Calla: opieka domowa

To chyba nie jest tajemnica dla nikogo, że wśród miłośników kwiatów rozwinęła się niejednoznaczna postawa - niektórzy ją podziwiają, podczas gdy inni kategorycznie odmawiają zobaczenia w swoim domu, nazywając ich "kolorami śmierci". Takie różne emocje są najprawdopodobniej spowodowane wspomnieniami związanymi z liliami kalii: niektórzy widzieli je na weselu, inni na pogrzebie, inni w otoczeniu wdzięku, czwarte na parapecie ukochanej babci itp. Jednak nauczanie Feng Shui potwierdza, że rośliny te są w stanie przekazać właścicielom wyłącznie pozytywną energię radości i pomóc w ustaleniu harmonii w ich komunikacji, co oznacza, że można bezpiecznie pożegnać się z negatywnymi uprzedzeniami dotyczącymi kalii.

Nazwa "calla" często znajduje się w źródłach literackich, gdy opisuje się na zewnątrz podobnych członków rodziny Aroid - calla, aronian i zantedesky, ale spośród wszystkich tych roślin zwyczajowo uprawia się tylko Zantedeschia, egzotycznego gościa z Południowej Afryki, w domu. Przez długi czas do dyspozycji krajowych hodowców kwiatów była tylko Zantedeschia aethiopica (Zantedeschia aethiopica), duża roślina o liściach w kształcie serca, delikatnie zakrzywionych liściach i wysokich (do 1,5 m) szypułkach z cienkimi żółtymi pąkami i kolbami owiniętymi białymi narzutami. Zainteresowanie tą rośliną wzrosło jednak dramatycznie, gdy oszałamiające, krótko rosnące (do 50 cm) "kolorowe" kalie o złocistożółtych (Calla Elliot), różowo-czerwonych i bordowych (Calla Remann) kocach, których kolor był monochromatyczny lub z przechodzącymi odcieniami. Niespodzianką dla hodowców kwiatów było to, że warunki utrzymywania "kolorowych" kalii znacznie różniły się od zwykłej opieki nad "białymi" kalusami, aw niektórych przypadkach nawet mogły je zranić.

Aby zachować zasadę "nie wyrządzaj szkody", aby stworzyć odpowiednie warunki domu dla zakupionej calli, najpierw musisz zdecydować, do której grupy należy. "Białe" kalie są roślinami kłączowymi i nie mają bulw ani cebulek w systemie korzeniowym, a "kolorowe" kalie są roślinami bulwiastymi. Lilie Calla obu grup dla normalnego kwitnienia powinny mieć okres spoczynku (2-6 miesięcy) rocznie, podczas którego "biała" kalia wstrzymuje wzrost, a "kolorowe" całkowicie ją zatrzymują, zrzucają liście i "odpoczywają" w postaci śpiącej bulwy. Rośliny z pierwszej grupy preferują umiarkowaną temperaturę, obfite podlewanie i wilgotność, a na wysokościach drugiej grupy cierpią nadmierną wilgoć w takich warunkach, w wyniku czego ich bulwy zaczną gnić, a rośliny umrą.

Dość często trudno jest plantatorom kwiatów decydować o czasie, w którym kupowana kalina powinna odpoczywać. Wynika to zwykle z faktu, że hybrydy, które trafiają do sprzedaży (z reguły holenderskie) "przygotowują" stymulanty wzrostu na każdą porę roku i mogą kwitnąć nawet wtedy, gdy muszą mieć okres odpoczynku w warunkach naturalnych. Cykle rozwojowe takich roślin są zbłąkane, a niektóre z nich mogą nie spocząć przez cały rok po zakupie, ale z czasem będą nadal ustanawiać prawidłowy tryb "czuwania". Zadaniem hodowcy jest zapewnienie optymalnych warunków temperatury i wilgotności, oświetlenia, nawożenia i podlewania, a kalia po kwitnieniu stopniowo przechodzi w okres uśpienia.

Wszystkie kalie preferują jasne rozproszone oświetlenie (nie pod bezpośrednim słońcem), a "białe" okazy, które nie zrzucają liści, potrzebują go nawet w uśpionym okresie. Z powodu braku światła rośliny te często odmawiają kwitnienia, ich ogonki są wyciągnięte, a w "kolorowych" gatunkach koce zanikają. Treść kalii wyłącznie pod sztucznym światłem powinna, w okresie aktywnego wzrostu, zapewniać czas świecenia od 10 do 12 godzin przy natężeniu światła nie niższym niż 700 luksów.

Wilgotność dla "białych" kalii powinna być utrzymywana w granicach 70 - 80%, szczególnie w pomieszczeniach o wysokiej temperaturze. W tym celu doniczki z roślinami należy umieścić na patelni z mokrą porowatą glinką, dwa razy dziennie, spryskać liście lub wytrzeć wilgotną gąbką. Kalki "kolorowe" są mniej śliskie: można je przechowywać w wilgotności 50-60%, również na paletach z mokrymi kamykami (mech torfowiec), ale opryskiwanie odbywa się rzadziej i bardzo ostrożnie, lub zastępować je tylko wycierając liście, aby zapobiec przepływowi wilgoci na ogonkach i nie spowodował zgnilizny bulw.

"Białe" kalie są uważane za bardzo wymagające do nawadniania i wilgotności gleby, ponieważ w przyrodzie wolą rosnąć na terenach podmokłych. W okresie aktywnego wzrostu zalecany jest dla nich system nawadniania, aby zachować obfitość, ale aby nie wywoływać stagnacji wilgoci i zaniku korzeni, zaleca się przeprowadzenie procedury po osuszeniu wierzchniej warstwy (nie większej niż 1 cm) i spuszczeniu pozostałej wody po 15 minutach. "Kolorowe" callas nie potrzebują tak obfitego podlewania, wręcz przeciwnie - stojąca woda w glebie może powodować tworzenie się zgnilizny bulw. Zaleca się podlewanie tych roślin ciepłą wodą tylko dookoła krawędzi doniczki i dopiero po wysuszeniu gleby o 2-3 cm. Po kwitnieniu dla obu grup kalii częstotliwość nawadniania zmniejsza się, a "barwiona" po 1-2 miesiącach zostaje całkowicie zatrzymana. W tym czasie składniki odżywcze z części gruntowej przechodzą do bulwy zubożonej po kwitnieniu i stopniowo zanikają. Nie zaleca się ostro "wstrzykiwać" kalii w czasie odpoczynku, przycinać liście lub ograniczać podlewanie w innym czasie, w przeciwnym razie bulwy nie dojrzeją całkowicie. Zwykle, dla wszystkich kalii, które przywróciły tryb czuwania-sen, początek okresu odpoczynku przypada w przybliżeniu w październiku - listopadzie, a koniec w lutym - marcu, ale okresy te mogą się zmieniać w zależności od czynników zewnętrznych. Na przykład, w letnim upale, kalia może przestać rosnąć i kwitnąć nieco później, przez co przesuwa się czas na przygotowanie się do odpoczynku.

Jest bardzo ważne dla prawidłowego rozwoju i kwitnienia tych roślin w celu szybkiego karmienia. Niektórzy hodowcy lata praktykują coroczne sadzenie domowych modzeli w otwartym terenie, gdzie mogą uzyskać wystarczającą ilość składników odżywczych, ale przy stałej zawartości w domu, rośliny potrzebują po prostu organicznych i złożonych nawozów mineralnych, które powinny być stosowane naprzemiennie co 2 tygodnie. Aby powstrzymać drzewa kalii przed rosnącymi mięsistymi liśćmi ze szkodą dla kwitnienia, nie zaleca się zbytniego porwania za pomocą suplementów azotowych na początku sezonu wegetacyjnego. Po pojawieniu się szypułek, przed rozpoczęciem rozpuszczania się kwiatostanów, mocznik zakwaszający glebę może być użyty jako nawóz, a wraz z początkiem kwitnienia wlew skorupy jaja. Przydatne jest łączenie wierzchnich opatrunków korzennych z dodatkowymi korzeniami, ale jednocześnie nie można spryskać osłonek kwiatostanów, w przeciwnym razie zostaną pokryte plamami i szybko stracą swój efekt dekoracyjny. Brak substancji odżywczych można ocenić po pojawieniu się lilii kalii: liście roślin tracą swój blask i słabną wraz z brakiem azotu, a przy niedoborze potasu ostre końce są uniesione do góry.

Schemat temperatur dla "białych" i "kolorowych" kalii ma znaczące różnice, chociaż istnieją ogólne zasady: w podwyższonych temperaturach w połączeniu z niską wilgotnością, wszystkie kalki mogą być dotknięte przez szkodniki (mszyce, przędziorków, wciornastków) i zasadniczo nie kwitną swoimi nagłymi różnicami . Kłącze z pierwszej grupy zaleca się utrzymywać w temperaturze 18-20 ° C w okresie wegetacji, stopniowo zmniejszając ją po kwitnieniu do temperatury 10-13 ° C, w której "białe" kalie powinny odpoczywać przez co najmniej 1,5-2 miesiące. Kalusy "kolorowe" rozwijają się lepiej w temperaturze 20-24 ° C, a niewielkie wahania temperatury w dzień iw nocy pozytywnie wpływają na prawidłowe tworzenie się ogonków liści, ale w celu pełnego dojrzewania bulw i pąków nie zaleca się przetrzymywania roślin przez miesiąc bez nawadniania w temperaturze 25 - 27 ° C. ° C Bulwiaste kalie mogą być wydawane w takich warunkach nawet w stanie wykopanym, ale tylko z liśćmi, tak że w ciągu miesiąca przenoszą składniki odżywcze do bulw, a po wysuszeniu łatwo się rozdzielają. Dojrzewające bulwy bez liści należy umieścić w suchym zimowaniu w lodówce lub w piwnicy (t +3 - +5 ° C) do marca - kwietnia. Do pomyślnego przechowywania zaleca się wylewanie ich trocinami lub umieszczanie w osobnych papierowych torbach, układanie ich do góry nogami i regularne kontrolowanie ich stanu.

Pod koniec okresu odpoczynku, wszystkie domowe callas muszą być sadzone (przeszczepione) na nowe podłoże odżywcze. Ta procedura jest niezbędna w przypadku "białych" kalii, aby oddzielić pędy potomne od macierzystych roślin, ponieważ nie tylko osłabiają one roślinę, ale mogą również stać się jedną z przyczyn braku kwitnienia. Jeśli regularnie niszczysz młode pędy boczne i okresowo delikatnie wymieniasz wierzchnią warstwę gleby w doniczce, kłączowe kłącza można pozostawić bez przeszczepu na okres do 2 lat. Doniczki do "białych" kalii należy dobierać odpowiednio do wielkości systemu korzeniowego - szerokiego (średnica nie mniejsza niż 15-20 cm), ale niezbyt głębokiego. Warstwa odwadniająca (duża keramzyt) powinna wynosić co najmniej 5 cm, a mieszanina gleby powinna wykazywać lekko kwaśny odczyn. Możesz używać gleb uniwersalnych do aroidów i kwitnących roślin domowych lub samodzielnie przygotować mieszankę kompostu (humus), gleby liściowej i czystego piasku rzecznego, pobranych w równych częściach, i dodać do niej 1/4 części gliny, 2 części gleby darniowej i superfosfatu w obliczeniach : łyżka nawozu na 3 litry mieszanki. Dorosłe kłączowe kłącza nie są uważane za zbyt głębokie podczas przeszczepu, ale podczas płytkiego sadzenia mogą leżeć liście roślin. Głębokość sadzenia młodych delenok jest w przybliżeniu równa średnicy kłącza pomnożonej przez 3. Po zasadzeniu (przesadzaniu) temperatura w pomieszczeniu stopniowo wzrasta i wraz z początkiem aktywnego wzrostu (po 2 - 3 tygodniach), kalia zaczyna nawadniać i regularnie nawozić, jak opisano powyżej.

Jeśli chodzi o "kolorowe" kalie, 3-litrowy garnek jest odpowiedni do sadzenia jednej bulwy. Overgintered bulwy w marcu są przeznaczone do kiełkowania w ciepłym, oświetlonym miejscu i spryskane 2 razy w tygodniu. Po 2 do 3 tygodniach dezynfekuje się je przez 15-20 minut w roztworze nadmanganianu potasu i sadzi po wyschnięciu. Drenaż "kolorowych" kalii jest zorganizowany w ten sam sposób, w mieszaninach gleby połowa ilości piasku zostaje zredukowana, a glinka całkowicie wykluczona. Podczas sadzenia bulwę układa się na cienkiej warstwie piasku i posypuje na 1,5-2 cm, a gdy liście rosną, mieszanina gleby stopniowo się wypełnia. Doniczki z bulwami umieszcza się w dobrze oświetlonym miejscu, a pierwsze dwa tygodnie nie są podlewane, a następnie ustawia się je zgodnie z powyższym schematem.

Jeśli mówimy o wadach zarówno "białych", jak i "kolorowych" kalii, warto wspomnieć, że wszystkie części roślin są trujące i, w przypadku połknięcia, mogą powodować ostre wymioty, obrzęk gardła i jamy ustnej u ludzi. W związku z tym zaleca się trzymanie domowych kalii z dala od małych dzieci i przeprowadzanie procedury sadzenia (przeszczepu) za pomocą rękawiczek. We wszystkich kalusach kwiaty, pocięte w fazie pączków, już nie kwitną, a koce nieciętych kwiatostanów miesiąc po rozpoczęciu kwitnienia stopniowo "odmalowują" na zielono. Jest to naturalna konsekwencja zapylenia, ale wraz z początkiem takiego zazieleniania zaleca się usunięcie łodyg kwiatowych tak, aby kalia nie przestała kwitnąć całkowicie.

Wśród zalet można zauważyć, że w odpowiednich warunkach z regularnym opatrunkiem wszystkie lilie kalii kwitną chętnie, ale dla "białego" okres kwitnienia jest dłuższy. "Białe" kalie można uznać za bardziej plastyczne, ponieważ wielu ogrodników z powodzeniem uprawia je w domu w hydroponice, przesadzając je przez okres spoczynku w doniczkach z ziemią. W przeciwieństwie do "kolorowych" kalii, których bulwy pozostają w stanie spoczynku przez co najmniej 4-5 miesięcy, "białe" kalie mogą wynosić od 1,5 do 2 miesięcy, aby mogły być gotowe do kwitnienia. I niektóre kwiaciarnie z powodzeniem korzystają z tej nieruchomości - po rozkwicie wiosenno-letnim organizują "przyspieszone" zimowanie i sprawiają, że kwitną ponownie zimą. Aby to zrobić, kalla przenosi się (w przybliżeniu w sierpniu) do mieszaniny świeżej gleby i umieszcza w warunkach chłodniczych bez podlewania lub liście odcina się z rośliny, nieznacznie skraca korzenie i przechowuje w wilgotnym piasku bez doświetlania w temperaturze 5 - 8 ° C (piwnica, lodówka) przed zasadzeniem w ciągu 2 miesięcy. Pod koniec przymusowego spoczynku rośliny są przyzwyczajone do oświetlenia i warunków panujących w pomieszczeniu, stopniowo zwiększając temperaturę, a standardowa pielęgnacja i karmienie są organizowane do końca kwitnienia, po czym cykl się powtarza. Naturalnie, regularne wymuszone zmiany biorytmy dla kalii nie mijają się bez śladu i żyją w tym trybie przez nie więcej niż 2 lata, chociaż z jednorazowym rocznym kwitnieniem mogą nie utracić efektu dekoracyjnego do 5-8 lat (szczególnie jeśli rosną w otwartym polu latem). Optymalne do uzyskania białych kalii kwitnących w zimie i latem, pożądane jest, aby mieć kilka roślin i zapewnić im różne okresy odpoczynku: niektóre kwitną latem i odpoczywają zimą, a inne - na odwrót. Kalki "kolorowe" o ugruntowanych biorytmach kwitną tylko raz w roku, a nie więcej.

Być może dzisiejsze "białe" kalie w domu mogą wyglądać nieco staroświecko, ale wciąż są eleganckie, a wśród kolorowych "kolorowych" kopii, jeśli chcesz, możesz z powodzeniem wybrać "podświetlenie" do każdego wnętrza. A jeśli nie jesteś przesądny, a wkrótce nadal planujesz kupić kalię, pozwól mu stać się najbardziej czarującym talizmanem dobrego samopoczucia w twoim domu.

Uprawa bakopa z nasion.

W wielu ogrodach Europy i Rosji można znaleźć wspaniałą roślinę pnącą, pokrytą drobnymi kwiatami różu, fioletu ...

Spreekel (Spregelia): uprawiany ...

Sprekelia lub Sprekelia (Sprekelia) to monotypiczny rodzaj bulwiasty z rodziny Amaryllisaceae (Amaryllidaceae), reprezentowany przez ...

Przeszczepienie Monstera

Monstera, duże tropikalne pnącze o długich liściach, chropowatych liściach, które wyglądają jak egzotyczna woalka, jest znane ...

Vallota: opieka, hodowla, ...

Vallota (Vallota) to rodzaj rodziny Amaryllidaceae (Amaryllidaceae), liczący około 60 gatunków bulwiastych roślin. Ro ...

Davallia: opieka, hodowla ...

Rodzaj Davallia (Davallia), z rodziny Davallia (Davalliaceae), obejmuje około 40 gatunków niezwykłych paproci, bólu ...

Co jeśli na liściach ...

Kiedy osoba jest chora, może powiedzieć swojemu lekarzowi o swoim problemie, a on zdecyduje o leczeniu. Ale co zrobić, gdy ...