Żonkile: sadzenie i pielęgnacja

Dzięki niestrudzonej pracy hodowców, różnorodność bulwiastych roślin jest uzupełniana każdego roku, a ich popyt rośnie wśród plantatorów. Żonkile nie są wyjątkiem: niesamowita liczba gatunków, mieszańców i odmian pojedynczych lub zebranych w kwiatostanach kolców białych, żółtych, a nawet różowych kwiatów o różnych kształtach i kolorach koron jest coraz powszechniejsza w ogrodach i parkach. I nie mniej aktywna, te bezpretensjonalne rośliny, zwłaszcza formy frotte, są uprawiane i hodowane w pomieszczeniach. Szczególnie interesująca jest zimowa destylacja, szczególnie w domu: wykonywanie prostych zabiegów pielęgnacyjnych i pielęgnacyjnych pozwala nawet amatorom zdobyć bukiet żonkili w środku zimy.

Jeśli kwitnące żonkile podbiły twoje serce, a cebulki zostały już zakupione do sadzenia, powinieneś zapoznać się z niektórymi "sekretami" tych kwiatów, które pozwolą ci uzyskać najbardziej pożądany rezultat przy minimalnej staranności. Przede wszystkim jednak pamiętaj, że cebulki żonkili zawierają trucizny roślinne (alkaloidy), które mogą powodować zapalenie skóry, arytmię serca i zaburzenia układu trawiennego. Dlatego wszelkie prace z tymi roślinami powinny być wykonywane w rękawicach i bardzo ostrożnie.

Żonkile - jeden z niewielu bulwiastych, które rosną w każdym zakątku ogrodu - w półcieniu drzew, w ogrodach skalnych, w słonecznym ogrodzie kwiatowym lub w pobliżu zbiornika. Uwielbiają wilgotną glebę i, o ile organizuje się drenaż, nie boją się nadmiernej wilgoci ani topią wody w okresie jesienno-wiosennym. Dobrze rozwijają się na glebach ciężkich i gliniastych, a glinę zaleca się dodawać do obszarów o lekkiej glebie ogrodowej, aby ułatwić utrzymanie stałej wilgotności. Do uprawy kilku szczególnie cennych okazów można zorganizować łóżko z wysokiej jakości glebą z równych części próchnicy, ziemi darni, torfu i grubego piasku. Wybierając miejsce do sadzenia, należy wziąć pod uwagę fakt, że po kwitnieniu żonkili ich liście nie mogą być usunięte przez co najmniej 6 tygodni (dopóki same nie uschną), aby substancje odżywcze nadal wpływały do żarówki w celu prawidłowego rozwoju. Dlatego lepiej jest umieścić łąki żonkili pomiędzy niskimi drzewami iglastymi, jednorocznymi lub bylinami z późniejszymi okresami kwitnienia, zieloną trawą trawiastą, która ukryje ich więdnięcie. Ważną cechą jest to, że dzieci w młodych cebulkach żonkila powstają 3 - 4 lata po posadzeniu. W związku z tym, w jednym miejscu bez kopania, rośliny te mogą być hodowane do 5 - 6 lat, tak aby rozdzielające dzieci dorastały i wzmacniały się w transplantacji.

Należy zauważyć, że wybór miejsca i właściwa opieka to nie wszystkie elementy udanej uprawy żonkili. Ważną rolę w tym procesie odgrywa zapobieganie chorobom zgnilizny korzeni oraz zakażenie szkodnikami (kleszczami). Jako środek zapobiegawczy zaleca się głębokie jesienne kopanie gleby na długo przed sadzeniem i obróbką cieplną cebulek. Obróbkę cieplną prowadzi się natychmiast po wykopaniu: cebulki zanurza się w gorącej wodzie na 3 do 4 godzin, utrzymując stałą temperaturę w granicach 43,5 ± 0,5 ° C z 4-godzinnym przetwarzaniem lub 44 ± 0,5 ° C z 3-godzinnym . Po przetworzeniu cebulki są przechowywane przez 2 do 3 dni w temperaturze od 22 do 24 ° C. Właściwe środki zapobiegawcze i dokładne zbadanie cebulek przed sadzeniem (w celu odrzucenia chorego) zmniejsza prawdopodobieństwo choroby żonkili i pomaga w uprawie roślin o zdrowych liściach i doskonałym kwitnieniu.

Sadzenie żonkila żonkila odbywa się jesienią, począwszy od września. Co więcej, sadząc je w kilku przyjęciach, można dostosować i rozszerzyć warunki wiosenne roślin kwitnących. Należy jednak pamiętać, że cebulki posadzone po połowie października mogą nie mieć czasu na korzenie (szczególnie na obszarach o trudnym klimacie), co wpłynie na rozwój roślin w przyszłości. Miesiąc przed sadzeniem, grunt w przygotowanym obszarze jest wykopywany aż do głębokości bagnetu szpadowego. Nawozy stosuje się podczas kopania: humus (20 kg / m2 M), superfosfat (50 g / m2 M) i sól potasową (30 g / m2 M), gleba jest wyrównana. Przed sadzeniem cebulki są dokładnie sprawdzane, zdrowe w celu zapobiegania są sproszkowane fungicydem TMTD (5 g / kg) i sadzone według schematu 10x10 - 25x25 cm (w zależności od wielkości) na głębokość przekraczającą wysokość bańki 3 razy. Na obszarach o trudnym klimacie zaleca się, aby łóżka z żonkilami były chronione na zimę z torfem, świerkowymi gałęziami lub słomą.

W sezonie wegetacyjnym pielęgnacja roślin polega na poluzowaniu gleby i regularnym podlewaniu w godzinach wieczornych lub porannych. Pojawiające się pędy żonkili sprawdzają obecność deformacji liści lub innych anomalii. Rośliny o osłabionym rozwoju są usuwane wraz z grudą sąsiedniej gleby. Jeżeli przed zasadzeniem nie stosowano nawozów (na ubogich glebach obowiązkowo), rośliny zasila się trzykrotnie solami mineralnymi (superfosfat, saletra amonowa i sól potasowa). Pierwszy opatrunek jest produkowany w stosunku 1: 2: 1 z wyglądem przyjaznych pędów, drugi - podczas tworzenia pąków, trzeci w stosunku 2: 1: 2 - podczas masowego kwitnienia. Nawozy są ostrożnie nakładane na rowki między rzędami nasadzeń, nie spadając na liście. Zwiędnięte kwiaty żonkili są usuwane, aby energia roślin nie została zużyta na tworzenie się nasion.

Żonkile są dość odporne na przesadzanie nawet w okresie kwitnienia: cebulki nie umierają, chociaż aktywnie rosną dopiero na wiosnę. Najważniejsze to nie przesadzać z nimi po wykopaniu: zaleca się przeprowadzenie obróbki cieplnej, wysuszyć i odpowietrzyć cebulki przez tydzień, po czym dzieci powinny zostać rozdzielone i posadzone materiał siewny na przygotowaną glebę. Wykopują je przy suchej pogodzie, po uprzednim zatrzymaniu podlewania w miejscu, gdy zwiędnięte liście zaczynają wysychać. Powstałe żarówki sortuje się według wielkości, odrzuca się, poddaje obróbce cieplnej i przechowuje w chłodnym miejscu do momentu posadzenia. Duże (o masie co najmniej 30 g) zdrowe osobniki mogą być z powodzeniem wykorzystywane do zmuszenia zimy w domu.

Narcissus Tazetta (Narcissus tazetta) i Paper Narcissus (Narcissus papyraceus) z dużą ilością pachnących kwiatów na wysokiej łodydze są uważane za najbardziej popularne gatunki do destylacji. Do sadzenia w pojemnikach lub doniczkach organizuje się drenaż z gontów i piasków rzecznych, na których wylewa się warstwę gliniastej mieszanki z 1 części liścia i 2 części gleby piaszczysto-gliniastej (grubość 5-7 cm). Żarówki sadzone są w sposób rozłożony na różnych głębokościach na początku - w połowie listopada, co pozytywnie wpłynie na wygląd całej kompozycji. Następnie pojemniki są przestawiane do ciemnego chłodnego (5 - 9 ° C) miejsca i utrzymują wilgotność gleby. Gdy kiełki osiągają wysokość 10-12 cm, oświetlenie zostaje poprawione, a temperatura stopniowo wzrasta do 15-17 ° C przez 10 dni. W okresie pączkowania zaleca się obniżenie temperatury, jeśli to możliwe, aby przedłużyć okres kwitnienia. Po kwitnieniu żonkili, cebulki wiosenne są przeszczepiane do ogrodu.

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Rosnące róże z nasion

Róża (bagno) jest jednym z przedstawicieli rodziny Malvaceae (Malvaceae). Rodzaj Althaea (Alcea, Althaea) ma duży ...

Exacum: opieka, hodowla, ...

Exacum to rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych, obejmujący około 30 gatunków. Z tego ...

Chlorophytum: opieka domowa

Kto z nas od dzieciństwa nie zna chlorofitu? Jego bujne rozety z liniowych liści otoczone szybkim "tłem ..."

Gardenia: opieka w domu ...

O gardenii - wspaniałej roślinie o błyszczących, jakby polerowanych, bogatych zielonych liściach, ozdobionych ...

Dlaczego smoki zmieniają żółte lisy ...

Dość często właściciele draceny narzekają na jeden nieprzyjemny problem - liście żółkną w swoich pupilach. W niektórych przypadkach proces ...