Kora wierzby: właściwości lecznicze i przeciwwskazania

Kora Salicisa - tak kora wierzby zapisana jest w języku łacińskim w przepisach medycznych - preparat farmakopealny uzyskany z drzew z rodziny wierzby, gatunku Salix alba (wierzba biała). Przygotowanie kory odbywa się z młodymi gałęziami na początku przepływu soków (marzec - kwiecień) - w tym czasie kora jest łatwo oddzielana od pnia. Przed suszeniem termicznym kora najpierw lekko osusza się na słońcu, a następnie suszy w piecach (t = 50 - 60 ° C). Podczas gięcia wysokiej jakości surowce nie powinny się zginać, ale łatwo pękają. Zaleca się przechowywanie kory wierzby w kartonie. Przy właściwym przechowywaniu surowiec nie traci swoich właściwości leczniczych przez 4 lata.

Skład chemiczny kory wierzby

Zawartość garbników typu katechinowego w korze osiąga 10%. Ze względu na wysoką zawartość garbników, kora wierzby była bardzo ceniona jako środek do garbowania skóry (w produkcji futer). Przed rozwojem przemysłu barwników anilinowych użyto kory wierzby do wytworzenia trwałego czarnego barwnika stosowanego do barwienia tkanin. Oprócz garbników znaleziono w kory wierzby szereg substancji organicznych o aktywności biologicznej, z których najważniejszym jest salicyna, specyficzny glikozyd kwasu salicylowego (w rzeczywistości otrzymał tę nazwę od nazwy rodziny, do której należy biała wierzba).

Farmakologiczny sposób działania preparatów z kory wierzby

Kwas salicylowy jest znany ze swoich właściwości przeciwgorączkowych, a jedynym źródłem jest kora wierzby. Obecnie, gdy kwas acetylosalicylowy i kwas salicylowy są wytwarzane w przedsiębiorstwach zajmujących się syntezą organiczną, kora wierzby straciła na znaczeniu w medycynie naukowej, ale uzdrowiciele ludowi nadal uważają ją za doskonały środek do leczenia przeziębień (jako febrifuge), a także chętnie przepisują z chorobami reumatycznymi. Preparaty z kory wierzby, oprócz właściwości przeciwgorączkowych, mają również działanie moczopędne i napotne, a do pewnego stopnia przyczyniają się do eliminacji bólu.

Lecznicze właściwości kory wierzby w tradycyjnej medycynie

Warto zauważyć, że w niektórych krajach, w których tradycyjna medycyna wciąż jest przychylna, kora wierzby jest często przepisywana jako alternatywa dla narkotyków syntetycznych. Na przykład w Niemczech Państwowa Służba Zdrowia zaleca stosowanie kory wierzby w leczeniu chorób reumatycznych, migren i chorób z objawami gorączkowymi. Warto zauważyć, że wcześniejsza kora wierzby była jedynym sposobem - zastąpieniem drogiej chininy - w leczeniu malarii.

Folk healers nie gardzą kory wierzby w leczeniu dny moczanowej, artretyzmu, różnych chorób żołądkowo-jelitowych (biegunka, zapalenie żołądka o niskiej kwasowości). Wodne ekstrakty z kory wierzby mają właściwości ściągające, wykazują wyraźną aktywność antywirusową.

Preparaty z kory wierzby stosuje się do hemoroidalnych i innych wewnętrznych krwawień, ponieważ mają one właściwości hemostatyczne. Z drugiej strony, buliony rozcieńczają krew i zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi.

Przeciwwskazania do stosowania preparatów z kory wierzby

Leczenie kory wierzby należy uznać za zbalansowane, np. Garbniki mogą pogorszyć stan pacjenta cierpiącego na zaparcia. Nie zaleca się przyjmowania wywarów z kory wierzby z wrzodem żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy. Niewłaściwe stosowanie kory wierzby i nieżyt żołądka na tle zwiększonej kwasowości soku żołądkowego.

Bulion wierzby nie jest przepisywany kobietom w ciąży.

Należy pamiętać, że właściwości moczopędne kory wierzby mogą powodować usunięcie soli i witamin niezbędnych dla organizmu, dlatego aby zrekompensować straty, konieczne jest przepisanie środków pomocniczych. Jednakże, jeżeli leczenie jest wykonywane pod nadzorem lekarza, ryzyko negatywnych konsekwencji jest zminimalizowane.

Przepisy z kory wierzby

- Antyczny środek przeciwmalaryczny . Na 2 szklankach wody - 1 łyżeczka. sucha zmiażdżona kora. Gotować po gotowaniu przez 20 minut, nalegać na 4 godziny. Weź pół szklanki 4 razy dziennie. Ten przepis jest z powodzeniem stosowany w leczeniu dużej liczby przeziębień, któremu towarzyszy gorączka i gorączka.

- Opłata medyczna . W skład kolekcji wchodzą 2 składniki: kora wierzby i korzeń mydlnicy (w równych częściach). Bulion jest przygotowywany w tempie 2 łyżeczki. miesza się z 400 ml wody. Zagotować po gotowaniu przez 10 minut, a po wlewie dodać 100 ml naparu z owoców dzikiej róży (owoce) do bulionu. Weź pół szklanki 4 razy dziennie. Według M. A. Nosala środek ten jest przepisywany na wszystkie rodzaje chorób zakaźnych, w tym gruźlicę, zapalenie wątroby itp.

- Do kąpieli . Bulion wierzbowy przepisany pacjentom z łaźniami stóp, u których zdiagnozowano zakrzepowe zapalenie żył. 10 litrów wody - 250 g kory, gotować przy umiarkowanym gotowaniu przez kwadrans. Zalecana temperatura kąpieli wynosi 37 ° C. Czas trwania procedury wynosi pół godziny.

- Proszek . Przygotowane przez zmielenie suchej kory wierzby w młynek do kawy. Możliwe jest zastosowanie proszku w środku w celu leczenia wszystkich chorób, w których są wylewane buliony i napary. Dawka przyjęć - 1 g. Proszek może być również użyty do powstrzymania zewnętrznego krwawienia. W przypadku krwawienia z nosa proszek jest wciągany do nozdrzy.

- Maść . Przygotowano z ziemi na proszek kory wierzby i bazę tłuszczową w stosunku 1: 5. Maść jest zalecana do stosowania w stanach zapalnych skóry, ropniach i owrzodzeniach.

Lecznicze właściwości kory wierzby w kosmetologii

Łupież, wypadanie włosów, świąd - zjawiska te często określa się mianem problemów kosmetycznych. Aby pozbyć się tych problemów, pomoże wywar, przygotowany z mieszanki kory wierzby i korzenia łopianu, podjętych w równych proporcjach. Na 1 litr wody - 4 łyżki. wymieszać, gotować przez 15 minut, nalegać od 2 do 4 godzin. Zaleca się mycie włosów tym środkiem dwa razy w tygodniu.

Persimmon: użyteczne właściwości i ...

Nazwa "persimmon" większość z nas kojarzy się z zagranicznymi owocami, które są sprzedawane na prawie wszystkich rynkach ...

Sok z marchwi : jej korzystny ...

Marchew (nazwa łacińska - Daucus sativus) - jedna z głównych upraw warzyw, które mają wielkie znaczenie dla ludzi ...

Lyubka dwuskrzydłowa (noc fi ...

Ljubka bifolia, czyli nocny fiolet, mimo rozległego obszaru dystrybucji, jak większość przedstawicieli storczyków ...

Zioła na herbatę ...

Późną jesienią, kiedy jest pod wpływem opuchniętego wiatru i podstępnej wilgoci, już odczuwalne jest prawdziwe zimno, ryzyko złapania ...

Biała Potentilla : korzystne właściwości

W rodzaju Lapczatka (Potentilla) występuje ponad 50 gatunków. Niektóre są uprawiane jako rośliny ozdobne, przyjaciel ...