Korzeń kozłka lekarskiego: właściwości lecznicze i przeciwwskazania

Kozłek lekarski ( Valeriana officinalis ) - jedna z najsławniejszych roślin leczniczych, o właściwościach leczniczych, która znana była w początkach narodzin medycyny jako nauka. Przepisy dotyczące praktycznego stosowania leków opartych na korzeniu kozłka znajdują się w traktatach medycznych wszystkich znanych uzdrowicieli. Kłącze kozłka lekarskiego jest wpisane do rejestru surowców leczniczych we wszystkich krajach świata.

Nalewka alkoholowa waleriany - środek hamujący, który jest bardzo popularny do dziś, głównie ze względu na niski koszt i bezpieczeństwo stosowania.

Zbieranie i przygotowanie medycznych surowców

Kozłek lekarski często występuje w dziko rosnącej formie, jednak na potrzeby przemysłu farmaceutycznego uprawia się go w wyspecjalizowanych gospodarstwach. Zbiór kłączy rozpoczyna się pod koniec okresu wegetacyjnego rośliny (po śmierci części nadziemnej, od września do października włącznie). Wykopane korzenie są oczyszczane z ziemi, myte w bieżącej wodzie i suszone na wolnym powietrzu przez 24 do 48 godzin, często obracając surowiec, zapobiegając jego kruszeniu. Końcowe suszenie korzeni odbywa się w warunkach naturalnych (na strychu) lub za pomocą elektrycznych suszarek do piekarników. Optymalna temperatura wynosi 35 - 38 ° C (ale nie więcej niż 40 ° C, w przeciwnym razie substancje czynne ulegają zniszczeniu, w wyniku czego jakość surowca ulega pogorszeniu).

Okres trwałości suszonych kłączy wynosi nie więcej niż 1 rok.

Skład chemiczny kozłka kozłkowego

W kłączach waleriany znaleziono szereg makro i mikroelementów, z przewagą selenu i żelaza. Oprócz substancji nieorganicznych kozłek kozłkowy zawiera wiele związków o charakterze organicznym (kwasy, alkaloidy, alkohole i ich pochodne), które mają wysoką aktywność biologiczną i powodują farmakologiczne działanie walerianowych preparatów.

Działanie farmakologiczne

Olejek waleriany jest najcenniejszym składnikiem, który określa terapeutyczne właściwości leków. Od czasów starożytnych waleriana była stosowana jako środek uspokajający, ponieważ składniki olejku eterycznego zmniejszają pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, mają działanie neuroregulacyjne na mięsień sercowy. Ziołowe leki waleriankowe mają właściwości hipotensyjne (niższe ciśnienie krwi), pobudzają ekspansję naczyń wieńcowych serca.

Dzięki zastosowaniu preparatów walerianowych wzrasta aktywność wydzielnicza gruczołów trawiennych, a także zwiększa się wydzielanie żółci.

Bardzo interesujący wpływ waleriany ma na przedstawicieli rodziny kotów, powodując tzw. Reakcję behawioralną "pieszczoty", zmniejszającą agresywność zwierząt. Zjawisko to znajduje odzwierciedlenie w popularnej nazwie Walerian - "Maun" (w zgodzie z mruczącymi dźwiękami kotów).

Zastosowanie walerianu w medycynie

Zaburzenia nerwicowe - jedno z głównych zastosowań leków walerianych (napady histeryczne i epileptyczne, skurcze mięśni, ból nerwowo-nerwowy, neurastenia i inne zaburzenia neuropsychiatryczne, z reguły o przewlekłej naturze).

Preparaty waleriany

- Nalewka (krople). Przygotowany przez naleganie kłącza na alkohol (70% siły) w stosunku 1: 5. Wewnątrz weź 15 - 30 kropli do 3 razy dziennie. W przypadku dzieci w wieku poniżej 14 lat dawkę oblicza się zgodnie ze schematem 1 kropli na każdy rok życia dziecka.

- Nalewka z estrów walerianowych . Wytwarza się go, podobnie jak poprzednio opisany preparat, tylko ekstraktu siarkowego stosuje się jako ekstrahent. Dawki są takie same jak w przypadku nalewek z alkoholem.

- Napar z wody . 200 ml wrzącej wody - 10 g rozdrobnionych korzeni waleriany. Domagać się kąpieli wodnej przez pół godziny, a następnie w zamkniętym pojemniku przez kolejne 1,5 - 2 godziny. Przydziel 1 łyżkę. do 4 razy dziennie. Wskazania do stosowania: wegetarianizm, zaburzenia snu, szybkie bicie serca, bóle głowy, skurcze mięśni, lęk.

- Rosół kłącza waleriany . 300 ml wody - 10 g surowców. Gotować przez kwadrans, ochłodzić. Dawka jest przeznaczona do przyjmowania w ciągu dnia (przez 3 - 4 razy). Odwar leczniczy zaleca się stosować w przypadku spastycznych schorzeń przewodu pokarmowego, bolesnych miesiączek, zaburzeń menopauzalnych itp.

- mieszanina waleriana z koprem . Przygotuj przez wymieszanie wywarów z korzeni waleriany i owoców kopru włoskiego. 10 części wody - 1 część pokruszonych owoców kopru włoskiego . Gotować przez pół godziny, nalegać 45 minut. Aby przyjąć rano i wieczorem na 1 szklankę (do wstępnego podgrzania). Narzędzie jest przepisywane na nadciśnienie, nerwowość w okresie menopauzy itp.

Właściwości lecznicze waleriany w tradycyjnej medycynie

- Choroba serca . W przypadku tachykardii i zaburzeń w układzie krążenia wieńcowego tradycyjni uzdrowiciele zalecają napar. Aby przygotować lek należy wlać do termosu 1 łyżka. kłącza waleriany na 8 godzin. Przebieg leczenia wynosi 2 miesiące, podczas pierwszych 2 tygodni wlewu 3 łyżki stołowe, kolejne 2 tygodnie - 2 łyżki stołowe, a następnie 1 łyżka stołowa. Weź infuzję trzy razy dziennie.

- Neutralizacja serca . Przygotuj napar: wlej 1/2 łyżki. 250 ml korzeni wrzącej wody, nalegaj w termosie przez 6 - 8 godzin. Weź 1 łyżkę. do 3 razy dziennie. To narzędzie zaleca się również przyjmować z różnymi chorobami skóry (pokrzywka, egzema, neurodermit, itp.), Któremu towarzyszy świąd.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Przeciwwskazania do leczenia lekami Waleriana nie tak bardzo. Enterocolitis należy do kategorycznych przeciwwskazań. Rzadko, ale czasami indywidualni pacjenci mają indywidualną nietolerancję - w tym przypadku preparaty walerianki nie są przepisywane. Podczas leczenia należy wziąć pod uwagę, że waleriana zwiększa krzepliwość krwi, dlatego należy ją stosować bardzo ostrożnie u osób z zawyżonym poziomem protrombiny. Zalecenia lekarza prowadzącego są najpewniejszym sposobem zapobiegania niepożądanym konsekwencjom leczenia, w tym stosowaniu waleriany.

Sok z marchwi : jej korzystny ...

Marchew (nazwa łacińska - Daucus sativus) - jedna z głównych upraw warzyw, które mają wielkie znaczenie dla ludzi ...

Persimmon: użyteczne właściwości i ...

Nazwa "persimmon" większość z nas kojarzy się z zagranicznymi owocami, które są sprzedawane na prawie wszystkich rynkach ...

Lyubka dwuskrzydłowa (noc fi ...

Ljubka bifolia, czyli nocny fiolet, mimo rozległego obszaru dystrybucji, jak większość przedstawicieli storczyków ...

Zioła na herbatę ...

Późną jesienią, kiedy jest pod wpływem opuchniętego wiatru i podstępnej wilgoci, już odczuwalne jest prawdziwe zimno, ryzyko złapania ...

Biała Potentilla : korzystne właściwości

W rodzaju Lapczatka (Potentilla) występuje ponad 50 gatunków. Niektóre są uprawiane jako rośliny ozdobne, przyjaciel ...