Warunki przechowywania warzyw

Aby zachować zbiory, należy stworzyć warunki, w których procesy rozkładu i pogorszenia ulegają spowolnieniu lub całkowicie się zatrzymają.

Przyczyny skrócenia okresu przydatności do spożycia warzyw:

- opóźnienie między zbiorem i przechowywaniem plonów;
- uszkodzenia podczas pakowania, transportu i załadunku;
- niewłaściwa temperatura i wilgotność w magazynie;
- niezgodność różnych rodzajów warzyw podczas przechowywania;
- niska jakość uprawianych warzyw.

Nie jest tajemnicą, że uszkodzone, ubite i zmięte warzywa nie nadają się do przechowywania. Powinny one być pierwszymi po spożyciu lub dopuszczone do przetworzenia - wszystkie próby przechowywania będą nadal skazane na niepowodzenie.

Aby warzywa były świeże jak najdłużej, w większości przypadków konieczna jest niska temperatura i dostatecznie wysoka wilgotność otaczającego powietrza.

Ale jeśli wilgotność jest zbyt wysoka, a temperatura jest wysoka, przechowywane warzywa mogą zacząć się zamiatać. Aby temu zapobiec, pomieszczenie musi być wentylowane. Aby wyeliminować wysoką wilgotność, można umieścić pudełko z absorbentami: sól, wapno palone, węgiel drzewny.

Nie wszystkie warzywa mogą być przechowywane razem w jednym pojemniku lub pokoju. Każde warzywo jest żywym organizmem, który oddycha, emituje i pochłania różne substancje i zapachy, które mogą wpływać na jakość innych rodzajów warzyw. Na przykład, lepiej nie umieszczać owoców wrażliwych na etylen razem z tymi, które je uwalniają.

Istnieje kilka grup, które łączą warzywa na podstawie kompatybilności ze sobą podczas przechowywania.

Pierwsza grupa to produkty, których temperatura przechowywania wynosi 0-2 ° C, a wilgotność względna nie przekracza 95%. Obejmuje brukiew, kalarepę, pory, pasternak, rzodkiewkę, rzepę, buraki i chrzan.

Druga grupa - warzywa o optymalnej temperaturze przechowywania 0 - 2 ° C, o wilgotności względnej 95 - 100%. Wiele z nich jest wrażliwych na etylen. Obejmuje: szpinak, endywię, kalafior, szparagi, seler, sałatę, rabarbar, pietruszkę, marchew, zieloną cebulę, kukurydzę, zielony groszek, brokuły i karczochy.

Trzecia grupa obejmuje cebulę i czosnek. W tej samej temperaturze przechowywania, co przedstawiciele dwóch pierwszych grup, potrzebują wilgotności od 65% do 75%. Nadmierna wilgoć może uszkodzić te warzywa.

Czwarta grupa to warzywa o optymalnej temperaturze przechowywania wynoszącej +4,5 ° C i względnej wilgotności od 90 do 95%. Jego typowym przedstawicielem jest melon.

Warzywa piątej grupy są wrażliwe na uszkodzenia etylenu i zimna. Przechowywanie wymaga temperatury + 10 ° C i wilgotności względnej 85 - 90%. Obejmuje paprykę słodką, późne ziemniaki i bakłażany.

Szóstą grupę stanowią warzywa, które produkują etylen i są wrażliwe na zimno. Potrzebują temperatury przechowywania wynoszącej +13 - +15 ° C i wilgotności 85 - 90%. Należą do nich dynia, pomidory, wczesne ziemniaki i cukinia.

Przedstawiciele siódmej grupy są wrażliwi na etylen. Do przechowywania wymagają następujących warunków: temperatura +18 - +21 ° C, przy wilgotności powietrza 85 - 90%. Składa się z: słodkich ziemniaków, zielonych pomidorów i arbuzów.

Jak wiadomo, o jakości produktów roślinnych decyduje nie tylko ich zapach i smak, ale także przydatność do przetwarzania, czas przechowywania i niezmienione właściwości podczas transportu i przechowywania.

W produktach przyjaznych dla środowiska utrata wagi podczas transportu i przechowywania, a także utrata witamin i składników odżywczych jest minimalna. Podczas przechowywania takie produkty długo zachowują świeżość, teksturę i kształt, a jednocześnie są odporne na różne choroby grzybowe.

Zbyt duże dawki nawozów, pestycydów, herbicydów, insektycydów i hormonów nie tylko powodują, że warzywa są niebezpieczne dla zdrowia, ale także minimalizują możliwość ich ochrony aż do nowego zbioru. Przy nieuzasadnionym stosowaniu nawozów mineralnych straty podczas przechowywania są prawie podwojone, a zmniejszenie masy o dziesięć procent w porównaniu z warzywami uprawianymi bez nawozów chemicznych.

Zmniejsza zdolność produktów roślinnych do skutecznego przechowywania i wykorzystania świeżego torfu jako nawozu. Z punktu widzenia przyszłego składowania najbardziej użyteczny jest nawóz z gnilną gnilią lub dojrzały kompost obornika. Zwiększenie udziału materii organicznej w całkowitym składzie nawozów we wszystkich przypadkach znacznie podnosi jakość przechowywania owoców.

Wpływa na utrzymanie jakości warzyw i termin sadzenia lub siewu. Co do zasady, rośliny okopowe, które zostały zasiane po terminach zalecanych przez technologię rolniczą, będą źle przechowywane. Aby uzyskać bardziej lub mniej zadowalającą stratę procentową podczas przechowywania roślin okopowych wysianych zbyt późno, należy użyć kompostu do zapłodnienia, gdy dojrzewają, biologiczne infuzje stymulujące - pokrzywa, skrzyp polny, krwawnik pospolity, torba pasterska, itp. - zostały użyte. Niedostatecznie zepsute komposty i nawozy mineralne można aplikować tylko pod korzenie, które wysiewa się w optymalnym czasie.

Wybór do przechowywania wysokiej jakości owoców, właściwe i terminowe przygotowanie do przechowywania pozwala zachować świeżość warzyw i ograniczyć straty do minimum.

Przygotowania i środki zaradcze dla chwastów ...

Chwasty są odwiecznym problemem każdego ogrodnika. Bez względu na to, jak pilnie chwastuje, niezależnie od współczesnych przygotowań ...

Sadzenie ziemniaków pod słomką ...

Dla osoby, która nie jest zbyt blisko "sztuki ogrodnictwa", proces uprawy ziemniaków wygląda całkiem pro ...

Co zrobić, jeśli torfowiska gniją ...

Cukinia to szeroko rozpowszechniona kultura z rodziny dyniowatych. Zwykle rosną łatwo i szybko, bez konieczności ...

Bielenie drzew wiosną

Najważniejszym wskaźnikiem stanu drzewa jest stan kory. Ona, podobnie jak skóra, chroni roślinę. Dlatego dbać o nią ...

Uprawa grzybów w domu ...

W szerokim sensie lenistwo jest jednym ze śmiertelnych grzechów człowieka, ale to ona objawia się w swojej "najszlachetniejszej" manifestacji ...