Asplenium: opieka, reprodukcja, transplantacja

Asplenium, znane hodowcom kwiatów jako Kostenets, to rodzaj wieloletnich paproci z rodziny Kostentsovye (Aspleniaceae). Obejmuje około 700 gatunków rozproszonych w paskach umiarkowanych, subtropikalnych i tropikalnych. W szczególności w Rosji jest więcej niż dziesięć gatunków i kilka mieszańców tej paproci.

Wygląd zewnętrzny roślin połączonych jednym rodzajem jest bardzo zróżnicowany. Tutaj są epifity, litofity i rośliny lądowe. Ich rozmiary wahają się od kilku centymetrów do kilku metrów, a delikatne zielone liście mogą być albo całe, gładko zwinięte, albo wielokrotnie spłaszczone, ogonki ogonowe są długie, krótkie lub, ogólnie rzecz biorąc, nieobecne. System korzeniowy nie jest również cechą ogólną: niektóre gatunki mają pełzające kłącza, inne - potężne krótkie pionowe korzenie, jak wszystkie paprocie pokryte miękkimi ciemnymi łuskami. Jedną z charakterystycznych cech można nazwać liniową formą sarusses (grup zarodników) zlokalizowanych na dolnej powierzchni vai, wzdłuż żył bocznych.

Rodzaje asplenium

W domu uprawia się kilka gatunków asplenium, które są stosunkowo niewielkie i bezpretensjonalne.

Asplenium viviparum jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej niezwykłych gatunków. Jest to długotrwała ziemna paproć z krótkimi paskami o podwójnych i czteropiennych liściach łukowatych (vayas), których długość może sięgać 60 cm z szerokością 15-20 cm, a segmenty liści są wąskie, liniowe, o długości 0,5-1,0 cm i około 1 mm, znajdują się w stosunkowo dużej odległości względem siebie. Wzdłuż krawędzi segmentów tworzą się krzyże. Osobliwością gatunku są pączki lęgowe rozwijające się na górnej stronie liścia, które po osiągnięciu pewnego wieku spadają na ziemię i zapuszczają korzenie.

W naturalnym środowisku roślinę tę można znaleźć na Madagaskarze i na Wyspach Mascarene.

Asplenium bulbiferum ( Asplenium bulbiferum ) jest ziemskim gatunkiem paproci, nieco podobnym do poprzednich, ale segmenty liści są szersze, dzięki czemu są bliżej siebie. Same liście są krótkopowierzchniowe, trzykrotnie pierzaste, o długości przekraczającej metr. Na ich górnej stronie powstają również nerki lękowe, które korzeniami spadają na ziemię.

Rodzimą krainą rośliny są mokre obszary Nowej Zelandii, Australii i Indii.

Asplenium australasicum ( Asplenium australasicum ) jest bardzo dużą rośliną epifityczną lub pół-epifityczną o prostym półmetrowym, stosunkowo wąskim (do 20 cm szerokości), perukach, złożonych w gęstą rozetę w kształcie lejka. Liście są krótkopowierzchniowe, całe, w kształcie pasa lub lancetowate, rozszerzając się bliżej wierzchołka blaszki liściowej. Powierzchnia liścia jest lekko przylegająca do środkowej żyły, dzięki czemu jej brzeg staje się lekko falisty. Kłącze stosunkowo krótkie, mochkovidnoe, z wieloma dodatkowymi korzeniami. Sauris wąski, wydłużony-liniowy, w odniesieniu do środkowej żyły są ukośne.

W swoim naturalnym środowisku można go spotkać w przybrzeżnych obszarach wschodniej Australii, osadzonych w widłach drzew, czasem dość wysoko nad ziemią lub w starych snopach i pniakach.

Asplenium nidus ( Asplenium nidus ) jest gatunkiem epifitycznym, zbliżonym do Aspeniumum South Asian, charakteryzującym się bardziej kompaktowymi rozmiarami i szeroko otwartą rozetą liści przypominającą gniazdo ptaka. W sklepach gatunki te są często zdezorientowane i sprzedają się jak "nidus".

Naturalnym obszarem rozpłodowym gniazdowania Asplenium jest obszar rozciągający się od Archipelagu Malajskiego po Afrykę Wschodnią, a także Madagaskar i Wyspy Hawajskie.

Asplenium scolopendrium , znane hodowcom jako "język jelenia", jest podobne do gniazdowania Asplenium, ale jego liście są łukowate, zakrzywiające się do ziemi. W kulturze gatunek ten jest jednym z najczęstszych, z wieloma mieszańcami i odmianami, a najbardziej popularne wśród nich są formy z mocno falistymi lub kędzierzawymi liśćmi.

Na wolności roślina ta znajduje się w lasach Niemiec i Anglii, rośnie jak paproć lądowa. Czasami ukrywa się w kamiennych szczelinach, a nawet "przykleja się" do muru.

Dbaj o asplenium w domu

Asplenium nie można nazwać rośliną, łatwo się nim opiekować. Dla wygody musi utrzymywać atmosferę zbliżoną do naturalnego środowiska. Najlepszym miejscem na to są szklarnie lub specjalne floraria . Bezpretensjonalni przedstawiciele rodzaju mogą być uprawiane w pokojach mieszkań miejskich, jeśli przestrzegane są poniższe punkty.

Oświetlenie . Ta paproć jest kochająca cień i nie toleruje jasnego światła słonecznego. Do jej umieszczenia najlepiej nadają się okna północnej, północno-zachodniej lub północno-wschodniej orientacji.

Temperatura . Optymalne temperatury latem wynoszą około 21 ° C. Przy wyższych wskazaniach, zwłaszcza gdy powietrze jest suche, roślina może reagować bardzo negatywnie: vayi wyschnie, nowe liście przestaną się rozkładać, paproć przestanie rosnąć, aw upale może umrzeć.

Zimą pożądane jest obniżenie temperatury otoczenia, ale nie obniżenie go poniżej 10 ° C, w przeciwnym razie delikatne liście zamarzną i umrą.

Ponadto, ta paproć nie toleruje przeciągów, nagłych wahań temperatury, więc należy ją bardzo dobrze przewietrzyć.

Podlewanie powinno odbywać się wyłącznie przy użyciu miękkiej, dobrze utrzymanej wody w temperaturze pokojowej. Tryb nawadniania dobiera się tak, aby grudka ziemi była utrzymywana w stanie stale mokrym, ale nie mokrym. Stojąca woda, jak również suszenie gleby, są niedopuszczalne, ponieważ szybko doprowadzą do śmierci rośliny.

Wilgotność powietrza . W pomieszczeniu z asplenium wilgotność powinna wynosić 60%. W przeciwnym razie jego delikatny zielony vayi może szybko uschnąć.

Aby zwiększyć wilgotność, liście paproci zaleca się regularnie spryskiwać, najlepiej dwa razy dziennie - rano i wieczorem. Dodatkowo doniczkę z rośliną należy położyć na palecie z mokrym gliniastem, obok niej można dodatkowo umieścić pojemnik z wodą.

Ziemia . Gatunki lądowe dobrze rosną na słabo kwaśnej, luźnej glebie, bogatej w materię organiczną. Jego skład może być następujący: murawa, ziemia liściasta, próchnica, torf i piasek, pobrane w proporcji 2: 3: 3: 1: 1. Tutaj pożądane jest dodawanie małych glinianych naczyń, kawałków węgla drzewnego i pokrojonych torfowców. Do sadzenia wybierz szerokie płytkie donice, u których dna tworzą warstwę drenażową z ekspandowanej gliny lub kamyków.

W przypadku epifitów odpowiednie są mieszaniny mchu torfowca , mchu torfowego, włókna kokosowego lub wiórów i kory sosny. Możesz użyć gotowego podkładu do storczyków . Biorąc pod uwagę kruchość i sypkość takiego podłoża, zaleca się zamocowanie go w doniczce za pomocą ramy drucianej lub kołków do niezawodnego ukorzeniania paproci.

W razie potrzeby przeszczep roślin, wiosną. Podczas przesadzania można usunąć martwe korzenie, a przy żywych należy bardzo uważnie, starając się nie uszkodzić ich, ponieważ rosną bardzo wolno, a ich rozpad może prowadzić do długotrwałej choroby rośliny. Podczas sadzenia gleby wokół paproci nie należy zagruntować, zagęszczając jej strukturę, powinna pozostać luźna.

Karmienie asplenium tylko latem, raz w miesiącu, przy użyciu uniwersalnych nawozów do roślin domowych , o połowę mniejszej koncentracji.

Tylko stare zwiędłe liście można przyciąć.

Powielanie . W domu gatunki żyworodne są propagowane przez pąki czerwiu, reszta przez rozszczepienie buszu. Tylko dorosłe rośliny można podzielić, przy czym każda działka zawiera kilka punktów wzrostu.

Choroby i szkodniki . Głównym szkodnikiem asplenium jest parch . Aby go zwalczać, odpowiednie są środki owadobójcze, takie jak Fitoverm, Actellik, Fufanon. Te same chemikalia nadają się również do niszczenia przędziorka , który może osiadać na roślinie, jeśli powietrze jest zbyt suche w pomieszczeniu.

Z najczęstszych objawów wynikają z niewłaściwej opieki:

- końce liści są suche lub żółkną u podstawy i giną - zbyt suche powietrze;
- brązowe plamy pojawiające się na pożółkłych liściach - zbyt gorące;
- skręcanie, ale nie suszenie liści - zbyt zimne;
- pozostawia blady, prawie przezroczysty - za dużo światła;
- liście są powolne, z gnijącymi ogonkami - nadmierne podlewanie.

Alsobia: Opieka i reprodukcja

Alsobia (Alsobia) - mały rodzaj z rodziny Gesneriaceae (Gesneriaceae), który obejmuje kilka rodzajów okrywy ...

Orchidea Lelium: Opieka i hodowla ...

Lelia (Laelia) to rodzaj rodziny Orchidów, liczący 23 gatunki wieloletnich roślin litofitycznych i epifitycznych, rozprzestrzeniający ...

Dlaczego zmieniam kolor na żółty?

Spathiphyllum to kwiat znany i lubiany przez wielu florystów. Dzięki ciemnozielonym skórzastym liściom i śnieżnobiałym ...

Smith: opieka i reprodukcja ...

Smithiantha, lub neigelia, to rodzaj bylin zielnych z rodziny Gesneriaceae, w tym ...

Aquilegia: sadzenie i pielęgnacja.

Jako jeden z najbardziej kolorowych przedstawicieli rodziny, Aquaticgia (Aquilegia) weszła do ozdobnego ogrodu.

Hibiscus zielny: pielęgnacja i ...

Hibiskus - wieloletnie rośliny zielne z rodziny malawskiej. W rodzaju hibiskusa jest ponad 250 gatunków, b ...