Eleutherococcus: użyteczne właściwości i przeciwwskazania.

Eleutherococcus spiny (nazwa łacińska - Eleutherococcus senticosus ) - jedna z niewielu roślin leczniczych, które zyskały światową sławę. Eleutherococcus należy do grupy adaptogenów i immunomodulatorów, wraz z mandżurską Aralią , Rhodiola Rosea i żeń - szenia . Eleuterokoki są często uprawiane na działkach gospodarstwa domowego, a także w wyspecjalizowanych gospodarstwach rolnych, ponieważ naturalne rezerwy surowców leczniczych nie pokrywają rosnących potrzeb przemysłu farmakologicznego. W naturalnych warunkach krzew ten występuje w lasach iglastych Dalekiego Wschodu, w Chabarowskim Terytorium i Primorye iw niektórych innych miejscach.

Eleutherococcus jest kultową rośliną medycyny orientalnej (rośnie w Chinach, Japonii i Korei). Kłącza znajdują się w rejestrze surowców leczniczych w farmakopeach medycznych wielu krajów.

Obecnie naturalne zasoby surowców tej rośliny drastycznie spadły z powodu drapieżnych przygotowań do przemytu, dlatego zbiór Eleutherococcus zostaje objęty kontrolą przez władze państwowe zaangażowane w ochronę zasobów naturalnych.

Istnieje opinia, że korzystne właściwości eleuterokoków uprawianych w sztucznych warunkach są znacznie gorsze w stosunku do dzikich krewnych.

Przygotowanie surowców medycznych

Dla potrzeb leczniczych, korzenie z kłączami, których kopanie prowadzone jest we wrześniu - październiku, są przedmiotem zbiorów. Lwia część surowców trafia do przedsiębiorstw przemysłu farmaceutycznego w świeżej formie, gdzie wytwarzane są z niej leki. Duże partie suszonych kłączy są eksportowane.

Skład chemiczny kłączy Eleutherococcus

Oczywiste jest, że korzenie Eleutherococcus zawierają dużą liczbę różnych substancji organicznych i związków chemicznych o charakterze nieorganicznym, chociaż praktyczne znaczenie mają tylko określone glikozydy (obecnie 7 gatunków), które nazywane są eleuterozydami, a także alkaloid aralin, flawonoidy i kumaryny.

Farmakologiczne działanie leków Eleutherococcus

Farmakokinetyka eleutherococcus nie jest w pełni zrozumiała, ale nawet dostępne informacje nie pozostawiają wątpliwości co do wyjątkowości korzystnych właściwości tej rośliny.

Działanie leków na organizm Eleutherococcus różni się wszechstronnością. Eleutherococcus aktywuje ośrodkowy układ nerwowy, stymuluje aktywność fizyczną i warunkuje aktywność odruchową. Preparaty Eleutherococcus przyczyniają się do poprawy ostrości wzroku, aktywizacji umysłowej i mięśniowej, procesów metabolicznych w ciele, mają działanie hipoglikemiczne. Eleutherococcus stymuluje funkcje ochronne organizmu, w związku z tym wchodzi w skład grupy immunomodulatorów - leków zwiększających odporność.

Preparaty Eleutherococcus mają również właściwości gonadotropowe, chociaż w roślinie nie występują substancje podobne do hormonów.

Zastosowanie leków Eleutherococcus w medycynie

Jak wspomniano wcześniej, leki Eleutherococcus mają wielostronny wpływ na organizm, dlatego są stosowane w różnych dziedzinach medycyny.

Leczenie zaburzeń psychicznych jest jednym z wielu zastosowań Eleutherococcus. Na przykład, eleutherococcus w dawce od 40 do 50 kropli z trzykrotną dawką był skuteczny w leczeniu pacjentów z różnymi rodzajami hipochondrii (psychogenne, pourazowe, toksyczne i itd.). Po dwumiesięcznym leczeniu Eleutherococcus u większości pacjentów obserwuje się znaczną poprawę stanu psychicznego, aw niektórych przypadkach następuje całkowite wyleczenie - efekt ten nie został wcześniej osiągnięty innymi metodami.

Eleutherococcus jest skuteczny w leczeniu łagodnej postaci cukrzycy - pacjenci mają niski poziom cukru we krwi. Zabieg odbywa się w 2-tygodniowych kursach, dawka ekstraktu waha się od 30 do 40 kropli na recepcję (trzy razy dziennie przed posiłkami).

Preparaty Eleutherococcus cierniste mają korzystny wpływ na wyniki sportowców. Warto zauważyć, że Eleutherococcus jest dopuszczony do użytku przez WADA (Światowa Organizacja Antydopingowa).

Eleutherococcus jest interesujący pod względem leczenia i zapobiegania nowotworom, dlatego jego ekstrakt można często znaleźć w opisie różnych metod (patrz " Korzeń Marin ").

Preparaty Eleutherococcus

Ekstrakt z Eleutherococcus (z dodatkiem Eleuterococcus). Jest produkowany przez przemysł farmakologiczny, wydany w sieci aptek bez recepty. Aby przygotować ekstrakt z Eleutherococcus, stosuje się alkohol o zawartości 40%; stosunek surowców do ekstraktora wynosi 1: 1. Z reguły otrzymuje się 20-30 kropli trzy razy dziennie. W przypadku leczenia stanów hipochondrycznych, dawka leku zwiększa się do 40-50 kropli na odbiór.

Nalewka z Eleutherococcus (Tinct, Eleuterococci). Przygotuj tę użyteczną nalewkę łatwo w domu. W przypadku 150 ml 45% alkoholu (można użyć wódki), wymagane będzie 100 g kłączy Eleutherococcus (surowiec musi zostać zmiażdżony). Domagaj się ciemności przez 21 dni, następnie odcedź i przechowuj w lodówce w ciemnych szklanych butelkach. Nalewka Eleutherococcus jest stosowana jako środek pobudzający i tonizujący w leczeniu łagodnej postaci cukrzycy, podczas przygotowywania pacjenta do operacji, a także w okresie pooperacyjnym.

Szczególne przypadki leczenia za pomocą narkotyków Eleutherococcus

Różnorodne użyteczne właściwości Eleutherococcus pozwalają na jego zastosowanie w leczeniu chorób o różnej etiologii. Nie mówimy jednak o jakimś "panaceum" - równoległe stosowanie Eleutherococcus aktywuje funkcje ochronne organizmu i mobilizuje je do zwalczania patologii lub procesów zapalnych.

- Stwardnienie rozsiane . W złożonym leczeniu stwardnienia rozsianego stosuje się nalewkę siatkówki ostróżka i ekstrakt z kolców Eleutherococcus spiny. Nalewka ostróżka przygotowywana jest przy użyciu alkoholu o zawartości 70%. Na 100 ml alkoholu potrzeba 10 g ostróżki. Nalegać przez miesiąc, a następnie odcedzić i przechowywać w lodówce. Weź nalewkę w ilości 30 - 35 kropli, dodając tuż przed przyjęciem 3 - 5 kropli ekstraktu z Eleutherococcus. Powyższy przepis nie jest niezależną metodą leczenia stwardnienia rozsianego, ale służy jako środek zapobiegawczy dla dalszego postępu choroby. Konieczne jest ciągłe przyjmowanie leków, okresowo biorąc cotygodniowe przerwy po każdych 30 dniach ciągłego stosowania.

- Zapobieganie infekcjom wirusowym . Zaleca się stosowanie nalewki Eleutherococcus w celu zapobiegania ostrym infekcjom wirusowym dróg oddechowych u małych dzieci. Z reguły podawanie Eleutherococcus jest przepisywane 1 do 2 miesięcy przed przewidywanym pojawieniem się zakażeń wirusowych. Dawkowanie nalewki (ekstraktu) oblicza się według wzoru: 1 kropla - na każdy rok życia dziecka. Weź Eleutherococcus z mlekiem, herbatą lub kompotem. Jak pokazuje praktyka, ryzyko zachorowalności zmniejsza się ponad 3 razy.

Przydatne właściwości Eleutherococcus z łuszczycą

Metoda leczenia łuszczycy została opracowana i opatentowana przez ludowego uzdrowiciela M. V. Golyuka. Charakterystyczną cechą metodologii autora jest równoległe stosowanie czynników zewnętrznych i doustne stosowanie biostymulantów (immunomodulatory - Eleutherococcus and Manchurian Aralia).

Skład maści leczniczej obejmuje takie składniki (w%): białko jaja (5 - 6), miód kwiatowy (3 - 3.2), krem dziecięcy (0,8 - 1) i tłuszcz (90,2 - 90,8) . Maść nakłada się, aż znikną łuszczycowe płytki nazębne.

Tak więc, na początku leczenia, maść wciera się w dotknięte nią obszary dwa razy dziennie. Po 10 dniach od rozpoczęcia leczenia przepisuje się nalewkę Aralia Manchu (trzy razy dziennie po 30-40 kropli, 30 minut przed posiłkiem). Cykl leczenia trwa 60 dni iw tym czasie przypuszczalnie skóra powinna zostać oczyszczona z łuszczycowych blaszek. Często jeden cykl nie wystarcza, dlatego po upływie daty ważności przestają oni przyjmować nalewkę Aralia przez 2 tygodnie i wznowią po przerwie.

Pierwszy etap leczenia uważa się za zakończony od czasu zniknięcia łusek łuszczycowych. Po oczyszczeniu skóra z reguły pokryta jest wysypką krostkową i pojawia się świąd. Skórę w obszarze wysypki myje się mydłem smołowym 2 do 3 razy w tygodniu. 10 - 20 minut przed wcieranie w maść, przemyj dotknięte obszary ciepłą wodą i wytrzyj do sucha.

Drugi etap leczenia rozpoczyna się po całkowitym oczyszczeniu skóry z krost. W skład maści wprowadza się proszek celandynowy (1 - 1,5%), a nalewkę aralii zastępuje się ekstraktem z Eleutherococcus. Weź 0,5 łyżeczki Eleutherococcus. po jedzeniu, a dziesięć dni później, dawka leku zwiększa się 2 razy.

Podczas leczenia konieczne jest wyłączenie z diety produktów wędzonych, tłustych, jajecznych, przyprawowych oraz skoncentrowanie się na produktach roślinnych bogatych w witaminy i mikroelementy.

Czas wyleczenia zależy od wieku choroby i stopnia uszkodzenia - czas trwania wynosi od 2 do 6 miesięcy.

Eleutherococcus i "problemy męskie"

Słaby erekcja, przedwczesny wytrysk, niepłodność i niektóre inne problemy w niektórych przypadkach są patologiczne, ale często związane ze stanem psycho-emocjonalnym. Rozpoznanie prawdziwych przyczyn zaburzeń sectalnych leży w gestii specjalisty, a dopiero po wydaniu "werdyktu" medycznego można skorzystać z metod leczenia ludowego.

W celu przywrócenia funkcji życiowych, których naruszenie zależy od stanu psychoemocjonalnego, tradycyjni uzdrowiciele zalecają przyjmowanie mieszaniny złotej nalewki wąsikowej i ekstraktu z Eleutherococcus prickly w proporcji równie proporcjonalnej. Weź lek, najlepiej z ciepłą herbatą lub mlekiem (na pół szklanki płynu - 1 łyżeczka użytecznych "mikstur"). Nalewka "złotego wąsa" przygotowywana jest metodą tradycyjną, czyli na 100 ml wódki - 10 g rozdrobnionych surowców.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Eleutherococcus nie powoduje nieprzyjemnych skutków ubocznych, chociaż nadmierne dawki często prowadzą do bezsenności, pojawia się drażliwość i pojawia się nieuzasadnione uczucie lęku.

Eleutherococcus nie jest zalecany po południu. Jeśli to konieczne, przepisuje się go w połączeniu z małymi dawkami środków uspokajających.

Przeciwwskazania do stosowania Eleutherococcus obejmują choroby zakaźne w ostrym stadium, warunki fizjologiczne, w których występuje wzrost temperatury ciała i ciśnienia krwi. Eleuterokok nie jest przepisywany w przypadku niektórych współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego, w połączeniu z dodatkowym skokiem i tachykardią.

Wiciokrzew: użyteczne właściwości ...

Wiciokrzew (Lonicera) - ogólna nazwa kilku gatunków wieloletnich krzewów należących do rodziny o tej samej nazwie ...

Korzeń selera: Zdrowy z ...

Seler jest jedną z niewielu roślin warzywnych, które starają się przyciągnąć uwagę dzięki niewiarygodnym wysiłkom. W moim ...

Sok z marchwi : jej korzystny ...

Marchew (nazwa łacińska - Daucus sativus) - jedna z głównych upraw warzyw, które mają wielkie znaczenie dla ludzi ...

Zioła na herbatę ...

Późną jesienią, kiedy jest pod wpływem opuchniętego wiatru i podstępnej wilgoci, już odczuwalne jest prawdziwe zimno, ryzyko złapania ...

Oregano: właściwości lecznicze i ...

Origanum vulgare to tak zwana klasyfikacja Linneusza leczniczego i aromatycznego oregano. Ze wszystkich ogromnych p ...