Cactus lobivia: opieka, rozmnażanie, gatunek.

Rodzaj Lobivia , liczący od 70 do 100 gatunków kaktusów według różnych danych, jest teraz włączony do rodzaju Echinopsis, chociaż niektóre książki nadal zachowują starą klasyfikację. Rozkład gatunków jest raczej ograniczony i obejmuje wyżyny Peru, Argentyny i Boliwii. Nawiasem mówiąc, jest to według ostatniego miejsca, że te kaktusy otrzymały swoje imię, które jest anagramem.

Z wyglądu rośliny te są "typowymi" kaktusami, które w młodym wieku mają sferyczną, symetryczną łodygę, która później przyjmuje kształt cylindryczny. Samo łodyga praktycznie nie rozgałęzia się, ale lobivia powiększa się o wiele radykalnych dzieci, dzięki czemu jedna roślina w naturalnym środowisku tworzy dość duże kolonie w kształcie poduszek. Żebra mogą być ostre lub o różnym stopniu okrągłości. Areole, umieszczone na żebrach, noszą wiązki twardych cierni. Kwiaty są pojedyncze, wrzecionowate, w kształcie lejka, pojawiające się w areolach na bocznej powierzchni górnej części łodygi. Szypułki gęsto owłosione, a czasami pokryte kolcami. Rurka corolli może osiągnąć 30 cm długości, a otwór - 15 cm średnicy. Jego kolor zmienia się bardzo szeroko, a czasem nawet wielobarwnie. Na roślinie dorosłej w tym samym czasie odkryto około 25 kwiatów, z których każdy trwa od 1 do 3 dni.

Najpopularniejsze typy lobivia

Lobivia arachnacantha jest jednym z gatunków karłów z rodzaju, nieprzekraczającym 4 cm wysokości. Łodyga z tępymi gładkimi żebrami (zwykle 14) jest gęsto pokryta szpikulcami z małych wypukłości. Kwiaty są jasnożółte, 2 do 3 razy większe niż łodyga. Są odmiany z czerwonymi kwiatami, ozdobione pręcikami z białymi pylnikami.

Złota Lobivia ( Lobivia aurea ) jest dość wysoka. Wysokość dorosłej rośliny może osiągnąć 20 - 50 cm przy średnicy łodygi około 12 cm, żebra są wyraźnie określone, z ostrymi krawędziami. Areole noszą od 8 do 10 promienistych grzbietów, około 1 cm długości i 4 grube środkowe grzbiety, od 2 do 6 cm długości. Kwiaty o średnicy 10 cm mają zazwyczaj cytrynowożółty kolor z jasnobłękitną plamą wewnątrz kubka. Ale odmiany z białymi, różowymi i czerwonymi płatkami pochodzą.

Lobivia tiegeliana osiąga wysokość 10 cm, a średnica 4-6 cm, żebra są niskie, szerokie. Areole noszą 10 - 20 igiełkowych kolców. Promieniowy - cienki, o długości 0,6 - 1 cm, środkowy, ale ma tylko 1 - 3, - do 1 cm długości. Kwiaty są stosunkowo małe, mają tylko 2,5 cm długości i 4 cm średnicy, czerwonawo-fioletowy.

Lobivia famitimensis charakteryzuje się dużą liczbą ostro zarysowanych żeber. Na jednym pniu mogą być około 24. Kolce są cienkie, krótkie, prawie niewidoczne, przyciśnięte do powierzchni. Kwiaty o długości 3 cm i średnicy około 6 cm, jasnożółte.

Lobivia jajoiana to kolejny niski przedstawiciel rodzaju. Trzon jest sferyczny, ma średnicę 8-10 cm, żebra są liczne, ściśnięte, z wyraźnie zaznaczonymi guzkami z otoczkami, mającymi około 15 cienkich, ciemnych grzbietów. Centralny, najdłuższy, osiąga długość 0,7 cm, jego popularność wynika z bardzo efektownych dużych kwiatów: kielicha, żółtego lub ognistoczerwonego, z ciemnofioletową szeroką zebrą, przeciw której kontrastuje pręcikami z białymi pylnikami .

Dbaj o lobivię w domu

Podobnie jak większość kaktusów, lobivia jest raczej bezpretensjonalna, chociaż potrzebuje więcej uwagi kwiaciarni niż inni członkowie rodziny.

Oświetlenie . Jednym z nielicznych wymagań, których przestrzeganie jest obowiązkowe, jeśli istnieje pragnienie otrzymania kwitnącego kaktusa, jest obfitość światła słonecznego. Optymalną opcją do umieszczenia lobivii w pokoju będą okna z kierunku południowego. Jeśli nie jest to możliwe, możesz użyć specjalnych fitolampów o dużej mocy. Na przykład specjaliści od kaktusów zalecają stosowanie lamp o wysokiej intensywności do szklarni o mocy 100 W do oświetlania na powierzchni 0,1 metra kwadratowego roślin.

Temperatura . Średnie wskaźniki letnie, typowe dla środkowej strefy Rosji, są do przyjęcia dla tej rośliny. Ale, zwykle w warunkach wysokiej góry, potrzebuje ostrych dziennych zmian temperatury. Dlatego od połowy wiosny i do połowy jesieni najlepiej jest umieścić kaktusa na ulicy, znajdując miejsce chronione przed deszczem w ogrodzie lub na balkonie.

Zimą lobivia wymaga chłodnej zawartości w temperaturze 8 - 10 ° C, ponieważ ma wyraźny stan spoczynku. To niższe temperatury stymulują układanie pąków kwiatowych.

Podlewanie . W okresie aktywnego wzrostu podlewanie odbywa się bardzo ostrożnie, obficie nawilżając glebę dopiero po całkowitym wyschnięciu śpiączki ziemskiej. Zatoka kaktusa będzie śmiertelna i szybko doprowadzi do gnicia mięsistej łodygi. Od połowy lata przez około miesiąc roślina przenosi się do "suchej dawki", całkowicie zatrzymując podlewanie, aw połowie sierpnia ponownie się ją odnawia, ale stopniowo zmniejsza się częstotliwość i pod koniec listopada przestaje podlewać. Rozpocznij podlewanie wiosną i dopiero po pojawieniu się pąków kwiatowych. Jest to warunek wstępny, w przeciwnym razie lobivia zrzuci wschodzące pąki.

Wilgotność powietrza . Zakład toleruje suchość mieszkań w miastach, nawet jeśli działają baterie centralnego ogrzewania.

Ziemia . Lobivia dobrze rośnie na luźnych, przepuszczalnych dla powietrza i wilgoci, neutralnych glebach. Do tego odpowiednia jest gotowa specjalna mieszanina kaktusów, w której pożądane jest dodawanie gruboziarnistego piasku i drobnego żwiru.

Biorąc pod uwagę, że system korzeniowy lobivii jest powierzchowny, a ona sama jest używana do dawania wielu radykalnych potomków, do sadzenia należy wybrać płaskie szerokie garnki.

Transplantacja . Przeszczep przeprowadza się w razie potrzeby, gdy kaktus, zwłaszcza jego kolonie, staje się w doniczce ciasny. Najlepiej jest przeprowadzić tę procedurę na wiosnę.

Karmienie . W okresie wegetacji, od marca do września, raz na dwa tygodnie, roślina jest zasilana specjalistycznymi nawozami dla kaktusów. Podczas zimowego odpoczynku, od października do lutego, nie nawozić.

Lobivia rozmnaża boczne potomstwo (dzieci) i nasiona. Podczas rozmnażania wegetatywnego z rośliny matki, delikatnie odłamaj pędy boczne, wysusz je przez 24 godziny i włóż do przygotowanej mieszanki gleby ze zwiększonym procentem piasku. Po pojawieniu się korzeni młody kaktus może zostać przeszczepiony na stałe miejsce.

W przypadku rozmnażania nasion następują instrukcje towarzyszące opakowaniu.

Choroby i szkodniki . Główne szkodniki: przędziorków , mszyce , mączniak i parch . Przy pierwszych oznakach infekcji kaktus spryskuje się preparatem owadobójczym o odpowiednim działaniu.

Z chorób, najczęstszą zgniliznę korzeni, która rozwija się w wyniku zalania rośliny.

Uprawa mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nitagin (Nyctaginaceae) lub nocnych. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Alsobia: Opieka i reprodukcja

Alsobia (Alsobia) - mały rodzaj z rodziny Gesneriaceae (Gesneriaceae), który obejmuje kilka rodzajów okrywy ...

Orchidea Lelium: Opieka i hodowla ...

Lelia (Laelia) to rodzaj rodziny Orchidów, liczący 23 gatunki wieloletnich roślin litofitycznych i epifitycznych, rozprzestrzeniający ...

Chlorophytum: opieka domowa ...

Który z nas nie znał chlorofitu od dzieciństwa? Jego bujne rozetki liniowych liści otoczone szybującymi w powietrzu ...

Dlaczego zmieniam kolor na żółty?

Spathiphyllum to kwiat znany i lubiany przez wielu florystów. Dzięki ciemnozielonym skórzastym liściom i śnieżnobiałym ...

Fittonia: opieka w domu

Fani uprawiających kwiaty w pomieszczeniach, z reguły uzależnieni od roślin ozdobnych-liściastych z kilku powodów. Och ...