Szczaw koni: właściwości lecznicze i przeciwwskazania

Szczaw konia, a to można powiedzieć bez przesady, jest znany każdemu, kto jest w taki czy inny sposób związany z kultywacją ziemi. Lecznicze właściwości tej rośliny znane są tradycyjnym uzdrowicielom, a także przedstawicielom medycyny kanonicznej, ponieważ szczaw jest uważany za roślinę farmakopealną. Co ciekawe, nikt nie potrafi tak naprawdę wyjaśnić rosyjskiej nazwy rośliny, która po łacinie nazywa się Rumex confertus (gęsty szczaw). Podobno rosyjska nazwa szczaw koni była z tego samego powodu, co chrzan w krajach anglojęzycznych (nazywany chrzanem, co oznacza "chrzan").

Młode liście szczawiu, zebrane wczesną wiosną, mogą służyć do gotowania zielonego barszczu.

Przygotowanie surowców medycznych

W medycynie ludowej często wykorzystywana jest cała nadziemna część rośliny, zbierana na wiosnę, od kwietnia do maja. Kłącza, zgodnie z regulacjami we wszystkich wydaniach Farmakopei, należy zbierać jesienią, po śmierci części nadziemnej lub wczesną wiosną, przed początkiem fazy wegetacji. Zbiór nasion odbywa się po pełnym dojrzewaniu.

Zaleca się wysuszyć korzenie pod daszkiem, co wyklucza bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Przed ułożeniem suszenia grube korzenie rozczłonkowano wzdłuż małych pasków.

Skład chemiczny szczawika końskiego

Medycyna naukowa używa do celów medycznych korzeni i nasion szczawiu końskiego, w których znajdują się pochodne antrachinonowe (do 4%), które obejmują emodynę i kwas chryzofanowy. Korzenie szczawiu są również bogate w garbniki, których zawartość sięga 15% pod względem suchej masy. Oprócz wymienionych związków chemicznych korzenie zawierają wiele innych substancji: kwasy organiczne (kofeina), leukoantocyjaniny i katechiny, flawonoidy itd. Korzenie szczawiu końskiego są bogate w żelazo w związki organiczne. Jeśli chodzi o minerały, wszystkie części rośliny zawierają dużą ilość wapnia.

Substancje biologicznie czynne znajdują się również w liściach i nasionach.

Biologiczny efekt preparatów szczurzego konia

Warto zauważyć, że działanie preparatów końskiego szczura na jelita jest bezpośrednio zależne od dawki, dlatego może być odwrotnie. Na przykład małe dawki mają działanie ściągające, a właściwości przeczyszczające pojawiają się podczas przyjmowania nadmiernych dawek. Właściwości przeczyszczające są połączone ze stymulującym działaniem na mięśnie dużego jelita, powodując zmiękczenie mas kałowych. W małych dawkach szczaw ma działanie żółciopędne.

Wodne preparaty szczawiu końskiego, z reguły wywary, mają właściwości przeciwwirusowe, dlatego są stosowane w leczeniu wielu zakaźnych chorób żołądkowo-jelitowych (zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit i inne). Badania kliniczne infuzji nasion szczawiu koni, przeprowadzone na bazie Instytutu Medycznego Tomska, wykazały wysoką skuteczność (działanie utrwalające) w połączeniu ze specyficznym leczeniem dzieci z różnymi zaburzeniami czynnościowymi jelit (biegunka o charakterze zakaźnym, w tym czerwonka). W doświadczeniu infuzję przygotowywano z szybkością 5 g nasion szczawiu na pół litra wrzącej wody (gotuj przez 10 minut, zaparzaj przez 1 godzinę, dawka wynosi 200-300 ml na dzień).

Właściwości hemostopowe i hematopoetyczne szczawiu końskiego wynikają z obecności organicznych związków żelaza, co pozwala na stosowanie ich w leczeniu niedokrwistości z niedoboru żelaza i niedokrwistości.

Zainteresowanie badaczy hodowlą szczawiu ostatnio znacznie wzrosło w związku z danymi eksperymentalnymi uzyskanymi na aktywności przeciwnowotworowej ekstraktu z korzenia. Ciekły ekstrakt z korzenia ma działanie obniżające ciśnienie i powoduje utrzymujące się obniżenie ciśnienia krwi u pacjentów z nadciśnieniem I i II stopnia (w doświadczeniu lek podawano trzy razy dziennie, od 50 do 60 kropli).

Praktyczne zastosowanie preparatów szczurzego konia

- Napar szczura końskiego . Przygotuj w tempie 5 g suszonego korzenia na szklankę wrzącej wody. Napar jest przeprowadzany w łaźni wodnej przez pół godziny. Gotowy produkt można przechowywać w lodówce przez nie więcej niż dwa dni. W leczeniu problemów jelitowych (zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego), hemoroidów lub stosowania jako środek przeciwrobacze, infuzję podaje się w trzeciej filiżance (rozcieńczonej wodą przed użyciem na pół) na pół godziny przed posiłkiem. Wielość odbioru - trzy razy dziennie. W dawkach od połowy filiżanki i więcej, zalecany jest wlew zapewniający efekt przeczyszczający.

- Odwar z korzeni . Do przygotowania bulionu terapeutycznego, musisz wziąć 5 łyżek. wysuszyć zmielony korzeń w 1 litrze wody, gotować po gotowaniu przez 15 minut i odcedzić po ochłodzeniu. Odwar zaleca się przyjmować jako środek przeczyszczający (w przypadku zaparć) co 3 godziny na podłogę 1 łyżka. aż do oczekiwanego efektu. Wywar jest przepisywany zewnętrznie w celu płukania jamy ustnej w przypadku problemów stomatologicznych (zapalenie jamy ustnej, zapalenie dziąseł, choroba przyzębia itp.) Jako środek przeciwzapalny i środek ściągający.

- Nalewka z korzeni . Przygotowane za pomocą alkoholu 70% siły. Stosunek surowców do ekstraktora - 1:10. Czas infuzji - 14 dni. Zaleca się stosowanie leku leczniczego przy bólach reumatycznych do 4 razy dziennie po 15 do 20 kropli.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Biorąc pod uwagę podwójny efekt końskich preparatów szczawiowych (konsolidujących lub przeczyszczających), należy ściśle przestrzegać zalecanej dawki, aby uniknąć odwrotnego efektu.

Bezwzględne przeciwwskazania do leczenia szczawiu koni obejmują zaburzenia czynnościowe układu moczowego (choroba nerek), obecność kamieni szczawianu i moczanu.

Szczepy końskie nie są przepisywane podczas ciąży.

Sok z marchwi : jej korzystny ...

Marchew (nazwa łacińska - Daucus sativus) - jedna z głównych upraw warzyw, które mają wielkie znaczenie dla ludzi ...

Oregano: właściwości lecznicze i ...

Origanum vulgare to tak zwana klasyfikacja Linneusza leczniczej i aromatycznej trawy oregano. Ze wszystkich ogromnych p ...

Persimmon: użyteczne właściwości i ...

Nazwa "persimmon" większość z nas kojarzy się z zagranicznymi owocami, które są sprzedawane na prawie wszystkich rynkach ...

Korzeń selera: Zdrowy z ...

Seler jest jedną z niewielu roślin warzywnych, które starają się przyciągnąć uwagę dzięki niewiarygodnym wysiłkom. W moim ...

Aloes: właściwości lecznicze i tak dalej.

Rośliny lecznicze rosną nie tylko w lesie, na stepie czy na łące - często można je znaleźć na parapetach ...