Ileum Pelargonium

Dorośli początkujący hodowcy pelargonii są często traktowani z ostrożnością. W niektórych przypadkach rośliny te są związane z niegrzecznymi królewskimi pelargoniami, które wymagają zwiększonej uwagi, w innych - z długimi pędami "kruszenia babki", słabo zadowalającymi się pojedynczymi wiechami kwiatów o słodkim zapachu. Na szczęście, znajomość jelita krętego Pelargonium może radykalnie zmienić ten stosunek do tych od dawna przyzwyczajonych, ale wciąż bardzo istotnych roślin domowych. Amplikowaty wzrost Pelargonium z ileum w połączeniu z wytrzymałością i bezpretensjonalnością czyni go porównywalnym z innymi rodzajami najbardziej "uniwersalnymi" pod względem użytkowania, ze względu na jego obfitość, a jeszcze bardziej przez czas kwitnienia, może "odpychać" nawet wiele odmian "królewskich".

W źródłach literackich, roślina ta jest znana pod nazwą Pelargonium ivy-leaved (bluszczowate pelargonie) lub tarczycy (Pelargonium peltatum), a u ludzi pojawia się jako kaskadowy (kaskadowy geranium - Eng.), Wiszący lub tylko ampel pelargonium. Sądząc po nazwie, główne oznaki jelita krętego można uznać za wolny wzrost długo wiszących pędów i podobny do bluszczu ("Ivy" w języku angielskim - "bluszcz"), ale nie wszystkie jego odmiany mają takie cechy. Od czasu pojawienia się na rynku pierwszej odmiany ("Ville de Paris", 1786), uzyskanej przez skrzyżowanie plastra tarczycy (P. peltatum) z płatem fasetowym (P. laterites), aż do początków XIX wieku nowe otrzymane odmiany. Ale "wprowadzenie" w krzyżowanie kopii strefowych i królewskich pelargonii oraz pojawienie się pierwszej odmiany frotte "Madame Crousse" sprawiło, że roślina ta stała się nową serią popularności. Obecnie grupa liści pelargonii pelagonium obejmuje wiecznie zielone ampeliczne miniaturki (długość łodyg to nie więcej niż 25 cm), zwarte i silnie rosnące (do 150 cm) rośliny z cienkimi, opadającymi lub pełzającymi pędami i gęstymi błyszczącymi liśćmi. W większości odmian liście mają wyraźny kształt podobny do bluszczu i jeden zielony kolor ("Ville de Paris", "Amelit", "Jacky Gauld", "Amethyst"), ale w niektórych są bardzo podobne do liści strefowych przodków nie tylko w kształcie, ale także kolor - z koncentrycznym wzorem brązowych lub brązowych odcieni ("Ivy Scarlet", "Ivy Arctic Red", "Mauve Beauty", itp.). Absolutnie oszałamiający efekt tworzą różnorodne odmiany z liśćmi, ozdobione biało-złotymi żyłkami ("Crocodile", "Crock-o-Day", "Cotta Rio Grande", "Crocketta"), chaotyczne plamy ("Wood's Surprise", "Variegated Giroflee" ) lub obrzeża ("Dancing Queen", "Evka", "Variegated Bonito"). Jeśli dodamy do powyższego, że w niektórych odmianach liści pelargonii bluszczu, liście mają również przyjemny aromat, wówczas można argumentować, że rośliny te mogą być dobrodziejstwem dla miłośników zarówno strefowych, jak i barwnych i pachnących pelargonii.

Zwróć uwagę: nie wszystkie pelargonie (ze wzrostem ampel) należą do jelita krętego. Tak więc, szczególnie ampeliczne odmiany o długich, nie sztywnych, opadających łodygach kaskadowych występują także wśród anielskich Pelargoniów - "Wychwood", "Rose Bengal", "Veronica Contreras", "Rollers Shadow" i "Darmsden". Pomimo tego, że w okresie wiosenno-jesiennym, bezpretensjonalnie, rośliny te nie są gorsze od krewnych bluszczu, stawiają wyższe wymagania zimowania jako "królewskie" okazy. Nawiasem mówiąc, niektórzy hodowcy kwiatów są skłonni wierzyć, że pozornie pelargonie-anioły znacznie tracą swój bluszcz z powodu mniejszych liści i kwiatów podobnych do bratków, ale to, jak mówią, jest kwestią gustu.

Wspólną cechę wszystkich pelargonii krętniczych można uznać za długie (średnio 12-18 cm) szypułki z 5-8 kwiatami w baldaszkowatych kwiatostanach. Kwiaty mogą być proste, podobne do motyli ("Kaskada różowa", "Tornado bez", "Róża tornada"), półpełne ("Blanche Roche", "Tomcat"), podwójne, przypominające kwiaty azalii lub piwonii ("Mrs.Martin" "Amelit", "Amethyst"), a nawet wymawiane jak róża ("Szyfon", "Lodowa róża", "Jackie", "Lilac Rose", "Sybil Holmes" itp.). Kolor obejmuje najbogatszą gamę od delikatnych białych, różowych i liliowych do bogatych odcieni czerwieni, fiołka i burgunda zarówno w wersji monofonicznej, jak i dwukolorowej w postaci kontrastujących kresek / krawędzi na płatkach ("Crock-o-Day", "Rouletta", "Crocketta", "Harlequin Miss Liver Bird", "Harlequin Rosy O'Day"), lub kolorystyczne podbarwienie pręcików na tle ogólnego kwiatu ("Blanche Roche"). W Republice Południowej Afryki - w historycznej ojczyźnie - Ileum Pelargonium kwitnie zazwyczaj jesienią (wrzesień - listopad), a także w naszym klimacie od maja do końca sierpnia. Ze względu na szczypanie / przycinanie, okresy kwitnienia mogą się zmieniać, ale, jak pokazuje praktyka, organizując wystarczające oświetlenie, roślina ta chętnie kwitnie nawet w zimie. Oczywiście, pojedynczy kwiatek lub kwiatostan wielkości jelita krętego może stracić wiele dla królewskich okazów, ale jeśli porównasz krzaki jako całość podczas kwitnienia, bluszcz przeważa w liczbie kolorów ze względu na objętość zielonej masy i kwitnącą chmurę kwiatostanów.

Co ciekawe, wielu hodowców kwiatów docenia kolonię Pelargonium, ponieważ rośnie ona dużo pędów i kwitnie obficie w małej doniczce, bez konieczności regularnego przeszczepiania do dużego pojemnika, jak większość roślin doniczkowych. To sprawia, że jest to jedna z najlepszych roślin do wieszania koszy i doniczek. Wysoka odporność na temperaturę, wysoką temperaturę i suszę pozwala na umieszczenie jej w pojemnikach balkonowych i zewnętrznych szufladach okiennych do projektowania elewacji domów , witryn sklepowych, werand i balustrad. Jednocześnie największy efekt dekoracyjny uzyskuje się zwykle poprzez umieszczenie kilku kontrastujących odmian we wspólnym pojemniku - podczas kwitnienia tworzą niezapomniany efekt "pstrokatego wodospadu". W warunkach skromnego rozmiaru parapetu podobny efekt można uzyskać przez uprawę żywych, aktywnie rozgałęziających się odmian ("Antik Peach", "Amethyst", "Cascade Pink", "Drezden Apricot") na siatce krat. Aby to zrobić, na wiosnę z początkiem aktywnego wzrostu, musisz przytrzymać wystarczająco krótki szczypanie rośliny po jednej stronie (aby wstawić kratkę do garnka tak blisko jak to możliwe do centrum) i umieścić ją na stałym, dobrze oświetlonym miejscu z siatką do ściany. Gdy pędy odrastają, należy je delikatnie przymocować do kratki za pomocą plastikowych podwiązek, jednocześnie trzymając szpilki do formowania. Z reguły pelargonie płaskolistne wyhodowane w ten sposób łatwo przerastają kratę na wysokość 1 m, ale z powodu regularnego przycinania zwykle kwitną później niż ich "siostry balkonowe".

Nawiasem mówiąc, na tych możliwościach stosowania jelita krętego Pelargonium nie są ograniczone. Jak pokazała praktyka, w warunkach południowego klimatu może służyć jako oryginalna roślina okrywowa ogrodu : podobnie jak strefowe pelargonie, bluszcz z początkiem stabilnego ciepła można sadzić w otwartym terenie. Należy jednak pamiętać, że do jego wzrostu niezbędna jest duża przestrzeń - absolutnie nie toleruje bliskości innych roślin (zacienienie, zagęszczanie). Pożądane jest przeprowadzenie lądowania w ziemi bez usuwania pelargonii z donicy, w przeciwnym razie aktywnie rozgałęzi się i będzie rosnąć ze szkodą dla kwitnienia. Pomimo faktu, że obniżenie temperatury do +5 ° C, roślina ta toleruje bez problemów, nawet minimalne mrozy są już katastrofalne dla niego, więc na zimę Pelargonia ivystalischistnoe nadal muszą wykopać z gleby i przenieść się do pokoju.

Bardzo niezwykłe i bardzo oryginalne jest uprawianie tego pelargonium na shtambe, ale ta metoda jest bardziej odpowiednia dla doświadczonych ogrodników, którzy posiadają "sztukę szczepienia". Najbliższych krewnych jelita krętego - strefowe pelargonie - uważane są za doskonałe do tego celu, więc potężne wysokie odmiany idealnie nadają się jako pień. Procedura szczepienia jest zalecana wczesną wiosną (marzec), z roślinami mniej więcej w tym samym wieku preferowanymi dla podkładek i przeszczepów, w przeciwnym razie charakterystyka bardziej dojrzałej rośliny stanie się później dominująca. Co ciekawe, ta metoda pozwala zasadzić kilka odmian na jednym magazynie, aw rezultacie uzyskać wspaniałe "drzewo", kwitnące w dwóch odcieniach - co nie jest standardowymi różami w miniaturze? Najłatwiejszym sposobem szczepienia jest wykonanie 1 - 1,5-centymetrowych, skośnych nacięć na trzonie strzykawki i nacięciu graftu, połączenie ich i ścisłe zamocowanie za pomocą plastikowej taśmy lub grubej nici wełnianej, tak aby się nie poruszały. Zaleca się jak najszybsze przeprowadzenie procedury i użycie dezynfekowanego narzędzia. Tydzień po tym, roślina powinna być trzymana w ciemnym miejscu w szklarni (lub z plastikową torebką przywiązaną do szczytu łodygi). Następnie organizuj regularne wietrzenie i po 3 dniach przenieś pelargonium do normalnych warunków w pomieszczeniu, ale nie pod bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, ponieważ przyrost temperatury zakończy się średnio dopiero po 3 tygodniach.

Pelargonia może być hodowana w jelicie krętym, jak również strefowym, z nasion lub z sadzonek, które są łatwo zakorzenione w glebie. Gdy wyrastają z nasion, największym problemem może być ich zakup, ponieważ często nie trafiają do kwiaciarni. Siać je w talerzach mokrą mieszanką torfu, ziemi i piasku (1: 1: 1) z dodatkowym oświetleniem możliwym już późną jesienią - zimą. Głębokość siewu wynosi maksymalnie 5 mm, czas kiełkowania w szklarni o wysokiej wilgotności, temperatura 22-24 ° C, a okresowa wentylacja to 1 - 3 tygodnie (w zależności od jakości nasion). Po 2 - 3 tygodniach po wykiełkowaniu sadzonki można podzielić na osobne 5-centymetrowe doniczki, z początkiem aktywnego wzrostu, rozpocząć podawanie im złożonych nawozów mineralnych w bardzo małych dawkach i, w razie potrzeby, przenieść do dużych pojemników. Podczas sadzenia kilku pelargonii we wspólnej doniczce należy pamiętać, że jedna dorosła roślina nie powinna mieć przeciętnie więcej niż 1 litra mieszanki glebowej, a najlepiej powinna być sadzona co najmniej 15 cm od siebie, z rozłożeniem lub wzdłuż krawędzi. pot. Ponieważ drzewa liściaste wyrosłe z nasion pelargonii kwitną średnio od roku i potrzebują obowiązkowego zimowego oświetlenia, o wiele bardziej korzystne dla hodowców kwiatów jest rozmnażanie tych roślin przez sadzonki. Jak potwierdza praktyka, ta metoda rozmnażania jest często jedyną opcją konserwowania pelargonii w okresie zimowym.

Uwaga: jeśli rośliny zostaną później wykorzystane jako balkon lub ogród, muszą być stwardniałe przed sadzeniem - stopniowo przyzwyczajaj je do światła słonecznego. W każdej metodzie uprawy należy pamiętać, że pelargonie w kształcie bluszczu (w tym sadzonki i młode rośliny) lepiej tolerują suszę i ciepło niż wilgoć i podlewanie podłoża, które wywołują pojawienie się chorób i szkodników. Tak zwane "pory deszczowe" są szczególnie niebezpieczne dla okazów rosnących na otwartym polu i na balkonie: ze względu na stałą wilgoć podłoża, po stronie liści liści pelargonii tworzą się zgrubienia i "blizny", które łączą się w duże plamy. Obrzęk ten jest chorobą traktowaną z elementarnym rozwiązaniem problemu nawadniania, ale niestety nie zawsze można zapewnić jej "uliczne" okazy. W celu zapobiegania tej chorobie wszystkie pelargonie i kałowe zaleca się podlewać dopiero po całkowitym wysuszeniu śpiączki ziemskiej. Uwaga: w lecie na balkonie od strony południowej będą musiały być nie tylko podlewane codziennie, ale także okresowo (nie stale!) Spryskane wieczorem.

Bluszcz nie tylko leczyć jasne oświetlenie Pelargonium, ale stale potrzebuje go, ponieważ brak światła powoduje, że zawiesić wzrost i spadek liści, aż pędy są całkowicie odsłonięte, nie wspominając już o braku kwitnienia. Szczególnie imponująco widać to w "ulicznych" okazach przeniesionych do lokalu i podczas zimowania w domu: bez dodatkowego oświetlenia wiele roślin na wiosnę przybrało mizerny wygląd, a niektóre nawet umierają. Jeśli obserwowane jest zawieszenie wzrostu jelita krętego pelargonii przy dostatecznym oświetleniu, należy poszukiwać przyczyny nieodpowiedniej kwasowości podłoża. Zaleca się utrzymywanie go w zakresie 6,0-6,5 pH, co jest łatwe do zapewnienia przy pomocy corocznego dodatku mieszaniny gleby i przeszczepu co 2 lata. W przeciwnym razie strawność korzeni składników odżywczych jest naruszona nawet w przypadku ich regularnego odbioru w postaci suplementów. Nawiasem mówiąc, zdrowe pelargonie krętnicze powinny być karmione raz na 7-10 dni nawozami do roślin balkonowych lub specjalnymi pelargoniami ("Biomaster", "Kemira-Lux", "Pelargovit" itp.). Dobry napar i zapobieganie szkodnikom może służyć jako napar ze skórki cebuli. Aby to zrobić, należy wlać 4 garści cebuli do wiadra z wrzącą wodą, pozostawić na 2 dni, a następnie rozpuścić 1,5 litra tego naparu w wiadrze z czystą wodą i użyć do okresowego podlewania / zaprawiania lub opryskiwania roślin.

Najtrudniejsze w utrzymaniu jelita krętego Pelargonium, być może, można uznać za okres zimowy. Z jednej strony, podczas tworzenia dodatkowego oświetlenia, grupa silnych osobników z pędami metrowymi jest bardzo trudna do umieszczenia w pomieszczeniu - w końcu w takich warunkach będą one nadal rosły nawet w zimie. Z drugiej strony, w celu zatrzymania wypływu w niewystarczającym świetle, pożądane jest obniżenie temperatury zawartości do 10-15 ° C, co również jest trudne w obszarze mieszkalnym. Idealnie, rośliny "na zewnątrz i na balkonie" powinny być odcięte jesienią (przed nadejściem mrozu), pozostawiając 10-12 cm "konopi", wykopane, umieszczone we wspólnym pojemniku lub plastikowym worku, posypane na korzenie wilgotną ziemią i przeniesione na chłodne (5 - 10 ° C), ale jasny pokój (strych, przeszklona loggia, w skrajnych przypadkach - piwnica). Jeśli to możliwe, pojemniki (donice) można przenosić za pomocą roślin bez ich kopania. Bardzo ważne jest, aby dbać o ochronę przed gryzoniami, ponieważ myszy mogą całkowicie zniszczyć cenny materiał nasadzeniowy. Sadzonki uzyskane w wyniku przycinania powinny być ukorzenione i zaopatrzone w stosunkowo chłodną zawartość (16-18 ° C) i sztuczne oświetlenie do końca zimy. Na wiosnę, wraz z początkiem sezonu wegetacyjnego, rośliny mateczne o zapowiedzianej matce będą musiały być sadzone na podłożu ze świeżej gleby i stopniowo przyzwyczajać się do nowych warunków. Technika ta pozwala na kompaktowe zimowanie kilku roślin jednocześnie, aw przypadku ich śmierci, zachowanie odmian w postaci ukorzenionych sadzonek. Jeśli oprócz zimowania w mieszkaniu nie ma innych opcji, zaleca się zawieszanie pelargonii i bluszczu w doniczkach (z dala od kaloryferów) w najjaśniejszym oknie. W tym przypadku pożądane jest silne przycinanie roślin, aby przenieść je na wiosnę, a jesienią, aby skrócić pędy tylko częściowo (także ukorzenienie sadzonek), aby zapobiec występowaniu chorób z powodu złej wentylacji i wyczerpania rośliny. Jeśli wiosną pelargonie nadal silnie się rozciągają, konieczne jest przeprowadzenie kolejnego przycinania, aby nadać im pożądany kształt i stymulować rozgałęzianie. Pamiętaj: nie ma wody pitnej Pelargonium podczas zimowania, ponieważ wilgoć i chłód stwarzają idealne warunki do rozwoju chorób grzybiczych.

Jak widać niedobory jelita krętego Pelargonium są znacznie mniejsze niż zasługi, a ich uprawa nie będzie problemem nawet dla początkujących hodowców kwiatów. A ponieważ istnieje kilka opcji "użytkowania" i przechowywania w zimie tej rośliny, grzechem jest nie próbować użyć co najmniej jednego z nich, aby zazdrościć wszystkim sąsiadom elegancki "kwitnący wodospad" na pniu, drzewcu lub właśnie w pojemniku balkonowym.

Orchidea Dracula

Rodzaj Dracula (Dracula) z rodziny orchidei (Orchidaceae) obejmuje około 120 gatunków roślin epifitycznych rosnących w ...

Rosnący kumkwat w domu ...

Być może jeden z czytelników naszej strony pamięta 11 Herkulesa - trudną kampanię dla legendarnych złotych jabłek ...

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Rosnąca ageratum z nasion ...

W wielu ogrodach można zobaczyć niskie zaokrąglone krzaki pokryte puszystymi, pachnącymi kwiatami. To jest ageratum rodzin ...

Uprawa bakopa z nasion.

W wielu ogrodach Europy i Rosji można znaleźć wspaniałą roślinę pnącą, pokrytą drobnymi kwiatami różu, fioletu ...

Cattleya Orchid : opieka domowa ...

Rodzaj Cattleya z rodziny Orchidaceae (Orchidaceae) ma, według różnych źródeł, od 40 do 100 gatunków odwiecznych ...