Vallota: opieka, reprodukcja, transplantacja

Vallota (Vallota) to rodzaj rodziny Amaryllidaceae, liczący około 60 gatunków roślin bulwiastych. Ojczyzną ich siedliska jest RPA, głównie region Cape.

Wszystkie gatunki, w zależności od rocznego cyklu wzrostu, można podzielić na dwie grupy: wiecznie zielone i geofity, z których liście tracą w niekorzystnym okresie. Ponadto, geofity są również podzielone w zależności od okresu wegetacji: w niektórych zakładach przypada na lato, w innych na zimę. Ponadto, rodzaj ma kilku raczej "ekscentrycznych" przedstawicieli, którzy mogą kwitnąć tylko po doświadczeniu pożaru lasu z jego silnym dymem. Z tego powodu te osobliwe rośliny nazwano "Fire Lily".

Vallot ma wiele charakterystycznych cech, które pomagają rozpoznać je pośród innych Amaryllas. A jedną z najjaśniejszych jest bogata, purpurowa podstawa liści. Same liście są długie, płaskie, w kształcie pasa, ich kształt i kolor różnią się w zależności od gatunku. W niektórych przypadkach płyta liściowa jest bardzo wąska, gładka, w innych - szeroka, skręcona w skręcone spirale. Kolor liści może być jasnozielony, matowy i ciemnozielony o różnym nasyceniu.

Żarówki rośliny mają kształt okrągłej gruszki z krótką szyjką. Ze względu na wzrost są monopodialne, w formie łusek - błoniaste, każda warstwa jest osadzona w drugiej. Kolor wyschniętej łuski służy jako kolejna charakterystyczna cecha: jeśli ich górna strona jest zwykle brązowa, to wewnętrzna jest jasnopopielata.

Trzecią cechą walloty są liczne dzieci. Tworzące się wewnątrz żarówki nie przerywają tkanki, podobnie jak wiele innych bulwiastych, ale za pomocą specjalnych "nóg" są wypychane na zewnątrz, odrywając się od macierzystej rośliny. Czasem małe żarówki można znaleźć nawet na powierzchni gleby.

W okresie kwitnienia z wierzchołka żarówki wyrasta długi, gęsty kwiatostan, z parasolem kwiatowym o kształcie kilku gwiazd, lejkowatych lub cylindrycznych 6-płatkowych kwiatów, których kształt i kolor zależy od gatunku rośliny. Ale wszystkie mają atrakcyjne długie nitkowate pręciki z dużymi owalnymi żółtymi pylnikami.

Rodzaje Wallota

Najczęstszym gatunkiem, uprawianym w domu, jest Vallota piękna (Vallota speciosa, Cyrtanthus elatus). Liście mają ciemnozielone, 30 - 45 cm długości i 1-3 cm szerokości, a wielkość bańki osiąga wiek kwitnienia ok. 3,5 cm, a fasety mają kształt szerokiego lejka w kształcie stożka o średnicy około 8 cm, kwiaty są dyskretne, multisymetryczny, z płatkami owalnymi, zebrany na 3 - 8 sztukach w parasolu kwiatowym i skierowany do góry. Pojawiają się na mocnym, wydrążonym szypułku o długości 60 cm pod koniec lata. Kwiaty tej valloty przypominają kwiaty lilii, więc w ludziach jest często nazywana " lilią pokoju ".

W oryginalnym gatunku kolor płatków ma barwę czerwono-szkarłatną, ale popularne są również odmiany " Alba " i " Delicata ", z białymi i jasnoróżowymi kwiatami łososiowymi.

Jako przykład odmienności roślin tego samego gatunku można sobie wyobrazić sierpowatego Vallotę (Vallota falcatus, Cyrtanthus falcatus). Jest to liściaste odwieczne, całkowicie opadające liście w okresie suchej zimy. Wiosną żarówka, która się obudziła, wytwarza grubą łodygę kwiatową z pączkami, czasami jednocześnie z liśćmi, a czasem wcześniej. Płyta liściowa ma szerokie obrzeże, ma około 20 cm długości i 3 cm szerokości, pionowo rosnąca gruba pusta kwiatostan (do 30 cm długości) ma ostre zakrzywione zakrzywienie na samej górze, co przypomina podporę pasterską. Niesie do 10 czerwonych kwiatów, które ze względu na oryginalny kształt szypułki są skierowane w stronę powierzchni ziemi. Korona kwiatów jest schistoseptyczna, tworząc długą, wąską rurkę o długości 6 cm, z częściowo wyrośniętych płatków, które nie tworzą zgięcia. Zewnętrzna strona tuby, w zależności od odmiany, może być zielonkawo-różowa, biało-różowa, czerwono-zielona, ale zawsze monofoniczna. Wewnętrzna strona ozdobiona jest kontrastowymi bordowymi, podłużnymi paskami.

Vallota obliquus (Vallota obliquus, Cyrtanthus obliquus) to bardzo piękne zimozielone, czasem liściaste, wieloletnie. Jest to jeden z największych przedstawicieli rodzaju. Jego szerokie, pionowo ułożone liście w kształcie pasa mogą osiągnąć pół metra długości. Nie gorsze od nich, a gruby pusty kwiatostan ma od 7 do 12 rurkowych kwiatów o długości około 8 cm, a ich kształt jest bardzo podobny do kwiatów półksiężyca Valloth, ale w tym przypadku wierzchołek szypułki nie jest wygięty, ale sama korona, kierując płatki na ziemię. Kolorowanie kwiatów różni się nieco od poprzednich gatunków. Prawie cała rura jest czerwono-szkarłatna i tylko czubki płatków stają się żółto-zielone.

Vallota mackenii (Cyrtanthus mackenii) ma zarówno zimozielone, jak i liściaste formy, które produkują pąki przed pojawieniem się liści. Jest to jeden z cienistych i higrofilnych gatunków, w warunkach naturalnych występujących wzdłuż brzegów leśnych potoków i rzek. Wysokość rośliny wynosi do 40 cm, liście są wąskie grzbietowe, 1 cm szerokości. Kwiaty pachnące, wąsko rurowe, o długości 6 cm, korony łukowate łukowato. Płatki prawie całkowicie stopiły się, z wyjątkiem małych, spiczastych, zgiętych, a czasem zakrzywionych końcówek.

Oprócz form gatunkowych powstaje wiele odmian o różnych kolorach. Popularne rośliny o łososiowym, różowym, białym, lawendowym, żółtym, czerwonym kwiecie.

Vallota brachyskphus (Vallota brachyscyphus, Cyrtanthus brachyscyphus) - jeden z najbardziej zwartych gatunków, wygląda jak Vallot Maken. Liście mają około 15 cm długości i 0,5 cm szerokości, są tak wąskie, że grube szypuły wyróżniają się mocno na tle. Kwiaty bez zapachu, czerwone, wąsko rurowe. Długość rury wynosi 2,5 - 3 cm.

Warto wspomnieć i jeden z najbardziej niezwykłych przedstawicieli rodzaju - Vallotu galicia (Vallota helictus, Cyrtanthus helictus). Gatunek ten występuje na piaszczystych glebach suchych łąk we wschodniej części Przylądka. Charakterystyczną cechą są stosunkowo krótkie, wąsko obrzeżone liście (o długości od 15 do 20 cm i szerokości od 0,5 do 1 cm), mocno skręcone w nieostrożny "korkociąg" i szerokie lejki w kolorze białym, z różowymi paskami, kwiatami, z przerośniętymi podłużnymi- spiczaste listki, pojedyncze lub zebrane w wiązki po 2 - 3 szt.

Dbaj o Wallough w domu

Podobnie jak wszystkie bulwiaste, Wallot potrzebuje pewnych warunków przetrzymywania.

Oświetlenie . Jednym z głównych wymagań - jasne oświetlenie, bezpośrednie światło słoneczne jest pożądane w godzinach porannych i wieczornych. Podczas umieszczania w pomieszczeniu preferowane jest okno z kierunkiem wschodnim, ale roślina dobrze się sprawdza również na zachodnich. Od strony południowej z konieczności zacieniają się od południowego słońca, palące promienie mogą z łatwością spalić wystarczającą ilość soczystych liści. Na północnym oknie dodatkowe oświetlenie będzie wymagane nawet w letnie godziny.

Temperatura . Latem optymalna temperatura wynosi od 23 do 24 ° C. Zimą pożądane jest przenoszenie gatunków zimozielonych do jasnego chłodnego pomieszczenia, w którym temperatura powietrza będzie wynosić około 7 - 10 ° C. Rośliny liściaste (pozostałe cebulki) można wynieść do piwnicy lub pokoju do rozmrażania, pod warunkiem, że nie będzie niższa niż 5 ° C.

Podlewanie . Latem należy przestrzegać takiego systemu nawadniania, w którym górna warstwa gleby będzie miała czas nieco wyschnąć. Napełnianie rośliny jest wyjątkowo niepożądane, ponieważ soczysta mięsista bulwa jest podatna na różne zgnilizny, spowodowane przez uwilgotnienie gleby. Valloth lepiej lekko suche, niż przesadzić z podlewaniem. Ale długotrwałe suszenie również wpłynie na to negatywnie, ponieważ okres suchy może wywołać początek okresu odpoczynku, a roślina straci część liści, a w czasie kwitnienia - pąki i kwiaty.

Zimą podlewanie jest znacznie zmniejszone, tylko po to, aby liście nie straciły swobody. Nagie żarówki są przechowywane bez podlewania.

Wilgotność . Vallota zwykle unosi suche powietrze zwykłego miejskiego mieszkania. Jeśli powyższe warunki są spełnione, dodatkowy wzrost wilgotności nie jest wymagany. I z ich naruszeniem, zwiększenie wilgotności nie pomoże, ponieważ wallota nadal nie rozkwitnie.

Gleba do ściółki powinna być bardzo odżywcza, wodoodporna i oddychająca. W tym celu nadaje się następujący skład: liść, darni, humus, torf i gruboziarnisty piasek rzeczny w stosunku 2: 1: 1: 1: 1. Na dnie garnka musisz stworzyć dobrą warstwę drenażową.

Jeśli posadzisz go w małych doniczkach, gdzie roślina będzie bliżej rosnąć, szybciej się zakwitnie. Jeśli zdecydujesz się na sadzenie szerokich płaskich doniczek - Wallota będzie się szybko mnożyć, tworząc całą rodzinę.

Najlepszy sos . Wiosną i latem owoce są karmione dwa razy w miesiącu specjalnymi nawozami dla roślin bulwiastych. Zimą, w górnym opatrunku, nie potrzebuje.

Przeszczep roślinę tylko w razie potrzeby, ponieważ kwitnienie rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy staje się ciasne w doniczce.

Vallota jest propagowana przez cebulki cebulowe, które są wykopywane z donicy lub zbierane z powierzchni. Podczas lądowania cebulki są pogłębiane do ziemi o połowę lub 2/3, ale nie więcej. Kwitnienie młodej rośliny występuje w ciągu 3 do 4 lat.

Szkodniki i choroby . Spośród szkodników najprawdopodobniej inwazja przędziorków . Aby sobie z nimi poradzić, opłucz długie liście dokładnie pod strumieniem ciepłej (około 40 ° C) wody. Jeśli to konieczne, powtórz procedurę.

Z chorób najczęściej występują różne zgnilizny cebul, spowodowane naruszeniem reżimu irygacyjnego.

Synonimy . W tej chwili klasyfikatorzy nie mają jasnych porozumień co do nazwy rodzaju lub poszczególnych gatunków. Niektórzy uważają, że nazwa całego rodzaju Valloth jest synonimem nazwy Cyrtanthus, niektórzy uważają, że Citrantus jest odrębnym rodzajem i odnoszą się do niego wiele gatunków wcześniej nazywanych Wallota, na przykład, Vallota speciosa została przetłumaczona na ten rodzaj i nazwał Cirtantus wzniosłością (Cyrtanthus elatus). Stał się również "tsirtantusami" i wieloma innymi vallotesami. Dlatego, kupując roślinę lub szukając jej w literaturze przedmiotu, należy wziąć pod uwagę pewną zamienność tych nazw.

Orchidea Lelium: Opieka i hodowla ...

Lelia (Laelia) to rodzaj rodziny Orchidów, liczący 23 gatunki wieloletnich roślin litofitycznych i epifitycznych, rozprzestrzeniający ...

Uprawa mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nitagin (Nyctaginaceae) lub nocnych. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Cleavia: opieka w domu

W kwiaciarstwie pokojowym rozszczepienie pojawiło się w połowie XIX wieku i choć reprezentowały je tylko dwie odmiany ...

Alsobia: Opieka i reprodukcja

Alsobia (Alsobia) - mały rodzaj z rodziny Gesneriaceae (Gesneriaceae), który obejmuje kilka rodzajów okrywy ...

Smith: opieka i reprodukcja ...

Smithiantha, lub neigelia, to rodzaj bylin zielnych z rodziny Gesneriaceae, w tym ...

Umeblowanie i dekoracja ...

Fontanny z kategorii rzadkich i ekskluzywnych detali projektu chaty już dawno zostały przeniesione na poziom ...