożem grzybni) są dostarczane do sprzedaży, uzupełnione instrukcjami w sprawie stworzenia optymalnych warunków wzrostu grzybów. Aby hodować boczniaki, trzeba przygotować gęsty worek polietylenowy o szerokości nie większej niż 50 cm, grzybni siewnej i podłoża - moczyć świeże, czyste, bezwonne mączniactwo i obce zanieczyszczenia w zbożach (pszenica, żyto, jęczmień, owies) przez co najmniej 12 godzin (dla słomy z zeszłego roku na 1 - 2 godziny), a następnie potraktować ją metodą hydrotermalną. Aby to zrobić, szczelnie włożyć do rondla, zalać ciepłą wodą, ogrzać do temperatury 65 - 70 ° C i utrzymywać w tej temperaturze przez 3 godziny, następnie spuścić wodę i położyć podłoże na czystej powierzchni, aby usunąć nadmiar wilgoci i chłodzenie (nie więcej niż 30 minut. ). Następnie, w zdezynfekowanym worku polietylenowym, konieczne jest laminowanie podłoża i grzybnia chłodzona do 20-25 ° C warstwa po warstwie, która nie powinna przekraczać 5% całkowitej wagi. Podczas układania bloku (worek z zainfekowanym podłożem grzybni) pożądane jest wykonanie co najmniej 12 warstw, a grzybnia powinna rozłożyć się bliżej ścianek worka. Worek wypełniony do góry należy związać, odciąć narożniki w dolnej części, aby usunąć nadmiar wilgoci i wykonać szczelinę o długości 1-2 cm wzdłuż całej powierzchni w kolejności schodkowej (15 x 15 cm). Następnie przygotowany blok należy umieścić w ciepłym (18-22 ° C) wentylowanym pomieszczeniu na 2 tygodnie, a wraz z początkiem owocowania zapewnić jego zawartość w chłodnym (10-15 ° C) przy wysokiej wilgotności (90 - 95%), umiarkowanym oświetleniu (8 - 10 godzin dziennie) i regularne wietrzenie. Jeśli wszystko zostanie wykonane prawidłowo, pierwsze zbiory zająca mogą być zebrane w 30 do 40 dni, licząc od momentu sadzenia. Po zebraniu grzybów (zaleca się odkręcić z podłoża i nie odciąć), pomieszczenie powinno być dobrze wentylowane i dodatkowo utrzymywać poprzednie warunki chłodu / wilgotności dla następnej fali owocowania, która powinna nastąpić po 2 tygodniach. Uwaga: kiedy rośnie na drewnie, boczniak żyje przez kilka lat, a blok pieczarek trwa maksymalnie rok, ale w tym czasie można usunąć z niego 4 uprawy (75% daje pierwsze dwa owocowanie), co w ciągu miesiąca będzie średnie do 10 kg grzybów na metr kwadratowy. Po całkowitym zakończeniu owocowania zużyte podłoże z bloków można wykorzystać na miejscu jako nawóz. Uwaga: słoma zbożowa jest uważana za najbardziej odpowiednie podłoże do uprawy boczniaków, ale należy wziąć pod uwagę wiele czynników podczas stosowania innego materiału i przygotowania go. Tak więc, w szczególności na trocinach drzewnych grzyb ten pogarsza się, a łuska słonecznika podczas przechowywania jest zwykle silnie zainfekowana i przegrzana w letnim upale, dlatego zaleca się używanie tylko świeżych i rosnących grzybów tylko od początku października do końca maja.

W uprawie shiitake stosuje się nieco inną technologię. Jako podłoże nadaje się bardziej do świeżego drewna (trociny, wióry, pokruszone gałęzie z korą) twardego drewna, które również moczone jest w wodzie przez 10-20 minut przed użyciem, wyciśnięte i umieszczone w gęstych, odpornych na ciepło plastikowych workach. Wystarczająco trudno jest zagęścić to podłoże w bloku, w związku z czym istnieją luki, w których prawdopodobnie wystąpi pleśń. W związku z tym do gotowego bloku wkłada się "wtyczkę" - zwiniętą w rulon o średnicy 3 cm i długości 7 do 8 cm waty bawełnianej - i zawiązuje się wokół szyjki worka, a następnie pozostawia się blok na dzień, aby "wykiełkować pleśń", po czym poddaje się pasteryzacji parą w temperaturze około 80 ° C (w łaźni parowej lub nad łaźnią wodną) przez 5 do 6 godzin. Następnie schładzany blok jest odwiązany, dezynfekowany łyżką i wylany na podłoże grzybni i zagęszczony na powierzchni, a następnie ponownie związany za pomocą zatyczki. Przygotowaną pieczarkarkę pozostawiono na 2 miesiące w ciepłym (co najmniej 20 ° C) ciemnym miejscu, a następnie uwolniono z polietylenu i przeniesiono do stałego miejsca do destylacji. Jeśli porównamy procesy uprawy pęcherzyków i shiitake, to w pierwszym przypadku przygotowanie podłoża jest łatwiejsze, ale blok z grzybem shiitake nie grozi śmierć z powodu nadmiernego wysuszenia lub wysuszenia, ponieważ jego grzybnia bardzo ciasno łączy cząstki podłoża i tworzy twardą skorupę na powierzchni. Ponadto, w celu owocowania owoców, kurczęta potrzebują chłodu i wilgotności, podczas gdy w shiitake owocowanie jest "stymulowane" głównie przez wilgoć podłoża: podczas forsowania blok musi być podlewany codziennie, a po zebraniu - zanurzać w wodzie na tydzień, aby przyspieszyć następne owocowanie. Nawiasem mówiąc, zanim blok shiitake całkowicie zakończy owocowanie i zacznie się kruszyć, można zebrać z niego 5-6 roślin (w przeciwieństwie do 4 w boczniaku). Uwaga: aby uprawiać dobrze nagłośnione shiitake medyczne, trzeba kupić grzybnię pochodzenia japońskiego lub chińskiego, ponieważ europejska jest często "zepsuta" przez selekcję.

Zupełnie inne podejście będzie wymagane przy hodowli pieczarek . Grzyby te są uważane za bardziej wymagające pod względem składu substratu i reżimu temperatury, więc początkujący z nimi będą najtrudniejsi. Po pierwsze, substrat do uprawy krajowych pieczarek musi być przygotowany na podstawie obornika końskiego i słomy pszenicznej lub żyta ozimego w stosunku 3: 1, z dodatkiem nawozów (superfosfat i mocznik), kredy i gipsu. Aby wypełnić obszar plantacji 3 metrów kwadratowych, zajmie 100 kg słomy, 300 kg obornika, 2 kg superfosfatu i mocznika, 5 kg kredy i 7 kg gipsu. Nawóz koński, nawiasem mówiąc, może być zastąpiony przez krowy lub drób ptaków, ale wtedy stosunek składników w podłożu będzie różny, a wydajność spadnie. Po drugie, podłoże powinno być przygotowane w miejscu chronionym przed słońcem i deszczem - pod okapem lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, ponieważ podczas jego fermentacji emitowany jest amoniak, dwutlenek węgla i wilgoć. Po trzecie, wszystkie niezbędne komponenty muszą być odpowiednio wymieszane. Wstępnie nasączoną mokrą słomę na jeden dzień należy układać warstwa po warstwie z obornikiem (4 warstwy obu) w stosie - najlepiej o szerokości 1,2 mi długości 1,5 m - posypując każdą warstwę słomy superfosfatem i mocznikiem. Po ułożeniu stos należy jeszcze 4 razy wymieszać, dodając gips po raz pierwszy, po drugim - pozostałości superfosfatu, a po trzeciej - kredę. Po czwartym mieszaniu konieczne jest uformowanie stosu o wysokości 1,5 m, który zapewni optymalną fermentację i pełną gotowość kompostu w ciągu 3 tygodni. Po czwarte, gotowe podłoże (kompost) należy poddać obróbce cieplnej lub pasteryzacji: worki z podłożem do odstania przez 12 godzin w temperaturze około 60 ° C, a następnie obniżyć temperaturę o 1 - 2 ° C dziennie, przynosząc go na tydzień do 46 - 48 ° C Na tym bowiem najtrudniejsza część w kultywacji pieczarek i celów. Schłodzone po pasteryzacji, podłoże można ułożyć w warstwie o długości 25 - 30 cm w skrzynkach, workach polietylenowych, rowkach w ziemi (po wyhodowaniu w szklarni) i posadzić garść grzybni w układzie schodkowym (25x25 cm) z jajkiem kurzym w osobnych otworach. Aby uzyskać optymalny wzrost grzybni, temperatura w pomieszczeniu powinna wynosić około 20 ° C, minimalne oświetlenie (3 - 4 godziny) i wysoka wilgotność mogą być zapewnione poprzez pokrycie "pieczarkowych łoża" workiem lub gazetą, która będzie musiała być okresowo spryskiwana. Po około 2 tygodniach, gdy na powierzchni podłoża pojawi się biała powłoka, należy ją posypać ziemią szklarniową (warstwa 3 - 4 cm), nieznacznie obniżoną (do 15-18 ° C) temperaturą pokojową i, przez okresowe opryskiwanie gleby, . Generalnie, od czasu przygotowania kompostu do zbioru pierwszego zbioru grzybów, trwa to od 3 do 4 miesięcy, owocowanie trwa 8-14 tygodni z 4-7 dniami pomiędzy falami, z 70% całkowitego zbioru przypadającego na pierwsze trzy fale. Uwaga: uprawa grzybów przyjaznych dla środowiska, oprócz właściwego przygotowania podłoża, musi koniecznie obejmować dezynfekcję wszystkich używanych pomieszczeń i narzędzi.

Na tle opisywanych trudności w uprawie krajowych pieczarek pierścień pierścieniowy wygląda bardzo atrakcyjnie, co czyni je godnymi konkurencji. Ten mało znany grzyb, uprawiany od nieco ponad 30 lat, wygląda jak urzeźwiający, sprężyście reaguje na wahania temperatury i, co najciekawsze, nie wymaga obowiązkowej obróbki cieplnej podłoża. Podobnie jak boczniak, może rosnąć na dowolnym podłożu, a nawet na zużytym kompoście z grzybów, zmieszanym w stosunku 1: 1 ze słomą zbożową. Aby przygotować podłoże, oczyść słomę na 48 godzin moczoną w gorącej wodzie lub przez tydzień na zimno, codziennie zmieniając wodę. Następnie torby są ciasno upakowane torbami, przed ułożeniem ostatniej warstwy, grzybnia jest układana na otworach, jak podczas sadzenia pieczarek, przykryć ostatnią warstwą (5-8 cm), zwinąć i zawiązać worek wkładając bawełnianą wtyczkę do szyi lub pozostawić otwartą, ale przykryć na grubym papierze lub płótnie, który jest następnie regularnie natryskiwany. W temperaturze około 25 ° C, po 3 tygodniach grzybnia rośnie dostatecznie, juta jest usuwana, a podłoże jest posypywane, jak to ma miejsce w przypadku grzybów, mieszanki gleby z torfem i ziemią ogrodową (leśną). W przyszłości górna warstwa gleby jest stale utrzymywana w stanie mokrym (co najmniej 70 - 75%), ponieważ pierścień, pomimo widocznych zalet, jest zbyt wrażliwy na warunki wilgotnościowe. Po 2 - 3 tygodniach, wraz z pojawieniem się pierwszych grzybów, temperaturę w pomieszczeniu należy obniżyć do 15-20 ° C i zorganizować regularną wentylację. Pierścienie zbierające, a także grzyby, zaleca się, gdy zasłona jest nieco podarta, ale czapka nadal zachowuje kształt dzwonka.

Należy wyjaśnić, że powyższe wymagania są uważane za najbardziej odpowiednie dla każdego z grzybów, ale, jak dowodzi praktyka, prawie wszyscy ludzie potrafią je uprawiać tylko na słomie. Jeśli nie jesteś obojętny wobec problemu grzybów, ale czy traktujesz prawdziwe polowanie na grzyby z obawą (lub lenistwo?), Zacznij uprawiać grzyby w domu. Na szczęście liczba odmian grzybów i sposobów ich uprawy w domu pozwala zaangażować się w tę fascynującą okupację absolutnie każdemu.

Przygotowania i środki dla dzieci ...

Chwasty są wiecznym problemem dla każdego ogrodnika. Bez względu na to, jak pilnie nie chwało, bez względu na to, jak nowoczesne są przygotowania, ...

Co robić, gdy gnicie żaluzji ...

Cukinia - szeroko rozpowszechniona kultura z rodziny Dynia. Zwykle rosną łatwo i szybko, bez konieczności ...

Rosnący pęcherzyca z nasion ...

Pęcherzyca - dla wielu nieznanych zagranicznych słów, po wysłuchaniu, które osoby przedstawiają owoce tropikalne lub w zakłopotaniu ...

Kapusta włoska: uprawiana ...

Powód, dla którego kapusta włoska rzadko występuje w ogrodach, jest błędną opinią, jeśli uprawiana jest ...

Bielenie drzew wiosną

Najważniejszym wskaźnikiem stanu zdrowia drzewa jest stan kory. Ona, podobnie jak skóra, chroni roślinę. Dlatego dbam o nią ...