Kombucha: użyteczne właściwości i przeciwwskazania.

"Kombucha jest napojem naszego dzieciństwa", tak może każdy, kto przeżył ponad pół wieku. Ale rzeczywiście, 40-50 lat temu Kombucha była nieodzownym atrybutem parapetów w starym "Chruszczow". W rzeczywistości był to jeden z najtańszych produktów domowych - jego koszt został oszacowany na podstawie ceny cukru użytego do wytworzenia napoju.

Przez długi czas kombucha pozostała "chlebem domowym", ale pod koniec lat 90. nagle pojawiła się w nowej roli - w mediach pojawiły się publikacje dotyczące korzystnych właściwości tego prostego napoju. Menu z herbacianych grzybów w średniowiecznej literaturze zostało niespodziewanie odkryte; opublikowano uzasadnione sprawozdania naukowców na temat korzyści tego napoju w zakresie zapobiegania i leczenia różnych chorób; przepisy kulinarne zaczęły pojawiać się, na przykład, przy przygotowywaniu octu stołowego w oparciu o wlew medusomitseta.

Kombucha od środka

Istnieje sporo wersji o pochodzeniu kombuchy, według której jeden z tych "organizmów" znaleziono w rynsztoku gdzieś w Chinach. Historycy twierdzą, że "boski napój" został przygotowany na początku lat 200-tych pne, za panowania dynastii Qin.

Wzmianki o grzybach herbacianych można znaleźć w różnych źródłach, ale nikt nie zdołał ustalić swojego pochodzenia na pewno. Warto zauważyć, że nie występuje on w wodach naturalnych, dlatego jest więcej pytań niż odpowiedzi.

Naukowcy z wielu krajów badali kombuchę, a niemiecki mikolog wynalazł naukową nazwę dla tego żywego organizmu, Medusomyces Gisevi, jako podobną do morskiej meduzy (w 1913 roku opublikował pełny biologiczny opis grzyba). Jak się okazało, "grzyb" nie jest tak naprawdę grzybem, ale tak zwana "zoogleya" to symbioza grzybów drożdżowych i bakterii kwasu octowego. Współpraca symbiotyczna nie jest niczym niezwykłym w świecie roślin, ale gigantyczne kolonie, takie jak Kombucha, nie istnieją w przyrodzie. Nawet standard (w słoiku 3 litry) Kombucha to miliardy komórek drożdży i bakterii, a zdarzają się przypadki, gdy medusomitcet urósł do 100 kg.

Tak więc, dzięki kaprysowi natury, połączono drożdżowe grzyby z rodzaju Torula i bakterii kwasu octowego, które nauczyły się istnieć w symbiozie, czyli żyć dla siebie nawzajem. Grzyby drożdżowe przetwarzają substancje cukrowe, a bakterie kwasu octowego rozkładają alkohol i produkują ocet. Bez drożdży bakterie nie mogą istnieć, ponieważ nie ma dla nich pożywienia - alkoholu. Również grzyby nie będą w stanie żyć bez obecności bakterii - zwiększenie stężenia etanolu prowadzi do zahamowania aktywności drożdży, a przy braku octu istnieje zagrożenie rozwoju konkurencyjnych grzybów, takich jak grzyby pleśniowe.

Oprócz drożdży i bakterii kwasu octowego do kolb Kombucha należą także inne mikroorganizmy, w szczególności Gluconacetobacter xylinus, główny producent celulozy drobnoustrojowej, który jest organizmem organizmu.

Skład chemiczny napoju herbacianego

Kombucha to całe laboratorium biosyntezy, w którym odbywa się synteza związków chemicznych różnego rodzaju. Witaminy (grupa B, D, kwas askorbinowy i kwas nikotynowy) znajdują się w roztworze; kwasy organiczne (cytrynowy, jabłkowy, glukonowy, mlekowy, octowy); różne enzymy (amylaza, katalaza, proteaza); sole mineralne; antybiotyki pochodzenia roślinnego - i nie jest to pełna lista użytecznych substancji.

Cukier (cukier buraczany lub trzcinowy), który należy dodać do roztworu, jest rozdzielany na monomery, takie jak fruktoza i glukoza podczas przetwarzania. Oba monomery mają ten sam wzór chemiczny, ale różnią się umiejscowieniem cząsteczek, ponadto glukoza jest łatwiejsza do przetworzenia z użyciem bakterii kwasu octowego.

Farmakologiczne właściwości naparu z grzybów herbacianych

Współczesna medycyna naukowa nie przypisuje naparu herbacianego grzyba do kategorii leków (w uczciwy sposób należy zauważyć, że istnieją obiektywne powody), ale nie zaprzecza, a wręcz przeciwnie, potwierdza jego użyteczne właściwości. Co więcej, lekarze często zalecają pacjentom stosowanie tego napoju jako środka profilaktycznego w celu ochrony przed szeroką gamą chorób.

Jak wiadomo, wiele grzybów jest w stanie syntetyzować chemikalia o wysokiej aktywności przeciwdrobnoustrojowej, a medusomicete nie jest wyjątkiem - specyficzny antybiotyk, zwany "meduziną", znajduje się w roztworze. Antybiotyk z herbacianego grzybka jest całkowicie pozbawiony toksyczności (czego nie można powiedzieć o produktach przemysłu farmaceutycznego), a także jest odporny na działanie wysokich temperatur i korozyjnych cieczy (zwykle kwasów).

Napar z herbacianego grzyba ma wszechstronny wpływ na organizm. Na przykład, regularne spożywanie napoju pomaga przywrócić korzystną mikroflorę jelitową, jednocześnie tłumiąc procesy gnilne. Warto zauważyć, że korzystny wpływ na błonę śluzową przewodu żołądkowo-jelitowego - roztwór herbacianego grzyba sprzyja regeneracji tkanek i wykazuje właściwości antyseptyczne.

W skrócie, działanie farmakologiczne infuzji grzybowej herbaty można scharakteryzować w następujący sposób:

- normalizacja kwasowości soku żołądkowego (skuteczna w przypadku zapalenia żołądka o niskiej kwasowości) i zwiększona aktywność enzymatyczna;
- poprawa przewodu pokarmowego - wynika z punktu 1;
- Hamowanie mikroflory patogennej jelit, powodujące fermentację i procesy gnilne;
- działanie hipotoniczne (obniża ciśnienie krwi);
- detoksykacja organizmu (wiązanie i przyspieszanie ewakuacji endotoksyn, soli metali ciężkich i radionuklidów);
- obniżenie poziomu cholesterolu.

Powyższa lista jest daleka od kompletności, a w zasadzie napar z herbacianego grzyba jest często nie mniej skuteczny niż ocet jabłkowy.

Choroby przeziębienia

Napar z grzybów herbacianych ma właściwości przeciwzapalne, więc można go rozsądnie stosować w leczeniu przeziębienia, w tym w obecności komponentu zakaźnego (zapalenie migdałków, zapalenie migdałków). Zostało ustalone eksperymentalnie, że roztwór Kombucha (w stosunku 1: 2) ogrzany do 40 ° C i rozcieńczony wodą ma większy efekt terapeutyczny.

W leczeniu tych chorób, napar z herbacianego grzyba jest również stosowany jako zewnętrzny środek - w przypadku płukania gardła - jest to szczególnie prawdziwe w przypadku dusznicy bolesnej. Czas trwania zabiegu (płukanie gardła i jamy ustnej) wynosi od 5 do 10 minut, a krotność zależy od charakteru i ciężkości choroby. Z reguły płukanie gardła i jamy ustnej wystarczy do 3-4 razy dziennie, ale w niektórych przypadkach liczba codziennych zabiegów może wzrosnąć do 20 lub więcej.

Zapalenie nosogardła i jamy ustnej

Jak wspomniano wcześniej, napar grzybowy herbaty ma właściwości przeciwdrobnoustrojowe, mianowicie jest destrukcyjny dla mikroflory streptokokowej i innych patogenów, które wywołują procesy zapalne w migdałkach. Płukanie gardła grzybem herbacianym w celu profilaktyki pozwala uniknąć zabiegu usunięcia migdałków (gruczołów).

W leczeniu zapalenia błony śluzowej nosa, w tym postaci przewlekłej, zaleca się mycie zatok przynosowych, jak również tamponadę (bawełniane waciki nasączone naparem z grzybów herbacianych, zmiana po 30-90 minutach). Leczenie nosogardzieli zaleca się również w celach profilaktycznych ze skłonnością do zapalenia zatok (zapalenie zatok szczęki).

Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego

Przewód pokarmowy należy do najważniejszych układów ciała, w którym napar Kombucha wykazuje wszystkie swoje korzystne właściwości. Kwasy organiczne i enzymy, które gromadzą się w roztworze podczas życia mikroorganizmów, przyczyniają się do poprawy funkcji trawiennych. Jak wiadomo, dla każdej grupy składników odżywczych (białka, tłuszcze, węglowodany) potrzebne są specyficzne enzymy, więc dietetycy nie zalecają jednoczesnego spożywania pokarmów białkowych i pokarmów bogatych w węglowodany. Nie jest tajemnicą, że niewiele osób stosuje się do zaleceń dietetyków, więc zmniejsza się skuteczność trawienia pokarmu. Ponadto nieprzetworzone substancje kumulują się w jelicie w postaci żużli, aw niekorzystnych warunkach stają się przedmiotem rozwoju patogennej mikroflory. To tutaj pomoże napój Kombucha, wystarczy pić 1 szklankę naparu przed jedzeniem.

Drink Kombucha pomaga również pozbyć się skutków przejadania się, co jest szczególnie ważne dla osób prowadzących siedzący tryb życia.

Roztwór miodu z herbacianego grzyba (250 ml - 1 łyżka miodu) pomaga w leczeniu chorób żołądkowo-jelitowych, ponieważ miód wzmacnia bakteriobójcze właściwości naparu. Weź roztwór miodu na godzinę przed posiłkiem.

Grupa badaczy z Omska przeprowadziła eksperymentalne próby z herbacianym grzybem w ambulatoryjnym leczeniu gastrogenowego zapalenia jelit (zapalenie jelita cienkiego), otrzymując obiecujące wyniki. Napar z herbacianego grzyba okazał się również skuteczny w leczeniu ameboidalnej dyzenterii i przewlekłego zapalenia jelit o pochodzeniu pochodzenia gastrogennego. Zgodnie z zaleceniami naukowców wystarczy 100-150 ml infuzji na półtorej do dwóch godzin przed posiłkiem, a już drugiego dnia następuje wyraźna poprawa stanu pacjenta (w przypadku czerwonki patogen, czynnik wywołujący, jest całkowicie zniszczony).

Napar z herbacianego grzyba jest również przydatny przy przyjmowaniu sulfonamidów i antybiotyków - skutki uboczne tych leków są zmniejszone.

Dermatologiczne problemy skóry

Zapalenie skóry, grzybice, wysypki i krostkowe choroby skóry - te problemy są o wiele szybsze w przypadku stosowania wlewu grzybowego herbaty równolegle z lekami zalecanymi przez lekarza (w postaci okładów, płukanek i mycia). Roztwór Kombucha może być również stosowany do namaczania bandaży, zmywania strupów i nekrotycznych mas. Młodzieńcze trądzik, rybia łuska, porosty itp. Można również przypisać tej kategorii chorób.

Przydatne jest przyjmowanie napoju do środka, zwłaszcza w leczeniu wyprysku i łuszczycy - choroby te są z reguły wyzwalane przez procesy zapalne narządów wewnętrznych, a objawy na skórze są tylko konsekwencją. 7-dniowy wlew do przyjmowania 50-100 ml kilka razy dziennie, oczywiście, równolegle z głównym leczeniem.

Choroby grzybicze skóry

Używanie naparu z grzybów herbacianych do leczenia chorób grzybowych zostało wspomniane powyżej, ale istnieją pewne informacje, że wskazane jest, aby wziąć oddzielny przedmiot. Na przykład, grzyb paznokci zaleca się traktować filmem Kombucha. Kawałek "ciała medusomitseta" nałożono na dotknięty paznokieć, przykryty plastikową folią i przewiązany bandażem. Okresowość zmiany takich kompresów wynosi 2 - 3 dni, a leczenie jest kontynuowane aż do zniknięcia płytki paznokcia.

Grupa chorób skóry obejmuje także rybią łuskę, chorobę podstępną i nieuleczalną, która może być wrodzona. Według ludowych uzdrowicieli, rybia łuska pomaga przezwyciężyć infuzję Kombuchy w połączeniu z ziołami leczniczymi. W skład kolekcji medycznej wchodzą kwiaty nagietka , listki orzecha włoskiego i czarna porzeczka . W przypadku 3 litrów wrzącej wody (zaparzanie herbaty) potrzebne będzie 100 g trawy; nalegać na 8 - 10 godzin. Przed nalaniem grzyba dodaje się miód gryczany (gotowość jest określana przez bogaty słodki smak). Po wylaniu grzyb opada na dno, a kiedy wypływa na powierzchnię (po około 7 dniach), użyteczny preparat jest gotowy. Napar z herbacianych grzybów i ziół jest używany do owijania (najpierw ściereczka nasączona roztworem, następnie kompresuj papier, potem ręcznik do utrwalenia). Równolegle z użyciem zewnętrznym zaleca się przyjmowanie tego samego wlewu doustnie, na przykład dla dziecka co 2 godziny w 1l. Czas trwania leczenia może być dość długi, więc musisz być cierpliwy.

Urazowe uszkodzenie skóry

Badania grzyba herbacianego przeprowadzono również pod kątem przyspieszenia gojenia się oparzeń, szwów pooperacyjnych, ropnych ran. W niektórych przypadkach wystarczy zastosować kompresy z naparem Kombucha. Często w przypadku urazowych zmian skórnych stosuje się leczenie żywą wagą - thallus kombucha. Ta metoda leczenia polega na nałożeniu cienkiej warstwy "zoogleya" na uszkodzoną skórę, z wymianą po wyschnięciu.

Oczywiście użycie łatki grzybowej wymaga dużej ilości Kombuchy, a jej zdobycie nie jest takie trudne. Warto zauważyć, że medusomitset może rosnąć na całej powierzchni płynu. Na przykład, jeśli wylejesz grzyba do łazienki, to po tygodniu cienka warstewka medusomicete tworzy się na całej powierzchni płynu, bez dodawania liści herbaty, tylko trochę cukru.

Problemy stomatologiczne

Zapalenie jamy ustnej, zapalenie dziąseł, choroba przyzębia, krwawienie z dziąseł - te problemy stomatologiczne są z powodzeniem leczone za pomocą wlewu herbaty. Najwyższy efekt terapeutyczny uzyskuje się przy przygotowywaniu naparu na bazie zielonej herbaty.

Edema

Nie mylić obrzęków i wodobrzusza (dropsy). Przyczyną wodobrzusza jest zazwyczaj stan zapalny narządów wewnętrznych (układ sercowo-naczyniowy, nerki, żołądek itp.). Obrzęki pojawiają się często również podczas spożywania dużych ilości płynów, zwłaszcza u miłośników słonych potraw. Chlorek sodu (chlorek sodu) hamuje dysymilację (eliminację) płynu, więc często pojawia się obrzęk pod oczami, na brodzie itp. Kwaśny napój z herbacianego grzyba zmniejsza uczucie pragnienia, w wyniku czego zmniejsza się ilość zużywanego płynu.

Cukrzyca

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że w obecności cukrzycy jest przeciwwskazane, aby pić napój kombucha, ale tak nie jest. Jak wspomniano wcześniej, glukoza, która powstaje podczas rozkładu sacharozy, jest najpierw poddawana fermentacji z użyciem bakterii kwasu octowego, a fruktoza, kolejny monomer cukru buraczanego, nadaje słodki smak roztworowi. W cukrzycy glukoza stanowi największe niebezpieczeństwo (swoją drogą, w kwaśnym środowisku żołądka, sacharoza również ulega podziałowi na monomery). Ponadto, różne enzymy, witaminy i minerały są przenoszone do wlewu grzybów herbacianych, które mają korzystny wpływ na trzustkę (należy pamiętać, że cukrzyca rozwija się w oparciu o zaburzenia czynnościowe trzustki).

Tak więc, w przypadku cukrzycy, zaleca się wlew Kombuchy w małych dawkach co 3 do 4 godzin.

Tajemnice uprawy Kombuchy

Uprawa tego pożytecznego organizmu nie jest szczególnie trudna, ponieważ medusomicete łatwo dostosowuje się do zmieniających się warunków środowiskowych, świetnie czuje się w szerokim zakresie temperatur (19 - 30 ° C, optymalna - 25 ° C). Jeśli chodzi o odżywianie, Kombucha jest w stanie wchłonąć węglowodany różnego pochodzenia, na przykład zamiast cukru buraczanego można użyć miodu, melasy, czystej glukozy. Piwowarstwo można przygotować zarówno na bazie czarnej, jak i zielonej herbaty. W razie potrzeby do roztworu można dodać napary aromatycznych ziół ( mięta , melisa , bergamotka, oregano itp.).

Główne wymagania dotyczące uprawy medusomitseta:

- W przypadku braku tlenu żywotna aktywność grzyba jest niemożliwa, dlatego konieczne jest hodowanie medusomicete w otwartym pojemniku. Zapach octu przyciąga muszki owocówki, dlatego aby chronić się przed owadami, szyjkę słoika należy zamknąć gazą, zagiętą w 3-4 warstwy.

- Przy dostatecznym oświetleniu Kombucha rozwija się lepiej, dlatego do uprawy wykorzystuje się szkło. Nie zaleca się umieszczania słoika w bezpośrednim świetle słonecznym, ponieważ wywołuje on pojawienie się niebiesko-zielonych alg, które zatruwają infuzję produktami ich życiowej aktywności, zabijając medusomicete. Ponadto infuzja ta jest niebezpieczna dla zdrowia.

- Zaleca się wlewać infuzję co 3-4 dni, maksymalnie w tygodniu - w przeciwnym razie jest przesycony kwasem octowym, a rozwój grzyba jest zahamowany.

- Jeśli chodzi o odżywianie się grzyba. Dla aktywnego rozwoju medusomicete, 10% roztwór cukru z buraków (100 g na 1 litr wody) jest uważany za optymalny, do którego dodaje się herbatę (pół litra na słoik 3-krzemienny).

- Raz w miesiącu należy umyć grzyby w ciepłej przegotowanej wodzie i usunąć martwą warstwę (luźna brązowa masa).

Kombucha jest w stanie dość długo bez światła i energii. Na przykład, jeśli planujesz długą nieobecność (na przykład wakacje), lepiej wylać grzyb do łazienki z wodą - będzie rosnąć na całym obszarze, ale nie umrze.

Jak wyhodować siebie Kombucha

Na początku artykułu dowiedzieliśmy się, że medusomitset to kolonia różnych mikroorganizmów, które przystosowały się do życia w symbiozie, a te same bakterie i grzyby drożdżowe występują również oddzielnie. Na przykład, bakterie kwasu octowego są obecne w materiałach winnych, a jeśli technologia wytwarzania wina jest naruszona, to zamiast octu otrzymuje się ocet. Grzyby drożdżowe są również powszechne - na przykład, osiedlają się na jagodach i owocach, więc soki mają skłonność do fermentacji, czego skutkiem jest wino. A potem pojawia się pytanie, czy można odtworzyć takie warunki, w których nastąpi zjednoczenie grzybów i bakterii, co doprowadzi do powstania Kombuchy? Tak, jest to całkiem możliwe, tylko proces symbiotycznego zjednoczenia trwa dość długo (2 miesiące lub dłużej).

Aby odtworzyć medusomitset w domu, potrzebujemy herbaty, cukru i octu jabłkowego. Skład pożywki nie różni się od standardowego, który służy do zasilania grzyba herbacianego, jedyna różnica to 1 łyżeczka. ocet jabłkowy (można to zrobić bez niego). Najważniejszym warunkiem połączenia drożdży i bakterii jest całkowity odpoczynek, to znaczy "naładowany kultywator" nie może zostać przesunięty, aby uniknąć mieszania cieczy. Około półtora miesiąca później na powierzchni roztworu powstaje cienki, śliski film - tak rodzi się "ciało" medusomicete. Miesiąc później grubość młodego grzyba wzrośnie do kilku milimetrów, a następnie można go ostrożnie przenieść do świeżego roztworu herbaty z cukrem.

Często można znaleźć informacje w Internecie, że kiedy hoduje się kombucha od podstaw, można dodać kultywator do winogron, róży itp. Teoretycznie jest ku temu powód, chociaż konkurujące mikroorganizmy, takie jak grzyby pleśniowe, mogą przypadkowo dostać się do roztworu. Następnie, zamiast długo oczekiwanej medusomitsety, dostajemy ogromny kawałek pleśni.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Klasyczny napar z herbacianego grzyba, z reguły, nie ma skutków ubocznych, jak również żadnych kategorycznych przeciwwskazań. Nie należy nadużywać napoju w obecności wrzodów żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy, zwiększonej kwasowości soku żołądkowego, zapalenia żołądka. Rozgotowany napar zyskuje zwiększoną kwasowość, dlatego przy piciu takiego napoju możliwe jest pojawienie się zgagi.

Często napar z grzybów herbacianych przygotowywany jest przy użyciu zielonej herbaty i ziół leczniczych - tutaj wystarczy wziąć pod uwagę możliwe przeciwwskazania do stosowania niektórych składników.

Wiciokrzew: użyteczne właściwości ...

Wiciokrzew (Lonicera) - ogólna nazwa kilku gatunków wieloletnich krzewów należących do rodziny o tej samej nazwie ...

Korzeń selera: Zdrowy z ...

Seler jest jedną z niewielu roślin warzywnych, które starają się przyciągnąć uwagę dzięki niewiarygodnym wysiłkom. W moim ...

Sok z marchwi : jej korzystny ...

Marchew (nazwa łacińska - Daucus sativus) - jedna z głównych upraw warzyw, które mają wielkie znaczenie dla ludzi ...

Oregano: właściwości lecznicze i ...

Origanum vulgare to tak zwana klasyfikacja Linneusza leczniczego i aromatycznego oregano. Ze wszystkich ogromnych p ...

Lychee Fruit : Przydatne właściwości ...

Ostatnio na półkach supermarketów często można znaleźć dziwny produkt - egzotyczne owoce liczi. "Wieloryb ...