Melissa: właściwości lecznicze i przeciwwskazania

Niemal każdy z nas jest pewien, że zna taką roślinę jak melisę i niewątpliwie wskazuje na ... kota . I nie jest to zaskakujące. Faktem jest, że balsam i kozioł należą do tej samej rodziny jasno spreparowanych [labiate - przestarzała nazwa] (Lamiaceae) i mają bardzo podobny wygląd, tak że tylko doświadczony ogrodnik może je odróżnić wzrokiem. Możesz odróżnić rośliny od nasion, jednak bez szkła powiększającego nie można tego zrobić. Nasiona melisy i koty mają charakterystyczną "pieczęć"; Melissa (imię łacińskie Melissa officinalis) ma jedną białą plamkę, podczas gdy koty (po łacinie, nefeta cataria) są nazywane dwiema, to cały sekret. Jeśli chodzi o aromatyzację napojów (herbaty, kompotu), to w tym celu można stosować zarówno balsam, jak i koty - olejek z obu roślin jest prawie niemożliwy do odróżnienia przez zapach. Jeśli chodzi o właściwości lecznicze, zastąpienie jest niedopuszczalne, ponieważ rośliny mają różne działanie farmakologiczne.

Olejek eteryczny z melisy jest ceniony w przemyśle perfumeryjnym, medycynie i kuchni, więc hodowlę uprawia się w wyspecjalizowanych gospodarstwach na skalę przemysłową. Nasiona melisy są przenoszone przez wiatr, więc roślina jest dzika - często można ją znaleźć na leśnych skrajach i śmieciach w pobliżu ludzi.

Melisa jest raczej bezpretensjonalna w warunkach wzrostu, chociaż preferuje tłuste gleby bogate w substancje organiczne. Aby zaspokoić potrzeby małej rodziny wystarczy zasadzić na działce od 3 do 5 krzewów melisy.

Trawa Melissa jest zawarta w rejestrze surowców leczniczych.

Przygotowanie surowców leczniczych

Najwyższe stężenie substancji aktywnych gromadzących się w trawie melisy obserwuje się w fazie kwitnienia - w tym okresie odbywa się zbiór surowców, wycinając łodygi na pewnym poziomie z powierzchni gleby. Melisa pokrojona jest w stanie szybko rosnąć, więc w trakcie sezonu można uzyskać 2 lub 3 "użądlenia".

Sucha trawa jest zalecana w warunkach naturalnych (na strychach, pod daszkiem), ale dopuszczalne jest również sztuczne suszenie, a temperatura nie powinna przekraczać 40 ° C, aby uniknąć utraty cennego olejku eterycznego.

Zachowaj trawę melisy w hermetycznie zamkniętych pojemnikach lub wielowarstwowych workach papierowych, kartonach.

Skład chemiczny

Olejek eteryczny z melisy ma bogaty zapach cytryny, co wynika z obecności cytralu i cytronellalu. Oprócz wymienionych składników, olejek eteryczny zawiera również geraniol. Stężenie olejku w kwitnącej trawie osiąga 0,4%. W trawie melisy, garbniki (około 5%), kwas askorbinowy (witamina C), kwas ursolowy, kawa i kwasy oleanolowe, jednak właściwości terapeutyczne są spowodowane właśnie obecnością olejku eterycznego.

Działanie farmakologiczne

Olejek eteryczny z melisy wpływa na receptory smakowe i trawienne, dzięki czemu wzmacnia działanie przewodu pokarmowego. Substancje biologicznie czynne olejku eterycznego działają uspokajająco (uspokajająco) na ośrodkowy układ nerwowy, powodując zmniejszenie nasilenia bólu. Melissa korzystnie wpływa na czynność serca, łagodzi ataki częstoskurczu, zmniejsza rytm bicia serca itp.

Przyjmując leki na bazie melisy, następuje spadek ciśnienia krwi (kot działa w odwrotny sposób, to znaczy, gdy używa się go, wzrasta ciśnienie krwi!).

Herbata z melisą ma delikatny efekt przeczyszczający i nieznacznie zwiększa diurezę (łagodny moczopędny). Napój ten stanowi dobrą prewencję podczas wybuchu chorób zakaźnych górnych dróg oddechowych.

Melisa może być stosowana do formułowania wieloskładnikowych preparatów ziołowych. Na przykład w leczeniu chorób układu nerwowego melisa doskonale łączy się z mięsem dzikiej róży , waleriany , mięty pieprzowej . W leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego warto dodać głóg i wisienkę do melisy. Właściwości dezynfekcyjne i przeciwpasożytnicze są wzmacniane przez wprowadzenie liści eukaliptusa . Traumatyczne zmiany skórne zaleca się leczyć dodatkiem krwawnika , nagietka .

Preparaty na bazie melisy

Olejek eteryczny z melisy . Przygotowanie produkcji przemysłowej można kupić w sieci aptek, aw razie potrzeby gotować w domu. Oczywiście proces pozyskiwania olejku eterycznego w przemyśle wymaga użycia specjalnego sprzętu, ale łatwo jest znaleźć alternatywę w mieszkaniu. W zasadzie do ekstrakcji olejku niezbędne jest uzyskanie przegrzanej pary wodnej, która przechodzi przez pojemnik z surowcem, a następnie zagęszcza się w lodówce. Aby oddzielić olej, można użyć konwencjonalnego domowego urządzenia do parzenia - kostki destylacyjnej, w której sito (sito) z trawą melisą znajduje się powyżej poziomu wrzącej wody. Wraz z ulatniającą się parą cząsteczki olejku są porywane, które gromadzą się w odbiorniku nad wodą (z powodu mniejszej gęstości). Nawiasem mówiąc, przy stosowaniu suszonej trawy wzrasta wydajność olejku eterycznego. Olej z melisy służy do przygotowania różnych preparatów.

- Infuzja . Do przygotowania infuzji wymagana jest woda podgrzana do 60 ° C; na pół litra płynu - 8 łyżeczek. rozdrobnione surowce. Wlew prowadzi się w termosie, w czasie około 4 do 6 godzin. Weź 100 ml kilka razy dziennie. Wlew Melissa zaleca się stosować w leczeniu wielu chorób: nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego, nieprawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego (migreny, bezsenność, przepracowanie, nadmierna drażliwość i nadmierne podniecenie itp.). Zewnętrznie napar z melisy jest wskazany do oswajania bólu zęba (płukania gardła) i leczenia chorób dziąseł. Surowce pozostałe po przygotowaniu infuzji medycznej mogą być stosowane w postaci okładów - okładów na siniaki, zapalenie korzonków i bóle mięśni.

- Nalewka z melisy . Olejek eteryczny z melisy dobrze rozpuszcza się w alkoholu - ta właściwość używana jest do przygotowywania nalewek. Na 1 część melisy potrzeba 3 części wódki (40% alkoholu). Upieranie jest przeprowadzane w zapieczętowanym pojemniku przez 14 dni. Możesz wziąć nalewkę do środka, aby leczyć całą gamę chorób, w których należy uciec się do pomocy melisy. Dawkowanie i częstotliwość przyjmowania są dobierane indywidualnie - pomoże to specjaliście - lekarzowi lub adeptowi tradycyjnej medycyny. Nalewkę zewnętrzną zaleca się stosować w przypadku hałasu w uszach - zaszczepić 3 do 4 kropli w każdym kanale słuchowym. Według lekarzy ludowych, w większości przypadków efekt objawia się w 10 do 15 minut, a regularne procedury przez 1 do 2 miesięcy pomagają pozbyć się choroby na zawsze.

- Kąpiele z melisą . Olejek eteryczny z melisy działa leczniczo nie tylko przy połknięciu - trawę można wykorzystać do robienia kąpieli. Kąpiele lecznicze z melisą często zaleca się przyjmować równolegle z wewnętrznym stosowaniem leków, na przykład w leczeniu bólu mięśni i stawów, rwy kulszowej, zaburzeń nerwowych itp. Do kąpieli należy przygotować mocny napar ziołowym: 1 litr płynu - 50-60 g suchego (lub świeżego) ) surowców. Przygotuj napar w zamkniętym pojemniku - termos. Surowy zalać wrzącym płynem i zaparzać przez 10 - 15 minut, a następnie wlać do ciepłej kąpieli.

Opłaty terapeutyczne z Melissą

- Numer kolekcji 1 . Jest zalecany do podniesienia odporności, a także do leczenia chorób związanych z przeciążeniem układu nerwowego. Składniki: liście eukaliptusa, kosze kwiatów krwawnika i ziele melisy (1: 2: 3). Szklanka wrzątku wymaga 2 łyżek. mieszanina ziół. Zaparzać przez 30 do 45 minut. Weź jedną trzecią szklanki przed jedzeniem.

- Numer kolekcji 2 . Używane do pojawiania się wysypek opryszczkowych. W kolekcji znajdują się melisa z trawy i liście wiśni - 3 części, a także 1 część jagód jałowca i jarzębiny . Na szklance wrzącej cieczy - 1 łyżka. lecznicza mieszanina. Po 45 minutach infuzji w zamkniętym pojemniku lek jest gotowy do użycia. W smaku można słodzić miodem. Pij 1 szklankę trzy razy dziennie.

- Kolekcja nr 3 . Lek stosuje się w celu ułatwienia plucia i kaszlu ataków kaszlu. Kolekcja składa się z równych ilości mięty, melisy, poziomki i szałwii - wykorzystuje się liście tych roślin. Na pół litra wrzącej wody - 1 łyżka stołowa. zbiór ziół. Domagać się schłodzenia (około 40 ° C). Weź infuzję 1/3 - 1/2 szklanki, w zależności od stanu pacjenta i natury choroby.

- Kolekcja nr 4 . Kompozycję wybiera się w celu obniżenia ciśnienia krwi. Składniki: 3 części dziurawca i astragalusa ; 2 kawałki hip-hopu , kwiatów nagietka, listków mięty i melisy; 1 część tymianku . Aby nalegać (w ciągu pół godziny) 1 łyżka. zbierać w 400 ml wrzącej wody. Weź pół szklanki przed jedzeniem.

- Kolekcja nr 5 . Stosowany we wczesnych stadiach nadciśnienia. Skład: 2 części ziela krwawnika, 3 części głogu i liści melisy, 4 części matki. Do 250 - 300 ml wrzącej wody - 1 łyżka. mieszanina terapeutyczna. Napełniaj przez godzinę. Jest przepisywany w dawce 100 ml, na pół godziny przed jedzeniem. Podczas leczenia z diety, aby wykluczyć pokarmy białkowe, kawę, palenie i przyprawy, aby zminimalizować spożycie cukru i soli. Czas trwania leczenia może wynosić do 1 miesiąca, po czym konieczne jest zrobienie 10-dniowej przerwy.

Unikalne receptury medycyny ludowej

- Od utraty macicy . Na 1 litr wrzącej wody - 2 łyżki. kwiaty pokrzywy (znane jako "głucha pokrzywa "), liście melisy i trawa o powierzchni tysiąca hektarów . Zaparzać przez 2 godziny. Cały wlew należy podzielić na równe porcje i wypić w ciągu dnia, na przykład w 5 do 10 przyjęć.

- Z naczyniowymi skurczami . Przygotowanie przygotowuje się przy użyciu wina, takiego jak "Cahors" ("madera", "wermut"). Preparat ziołowy przygotowywany jest z następujących składników: czerwonych owoców brzoskwini, jagód głogu, odlewania melisy, słodkiej trawy koniczynowej , kwiatów rumianku i jaśminu. Wszystkie składniki są brane w równych proporcjach. Pół litra wina będzie wymagać 50 gramów mieszanki ziołowej. Surowy materiał wlać do szklanego pojemnika za pomocą hermetycznie zamkniętej zatyczki (można użyć kolby laboratoryjnej). Stać na wrzącej łaźni wodnej przez około pół godziny. Zażyj lek na 2 łyżeczki. raz dziennie.

Maści lecznicze

1. Od rybiej łuski . Choroba jest nie tyle groźna, co nieprzyjemna, zwłaszcza gdy jest zlokalizowana w widocznych miejscach (twarz, szyja, dłonie) - skóra przypomina łuski ryb. W leczeniu rybiej łuski tradycyjni uzdrowiciele opracowali skuteczną recepturę maści. Skład kolekcji ziołowej obejmuje: 1 część parasoli kwitnącego kopru , kory dębu , liści melisy, trawy skrzypu i płatków róży; 4 części kwiatów nagietka (nagietka) i 5 części korzenia łopianu (duży łopian). 250 ml oliwy z oliwek będzie wymagało 60 g mieszanki ziołowej. Surowy olej w garnku ceramicznym i gotować na małym ogniu przez kwadrans. Pod koniec gotowania, roztopić w wosku pszczelim (20 g). Smarowanie dotkniętych obszarów skóry powinno być wykonywane 3 do 4 razy dziennie. Podczas leczenia nie jest zbyteczne wchodzenie do spiruliny. Oczywiście nie musimy się spodziewać wczesnego wyzdrowienia - leczenie może trwać kilka lat, ale gwarantujemy pozytywny wynik.

2. Maści Iwana Borowicza . Środek został wynaleziony przez ukraińskiego ludowego uzdrowiciela i jest przeznaczony do stosowania w leczeniu zapalenia korzeni, soli (w stawach i kręgosłupie), bólach mięśni, itp. Aby przygotować ekstrakt olejowy, potrzebne są następujące składniki: korzeń omanowy , łopian i chrzan ; trawa glistnik , ziele dziurawca, melisa; liście babki i eukaliptusa; kwiaty nagietka; owoce jałowca . Wszystkie składniki wchodzące w skład kolekcji są przyjmowane w równych proporcjach wagowych (po 5 g). Komponenty zmielić za pomocą młynka do kawy i zalać gorącym olejem kukurydzianym (temperatura 120 ° C). Wyroby szklane, w których przygotowywany jest ekstrakt, są wstępnie kalcynowane w kąpieli piaskowej. Inflacja jest przeprowadzana przez 40 dni (temperatura powinna wynosić 40 - 50 ° C). Pod koniec okresu infuzji odcedź olej przez filtr gazowy, dodaj 5 g propolisu i pyłku (papka) i kilka kropli mentolu. Dalej nalegaj na 3 kolejne tygodnie. Oleisty ekstrakt jest już preparatem medycznym, który może być stosowany w leczeniu urazów pourazowych, grzybiczych i zakaźnych zmian skórnych, wysypek opryszczkowych, zapalenia skóry, wyprysków itp. Kompresy z ekstraktem olejowym można stosować do żylaków, tamponów do leczenia hemoroidów. Aby uzyskać maść, należy rozpuścić 20 g żywicy sosnowej w 100 ml terpentyny, a następnie wymieszać ją z ekstraktem olejowym w równych proporcjach (1: 1). Maść nakłada się na kawałek gazy (bandaż, płótno) i nakłada na obszar bólu, wierzch jest pokryty pergaminem i przymocowany bandażem bandażowym. Zwykle efekt terapeutyczny objawia się w ciągu pół godziny. Maść przechowuje się do półtora roku w chłodnym miejscu (na dolnej półce lodówki).

Skutki uboczne i przeciwwskazania

W Internecie czasami pojawiają się instrukcje o przeciwwskazaniach do leczenia melisy. Jak traktować takie ostrzeżenia, każdy może sam decydować, ale niemiecka służba zdrowia (a nie autorytet) zaprzecza jakimkolwiek skutkom ubocznym w leczeniu lekami melisy, a także podkreśla całkowity brak przeciwwskazań.

Wiciokrzew: użyteczne właściwości ...

Wiciokrzew (Lonicera) - ogólna nazwa kilku gatunków wieloletnich krzewów należących do tej samej rodziny ...

Przydatne właściwości dżemu z ...

Dla wielu z nas słowo "dżem" przywołuje nostalgiczne wspomnienia długoletniego beztroskiego dzieciństwa, a także oślicy ...

Zioła lecznicze do herbaty ...

Później na jesieni, gdy w ciernisty wiatr i podstępna wilgoć już czuje się prawdziwe przeziębienie, ryzyko ...

Biała Goatee : przydatne ...

W rodzaju Lapczatka (Potentilla) występuje ponad 50 gatunków. Niektóre są uprawiane jako rośliny ozdobne, przyjaciel ...

Aloes: właściwości lecznicze i ...

Rośliny lecznicze rosną nie tylko w lesie, na stepie czy na łące - często można je znaleźć na parapetach w ...