Pomarańczowy Sanderson (Złota konwalia): Uprawa i rozmnażanie

Sandersonia orange (Sandersonia aurantiaca) jest przedstawicielem rozległej rodziny Liliaceae, rzadkiego gatunku na granicy wyginięcia. Jako materiał do zagospodarowania terenu, roślina była używana stosunkowo niedawno, od końca ubiegłego wieku, kiedy zaczęto ją uprawiać na zasadach komercyjnych.

Sanderson jest lianą wyrastającą z corma w kształcie widelca. Na końcach jego liści znajdują się anteny, które przylegają do podparcia. Kwiaty są złotopomarańczowymi dzwonkami przypominającymi chińskie lampiony. Stąd druga romantyczna nazwa rośliny - złota lilia w dolinie.

Kultura jest termofilna. W przyrodzie rośnie w południowej Afryce, gdzie zima jest łagodna, a lato gorące, z wyraźnym okresem mokrym. Dlatego jego uprawa w niewoli ma pewne osobliwości. Sanderson uprawia się zarówno w domu, jak i na zewnątrz. I faktycznie, w innym przypadku roślina ma okres odpoczynku. Po 4 - 5 miesiącach od momentu powstania pierwszych pędów, część nadziemna obumiera. Gdy rośnie w otwartym terenie, jeśli temperatura zimą spadnie poniżej zera, należy wykopać cebulki, inaczej umrą. Przechowuje się je w suchym chłodnym pomieszczeniu (temperatura - + 3 ... + 5 ° C), a po ustaniu przymrozków ponownie zasadza się w ziemi. W ziemi w czasie odpoczynku zmniejsza się podlewanie i, jeśli to możliwe, wydajność rośliny umieszcza się w chłodnym miejscu. Jeśli winorośl uprawiana jest w pomieszczeniach zamkniętych, w lecie pożądane jest trzymanie jej na świeżym powietrzu - wtedy kwitnienie będzie bardziej obfite, a zieleń bardziej bujna.

Sanderson jest lekki, więc dobrze oświetlone miejsce powinno zostać wybrane dla niej w domu i ogrodzie (zrobi to bezpośrednie słońce). Miejsce powinno być chronione przed wiatrem, a gleba jest dobrze osuszona. Roślina preferuje lekkie, oddychające podłoża o dobrej strukturze. Torf, humus i piasek są wprowadzane do ciężkich gliniastych gleb, superfosfatu, dobrze zgniłego obornika lub mineralnych nawozów zawierających azot są używane w wyczerpanych i ubogich w składniki odżywcze. Reakcja gleby powinna być neutralna. Kiedy rośnie Sanderson w glebach zasadowych, dochodzi do chlorozy liści, roślina więdnie, słabnie i umiera.

Niezwykle niepożądane jest, aby ta kultura nadmiernie zawilgociała wilgoć - stagnująca wilgoć wywołuje gnicie bulw, aw konsekwencji śmierć całej rośliny. Należy pamiętać, że złota lilia w dolinie jest znacznie łatwiej tolerować brak wilgoci niż jej nadmiar.

Roślina rozmnaża się przez nasiona i wegetatywnie - kłącza. Uprawa nasion jest bardzo długim i trudnym procesem. Rośliny uprawiane w otwartym terenie są dość produktywne - każda z nich tworzy 500 lub więcej nasion. Pudełka muszą być zmontowane, gdy dopiero zaczynają się rozwijać. Wysuszono je i wytrząsano z nich nasiona, które są przechowywane w suchym miejscu w niskiej temperaturze. Czas siewu to koniec zimy. Gleba powinna być lekka i dobrze odsączona. Odpowiednia ziemia do torfu (1 część), zmieszana z torfem i piaskiem (0,5 części). W pierwszym roku z reguły około 20% nasion kiełkuje, reszta stopniowo kiełkuje przez dwa lata. Sadzonki ważne, aby zapewnić pełne pokrycie, stopniowo przyzwyczajając je do jasnego światła. Po osiągnięciu wysokości dziesięciu centymetrów młode rośliny mogą zostać przeszczepione do bardziej przestronnego pojemnika lub do otwartego gruntu (pod warunkiem, że minęło zagrożenie mrozem powrotnym).

Wegetatywne rozmnażanie Sandersona znajduje się w podziale corm. Są one podzielone w taki sposób, że punkt wzrostu pozostaje na każdym fragmencie. Przekroje są suszone, traktowane fungicydem w celu zapobiegania rozwojowi chorób grzybowych i sadzenia w przygotowanej glebie. Czasami są moczone w wilgotnym środowisku do momentu pojawienia się pędów (temperatura nie powinna być niższa niż 20 ° C).

Odległość między dużymi kułakami wynosi około 30 cm, mniejsze okazy mogą być sadzone bliżej siebie. Głębokość sadzenia - 5 - 10 cm, w zależności od wielkości bulwy i od tego, czy są na nim kiełki. W takim przypadku pożądane jest, aby cięcie znajdowało się nad ziemią - więc ryzyko zakażenia będzie mniejsze.

Sanderson jest bardzo atrakcyjny dla wszelkiego rodzaju szkodników. Dlatego należy regularnie sprawdzać rośliny pod kątem kleszczy, wciornastków, ślimaków i gąsienic. Na kulturę wpływa również fusarium, rizoktonia i niektóre inne choroby powodowane przez pasożytnicze grzyby. Aby uniknąć tych problemów, pomocne będzie przestrzeganie zasad agrotechnologii, dezynfekcji gleby i leczenia samych bulw.

Dorosła roślina w okresie wegetacji daje pędy do 80 cm długości, aw sprzyjających warunkach kwitnie bardzo obficie. Kilka roślin, posadzonych w pobliżu i obracających się wzdłuż podparcia, tworzy ażurową, zieloną ścianę pokrytą uroczymi złotymi dzwoneczkami.

Orchidea Dracula

Rodzaj Dracula (Dracula) z rodziny orchidei (Orchidaceae) obejmuje około 120 gatunków roślin epifitycznych rosnących w ...

Pylae: opieka domowa ...

Rodzaj Pylaea (Pilea) z rodziny pokrzywy (Urticaceae) ma od 600 do 700 gatunków. Zakres ich dystrybucji jest taki ...

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Uprawa bakopa z nasion.

W wielu ogrodach Europy i Rosji można znaleźć wspaniałą roślinę pnącą, pokrytą drobnymi kwiatami różu, fioletu ...

Cattleya Orchid : opieka domowa ...

Rodzaj Cattleya z rodziny Orchidaceae (Orchidaceae) ma, według różnych źródeł, od 40 do 100 gatunków odwiecznych ...

Rosnąca ageratum z nasion ...

W wielu ogrodach można zobaczyć niskie zaokrąglone krzaki pokryte puszystymi, pachnącymi kwiatami. To jest ageratum rodzin ...