Nerina kwiatowa: uprawa, pielęgnacja, rozmnażanie

Nerina to rodzaj cebulowych roślin z rodziny Amaryllich, pospolitej w tropikach i subtropikach Południowej Afryki i Wysp Zielonego Przylądka.

W krajach o ciepłym klimacie Nerini rośnie w otwartym terenie, a zimy w ogrodzie. W takim przypadku żarówka może wytrzymać nawet ujemne temperatury, ale nadmierna wilgoć może być dla niej szkodliwa. W regionach o mroźnych zimach roślina uprawiana jest w pomieszczeniach, na tarasach iw szklarniach. Jest uprawiany głównie do kwitnienia, który występuje późnym latem lub jesienią i trwa około dwóch miesięcy. W tym samym czasie z ciemnozielonymi paskowymi liśćmi pojawia się wysoka szypułka z baldaszkowatym kwiatostanem, składającym się ze spektakularnych kwiatów w kształcie lejka. Ich kolor jest bardzo zróżnicowany - od białego do pomarańczowego, w tym różowy, szkarłatny i czerwony. Czasami kwiaty nie są używane do rysowania bukiecików. W formie cięcia żyją przez około trzy tygodnie.

Po zakończeniu kwitnienia w okresie zimowym następuje wzrost liści i cebulek, który zatrzymuje się dopiero wraz z nadejściem wiosny. W całym tym okresie zaleca się przechowywanie go w chłodnym (7 - 10 ° C), dobrze oświetlonym pokoju. Obniżenie temperatury jest warunkiem wstępnym zniesienia pąków kwiatowych na następny rok. Jednocześnie należy bardzo ostrożnie dostosować podlewanie, aby uniknąć podlewania, które w zimnych warunkach jest obarczone gniciem żarówki i śmiercią rośliny. Wiosną sezon wegetacyjny ustaje, liście Nerina stopniowo żółkną i umierają. W tym okresie podlewanie jest znacznie zmniejszone, a latem przestaje całkowicie - od maja do sierpnia żarówka jest w spoczynku. W tym czasie pożądane jest utrzymywanie go w temperaturze 25 ° C. Podlewanie wznawia się dopiero pod koniec lata, kiedy roślina przygotowuje się do następnego kwitnienia.

Znakiem przebudzenia jest zmiana koloru szyjki żarówki (uzyskuje on kolor brązowy lub płowy). W tym czasie usuń starą ziemię na żarówce, zastępując ją świeżym podłożem. Optymalny dla uprawy nereny jest mieszanina gleby składająca się z równych części próchnicy, gruboziarnistego piasku, darń i gleby liści z dodatkiem mączki kostnej, wiórów rogowych i superfosfatu (20 g każdego składnika na wiadro mieszaniny). W okresie kwitnienia raz w tygodniu pożądane jest dodawanie do wody małych dawek złożonego nawozu mineralnego do nawadniania. Karmienie powinno trwać do wiosny. Zimą są one przeprowadzane dwa razy w miesiącu, aw okresie odpoczynku całkowicie się zatrzymują.

Pierwszy przeszczep wykonuje się na 3 - 4 roku życia na początku sezonu wegetacyjnego, czyli pod koniec lata. Zasadniczo cebulki sadzi się w 1 - 2 kawałkach w doniczkach o średnicy 10 - 13 cm Nie należy używać większych pojemników, ponieważ nie wpływa to na wielkość cebulek, ale wlewanie rośliny do zbyt dużej doniczki jest bardzo proste. Podczas przesadzania ważne jest, aby szyja pozostawała ponad ziemią. Jeśli wszystko poszło dobrze, po 3-4 tygodniach od zasadzenia cebulki zapuszczają korzenie i dają łodygi kwiatowe, na których uformowane są pąki. Podlewanie po transplantacji powinno być bardzo ostrożne, ponieważ jeszcze nie ustalone rośliny często gniją.

Propagowane przez nasiona neriny i metody wegetatywne. Nasiona, które powstają na zapylanych roślinach, są zbierane natychmiast po starzeniu i mieszane z grubym piaskiem są wysiewane w miseczkach wypełnionych wermikulitem. Zbiorniki do wysiewania umieszcza się w ciepłym miejscu (22 ° C) i okresowo spryskuje. Po 2 - 3 tygodniach pojawiają się pędy. Wzmocnione sadzonki nurkują w doniczkach wypełnionych glebą dla dorosłych roślin, które są ustawione w dobrze oświetlonym miejscu (ale nie pod bezpośrednim słońcem!). Teraz temperatura powietrza może być nieco niższa niż podczas kiełkowania (około 18 ° C). Rośliny uzyskane przez namnażanie nasion, przez pierwsze trzy lata uprawia się bez okresu odpoczynku.

Rozmnażanie wegetatywne polega na podziale żarówek potomnych podczas przeszczepu roślin. Ta metoda jest mniej kłopotliwa, więc miłośnicy ćwiczą znacznie częściej niż nasiona. Podczas pracy z neriną należy pamiętać, że wszystkie części rośliny są trujące!

Nerina jest raczej bezpretensjonalną rośliną, która z należytą starannością co chwila da właścicielowi swoje urocze dzwony. W przypadku szkodników jest dość stabilny, chociaż czasami może być dotknięty przez mszyce lub mączne robaki. Podczas uprawy tej rośliny najważniejsze jest poznanie jej fenofaz, ich znaków i czasu trwania, a w związku z tym zorganizowanie opieki. Błędy takie jak obfite podlewanie w lecie, zbyt ciemna lub ciepła zawartość w zimie mogą nie tylko wpłynąć na kwitnienie, ale także spowodować śmierć cebuli. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć naturę rośliny i pokochać ją, a następnie odwzajemnić.

Orchidea Dracula

Rodzaj Dracula (Dracula) z rodziny orchidei (Orchidaceae) obejmuje około 120 gatunków roślin epifitycznych rosnących w ...

Pylae: opieka domowa ...

Rodzaj Pylaea (Pilea) z rodziny pokrzywy (Urticaceae) ma od 600 do 700 gatunków. Zakres ich dystrybucji jest taki ...

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Uprawa bakopa z nasion.

W wielu ogrodach Europy i Rosji można znaleźć wspaniałą roślinę pnącą, pokrytą drobnymi kwiatami różu, fioletu ...

Cattleya Orchid : opieka domowa ...

Rodzaj Cattleya z rodziny Orchidaceae (Orchidaceae) ma, według różnych źródeł, od 40 do 100 gatunków odwiecznych ...

Rosnąca ageratum z nasion ...

W wielu ogrodach można zobaczyć niskie zaokrąglone krzaki pokryte puszystymi, pachnącymi kwiatami. To jest ageratum rodzin ...