Aloe vera

Rośliny z rodziny Aloe z rodziny Asphodeal można dodać do listy najbardziej udanych stworzeń Matki Natury bez odrobiny sumienia. Niesamowite właściwości tych twardych sukulentów , które przez kilka lat mogły żyć bez ziemi i wody, przyciągnęły uwagę w czasach starożytnych, kiedy przypisywano im magiczne właściwości i uważano za symbol długowieczności. Od czasów Kleopatry i Nefertiti kobiety wysoko cenią sobie aloes ze względu na ich zdolność zachowania piękna i młodości, a także uzdrowicieli i wojowników ze względu na właściwości lecznicze, które pozwalają im szybko zatrzymać krwawienie i leczyć rany. Pomimo tak starożytnej historii, dziś aloes nadal jest przedmiotem aktywnych badań, ponieważ naukowcy i biolodzy co roku odkrywają nowe gatunki i ujawniają sekrety jego unikalnych substancji.

W uczciwy sposób należy zauważyć, że właściwości lecznicze aloesu wyparły ich cechy dekoracyjne w tle, przez co wielu ogrodników zaczęło nawet uważać te rośliny zbyt nudne i niezbyt odpowiednie do dekorowania swoich domów. Początkujący-amatorzy często wprowadzają w błąd i drugą popularną (popularną) nazwę - "Agawa". Perspektywa uprawiania aloesu przez sto lat, aby zobaczyć jego kwitnienie tylko raz, nie ogrzeje wszystkich i nie jest jasne, czy przez cały ten czas będzie utrzymywać wystarczającą dekoracyjność. Na szczęście praktyczne doświadczenie potwierdziło, że aloes z powodzeniem może pełnić rolę ozdobnego soczystego: kwitnie nawet w odpowiednich warunkach pielęgnacji rocznie, a już w wieku 20 lat (zwykle wcześniej) traci efekt dekoracyjny, a zatem potrzebuje regularnego odmłodzenia. Co więcej, jako roślina wewnętrzna, aloes ma wyjątkową zdolność łatwego dostosowania się do warunków parapetów słonecznych, łatwo toleruje niską wilgotność i wysychanie substratu glebowego, który może zagrać w ręce każdej początkującej kwiaciarni.

W razie potrzeby przedstawiciele rodzaju Aloe (ma ponad pięćset gatunków), wśród których są drzewiaste, krzaczaste i zielne byliny o różnych rozmiarach (od 20-30 cm do 10-15 m), kształtach liści i kolorach, w domu można stworzyć oryginalny Kolekcja sukulentów. Rozety Aloe brevifolia (Aloe brevifolia) i kolpachkovidnogo (mitriformis Aloe) Deskoingsa Aloes (Aloe descoingsii) i łaciate (Aloe variegata), przystojny (Aloe bellatula) i havortievidnogo (haworthioides Aloe), nerwowa (Aloe aristata) i wielowartościowe (Aloe Polyphylla ), Aloe złożone (Aloe plicatilis) i inne gatunki będą oryginalnym dodatkiem do każdego wnętrza. A jeśli masz szczęście, rośliny będą również zadowolone z rozkwitu czarujących, zebranych w pędzelek białych (A. białe kwiaty), żółtych (A. dichotomous, A. faith i A. Campéry), pomarańczowych (A. Marlot i A. pretty) lub czerwonych ( w większości gatunków) kwiatów.

Niestety, powyższe gatunki dość rzadko osadzają się na parapetach krajowych hodowców kwiatów, a jednym z powodów jest to, że aloes często mylony jest z innymi roślinami - havortia, gasteria i agawa, które wymagają mniej więcej tej samej pielęgnacji. Ale częściej hodowcy kwiatów, dający pierwszeństwo uzdrawiającym właściwościom aloesu, rosną najbardziej "pożytecznie" w tym sensie i najbardziej rozpowszechnionym drzewie aloesu (Aloe arborescens). Bez kwitnienia o zbyt wysokiej dekoracyjności, ta soczysta, niestety, nie pochwala się, ale może pewnie zastąpić połowę niezbędnych leków z apteczki pierwszej pomocy. Odporność na mróz może być uważana za "premię" przy uprawie drzewa aloesowego, umożliwiając jej uprawę w stosunkowo łagodnym klimacie subtropikalnym (na Zakaukaziu iw Azji Środkowej) w warunkach polowych z zachowaniem zimy w warunkach szklarniowych. Aloes szary lub paskowany (Aloe striata) ma również dobrą odporność na mróz, nawiasem mówiąc, ale ma słabe mięsiste liście i daje stosunkowo mniejszą produkcję surowców leczniczych. Inne rodzaje aloesu, z których wiele ma również właściwości lecznicze, są zalecane w naszym klimacie do uprawy tylko w domu.

Drzewo aloesowe ma charakterystyczny krzew lub obficie rozgałęzione drzewo o wysokości od 1 do 4 mz silnie rozgałęzionym, włóknistym korzeniem. Grube, mięsiste liście o szerokości do 7 cm (zwężające się ku krawędzi) i długości do 60 cm, zebrane na końcach pędów w grubych rozetach, mają niebieskozielony lub szaro-niebieski kolor dzięki cienkiej powłoce woskowej, która chroni je przed szybkim parowaniem. Naukowcom udało się ustalić, że bez tej warstwy ochronnej aloes może tracić wilgoć 15 razy szybciej, ale gruba, woskowana skóra liści pozwala na oszczędność na wodzie wchłanianej przez korzenie i zawsze pozostaje zielona i "żywa" nawet w spalonych słońcem obszarach pustynnych i półpustynnych. naturalne środowisko rośliny. W domu powłoka woskowa pozwala również aloesowi "upuścić" kropelki wody z liści po opryskaniu, a tym samym chronić je przed poparzeniem słonecznym, dlatego zdecydowanie nie zaleca się wycierania wosku z roślin dla normalnego "dobrego samopoczucia" rośliny. Jako taki, ten soczysty w rzeczywistości nie potrzebuje opryskiwania - chyba że jest to tylko niewielki prysznic do odkurzania, a gdy rośnie w otwartym aloesie, ogólnie pożądane jest, aby chronić go przed intensywnymi opadami deszczu, aby uniknąć zgniotu systemu korzeniowego i tułowia.

Ponieważ wszystkie sukulenty są niezwykle odpornymi roślinami, specjalne drzewo aloesowe również nie wymaga żadnych specjalnych warunków, ale należy pamiętać, że w warunkach słabego oświetlenia można go wyciągnąć, a w przypadku nadmiernego podlewania może być dotknięty przez choroby (szkodniki). W domu rośnie łatwo w południowych oknach, gdzie zaleca się lekko go rozpalić tylko w silnym upale i można go zadowalać podlewaniem 1 - 2 razy w tygodniu (zimą wystarcza co 3-4 tygodnie) i stosunkowo rzadkim (raz w miesiącu) nawozem uzupełniającym dla kaktusów w okresie wiosenno-jesiennym. Zaskakujące jest to, że najlepszą glebę na drzewo aloesowe uważa się za ciężką, żyzną mieszankę gleby złożoną z 2 części gleby gliniastej (liściastej lub nawet ogrodowej), próchnicy i piasku (jeden po drugim), z dodatkiem cegieł. Ze względu na szybki rozwój systemu korzeniowego, ten soczysty do wieku 5-6 lat potrzebuje rocznego przeszczepu wiosną do dużego pojemnika i świeżego podłoża. W przyszłości wystarczy przesadzić co 2-3 lata lub po prostu, aby zastąpić wierzchnią warstwę gleby.

Bardzo przydatne dla aloesu jest uważana za regularną wentylację, szczególnie w upale, a także jako opcję - usuwanie pojemności w roślinie w ogrodzie (na balkonie) lub sadzenie jej w otwartym terenie (bardziej preferowane). Jeśli pozwala na to klimat, roślinność aloesu jest zwykle sadzona w kwietniu - maju, aw lipcu - na początku października odbywa się rozmnażanie - ukorzenione młode pędy, sadzonki i wierzchołki roślin matecznych. Dobrze zakorzenione rośliny pod koniec października - listopada można przesadzać do doniczek, szklarni lub zimnych szklarni (w łagodnym klimacie), które przy silnym spadku temperatury zaleca się przykryć matami.

Niestety, utrzymując rośliny w zimnych szklarniach, trzeba będzie poświęcić kwitnienie aloesu, chociaż w szklarniach dorosłe okazy będą chętnie kwitnąć w grudniu - styczniu, a w domu - wyrzucać kolorowe pędzle w okresie od stycznia do kwietnia. Przy okazji, w przypadku kwitnienia domowego drzewa aloesowego trzeba stworzyć specjalne warunki: od końca października utrzymywać go w temperaturze 10 - 12 ° C i przepuszczać przez patelnię (zanurzyć garnek w głębokiej misce z wodą na 10 minut), aby uniknąć nadmiernego nawrotu i zgnilizny korzeni. W tym przypadku natężenie oświetlenia powinno być maksymalne - minimalna część okna ma orientację południową, lub, w skrajnych przypadkach, oświetlenie z lampami dziennymi. Uwaga: aby stworzyć takie warunki w zwykłym mieszkaniu, delikatnie mówiąc, jest to trudne (dlatego, aloes i "kwitnie raz na sto lat"), ale w prywatnym domu jest to całkiem realne, a jeśli aloes nadal "lubi" zawartość zimy, to będzie kwitł co roku . Kwitnie lub nie kwitnie, nawiasem mówiąc, nie ma wpływu na właściwości lecznicze rośliny, ponieważ w domu drzewo aloesowe nie tworzy nasion. Dlatego też, podczas uprawy rośliny wyłącznie jako "domowego lekarza" w zimie, można ją utrzymać nawet w normalnej temperaturze pokojowej, ale nadal zaleca się trzymanie jej z dala od suchego powietrza z grzejników.

Do przygotowania surowców leczniczych można użyć drzewa aloesowego nieletniej niż 2 lata. Cięcie dolnych liści o długości 15 cm odbywa się latem, pozostawiając co najmniej 8 - 9 liści na wierzchołkowych rozetach. Czas tej procedury powinien być dostosowany tak, aby aloes nie mógł być podlewane przez dwa tygodnie przed nim, i że zaraz po pokrojeniu roślina może być podlewana i ponownie karmiona. Zwróć uwagę: drzewa aloesu, które są aktywnie wykorzystywane do przygotowania surowców leczniczych, powinny zostać odnowione po maksymalnie 3 latach działania poprzez ukorzenienie wierzchołków roślin. Dlatego też, w przypadku regularnego (bez długich przerw) leczenia, w każdym przypadku kilka roślin w różnym wieku będzie musiało być uprawianych jednocześnie.

W leczeniu chorób tradycyjna i tradycyjna medycyna zaleca stosowanie świeżych i suszonych liści aloesu, świeżego soku i szabli - odparowanych w słońcu (ogień) do kryształów soku z aloesu. W domu, najprostszy sposób na uzyskanie świeżego soku i liści, ale w aloesie są najcenniejsze, ponieważ sabur z niego jest uważany za nie najlepszy (w porównaniu do tych z innych gatunków). Soku z aloesu zaleca się stosować świeżo, ponieważ traci właściwości lecznicze podczas przechowywania. Aby to zrobić, świeże liście są kruszone lub przekazywane przez maszynkę do mielenia mięsa, wyciska się z nich sok, który jest następnie filtrowany przez 3-4 warstwy gazy i gotowany przez 3 minuty. Aloes drzewny stosowany jest wewnątrz i na zewnątrz jako środek gojąco-ranujący i przeciwbakteryjny w leczeniu chorób skóry, przewodu pokarmowego i zakaźnych, w leczeniu oparzeń, chorób dróg oddechowych (astma oskrzelowa, zapalenie zatok itp.), W celu wzmocnienia układu odpornościowego itp. Ze świeżych liści rośliny przygotowują różne maski kosmetyczne, okłady do gojenia się ran i opłaty za odbudowę (takie jak "aloe-med-Cahors") i są stosowane w leczeniu chorób ginekologicznych, gruźlicy płuc, chorób skóry itp.

W tym czasie (w latach powojennych) rosyjski okulista V.P. Filatov. W trakcie badań udało mu się wykryć niesamowite właściwości tej rośliny: w tkankach wyciętych liści umieszczonych na 10 dni w niesprzyjających warunkach - w lodówce w temperaturze 2-3 ° C - zachodzą zmiany biochemiczne i produkowane są substancje (stymulatory biogenne), które wyzwalają proces odzyskiwania dotkniętych komórek . W kontakcie z dotkniętymi tkankami innego żywego organizmu (na przykład człowieka), biostymulowane tkanki aloesu aktywują jego procesy odzyskiwania - szybki wzrost komórek, gojenie się ran itp. Dlatego w domu, aby przygotować najskuteczniejsze leki z drzewa aloesowego (sok, ekstrakty, maści itp.), Zaleca się stosowanie biostymulowanych liści (w wieku 2 tygodni w chłodzie i ciemności). Filatov następnie zauważył, że nawet po obróbce cieplnej w temperaturze 120 ° C, aloes nadal częściowo zachowuje właściwości lecznicze. Obecnie oficjalne preparaty medyczne (sabur, mazidło, emulsja, sok itp.) Są wytwarzane przy użyciu specjalnej technologii, która zapewnia maksymalne zachowanie tych właściwości i aktywność stymulantów biogennych.

Pomimo faktu, że wielu miłośników medycyny alternatywnej uważa aloes za niemal panaceum na wszystkie choroby, a ostatnie badania przeprowadzone przez zagranicznych lekarzy potwierdzają, że jego stosowanie pokazuje zachęcające wyniki nawet w leczeniu AIDS, jak każdy lek, ma swoje przeciwwskazania. Nie zaleca się używania aloesu i preparatów z niego przeznaczonych dla osób z ciężkimi chorobami układu krążenia, chorobami nerek, ostrymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (aloes jest silnym środkiem przeczyszczającym), dla kobiet w ciąży i alergików. Ponieważ działanie stymulantów biogennych na komórki rakowe nadal nie jest w pełni zrozumiałe, choroby onkologiczne są również uważane za przeciwwskazanie. W każdym razie przed rozpoczęciem leczenia preparatami aloesowymi zdecydowanie zaleca się skonsultowanie się z lekarzem.

Uwaga: drzewo aloesowe można uprawiać nie tylko jako ozdobną lub leczniczą roślinę, ale także jako domowy amulet, który promuje długowieczność właścicieli i dobrobyt domu. Zwyczaje polegające na wywieszaniu takich amuletów (lub ich liści) na drzwiach i oknach są nadal zachowane przez narody na Bliskim Wschodzie iw Egipcie.

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Chlorophytum: opieka domowa

Kto z nas od dzieciństwa nie zna chlorofitu? Jego bujne rozety z liniowych liści otoczone szybkim "tłem ..."

Układ i projekt p ...

Fontanny z kategorii rzadkich i ekskluzywnych detali projektu domu letniego już dawno zostały przesunięte do rangi prawie ...

Exacum: opieka, hodowla, ...

Exacum to rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych, w tym około 30 gatunków. Z tego ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Jak dbać o poinsettię ...

Poinsettia jest najpiękniejsza, a Euphorbia jest najpiękniejsza (Euphorbia pulcherrima), jest uważana za jedną z najpiękniejszych ...