Anemony: lądowanie i opieka

Mówiąc o anemonach, które już dawno podbiły serca miłośników kwiatów, ogrodnicy często dają im sprzeczne opisy. Niektórzy nazywają te rośliny cieniami, inni wolą słońce; dla niektórych byliny te są efemerydami o krótkim okresie wegetacyjnym, podczas gdy inne twierdzą, że anemone są w stanie ozdobić ogród od wiosny do jesieni; niektórzy uważają, że ukwiały zawsze zapowiadają nadejście wiosny, chociaż inni wolą podziwiać je jesienią, kiedy kolory w ogrodzie zaczynają słabo zauważać; Dla niektórych anemony to najbardziej bezpretensjonalne rośliny rosnące na terenie nie gorsze niż jakiekolwiek chwasty, a dla innych - sissies rozpieszczone ciepłem, aby przetrwać każdego roku muszą walczyć ... Na pierwszy rzut oka te cechy wyglądają zupełnie niekompatybilne i, delikatnie mówiąc, mogą wejść Zamieszanie każdego nowicjusza, który chce zasadzić ukwiały w okolicy, ale jeśli chodzi o różnorodność gatunkową tych roślin, wszystko szybko wpada na swoje miejsce.

Rodzaje i odmiany

Faktem jest, że rodzaj Anemone (Anemone) obejmuje co najmniej 150 gatunków roślin, których siedlisko rozciąga się na stosunkowo ciepłą Japonię, Turcję i Kaukaz oraz surową Norwegię, Labrador i Alaskę, gdzie te byliny występują zarówno w cienistych lasach, jak i wilgotnych górskie doliny i otwarte suche wzgórza, stepowe łąki, w tundrze i skalistych zboczach. Różne rodzaje ukwiałów w przyrodzie nie tylko rosną w różnych warunkach (z różnym oświetleniem, wilgotnością gleby i temperaturą), ale także mają różne cykle życiowe: niektóre z nich są efemerydami i kwitną tylko wczesną wiosną, a niektóre rozwijają się podobnie do wielu bylin zielnych - z kwitnieniem w okresie letnim i jesiennym oraz wyginięcie liści na okres zimowy. Niektóre gatunki mają kłącze bulwiaste i charakteryzują się powolnym wzrostem, ale dla większości innych jest typowe dla obecności gwałtownych (czasami nawet agresywnie) rozszerzających się potężnych cylindrycznych poziomych korzeni. Specyficzne cechy anemonu, oczywiście, nakładają pewne wymagania dotyczące sadzenia i pielęgnacji, więc ogrodnicy, którzy chcą idealnie dopasować te rośliny do ogólnego projektu, powinni zachować szczególną ostrożność przy wyborze gatunku (odmiany) do uprawy na miejscu.

Pod względem kwitnienia anemon można podzielić na wiosenne, letnie i jesienne kwitnienie. Co więcej, należy zauważyć, że w łagodnym klimacie, pierwszy kwiat często przesuwa się do wcześniejszych okresów (nawet od stycznia do lutego), a drugi - do późniejszych (przed pierwszymi silnymi przymrozkami). Gatunki kwitnące wiosną i ich odmiany, z reguły są efemerydami, a po kwitnieniu i obumieraniu liści, na początku połowy lata wchodzą w głęboki okres odpoczynku. Najsławniejsze z nich to anemone dębowe (A. nemorosa, odmiany "Alba Plena", "Allenii", "Robinsoniana"), lutnia (A. ranunculoides), delikatne (A. blanda, odmiany "Pink Star", "Rosea", "Charmer", "Blue Shades"), korona (A. koronararia, odmiany "Admirał", "Bicolor", "Sylfid", "Mount Everest", itp.). W sprzyjających warunkach ich kwitnienie rozpoczyna się natychmiast po stopieniu śniegu. W maju-czerwcu kwitną gatunki letnie - anemone narcissiflora (A. narcissiflora), Udi (A. udensis), las (A. sylvestris), kanadyjskie (A. canadensis), niebieskie (A. caerulea), itp. Pod koniec lata dołączyły do nich anemony kwitnące jesienią - hybrydy (A. hybrida, odmiany Alice, Margarete, Kriemhilde, Rosenschale), Hubei (A. hupehensis, Vargaeshoh, Splendens, "September Charm"), filc (A. tomentosa, odmiana "Robustissima"), winorośl (A. vitifolia) i japoński (A. japonica, "Bressingham Glow", "Prinz Heinrich", itp.). W przeciwieństwie do kwitnących wiosennych gatunków efemerydów, ukwiały kwitnące latem i jesienią są w stanie ozdobić działkę nie tylko podczas kwitnienia: ich trylobate zębate lub głęboko rozcięte liście tworzą schludne ażurowe zasłony, a po kilku latach - ciemnozielone zarośla dywanu, które stają się czerwonawe jesienią odcień i zachowanie dekoracyjne nawet po pierwszych lekkich przymrozkach. Biorąc pod uwagę powyższe, wskazane jest połączenie anemonu efemerydów z tymi samymi wczesnymi wiosennymi pierwiosnkami , muscari i Scyllae, berberysami karłowatymi i spireą w celu dekoracji kamienistych wzgórz i ścieżek ogrodowych , a także stworzenie mixborders , gdzie wraz z resztą okresu odpoczynku anemony i ścieżki zawiodą. wysokie rośliny, które nie wymagają częstego podziału - peonie , liliowce , floks itp. Optymalne jest grupowanie gatunków kwitnących latem z trawami ozdobnymi , geranium ogrodowych , astilby , zhivuchka i hostas lub sadzenie ich w monogrupach w naturalnych ogrodach i naśladowane "brzegi lasu"; a jesienne kwitnące należy umieścić na tle najbardziej ozdobnych krzewów jesienią - hortensji wielkolistnej , rododendronu , klonów i jarzębiny .

Wybór rośliny do sadzenia

Wybierając zawilce do sadzenia, należy wziąć pod uwagę fakt, że większość tych roślin jest odporna na cień (nie jest miła w dotyku!) I może rozwijać się dobrze zarówno na otwartym leżaku ( trawnik ), jak iw ażurowym półcieniu drzew, gdzie, przy okazji, kwitną później. Do tego typu ogrodników należą kanadyjskie, leśne, hybrydowe, niebieskie, Hubei, japońskie i inne anemony, ale są anemony i rażące słońce i topefoby. W cieniu i na północnej stronie budynków, z reguły, luteus, anemon, Udi, zacienione, gładkie i elastyczne ukwiały, które wegetują i kwitną w warunkach ograniczonego oświetlenia i chłodu, są lepiej tolerowane. Otwarte, słoneczne miejsca preferują ciepłe ukwiały ukwiecone, delikatne, leśne, narcystyczne, kwitnące, kaukaskie i długowłose, które, nawiasem mówiąc, mogą również pochwalić się względną odpornością na suszę. Anemone nie nakłada wysokich wymagań na wartość odżywczą gleby i rośnie dobrze nawet w minimalnie uszlachetnionych (przynajmniej z kompostem ) słabo kwaśnych i neutralnych gliniastych lub lekkich piaskowców, chociaż niektóre z nich (koronowany, niebieski, narcystyczny zawilec) dają większą preferencję glebie alkalicznej. Wszystkie rodzaje anemonów wymagają umiarkowanego podlewania, zwłaszcza w upale, ale nie tolerują stagnacji wilgoci, więc aby "osiadać" je na miejscu, należy zawsze zadbać o dobry drenaż, dodać piasek do ciężkiej ziemi gliniastej lub, w razie potrzeby, zorganizować sadzenie na elewacji (jako opcja - w pojemniku).

Sadzenie kłączowego anemonu

Metoda i czas sadzenia zawilca, z reguły, zależy od struktury systemu korzeniowego wybranych roślin. Gatunki z rozgałęzionymi kłączami można sadzić wiosną, bulwiasto - wiosną lub jesienią, a oba można wyhodować z nasion, zarówno wiosną, jak i jesienią, ale pożądane jest stosowanie tylko gatunków specyficznych dla nasion.

W porównaniu z bulwiastym, większość zawilców kłączowych uważa się za trwalsze i łatwiejsze w pielęgnacji, ponieważ nawet delensy okazów leśnych przeniesione z naturalnych warunków zapuszczają się w uprawianych ogrodach całkowicie bezboleśnie i szybko. Gatunki Rhizomatous obejmują anemone narcystyczne, dębowe, lutniowe, japońskie, długowłose, winorośl, Hubei, hybrydowe, kanadyjskie, Udi, elastyczne, lasy, itp. A niektóre z nich (ten sam dąb, giętki i lutniowy) są efemerydami. Względną wadą wielu z nich jest tendencja do samoziarnistości i szybkiego wzrostu, które będą musiały być brane pod uwagę przy wyborze miejsca i partnerów dla tych roślin. Najlepiej byłoby, gdyby zawilce kłączowe zwykle lepiej było określać osobno, a na ogół sadzonki lepiej sadzić je w wystarczającej odległości od "sąsiadów", aby nie przesadzać ich przez co najmniej pięć lat. Materiał do sadzenia - kłącza (rośliny leśne), które mają około 10-15 cm długości z jednym lub kilkoma pąkami wzrostu - bardzo pożądane jest pozyskiwanie i sadzenie na wiosnę, podczas gdy efemerydy nie są "tracone" wśród innych roślin, a gatunki letnio-jesienne jeszcze nie są zakwitł. W łagodnym południowym klimacie, tę procedurę można przeprowadzić pod koniec lata (sierpień - początek września), ale w regionach o surowych, zwłaszcza małych śnieżnych zimach, lepiej jest tolerować ją na wiosnę. Zaleca się wykopać wybrane miejsce pod sadzenie jesienią widelcem w celu usunięcia korzeni chwastów, przykryć glebę kompostem (kwaśną glebą - popiołem lub mąką dolomitową) i delikatnie poluzować, a na wiosnę wykopać odpowiednie kłącza wgłębień i zasadzić ukwiały tak, aby ich pąki wzrosty były na głębokości nie większej niż 3 - 5 cm.

Troska o kłącze anemone

Aktywny wzrost roślin zacznie się ujawniać dopiero na wiosnę, ale w pierwszym roku po posadzeniu zaleca się regularne ich utrzymywanie w formie okresowego podlewania i usuwania pojawiających się chwastów . Ponieważ kłącza zawilca znajdują się w górnej warstwie gleby, wszelkie pielenie należy wykonywać bardzo ostrożnie, a jeszcze lepiej - wyciągnąć chwasty ręcznie i zrobić to jak najwcześniej, aby mniej ranić korzenie anemii. Z reguły ukwicie kłączowe hibernują dobrze nawet w piątej strefie mrozoodporności, z lekką osłoną liści lub ściółką iglastą. Jednak w bardziej surowym klimacie, szczególnie podczas lądowania na otwartych miejscach, zaleca się dodatkowo pokrycie lutrasilem lub lapnikami. Na glebach o stosunkowo wysokiej zawartości składników odżywczych zawilce kłączowe zwykle nie wymagają suplementów i zwykle są zadowolone z corocznego ściółkowania kompostem lub gniciem obornika . Jedynym wyjątkiem jest hybrydowy anemon, który często wykazuje maksymalny efekt dekoracyjny tylko pod warunkiem dodatkowego zastosowania pełnych nawozów kompleksowych (po podlaniu iw postaci płynnej) w okresie wegetacyjnym. Jednym z ważnych wymagań dla udanej uprawy ukwiałów kłączowych jest okresowe ścienianie się sadzonek, ponieważ przy silnym zagęszczeniu rośliny mogą cierpieć na choroby grzybowe i szkodniki. Nicieni liści często powodują poważne uszkodzenia dekoracyjnego efektu tych roślin, z powodu których pierwsze brązowe plamy pojawiają się na liściach, a następnie całkowicie ciemnieją, a anemon wkrótce umiera. Niestety, jedynym niezawodnym sposobem zwalczania tego szkodnika jest nadal niszczenie (palenie) dotkniętych roślin i zastępowanie gleby zdrowiem.

Sadzenie i pielęgnowanie anemonów bulwiastych

Z gatunkami bulwiastymi - zawilcami korony i delikatnymi - jak potwierdza doświadczenie ogrodników, sytuacja jest znacznie bardziej skomplikowana. Materiał do sadzenia (bulwy) często sprzedaje się do stanu "głębokiego snu" i suszy tak, że trudno jest określić, gdzie ma on punkty wzrostu, dlatego przed sadzeniem często konieczne jest "przebudzenie" i wykiełkowanie. W surowym klimacie uprawa zawilców bulwiastych dodatkowo komplikuje ich niska odporność na mrozy, co zmusza ogrodnika co roku lub zapewnia oszczędne miejsce zimowania z niezawodnym powietrzno-suchym schronieniem; lub wyhodować je w pojemniku i umieścić na zimę, na przykład w piwnicy; a nawet kopać i przechowywać materiał sadzeniowy w chłodnych, suchych pomieszczeniach do następnego zejścia z pokładu. Czas sadzenia bulwiastego anemonu zależy bezpośrednio od warunków klimatycznych: na południu, nawet po jesiennym sadzeniu (we wrześniu), z powodzeniem zakorzeniają się i hibernują, ale już w środkowej Rosji lądowanie na jesieni może być dla nich katastrofalne. Nawiasem mówiąc, na południu koronnego anemonu, rosnącego bez rocznego kopania, kwitnie na wiosnę, relaks w lecie i ponownie kwitną jesienią. W surowym klimacie kwitnie nie tylko raz i znacznie później (latem), ale także rośnie znacznie niżej i jest bardziej zwarty, co oczywiście nie powinno wystraszyć ogrodnika. Pomimo tych wszystkich niedociągnięć, gatunki bulwiaste są interesujące pod tym względem, że do czasu przejścia na emeryturę, ich bulwy mają już w pełni ukształtowane narządy i mogą być utrzymywane w stanie wysuszonym nawet poza ziemią przez rok. Dlatego ogrodnik za pomocą sadzenia bulw w różnym czasie może nie tylko regulować (przesunięcie bliżej jesieni) czas kwitnienia tych roślin, ale także wykorzystywać je do zimy zmuszającej w domu.

Niezależnie od tego, kiedy zakupione bulwy anemone są sadzone, aby im zapobiec, należy je przemyć roztworem "Maxim" lub nadmanganianu potasu. Uwaga: moczenie i kiełkowanie bulw należy przeprowadzać tylko przed sadzeniem wiosennym, a jesienią należy je wysadzić na sucho. Jesienią ułóż płytkie rowki lub dziury w uprzednio przygotowanym miejscu z luźną ziemią oczyszczoną z chwastów i umieść je zgodnie ze schematem 15x15 cm, pogłębiając je nie więcej niż 3-5 cm. Najlepiej, gdyby sadzono je ogólnie w małej "poduszce" z piasku , co częściowo chroni materiał siewny przed wysuszeniem. Jeśli opady spadają w wystarczających ilościach, wysadzone bulwy nie mogą nawet być podlewane, ale po pierwszych lekkich przymrozkach lądowisko musi być ściółkowane warstwą liści. Po udanym zimowaniu rośliny zaczną rosnąć i kwitnąć aktywnie w przyszłym roku.

Niestety, zasuszone (!) Bulwy sadzone wiosną zazwyczaj "czują się" dopiero po roku, więc przed sadzeniem wiosennym zdecydowanie zaleca się ich stymulację na aktywny sezon wegetacyjny - namaczanie i kiełkowanie. W tym celu bulwę anemiczną należy umieścić na kilka godzin (nie więcej!) Na spodku z wodą o temperaturze pokojowej (najlepiej z dodatkiem dowolnego stymulatora, takiego jak Epin lub Imunophytocyte), tak aby była lekko nasycona. Pozostawienie go przez dłuższy czas w wodzie, a zwłaszcza całkowite zanurzenie w cieczy, nie jest w żaden sposób niemożliwe, ponieważ szybko i silnie absorbuje wilgoć i wkrótce gnije. Po namoczeniu tego samego talerza pod bulwą, należy włożyć wilgotną szmatkę, zawinąć w nią bulwę, włożyć spodeczek do plastikowego worka z otworami do wentylacji i umieścić w chłodnym miejscu (przeszklona loggia, zimny parapet okienny). W takich warunkach bulwy anemonowe budzą się bardzo szybko - mają kiełki - i można je natychmiast sadzić w ziemi lub tymczasowo na sadzonki - w doniczce. Idealnie jest oczywiście, aby preferować metodę nierozprzestrzeniającą się i wcześniej obliczyć czas przygotowania bulw, aby po zejściu na stałe do miejsca ukwiały nie podlegały już zamrożeniu. Jeśli w trakcie kiełkowania bulwy nie wykazują oznak życia i stają się spleśniałe, oznacza to, że materiał do sadzenia był niskiej jakości i, niestety, będzie musiał zostać wyrzucony.

Sadzenie kiełkujących bulw na stałe miejsce odbywa się podobnie - na piaszczystej poduszce z kiełkami do góry i na głębokość 3 do 5 cm, ale podczas sadzenia tylko dno otworu jest przelewane wodą. Następne podlewanie przeprowadza się kilka dni po zabiegu, a później wraz z jego organizacją kieruje się warunkami pogodowymi. Aby uprościć pielęgnację bulwiastych ukwiałów, bardzo pożądane jest oznaczenie każdej studzienki (przyklejenie kijem) - pomoże to roślinom chwastów chwastów i normalne obumieranie po podlewaniu, bezboleśnie dla roślin. W przypadku obfitszego i długotrwałego kwitnienia, a także w celu uniknięcia samosiewu, zaleca się okresowe usuwanie wyblakłych kwiatów w zawilcach (również u gatunków kłączowych).

Jeśli zaplanowano bulwiaste kultywowanie anemii podczas kopania bulw, należy ją wykonać natychmiast po zżółknięciu liści. Odkopane bulwy nie muszą być suszone do stanu, w którym są sprzedawane. Wystarczy wysuszyć je przed początkiem jesieni w temperaturze +20 ° C, a zimą trzymać je w wentylowanych plastikowych pudełkach (pojemnikach) w chłodnym (+3 - +5 ° C), jak mieczyk . W skrajnym przypadku - w temperaturze pokojowej, ale wtedy będą musiały być dobrze wysuszone jesienią i przechowywane w suchym piasku, aby zapobiec pleśni, i "obudzić" w ten sam sposób przed następnym lądowaniem. Jeśli ogrodnik ma wystarczająco dużo miejsca do magazynowania w chłodzie przenośnych pojemników, to nawet w klimacie, który nie jest odpowiedni dla anemonowych roślin, można je z powodzeniem uprawiać bez tych wszystkich trudności z kopaniem / przechowywaniem / rocznym kiełkowaniem. Uwaga: bulwiaste zawilce uprawiane bez wykopywania, w celu zachowania ornamentacji, po maksymalnie pięciu latach, zaleca się nadal kopać i odmładzać, dzieląc bulwy.

Zwichnięcie anemonu

Aby zmusić doświadczonych hodowców, z reguły zalecamy stosowanie korony z ukwitu. Aby uzyskać kwitnienie w grudniu - lutym, bulwy są podobnie przygotowane do sadzenia w okresie od września do listopada i sadzone w niewielkich doniczkach (o średnicy 9-11 cm) lub 2-3 w większych (15 cm) w luźnym podłożu (drenaż jest obowiązkowy !) Przed pojawieniem się pąków rośliny są utrzymywane w chłodnym (+10 - +12 ° C) jasnym miejscu, w razie potrzeby - zapalają się, a następnie temperaturę podnosi się do +15 - +17 ° C. Podczas forsowania bardzo ważne jest przestrzeganie umiarkowanego systemu nawadniania i określonych wymagań dotyczących temperatury i światła, ponieważ ukwiały mogą nie tylko słabnąć i być bolesne, ale także generalnie zatrzymać rozwój. Po kwitnieniu należy poczekać, aż liście i ziemia całkowicie wyschną, trzymać garnki z bulwami przez dwa lub trzy miesiące w chłodnym miejscu, a następnie albo zwinąć bulwy w ziemię, albo ponownie użyć do destylacji.

Rosnąć z nasion

Uprawa anemonów z nasion ma sens tylko wtedy, gdy trzeba wyhodować roślinę wystarczająco odporną na dany klimat. Faktem jest, że tylko świeże nasiona anemonu mają maksymalny potencjał kiełkowania, dlatego siew za natychmiast po zbiorze (lepiej natychmiast na ziemię) uważany jest za najbardziej efektywny. Do następnej wiosny ich szybkość kiełkowania jest tak zredukowana, że nawet po namoczeniu i rozwarstwieniu nie przekracza 70%. Ponadto, sadzonki różnych gatunków i rozwijają się inaczej - niektóre kwitną w rok lub dwa, a inne dopiero po czterech, a objawy matczyne nie zawsze się powtarzają (w sadzonkach zawilec o kolorze korony zawsze okazuje się bledszy niż roślina rodzicielska), oraz często cierpią w domu z czarnych nóg. Dlatego dla początkujących, którzy nie chcą komplikować życia, lepiej jest kupić anemone kłącza / bulwy, posadzić je na miejscu i "zapewnić" roślinie wszystkie warunki dla naturalnego samosiewu, a następnie zorganizować sadzonki do podlewania i schronienia na zimę ( bulwy), jak również dorosłe osobniki.

Wniosek

Anemone nigdy nie stanie się zbędny w tym obszarze. To jej eleganckie kwiaty będą pierwszymi, którzy cię zachwycą na wiosnę, a "indyjskie lato" w ogrodzie przedłuży się na długi czas i będzie przedmiotem podziwu dla sąsiadów i krewnych. A jeśli weźmiemy pod uwagę, że wiele gatunków anemonów jest dziś zagrożonych wyginięciem, sadzenie tej rośliny na miejscu i właściwie zorganizowana opieka nad nią będzie względnie małym, ale przyjemnym krokiem do zachowania bezcennych bogactw natury.

Spreekel (Spregelia): uprawiany ...

Sprekelia lub Sprekelia (Sprekelia) to monotypiczny rodzaj bulwiasty z rodziny Amaryllisaceae (Amaryllidaceae), reprezentowany przez ...

Uprawa bakopa z nasion.

W wielu ogrodach Europy i Rosji można znaleźć wspaniałą roślinę pnącą, pokrytą drobnymi kwiatami różu, fioletu ...

Co jeśli na liściach ...

Kiedy osoba jest chora, może powiedzieć swojemu lekarzowi o swoim problemie, a on zdecyduje o leczeniu. Ale co zrobić, gdy ...

Przeszczepienie Monstera

Monstera, duże tropikalne pnącze o długich liściach, chropowatych liściach, które wyglądają jak egzotyczna woalka, jest znane ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Pylae: opieka domowa ...

Rodzaj Pylaea (Pilea) z rodziny pokrzywy (Urticaceae) ma od 600 do 700 gatunków. Zakres ich dystrybucji jest taki ...