Paproć nefrolepis: opieka, reprodukcja, przeszczep, gatunek

Nephrolepis (Nephrolepis) to niewielki rodzaj paproci z rodziny Lomariopsidaceae, liczący około 40 gatunków wiecznie utrzymanych, zielnych epifitów, półepiphytów i roślin lądowych, rozmieszczonych w regionach tropikalnych wzdłuż całego równika.

System korzeniowy jest powierzchowny, włóknisty, niedorozwinięty. Vayi (czasami błędnie nazywane liśćmi) są jasnozielone, o krótkich płatkach, liczne, zwarte, gęste rozety. Kształt dorosłego wai jest prawie całym rodzajem rodzaju, a ich długość waha się od 30 cm do 3 mi szerokości od 5 do 16 cm, w młodym wieku są wydłużone - trójkątne. Udziały (w rzeczywistości blaszki liściowe) są naprzemiennie ułożone, nie zrośnięte, od owalnego do mięśnia naramiennego, o długości od 2 do 8 cm, z reguły nie są siedzące, a w ich piwnicy znajduje się małe ogonki. Krawędź płyty może być gładka, gładka lub mocno posiekana. Główna żyła jest wyraźna, boczne są ledwo zauważalne. Zarówno ogonek, jak i rozłogi pokryte są obfitością krótkimi brązowymi włoskami, przez które ich prawdziwy, prawie czarny kolor jest prawie niewidoczny.

Podobnie jak wszystkie paprocie, reprodukuje zarodniki, które są zwartymi zwartymi grupami (srus), podobnie jak maleńkie brązowe odrosty, siedząc na spodniej stronie wai, na końcach bocznych żył. Ponadto, gdy osiągnie pewien wiek, nefrolepis zaczyna wytwarzać liczne stolony - długie, prześladujące się, bezlistne pędy, które wychodzą z podstawy podstawowej rozety i zapuszczają korzenie w węzłach. W miejscach zakorzenienia rozwijają się nowe rozetki, które z czasem zamieniają się w odrębne niezależne okazy.

Rodzaje i odmiany nephrolepis

Spośród wszystkich gatunków najbardziej popularna wśród kwiaciarni jest jedna z najbardziej wytrwałych - Nefrolepis exalted ( Nephrolepis exaltata ), rozprowadzana w Azji Południowo-Wschodniej, na północy Australii i Ameryki. Ta paproć jest średniej wielkości. Arkusze blachy (dla zwięzłości będziemy je nazywać ulotkami, chociaż nie są to liście) deltoid, ze słabo piłowaną krawędzią. W oryginalnej postaci gatunku vayi rosną w górę, pędząc ku niebu, ale ta paproć ma interesującą odmianę, zwaną Nephrolepis 'Bostoniensis ', z łukowatymi skrzydłami. W kulturze stała się ona najczęstszą, a także licznymi odmianami, różniącymi się wielkością, stopniem odporności płytek liściowych, ich falistością i kolorem.

Na przykład:

- Roosevelt - odmiana o dużych falistych liściach;
- Maassii - podobny do poprzedniego, ale różni się kompaktowymi rozmiarami;
- Scottii - kolejna mała odmiana o skręconych krawędziach ulotek;
- Fluffy Ruffles - ma bardzo sztywne liście dwuskrzydłowe o szerokich podstawach;
- Puszysty Duffy - odmiana kompaktowa z liśćmi dwu i trójskrzydłowymi, silnie zachodzącymi na siebie;
- Whitmanh - duża odmiana o liściach trzech piór;
- Smithii - z czterolistnymi liśćmi;
- Compacta - odmiana, która różni się od Bostoniensis tylko w małych rozmiarach;
- Dallas Jewel - także dość niski stopień, który jest również niezwykle wytrzymały;
- Teddy Junior - z falistymi krawędziami liści;
- Linda - brzeg liści to cristae;
- Tiger Eye - urozmaicona forma z jasnozielonymi klinami wzdłuż bocznych żył ulotek.

Nefrolepis heartleaf ( Nephrolepis cordifolia ), pochodzący z północnej Australii i południowo-wschodniej Azji, jest kolejnym atrakcyjnym gatunkiem, który można znaleźć w kulturze wewnętrznej. W tej paproci, vayi, o długości od 60 do 90 cm, szerokości około 12 cm, rośnie w górę bez zginania, a płytki liści na końcach są zaokrąglone jak języki. I, w przeciwieństwie do poprzedniego gatunku, siedzą dość ciasno, częściowo zachodząc na siebie.

Ponadto gatunek ten produkuje również podziemne, korzeniowe rozłogi, na których tworzą się kuliste bulwy, w stanie dorosłym, osiągając 1,5 cm średnicy. Służą one jako rodzaj przechowywania wody i składników odżywczych.

Dbaj o nefrolepy w domu

Jak już wspomniano powyżej, w hodowli wewnętrznej uprawia się głównie podniosłość Nephrolepis, której odmiany i odmiany mogą zaspokoić niemal każdego znawcę paproci. Jest to bardzo bezpretensjonalna roślina, nie wymagająca większej uwagi i zdolna przystosować się do prawie wszystkich warunków przetrzymywania. Stworzenie dla niego przyjaznej atmosfery nie jest trudne.

Oświetlenie . Nephrolepis jest rośliną tolerującą cień i dobrze czuje się w pokojach na parapetach północnej strony. Jeśli okna wychodzą na południe, należy je przesunąć głębiej do pomieszczenia, umieszczając je na wzgórzu lub mocując na ścianie jako instalację do ampelingu . I na zachodniej lub wschodniej stronie, należy zrobić niewielki cień od słońca, w przeciwnym razie jego promienie szybko spalić soczysty wai.

Ogólnie rzecz biorąc, ta paproć rośnie dobrze pod sztucznym oświetleniem , pod fitolampami. Dla pełnego rozwoju wystarczy 2500 - 2700 luksów przy czasie dziennym 10-12 godzin.

Temperatura . Nephrolepis odnosi się do średnio ciepłolubnej grupy paproci i nie toleruje ciepła i nagłych zmian temperatury, na przykład - przeciągów. Optymalne parametry dla niego mieszczą się w zakresie 20-22 ° C.

Zimą, gdy nie ma oświetlenia, temperaturę można obniżyć do 16-18 ° C, aby zapobiec nadmiernemu rozciąganiu pędów, ponieważ roślina nie ma okresu odpoczynku jako takiego i kontynuuje swój wzrost przez cały rok.

Podlewanie . W ciepłym sezonie podlewanie odbywa się obficie, upewniając się, że gleba w doniczce nie wysycha bardzo długo i zawsze pozostaje lekko wilgotna. W niskich temperaturach zmniejsza się podlewanie, ponieważ rośliny w tym okresie są hamowane przez procesy życiowe i nie jest w stanie poradzić sobie z dużą ilością wody, z powodu której gleba zaczyna bagno, a korzenie - gniją.

Do nawadniania używać tylko miękkiej, dobrze utrzymanej wody w temperaturze pokojowej. Nephrolepis nie lubi wapna i źle toleruje chlor. Z powodu obecności tego drugiego, jego żony mogą zmienić kolor na żółty i stracić atrakcyjny wygląd.

Wilgotność powietrza . Podobnie jak wszystkie paprocie, nephrolepis potrzebuje dużej wilgotności, chociaż w przeciwieństwie do większości swoich odpowiedników wymagania są raczej skromne: tylko 50-60%. Takie wskaźniki można zapewnić przez regularne natryskiwanie. Jeśli to możliwe, doniczkę z rośliną ułóż na palecie z mokrym glinidem, a powierzchnię gleby pokryje mchowy torfowiec. Pożądane jest okresowe układanie ciepłego prysznica paproci, który odświeży zielenie i oczyści go z kurzu.

Ziemia . Nefrolepis dobrze rośnie na słabo kwaśnych, lekkich, pożywnych glebach. Można polecić kilka wariantów podłoża nadającego się do jego uprawy:

1) darni, liści, torfu, próchnicy i gruboziarnistego piasku rzecznego, wykonanych w równych częściach;
2) iglaste, szklarnie, liście, torf i piasek w równych częściach;
3) gotowe podłoże dla paproci, zakupione w kwiaciarni.

Posadź paproć w szerokich płytkich doniczkach, u których dna należy wylać dobrą warstwę drenażową z rozszerzonej gliny lub kamyków, aby zapobiec stagnacji wody u korzeni.

Nawóz . Karmić nefrolepyzy kompleksowymi płynnymi nawozami dla roślin ozdobnych-liściastych, wprowadzając je w okresie aktywnej wegetacji raz na dwa tygodnie. Zimą, w niskich temperaturach, top dressing zostaje zatrzymany.

Przeszczep odbywa się na wiosnę, ale tylko w razie potrzeby, gdy korzenie wypełniają całą doniczkę, a sama roślina staje się bardzo zatłoczona. Nefrolepis źle toleruje uraz układu korzeniowego. Jak na tak luksusowy zielony kapelusz, jest on dla niego za mały, dlatego każdy root jest na koncie.

Powielanie . Najprostszym sposobem rozmnażania w domu jest rozety rozrastające się w węzłowych punktach rozłogów dorosłej rośliny. Jeśli takie dzieci nie mają jeszcze korzeni lub nie są dostatecznie rozwinięte, możliwe jest przyspieszenie procesu tworzenia korzeni poprzez wykopanie węzłów w pojemniku z mieszaniną torfu bez pobierania stolonów z rośliny matki.

W przypadku braku dzieci, możesz spróbować przeszczepić krzak na kilka części, ale w taki sposób, aby w każdym oddziale był co najmniej jeden punkt wzrostu. Udostępnianie jest lepsze dzięki ostremu nożowi, więc możesz zranić mniejszą objętość korzeni, niż gdy próbujesz rozwikłać com swoimi rękami. Powstałe krzewy są natychmiast sadzone w osobnych doniczkach, w przygotowaną mieszankę ziemną i pokryte przezroczystym kapturem, aby zachować wysoką wilgotność niezbędną do pomyślnego ukorzenienia.

Rozmnażanie przez spory jest procesem pracochłonnym, kosztownym (wymaga dodatkowych adaptacji i stworzenia określonych warunków) i długotrwałym. W mieszkaniu miejskim prowadzą tylko entuzjaści, choć rzadko prowadzą do sukcesu.

Choroby i szkodniki . Nefrolepis jest odporny zarówno na szkodniki, jak i na choroby. Ale z rażącym naruszeniem warunków zatrzymania może stracić atrakcyjność, odrzucić liście, a nawet umrzeć. Na osłabionej roślinie czasami osiadają przędziorek , kubek z mąki i pochwa . Walkę z tymi owadami należy przeprowadzać w sposób złożony: zakład jest leczony środkami owadobójczymi, na przykład Aktellikom lub Phytoverm, a następnie po kilku dniach stwarza dogodniejsze warunki do rozwoju.

Główne problemy wynikające z niewłaściwej opieki:

- liście żółkną, ich końcówki wysychają - zbyt wysoka temperatura lub niedostateczna wilgotność powietrza;
- biała pleśń na obroży korzeniowej, liście żółkną, a następnie czernieją - zgnilizna korzeni spowodowana zalaniem gleby;
- liście są zbyt blade dla danej odmiany lub odmiany, częściowo pożółkłe - nadmiar światła lub brak odżywiania;
- Brązowe suche plamy na vayah - możliwe oparzenia, pojawiające się po uderzeniu światła słonecznego;
- liście żółkną, skręcają się i opadają - niska temperatura, przeciągi, podlewanie twardą, chlorowaną lub zimną wodą;
- blade liście i brak nowych pędów - być może niewłaściwa gleba; a u dorosłych dużych roślin sygnał, że paproć jest czas, aby przesadzić w nowym kraju i doniczce o większej średnicy.

Smith: opieka i reprodukcja ...

Smithiantha, lub neigelia, to rodzaj bylin zielnych z rodziny Gesneriaceae, w tym ...

Egzamin: opieka, reprodukcja, ...

Exacum (Exacum) - rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych (Gentianaceae), który obejmuje około 30 gatunków. Z tego ...

Alsobia: Opieka i reprodukcja

Alsobia (Alsobia) - mały rodzaj z rodziny Gesneriaceae (Gesneriaceae), który obejmuje kilka rodzajów okrywy ...

Uprawa mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nitagin (Nyctaginaceae) lub nocnych. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Vallota: opieka, reprodukcja, ...

Vallota (Vallota) to rodzaj rodziny Amaryllidaceae, liczący około 60 gatunków roślin bulwiastych. Ro ...

Skalnica: sadzenie i pielęgnacja

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do domowych ogrodów i parków. ...