Sadzenie żonkili jesienią

Ogrodnicy są często nazywani roślinami żonkilowymi dla "leniwych". Jego odporność na mróz, bezpretensjonalność i odporność na choroby, nawet w porównaniu z innymi odpornymi na zimę cebulkami cebulowymi ( krokusy , tulipany , muszkary , lasy itp.) Zasługuje na najwyższe uznanie. Oryginalny kształt kwiatu doskonale łączy się z każdym "sąsiadem" na miejscu: nadaje urokowi zimozielone nasadzenia i kamienne kompozycje i nie gubi się wcale w stosunku do innych kolorów. Początkujący ogrodnicy w żonkile są zwykle przekupieni faktem, że te kwiaty nie potrzebują corocznego kopania / sadzenia (jak hiacynty lub tulipany) i mogą być hodowane w jednym miejscu bez utraty dekoracyjności do 5-6 lat. Konieczne jest jednak wyjaśnienie, że terminy przyszłego przeszczepiania żonkili, a także ich zdrowego rozwoju i kwitnienia, zależą od tego, jak pierwotnie i prawidłowo zostały posadzone na miejscu.

Najważniejszą cechą biologiczną narcyza jest brak okresu spoczynku charakterystycznego dla wielu efemerydów. Jego bulwa zaczyna wyrastać nowe korzenie po 3-4 tygodniach od momentu śmierci liści (od drugiej połowy sierpnia), dlatego optymalne jest zaplanowanie sadzenia, jeśli nie na czas, to przynajmniej na wczesną jesień. Jesienią roślina ta ma najbardziej intensywny wzrost korzeni i składników odżywczych z gleby, a gdy jest sadzona na wiosnę, ukorzenienie (mniej aktywne) do ukorzeniania zużywa wcześniej zgromadzone składniki odżywcze, które nie wystarczają do kwitnienia. Uwaga: po takim sadzeniu wiosennym roślina zwykle kwitnie w ciągu roku, ale jeśli włoży się żonkilową żarówkę w niewłaściwym czasie (w zimie) do doniczki z dalszym przechowywaniem na przeszklonym balkonie lub loggii i delikatnie przetransportuje na wiosnę w otwartym terenie, rozkwitnie w bieżącym roku .

Ponieważ żonkile są najbardziej wymagającymi bulwiastymi pod względem oświetlenia, do ich sadzenia można przydzielić nie tylko słoneczne miejsca, ale także obszary w rozproszonej formie drzew owocowych, krzewów i niskich drzew iglastych, gdzie będą oświetlone przez słońce przez co najmniej pół dnia. Ta okoliczność jest szczególnie polecana przy wyborze miejsca dla odmian z pomarańczowymi i różowymi koronami, które są podatne na blaknięcie. "Zalewanie", które wpływa na wszystkie efemerydy, żonkile nie są zbyt kategoryczne - w obecności drenażu lub odwracających się rowków, z powodzeniem rosną nawet na nizinach, ale kwitną aktywniej na łagodnych zboczach chronionych przed wiatrem o niskim (poniżej 60 cm) poziomie gleby wody Wybierając miejsce do sadzenia, należy również zwrócić uwagę na cechy odmianowe i preferencje żonkili. Aby stworzyć monochromatyczne plamy barwne w nieformalnych ogrodach, lepiej jest użyć wczesnego kwitnienia, najbardziej tolerancyjnego dla odcienia i naturalizowalnego żonkila i tacetoidowego żonkila, a także podczas sadzenia w obszarach skłonnych do tymczasowego zalania, późnego kwitnienia, odpornego na choroby, poetyckiego. Lepiej jest zdefiniować bardziej "kulturowe" o niezwykle oryginalnym kolorze lub kształcie kwiatu (cylindryczne, małe i duże korony, frotte) w widocznym miejscu - w ogrodach skalnych i rabatach kwiatowych, w połączeniu z bylinami kwitnącymi wiosną i patronami ziemi ( ciemiernik , medunitsy , obrietoy , primula ) lub inne bulwiaste (krokusy, tulipany).

Rozmieszczając nasadzenia żonkili, należy wziąć pod uwagę, że będą one rosły w jednym miejscu przez co najmniej 3-4 lata bez przesadzania, dlatego lepiej nie sadzić ich w pobliżu hiacyntów i tulipanów odmianowych, które trzeba wyrzucać co roku. Nie jest również konieczne definiowanie ich wyłącznie na oddzielnych łóżkach: cebulki tych roślin zawierają trucizny roślinne, które odstraszają szkodniki, dzięki czemu mogą tworzyć unikalne bariery chroniące tulipany, lilie i inne zaatakowane myszy roślinne. Zanikające liście w typowych klombach można ukryć w czasie za pomocą szybko rosnących jasno kwitnących pojedynczych i dwuletnich (Floks Drummond, bratki itp.).

Pomimo faktu, że żonkil cieszy się reputacją bezpretensjonalnego składu gleby rośliny, prawie zawsze potrzebuje wystarczającej wartości odżywczej. Faktem jest, że co roku w żarówce tego efemerydu od razu tworzą się dwie odmiennie postarzone pąki odnowienia, z których jedna (większa) kwitnie w przyszłym roku, a druga (do czasu uschnięcia liści, wygląda jak poduszka milimetrowa) - zaledwie dwa lata później. Równocześnie rośliny cebulkowe mogą również rozwijać się w kątach kumulujących się łusek, które całkowicie kończą rozwój i są rozdzielane po 3-4 latach. Jeśli żonkil w trakcie sezonu wegetacyjnego ma wystarczającą ilość składników odżywczych, zróżnicowanie "przyszłych pokoleń" i ich kwitnienie ma miejsce w pełni. Dzięki "skromnej" diecie, po zasadzeniu, roślina zakwitnie po raz pierwszy z powodu nagromadzonych substancji z kumulujących się łusek, ale w drugim roku i jej kwitnienie znacznie osłabnie (kwiaty zostaną zmiażdżone) i żarówka zostanie wyczerpana. Oczywiście, przy uprawie żonkila w uprawie wieloletniej, na jego rozwój za pomocą agrotechniki można wpływać nawet dwa lata przed kwitnieniem, dlatego roślina musi zawsze zapewnić wartość odżywczą gleby podczas jej sadzenia.

Idealnie, gleba dla żonkili powinna być gliniasta i łatwa do przepuszczenia, o kwasowości od 6,5 do 7,0, dlatego organizacja odwadniania i wprowadzania piasku lub torfu (wiadro na metr kwadratowy) jako proszek do pieczenia na piasku - glina do lepszego zatrzymywania wilgoci i próchnicy w celu wzbogacenia. Jeśli kwasowość gleby jest poniżej 6,0 w miejscu, wapnowania można dokonać tylko z mąki dolomitowej lub kredy (200 g na metr kwadratowy) krótko przed sadzeniem, ponieważ wapno hydratyzowane należy dodać z góry (co najmniej sześć miesięcy), a popiół z takimi wskaźnikami kwasowości oczywiście nie wystarczy. Na obszarach nieuprawnych na dwa do trzech miesięcy przed zasadzeniem żonkili (w czerwcu) należy wykopać ziemię na głębokość 30-40 cm i nawozy - kompost lub humus (10 kg na metr kwadratowy), mączkę fosforanową lub kostną (80 g na m2. .m), siarczan potasu i superfosfat (30 gi 50 g na metr kwadratowy). Fabuła nawozu świeżego dla żonkili może być nawożona wyłącznie przez rok - półtora przed sadzeniem. Uwaga: praktyczne doświadczenie potwierdza, że nawożenie przed sadzeniem jesienią ma jeszcze większy wpływ na rozwój żonkili niż regularne karmienie roślin w okresie wegetacji w przyszłości.

Materiał do sadzenia żonkili - gęste zdrowe cebulki - najlepiej kupowany w lecie i przechowywany w wentylowanym ciemnym pokoju w temperaturze 17 - 18 ° C i wilgotności względnej około 70-75% oraz na tydzień przed zejściem z pokładu - w temperaturze 12 - 14 ° C. Zdecydowanie zaleca się, aby natychmiast po zakupie żarówki żłobić akarycydem owadobójczym (Fozalon, Karbofos) w celu dezynfekcji od kleszczy i wciornastków oraz środka grzybobójczego (Maxim, TMTD) w celu zapobiegania gniciu i chorobom grzybiczym. W żadnym przypadku żarówki nie powinny być przechowywane aż do jesieni w zamkniętych plastikowych torebkach, w przeciwnym razie umrą. Największe (od 4 cm średnicy) kopie powinny być korzystnie używane do układania klombów i forsowania, a mniejsze (o średnicy poniżej 3 cm i niemowląt) - do reprodukcji. Należy pamiętać, że współczynnik mnożenia (tworzenie żarówek potomnych) może się różnić w różnych grupach: rurkowate zwiększają aktywność dzieci, terry są nieco gorsze, a duże w porównaniu do nich - ogólnie słabe. Dlatego zmniejszając / zwiększając głębokość sadzenia i odległość między roślinami, konieczne jest prawidłowe "regulowanie" prędkości ich rozmnażania.

Średnia głębokość sadzenia jest zwykle równa trzem średnicom - 10 - 15 cm dla dużych cebulek i 7 - 10 dla płytkich - chociaż na glebach piaszczystych wskaźniki te powinny zostać zwiększone o kilka centymetrów, a na gliniastych, aby zmniejszyć. Spłycone sadzenie można wykorzystać do stymulacji wczesnego kwitnienia i wczesnego rozmnażania oraz głębiej (koniecznie z organizacją drenażu) - w celu ograniczenia tempa wzrostu i późnego kwitnienia. Jednocześnie należy również skorygować odległość między cebulkami: schemat 10x10 cm jest idealny do tworzenia słabo rosnącego "bukietu" dużych cebulek na klombie, ale tworzenie dzieci będzie aktywniej występować w przypadku bezpłatnego sadzenia i sadzenia prywatnego, zgodnie z planem 15x15 cm (20x20 cm). Sadzenie tych samych cebulek na różnych głębokościach w tym samym czasie zapewni wydłużenie okresu kwitnienia i uprawę wystarczającej ilości nowego materiału do sadzenia.

Zaleca się, aby czas jesiennego sadzenia żonkili dla różnych regionów był ustalany zgodnie z warunkami pogodowymi, ponieważ ukorzenienie cebulek najlepiej występuje w ciągu trzech do trzech i pół tygodnia w temperaturze gleby od 8 do 10 ° C. Na północy takie optymalne warunki są zwykle ustalane już w sierpniu i wrześniu, a na południu - bliżej października, chociaż ze względu na zmiany klimatyczne mogą się zmieniać na kilka tygodni. Gdy zbyt wcześnie sadzenie cebulek żonkili znajduje się w wilgotnej glebie w podwyższonych temperaturach, co może powodować powstawanie zgnilizny i klęsk chorobowych, więc spieszenie się do zejścia na ląd nie jest pożądane. Lepiej jest posadzić je trochę później, ale aby pokryć sadzenie grubą warstwą (8 - 10 cm) liści, torfu, słomy lub trocin i gałęzi świerkowych. W trudnym klimacie, nawet przy sadzeniu na czas jesieni, z początkiem zamarzania gleby, zaleca się pokrycie wszystkich żonkili na zimę, a w łagodniejszych, tylko złe zimowanie (frotte, tacetoid, jonklyoobraznye) i obsadzone w lekkich glebach piaszczystych. Uwaga: w bezśnieżne, mroźne zimy, pożądane jest dodatkowe pokrycie włókninowymi materiałami wierzchnimi (lutrasil lub spunbond), ale w żadnym przypadku nie należy stosować folii polietylenowej.

Ponieważ żonkile są wystarczająco odporne, naruszenie zasad ich sadzenia, zwykle bardzo rzadko prowadzi do śmierci cebul. Niemniej jednak nadmierne pogłębianie, zagęszczanie, niedostateczne wzbogacanie gleby i brak schronienia zimowego czasami stają się przyczyną długiego braku kwitnienia tych bulwiastych. Dlatego, jeśli chcesz uprawiać żonkile nie tylko w celu reprodukcji, staraj się nadal stwarzać im niezbędne minimum podczas sadzenia i zapewniać właściwą opiekę, a wtedy nie będziesz musiał być rozczarowany ich "osławionym bezpretensjonalizmem".

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Rosnące róże z nasion

Róża (bagno) jest jednym z przedstawicieli rodziny Malvaceae (Malvaceae). Rodzaj Althaea (Alcea, Althaea) ma duży ...

Chlorophytum: opieka domowa

Kto z nas od dzieciństwa nie zna chlorofitu? Jego bujne rozety z liniowych liści otoczone szybkim "tłem ..."

Gardenia: opieka w domu ...

O gardenii - wspaniałej roślinie o błyszczących, jakby polerowanych, bogatych zielonych liściach, ozdobionych ...

Exacum: opieka, hodowla, ...

Exacum to rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych, obejmujący około 30 gatunków. Z tego ...

Orchidea lelia: pielęgnacja i rozmnażanie ...

Lelia (Laelia) to rodzaj rodziny Orchidów, liczący 23 gatunki wieloletnich roślin litofitowych i epifitycznych, ...