Pigwa: sadzenie i pielęgnacja

Słowo "pigwa" u niektórych ludzi kojarzy się nie tylko z twardymi owocami o dość specyficznym smaku, ale także z innymi pojęciami. Miłośnicy piękna przywodzą na myśl dekoracyjne krzewy, słodycze i smakołyki - aromatyczne potrawy, marmolady i galaretki, dla miłośników medycyny ludowej - uniwersalną roślinę stosowaną do zabiegów, ogrodników - zapasy do uprawy karłowatych form owoców ziarnkowych itp. Niestety, ocena pigwy, jako rośliny owocowej dla ogrodu, dla ogrodników-początkujących jest często powierzchowna i często polega na stwierdzeniu, że wartość odżywcza owoców w świeżej formie nie ma porównania z jabłkami i gruszkami - więcej "koniecznych" w kraju i w ogrodzie. Jeśli jednak podejmiesz głębszą refleksję nad kwestią celowości uprawy pigwy, warto przypomnieć jej istotne zalety. Po pierwsze, w przeciwieństwie do innych owoców ziarnkowych przy sprzyjających warunkach pogodowych, pigwa rocznie owocuje równo - bez okresowości. Po drugie, tylko ona może tolerować zarówno krótkotrwałą suszę, jak i nadmierne nawilżenie gleby bez utraty plonu i zawiesiny wzrostu. Po trzecie, kultura ta jest niesamowicie plastyczna i może rosnąć i plonować na prawie każdej glebie, nawet na terenach o bliskim (około 60 cm) występowaniu wód podziemnych. Po czwarte, pigwa ma wysoką zdolność regeneracji (przez 1-2 sezon), co z pewnością czyni ją obiecującą uprawą dla północnych regionów.

Co do ekonomicznego wykorzystania, brak pigwy można nazwać cierpkim, cierpkim smakiem i jędrnym miąższem świeżych owoców, chociaż wśród zalet należy zwrócić uwagę na ich wysoką trwałość (do lutego-marca) i wartość witaminowo-dietetyczną, która pozostaje nawet po obróbce termicznej. Dezynfekujące właściwości lecznicze mają suszone kwiaty, liście i nasiona pigwy, które są używane do przygotowywania wywarów i naparów do leczenia chorób żołądkowo-jelitowych, chorób układu oddechowego, do celów kosmetycznych, itp. A niektórzy ogrodnicy, nawiasem mówiąc, są skłonni rozważyć przepiórki pigwy nie tak bardzo owoc, ile jest dekoracyjnych (bujne kwitnienie wiosną i "połysk" złotych i żółtych owoców późną jesienią) i uzyskanie wysokiej jakości podkładki dla odmian karłowatych gruszki i jabłka.

Rodzaje pigwy

Jako jeden z najstarszych (pierwszy uprawiany około 4000 lat temu) "oswojonych" roślin, pigwa od dawna uprawiana jest w Azji, na Krymie i na Kaukazie. Aktywna praca hodowców umożliwiła jej rozprzestrzenianie się na obszary ogrodowe północnych regionów, jednak w surowym klimacie uprawa tej rośliny ma pewne cechy szczególne. Idealnie, szybkie dojrzewanie owoców pigwy wymaga ciepła: suma efektywnych temperatur podczas sezonu wegetacyjnego powinna wynosić 2100 - 2500 ° C, ponieważ w sumie 1800 - 2230 ° C, dojrzewanie jest już opóźnione o 1 do 2 tygodni. Dlatego też na północy lub wczesne dojrzewanie należy posadzić odmiany (dojrzewając od 115 do 125 dni po kwitnieniu), aby uzyskać rośliny o wysokiej jakości lub wyhodować je wyłącznie do celów dekoracyjnych. Odpowiedni do sadzenia w chłodnym klimacie - posiadający zarówno dobre plony, jak i zwiększoną zimotrwalosc - wczesne (wczesne) odmiany, można polecić: Prezent dla wnuka, Akademicki, Student, Nikita wcześnie, Shchuchin, Nr 8 Kashchenko, itp. Dekorowanie tego samego miejsca jest bardziej odpowiednie krótki japoński pigwowiec (Chaenomeles japonica), którego kwitnienie rozpoczyna się po rozkwicie wszystkich drzew owocowych i trwa prawie miesiąc. Gatunek ten charakteryzuje się stosunkowo niskim wzrostem (około 1 m), wysoką zimotrwalością i zdolnością do regeneracji, która nawet przy uszkodzeniach mrozowych pozwala na szybkie odnowienie części gruntowej. I choć owoce pigwy są japońskie, jeśli uda im się dojrzeć, w średnicy może być tylko trochę więcej dużego orzecha włoskiego, do gotowania dżemu zimowego wystarczą, a ogrodnik otrzymuje podwójną korzyść - i rzadkie piękno i korzyści na działce .

Jedną z opcji w warunkach chłodnego klimatu może być uprawa sadzonek pigwy: nasiona wysiewane jesienią przejdą naturalną rozwarstwienie, a do następnej jesieni wyrosną "porządne" (40-50 cm) młode pędy. Ta metoda pozwala roślinom od samego początku przyzwyczaić się do warunków spartańskich, a ogrodnik - otrzymać stabilny materiał do sadzenia, z którego w przyszłości można wybierać najbardziej okazałe okazy do zbioru. Uwaga: podczas sadzenia podkładki dla drzew karłowatych takie sadzonki nie pasują do siebie, ponieważ ich dalszy wzrost jest trudny do przewidzenia. Najlepiej byłoby, gdyby wyhodowane sadzonki wybrały nisko rosnące drzewa i pokroiły je, tak aby materiał do sadzenia gwarantował zachowanie macierzyńskiej charakterystyki "karłowatości". Pomimo tego, że wielu ogrodników uważa sadzenie nasion za nieodpowiednie dla upraw owoców, w ten sposób można z powodzeniem odtworzyć ozdobnego japońskiego pigwy i bez specjalnych wysiłków stworzyć eleganckie żywopłoty. A jeśli weźmiemy pod uwagę, że podczas selekcji sadzonek uzyskano wiele odpornych na zimę i plonujących odmian pigwy , wówczas dla tej kultury metoda rozmnażania nasion nie może być uważana za obiecującą.

Jeśli żniwo pigwy jest głównym powodem sadzenia na miejscu, więcej uwagi można zwrócić na wybór odmiany. Owoce odmian wczesnych Maslenok, Muscatnaya, Skorospelka, Volzhskaya i Akhtuba mają dobry smak w surowej postaci, a jagody Beretsky, Grushevidna Shaidarova, Maria, Ispolinskaya, Deser, portugalski, Izobilnaya wyróżniają się dużymi rozmiarami (250-500 g). W regionach południowych, w których rośliny prawie nie mogą zamarznąć, można sadzić rośliny żyzne (Deser, Sovkhoznaya, Crimean fragrant, Azerbejdżan, Muscatnaya) i odmiany średniej wielkości (Anzherskaya, Amber, Izobilnaya, Turunchukskaya, Igilinskaya), a także późno dojrzewające odmiany - Grodno, Zubutlinskaya i Ponieważ ta kultura jest prawie płodna, do sadzenia na miejscu konieczne jest wybranie samozapłodnionych odmian (Selena, Crimean fragrant, Mir, Pervenets, Renetnaya, Lemonno-Yellow, Canning Late and Excellent) lub posadzenie rzędu co najmniej 2 rośliny z podobnego czasu kwitnienia.

Sadzenie pigwy

Pigwa charakteryzuje się wysoką odpornością na suszę i może być umieszczana bez wahania w otwartych, słonecznych obszarach, ale w regionach północnych lepiej "ukryć" przed silnymi mroźnymi wiatrami na południowo-wschodnich lub południowo-zachodnich zboczach, obok budynków (tylko nie w cieniu). Aby stworzyć dodatkowy efekt dekoracyjny w ciepłym klimacie, pigwa może być sadzona w skalnym ogrodzie lub jako tasiemiec na trawnikach. Co zaskakujące, ta kultura jest prawie taka sama "pozytywna", a do podmokłej gleby: nie tylko nie cierpi z powodu nadmiernej wilgoci, ale także doskonale toleruje wiosenne powodzie (do 20 - 30 dni), rośnie na brzegach zbiorników wodnych (strumień lub staw) oraz na obszarach o wysokim poziomie wód gruntowych.

Pigwa pospolita, podobnie jak inne drzewa owocowe, polecana jest w okresie odpoczynku - wiosną lub jesienią, a młode drzewka z ACS lepiej nabywać tylko jednoroczne, a więcej dorosłych (nawet od 2 do 3 lat) - z ZKS, ponieważ silnie przeszczepione, wiek jest bardziej traumatyczny. Podczas sadzenia kilku roślin strefa żerowania dla każdego z nich powinna być utrzymywana w granicach 5 x 5 mi w żadnym wypadku oszczędzać miejsce, ponieważ korzenie dorosłej pigwy mogą zajmować od 3 do 4 razy większą powierzchnię niż obszar występu korony. Ponieważ większość korzeni pigwy leży w górnej warstwie gleby (do 60 cm), otwory do sadzenia mogą być przygotowane płytko i szerokie (około 1 m średnicy) jesienią - z sadzeniem wiosennym lub wiosną - jesienią. Pomimo faktu, że pigwa szybko zapuści korzenie na jakiejkolwiek glebie (z wyjątkiem kwaśnych), na glinie lekkiej i glinie piaszczystej, jej życie jest znacznie krótsze niż na uprawnych glebach ciężkich. A jakość owoców o niewystarczającej wilgotności (na piaskowcach) cierpi - są one mniejsze i zawierają więcej kamieniowatych komórek w miazdze. Dlatego, jeśli to możliwe, w obszarze pigwy jest określana na glebie cięższej, lub dodać gliny do piaszczystej gleby. Podczas przygotowywania pestek, podobnie jak w przypadku innych owoców, nawozy (humus, 50 g popiołu i 200 g superfosfatu) są wprowadzane do dolnej trzeciej, a sadzenie odbywa się w czystym ogrodzie ogrodowym.

Przed posadzeniem pigwy w zagłębienie wsuwa się kołek, podczas zabiegu nie jest on chowany, a po obfitym podlewaniu (co najmniej 2 wiadra na roślinę) i pniach ściółki z torfem lub humusem. Jesienią sadzenia warstwa ściółki może być grubsza, a wraz z nadejściem mrozów, oprócz prowadzenia działań w celu organizacji śniegu retencji - do instalowania osłon, pokrycia roślin z lapnik lub owinąć pokrycia dachowe. Bardzo ważnym momentem dla udanego zimowania młodych roślin jest jesienne odnawianie wody w glebie, które w przypadku braku wystarczających opadów powinno być nawadniane.

Opieka dla pigwy

Ogrodniczki amatorskie Aivu są często porównywane do jabłoni , a także starają się o nią zadbać: wykonywać regularne podlewanie, nawożenie i przycinanie. Z reguły, przed okresem pierwszego kwitnienia (przez 3-4 lata) podlewanie pigwy przeprowadza się analogicznie do innych drzew owocowych, nie częściej, a wraz z wprowadzeniem do owocowania jego charakter nieznacznie się zmienia. Aby zapewnić, że hodowla jest wystarczająca do wytworzenia dobrego plonu z ilością wilgoci, rzadkie i obfite podlewanie należy wykonać przed kwitnieniem i bezpośrednio po nim, najlepiej przez nawadnianie, ale także w szerokiej (o średnicy przynajmniej 1 m) studni, w której potrzebna jest woda nalewaj powoli i ostrożnie, aby nie zmywać korzeni. Wiosną pełne nawozy mineralne i popiół drzewny można dodawać do wody w celu nawadniania, a późną jesienią pożądane jest coroczne ściółkowanie humusem - będzie to służyło jako nawóz, a zimą zapobiegnie zamarzaniu korzeni. Wskazane jest również podjęcie środków zapobiegawczych w czasie w celu zwalczania szkodników i chorób - przed kwitnieniem i po nim posypać pigwę roztworami fundamentowymi (0,1%) i diptexem (0,15%), wybielaczem z wapnem i tym podobnymi.

Pierwsze przycinanie pigwy, które odbywa się natychmiast podczas sadzenia wiosną, a jesienią - następnej wiosny, jest oryginalnym początkiem formacji. Sadzonka jest cięta na wysokość od 50 do 60 cm, pozostawiając 7-8 pąków na niej: pierwsza (dolna) warstwa - 4 do 5 gałęzi, położonych około 10-15 cm od siebie, a druga (górna) - uformuje się z nich. z pozostałych 30-40 cm. Następnej wiosny roczne przyrosty niższego poziomu są skracane do długości 50-60 cm, tworząc gałęzie drugiego rzędu, a główny przewodnik jest wycinany na wysokości 20 do 30 cm od poziomu głównych gałęzi szkieletowych. Kiedy tworzy się pigwę, bierze się pod uwagę zapotrzebowanie na dobre oświetlenie korony: na średnich i silnych roślinach kształt miseczki jest utrzymywany, a na niewymiarowych roślinach - rzadka. W pierwszym przypadku korona składa się zazwyczaj z 4 do 5 gałęzi szkieletowych (15 do 20 cm od siebie), w drugim - od 8 do 10, z równomiernie rozmieszczonymi odgałęzieniami bocznymi. Od 3 do 4 lat pigwa z reguły zaczyna przynosić owoce, a jej korona jest uważana za już uformowaną, ale w przyszłości, w celu trwałego owocowania, zaleca się coroczne wycinanie wczesną wiosną.

W przeciwieństwie do innych owoców ziarnkowych, w pąkach pigwy (na zewnątrz niewiele różni się od pączków) tworzą się one na rocznym przyroście: są formowane późno i, będąc na etapie początku różnicowania, nie są poważnie uszkodzone podczas zimowania, co wyjaśnia regularne owocowanie rośliny. Praktyka pokazała, że pędy średniej długości, 15-40 cm, są najbardziej produktywne, a 2-6 latki są najbardziej aktywne. Biorąc to pod uwagę, w celu uniknięcia utraty plonów podczas przycinania, nie zaleca się zrywać rocznego wzrostu (najdłużej skracać do maksimum 40 cm) i przerzedzać stare i starsze korony (powyżej 6 lat) na pierścień. Uwaga: krótkie przycinanie bezpośrednio z dużej liczby starych lub zamrożonych gałęzi stymuluje przebudzenie śpiących pąków i wzrost silnych pędów odbudowy, dzięki czemu może prowadzić do szybkiego zagęszczenia korony i opóźnienia owocowania. Oczywiście, zdolność regeneracji pigwy można właściwie uznać za zaletę, i rodzaj wady, ponieważ dla obfitego owocowania tej rośliny trzeba co roku korygować przycinanie korony.

W regionach północnych specyfika klimatyczna wprowadza pewne "korekty" w utrzymaniu tej kultury, co jest zwyczajowe dla południa, w szczególności w procedurach kształtowania i przygotowania do zimowania. W trudnym klimacie roślina ta silnie zamarza w zimie: w temperaturze minus 37 - 40 ° C pigwa uszkadza nawet drewno 2-4-letnie, dlatego zaleca się uformować ją w formie krzewu z kilkoma podstawowymi gałęziami szkieletowymi. Umożliwia to łatwe schronienie roślin podczas zimowania, aw przypadku zamrażania, przywrócenie każdej jego części (w przypadku poważnego uszkodzenia) lub całego systemu ziemskiego. Idealnie, 3-4-letni krzew powinien mieć od 10 do 15 nierównych gałęzi (takich jak porzeczka) po uformowaniu, które są przycinane w taki sposób, że pędy kiełkujące znajdują się niemal równolegle - na wysokości 20-40 cm nad ziemią. Roczne przycinanie tego buszu polega na usuwaniu starych (5-6-latków) rosnących pionowo w górę, suchych, zamrożonych i silnie opadających na glebę gałęzi i wybierając od 3 do 4 zastępczych młodych pędów z korzenia.

Późną jesienią krzewy pigwy są dobrze ściółkowane humusem, przykrywają lapnikiem lub najpierw spunbond (lutrasil), a następnie lapnika i organizują odkładanie śniegu. Pod śniegiem, odporne na mróz gatunki pigwowców hibernują bez problemów, ale nawet płatki śniegu mogą zamarzać w bezśnieżnych, surowych zimach. Dlatego, aby zachować plony, zaniedbanie schronienia w regionach północnych jest wysoce odradzane, zwłaszcza dla młodych roślin, ponieważ ich odporność na zimę wzrasta znacznie wraz z wiekiem.

Ave na miejscu "zbytecznej" rośliny, oczywiście, nie można nazwać, ale przy podejmowaniu decyzji, czy ją sadzić, ogrodnik musi zawsze pamiętać o następujących punktach:

- im lepsza pielęgnacja i agrotechnika, tym lepsza będzie wydajność pigwy (w dorosłych roślinach do 150 kg owoców);
- im bardziej "hodowana" odmiana, tym więcej uwagi będzie wymagać;
- przy rozsądnym przycinaniu długość życia i owocowanie pigwy może sięgać 70 lat, co należy wziąć pod uwagę przy planowaniu miejsca.

Gatunki granatu

Kamienne gatunki kości

Różne rasy

Przygotowania i środki dla dzieci ...

Chwasty są wiecznym problemem dla każdego ogrodnika. Bez względu na to, jak pilnie nie chwało, bez względu na to, jak nowoczesne są przygotowania, ...

Co robić, gdy gnicie żaluzji ...

Cukinia - szeroko rozpowszechniona kultura z rodziny Dynia. Zwykle rosną łatwo i szybko, bez konieczności ...

Bielenie drzew wiosną

Najważniejszym wskaźnikiem stanu zdrowia drzewa jest stan kory. Ona, podobnie jak skóra, chroni roślinę. Dlatego dbam o nią ...

Sadzenie ziemniaków pod słomką ...

Dla osoby, która nie jest zbyt blisko "sztuki ogrodnictwa", proces uprawy ziemniaków wygląda raczej pro ...

Uprawa grzybów w domu ...

W najszerszym sensie lenistwo jest jednym ze śmiertelnych grzechów człowieka, ale to ona w swojej "najszlachetniejszej" manifestacji ...