Oman: właściwości lecznicze i przeciwwskazania

Nard high - jeden z najjaśniejszych przedstawicieli flory, który nie przeoczył ludowego folkloru - legendy i legendy składały się z leczniczych właściwości jego korzenia. W dawnych czasach ludzie wierzyli, że Devasil pomaga w leczeniu wszelkich chorób, dlatego nazywali go "dziewięciosilnikową".

Łacina o devyasila - Inula helenium, w której nazwa rodzajowa wskazuje na zawartość inuliny w jej korzeniach, a także pochodzenie gatunkowej definicji botaniki nie znalazła wspólnej opinii. Według jednej wersji nazwa gatunku pochodzi od imienia córki Jowisza (Heleny). W innej wersji helenium (elenium) przypisywane jest greckim korzeniom (dosłownie oznacza "Dubrownik"), - tutaj, najwyraźniej oznacza moc rośliny. W trzeciej wersji nazwa gatunku jest związana z Heliosem - bogiem słońca w starożytnej greckiej mitologii. Po polsku roślina nazywa się oman wielki - tak przy okazji, nazwa "Oman" (z Omanu, co znaczy - wprowadzić w błąd) występuje również w języku ukraińskim, ale tylko wtedy, gdy jest to wysoki przedmiot (inne typy nazywane są "boskościami" - słowo fusion "cud" [cud] i moc).

W medycynie ludowej stosuje się wiele gatunków Omanu (brytyjskiego, szorstkiego, niemieckiego, wierzbowego i innych), które nie należą do farmakopei - tylko korzeń wysokiej owiec jest zapisany w rejestrze surowców leczniczych.

Przygotowanie surowców medycznych

Do celów leczniczych, w tym na potrzeby przemysłu farmakologicznego, przygotowują kłącza okowielone. Zbioru dokonuje się z roślinami, których wiek nie jest krótszy niż 3 lata, począwszy od reguły od końca sierpnia, kiedy nasiona dojrzewają i opadają. Praca przy zbieraniu korzeni wymaga dużego wysiłku fizycznego, ponieważ na początku trzeba kopać wokół rośliny, odchodząc od pnia około 30 - 40 cm i głębiej w glebę od 2 do 3 łopat bagnetowych. Do dalszego przetwarzania konieczne jest ostrożne usunięcie kłącza z korzeniami (razem z grudą ziemi).

Wszystkie małe korzenie są cięte, pozostawiając tylko duże - są one strząsane z ziemi i myte w bieżącej wodzie. Przed wyschnięciem korzenie rozcina się na kawałki o grubości w przybliżeniu 2 do 3 cm i długości do 15 cm. Przygotowane korzenie powinny być wysiewane na wolnym powietrzu przez 2 do 3 dni, rozprowadzane na drucianych paletach (sitach) i wyposażane w szopę, aby chronić przed bezpośrednim promieniowaniem UV i deszczem. W nocy tace z surowcami są dodatkowo pokryte ściereczką, aby chronić przed poranną rosą. Po wstępnym przygotowaniu korzenie układa się w suszarkach elektrycznych, w których temperatura jest ustawiona na 40 - 45 ° C (ale nie wyżej niż 50 ° C).

Gotowość surowców determinowana jest kruchością korzeni. Złamanie korzenia powinno mieć żółtawo-biały kolor - ciemny (czarny, brązowy) kolor wskazuje na naruszenie procesu technologicznego podczas suszenia, a takie surowce są uważane za małżeństwo.

Podczas przechowywania należy wziąć pod uwagę, że surowiec jest higroskopijny, dlatego jest przechowywany w suchych magazynach, zapakowanych w wielowarstwowe papierowe torby. W domu można przechowywać korzeń Oman w szklanych słoikach lub kartonowych pudełkach. Surowce nie są zalecane do przechowywania dłużej niż 3 lata, ponieważ po tym okresie nie można zagwarantować jego właściwości leczniczych.

Nabywanie innych rodzajów devyasila

W innych gatunkach okowalnych (z wyjątkiem D. high), stosowanych w tradycyjnej medycynie, tylko zioła są używane do przygotowania leków. Surowce są zbierane podczas wnikania roślin do fazy kwitnienia, odcinając wierzchołki (do około 15-20 cm długości) bez grubo drzewnych części łodygi. Suszenie surowców nie jest szczególnie trudne - technologia jest podobna do przetwarzania roślin zawierających olejki eteryczne.

Skład chemiczny korzenia omanu

Aż 45% inuliny, tak zwany "cukier inwertowany", który można przekształcić w izomer glukozy w warunkach uwodnienia kwasu, koncentruje się w korzeniach deviacilli.

Korzenie okowielone zawierają niewielką ilość olejku eterycznego (maksymalnie 4-5%), który jest zdolny do krystalizacji (łatwo zauważyć przepływy na pęknięciach wysuszonych surowców). Skład olejku eterycznego jest dość złożony: żelenina - reprezentująca część krystaliczną - mieszanina laktonów z grupy seskwiterpenów (alantolakton, jego izomery i pochodne dihydro, kwas alantoinowy). Olejki eteryczne (około 3%) znajdują się również w trawie okowalnej (dotyczy to wszystkich gatunków). Kwasy organiczne są octowe i benzoesowe.

Oprócz wymienionych substancji organicznych w skład korzeni i trawy inula wchodzi także większa grupa związków chemicznych.

Właściwości farmakologiczne inuliny wysokiej

Farmakokinetyka leków z korzenia okowiu jest dobrze zbadana. Na przykład ustalono, że odwary są skuteczne w leczeniu zaburzeń żołądkowo-jelitowych (biegunki o charakterze niesercerynowym), eliminują skurcze i podrażnienia jelit, pobudzają procesy trawienne.

Korzeń okowowy zmniejsza wydzielanie niektórych enzymów trawiennych (lipazy, fosfatazy, enterokinazy), stymuluje powstawanie i wydalanie (wydalanie) żółci, przyczynia się do upłynniania lepkiego śluzu w oskrzelach (właściwości wykrztuśne). W oficjalnej medycynie preparaty na bazie korzenia omanowego (często w połączeniu z gładką lukrecją) są przepisywane w leczeniu chorób układu oddechowego (w postaci przewlekłej lub ostrej) jako środek wykrztuśny. Korzeń okowowy jest zawarty w recepturze herbaty diuretycznej nr 5, ponieważ zwiększa w pewnym stopniu diurezę.

Olejki eteryczne z injasila mają właściwości przeciwzapalne, które są wielokrotnie przedmiotem badań naukowych. Jak sugerują badacze, właściwości przeciwłupieżowe olejku eterycznego wynikają z obecności w jego składzie alantolaktonów, których działanie jest bliskie santoninie. Korzeń okowowy był skuteczny w inwazji na tasiemca karła, tasiemca, ascaris (25 razy lub więcej niż santonina).

Przeprowadzono liczne badania leków na podstawie korzenia owiec, pod kątem badania działania terapeutycznego w walce z nowotworami złośliwymi. Wyniki badań wykazały, że korzeń deviacilla może być stosowany w leczeniu niektórych typów nowotworów (w tym onkologii przewodu pokarmowego) i białaczki.

Kosze kwiatowe dewyasilu również mają wysoką aktywność przeciwwirusową - napar i nalewka kwiatów wraz z nasionami mają szkodliwy wpływ na Staphylococcus aureus w rozcieńczeniu 1:10.

Zastosowanie Oman w medycynie ludowej

Folk healers często zalecają leki oparte na źródle devyasilu w leczeniu chorób żołądkowo-jelitowych (zapalenie żołądka, głównie na tle niskiej kwasowości, wrzodu trawiennego i wrzodu żołądka, zapalenia okrężnicy). Korzeń owiec jest częścią opłat leczniczych stosowanych w leczeniu chorób wątroby, pęcherzyka żółciowego i przewodów. Leki deviacylu przyczyniają się do obniżenia ciśnienia krwi i dlatego są często stosowane w leczeniu nadciśnienia we wczesnych stadiach choroby.

Jako zewnętrzny środek (okłady, mycie itd.), Devysyl stosuje się w leczeniu wyprysków, opryszczki i grzybiczych zmian skórnych, gdy są zarażone świerzbowcem itp.

Inne rodzaje oenzanowca, które nie są stosowane w oficjalnej medycynie, są stosowane przez uzdrowicieli ludowych jako środki przeciwrobacze w leczeniu niektórych chorób przewodu pokarmowego, któremu towarzyszą skurcze (zapalenie okrężnicy, skurcze żołądka, ból żołądka, itp.).

Przygotowania devyaatsila

- Allantonum (Allanton) . Lek uwalnia się w postaci tabletek ważących 0,1 g. Allanton przyspiesza powstawanie blizn owrzodzeń błony śluzowej żołądka i jelit, łagodzi stany zapalne, wzmacnia naczynia włosowate. Zalecane dla 1 tabletki w recepcji (około 4 razy dziennie).

- Nalewka z korzenia omanu . Przygotuj alkohol o najwyższej sile (96%). Na pół litra alkoholu potrzeba 100 g pokrojonego korzenia (świeżego). Nalegać w ciemnym miejscu przez 14 dni. Weź 10 - 30 kropli (w zależności od dowodów i charakteru choroby).

- Napar z korzeni . Przygotowanie w "zimny sposób": na 1 szklankę przegotowanej wody (schłodzonej do temperatury pokojowej) potrzebna jest 1 łyżeczka. suszone surowce; czas trwania infuzji wynosi do pół dnia (co najmniej 8 godzin). Przy powołaniu przepisanych 50 ml jako środek wykrztuśny. Lek jest skuteczny w leczeniu biegunki, chorób żołądkowo-jelitowych, pomaga obniżyć ciśnienie krwi. Napar z korzeni stosowany jest jako środek oczyszczający krew w leczeniu różnych zewnętrznych chorób skóry (choroba futer, zapalenie skóry, egzema, łuszczyca, wysypka itp.).

- Wywar z korzeni devyasila . Szklanka wody wymaga 20 g rozdrobnionego surowca. Gotować po ugotowaniu płynu przez 10 - 15 minut, a następnie nalegać 4 godziny w zamkniętym pojemniku. Odwar ma właściwości wykrztuśne i jest również stosowany w leczeniu chorób przewodu pokarmowego. Aby otrzymać powołać 1 łyżkę. (wielość zależy od diety). Silniejszy wywar (na 250 ml wody - 40 g surowca) jest stosowany jako czynnik zewnętrzny (płukanie, okłady itp.).

Wykorzystanie innych rodzajów omanu

W medycynie ludowej do przygotowania preparatów leczniczych (naparów) stosuje się inne rodzaje omanu: brytyjski (I. britannica), ivolist (I. salicina), wielkolistny (I. macrophylla) itp. Wszystkie te gatunki mają podobne właściwości lecznicze i są stosowane w leczenie biegunki, w razie potrzeby, zatrzymać krwawienie wewnętrzne. Zewnętrznie preparaty z ziela deviacilla są używane do płukania dławicą piersiową i innymi chorobami górnych dróg oddechowych o charakterze zakaźnym itp.

Zdarzają się przypadki użycia preparatów deviacela z ukąszeń trujących gadów lub owadów, a także wściekłych zwierząt, jednak bardzo nierozsądnie jest polegać na środkach ludowych - tutaj nie można się obejść bez pomocy ekspertów!

Do przygotowania naparu stosuje się świeżą (2 - 3 łyżki stołowe) lub suszoną (1 łyżka) trawę - na 250 ml wrzącej wody. Wlew trwający około 2 godzin. Przypisać od 1 do 3 łyżek. w recepcji, w zależności od charakteru choroby.

Przepisy tradycyjnej medycyny

- Tonik ogólny . Wyciąg z wina z korzeniami okowiu pomaga organizmowi powrócić do normy po długiej chorobie. Butelka czerwonego portu (0,5 litra) będzie wymagać 20-25 g pokruszonych korzeni Omanu (świeżego). Doprowadź wino do wrzenia, załaduj surowce lecznicze i gotuj przez 10 - 15 minut. Zaakceptuj oznacza 20-30 minut przed posiłkiem, 50 ml.

- " Dziewięć wina mocy ". Jest przygotowany w takiej samej proporcji, jak wskazano w poprzednim przepisie, z tą tylko różnicą, że wino nie nagrzewa się. Posiekanymi korzeniami wlać wino i nalegać 14 dni w ciepłym miejscu. Tradycyjni uzdrowiciele zalecają temu winu brać jako dodatek do leczenia gruźlicy płuc, a także innych chorób związanych z procesami zapalnymi w tkance płucnej (na przykład zapaleniem płuc). W recepcji wymaga 50 ml (dla dzieci 1 łyżka.).

- Kaszel z herbatą . Do przygotowania herbaty leczniczej stosuje się kolekcję ziołową, która obejmuje kłącza z Omanu, trawy tymiankowej i korzeni tymianku w stosunku wagowym 4: 3: 1. Szklanka zimnej wody wymaga 1 łyżeczki. mieszanka ziołowa. Doprowadzić ciecz do wrzenia, a chwilę później usunąć z ognia, a następnie nalegać na kwadrans. W razie potrzeby można słodzić z miodem. Pić herbatę małymi łykami, 3 do 4 razy dziennie, 1 szklanką.

- Nalewka z koniaku . Ten środek jest zalecany przez uzdrowicieli ludowych w przypadku osłabienia siły. Na pół litra brandy potrzeba 30 g świeżego prażma korzeniowego (pokrojonego na małe kawałki). Napar jest przeprowadzany w ciemności, codziennie przez półtora miesiąca, wstrząsając zawartością. Weź nalewkę 25 - 30 kropli za pomocą łyżki wody (2 - 4 razy dziennie).

- " Kolekcja żeńska ". To lekarstwo pomogło całkowicie wyleczyć zapalenie jajników, którego słynni lekarze nie mogli wygrać w ciągu 6 lat (!). 750 ml wody wymaga 2 łyżki. koszyczki kwiatowe krwawnika i oscypka (cała roślina wraz z korzeniami - zebrane podczas kwitnienia), 1 łyżka. liście babki i tartarnika (wstępnie wycięte kolce, aby uniknąć zranienia). Wlać wrzątek na mieszaninę traw i trzymać w łaźni wodnej przez około kwadrans. Dawka jest wskazana na podstawie dnia przyjęcia (w równych porcjach 3 razy dziennie).

Środki zewnętrzne na podstawie devayasila

- Maść na świerzb . Aby przygotować ten lek, będziesz potrzebował zioła glistnika , korzenia omanu i kłącza szczawika końskiego - wszystkie w równych proporcjach. Zmiel wysuszone składniki na drobny proszek i wymieszaj z bazą tłuszczową (wazeliną, lanoliną, spermacetem, tłuszczem wewnętrznym - co jest pod ręką). Na 100 g bazy tłuszczowej - 2 elementy l. proszek z ziół. Mieszaj składniki aż do jednorodnej mieszaniny.

- Skuteczne wycieranie . Narzędzie służy do zapalenia korzeni, siniaków i bólu stawów. Do przygotowania potrzebne będą następujące składniki: alkoholowy roztwór jodu, proszek amonowy, sok z aloesu i świeży korzeń Omanu (posiekany). Wszystkie elementy są brane w częściach o równej wadze. Mieszankę podaje się przez 7-10 dni (szklany słoik musi być hermetycznie zamknięty, aby jod i amoniak nie wyparowały). Bolesny obszar smaruje się otrzymaną oleistą cieczą, a następnie ogrzewa się ją za pomocą polietylenu i wełnianej tkaniny.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Czasami w przypadku przedawkowania preparatów, możliwe są bóle brzucha, nudności i wymioty. Reakcje alergiczne (idiosynkrazja) w leczeniu leków osmotycznych występują dość rzadko, choć nie należy lekceważyć tego prawdopodobieństwa.

Nie ma kategorycznych przeciwwskazań do stosowania amiczanu do leczenia, jednak nie należy go stosować w czasie ciąży. Jeśli nie masz pewności co do korzyści z leczenia za pomocą okowity, wówczas należy skonsultować się ze specjalistą.

Persimmon: użyteczne właściwości i ...

Nazwa "persimmon" większość z nas kojarzy się z zagranicznymi owocami, które są sprzedawane na prawie wszystkich rynkach ...

Sok z marchwi : jej korzystny ...

Marchew (nazwa łacińska - Daucus sativus) - jedna z głównych upraw warzyw, które mają wielkie znaczenie dla ludzi ...

Lyubka dwuskrzydłowa (noc fi ...

Ljubka bifolia, czyli nocny fiolet, mimo rozległego obszaru dystrybucji, jak większość przedstawicieli storczyków ...

Zioła na herbatę ...

Późną jesienią, kiedy jest pod wpływem opuchniętego wiatru i podstępnej wilgoci, już odczuwalne jest prawdziwe zimno, ryzyko złapania ...

Biała Potentilla : korzystne właściwości

W rodzaju Lapczatka (Potentilla) występuje ponad 50 gatunków. Niektóre są uprawiane jako rośliny ozdobne, przyjaciel ...