Wiciokrzew Tatar - miejski krzew.

Na różnych kontynentach, w różnych strefach klimatycznych i strefach naturalnych, jednym z najbardziej powszechnych elementów miejskiej zieleni jest wiciokrzew tatarski ( Lonicera tatarica ). Jest to wysoki (do 4 metrów) gęsty krzew, uprawiany w Rosji, Europie, USA, Chinach i Azji Środkowej. Naturalne środowisko zakładu jest nieco węższe: rośnie między doliną Wołgi a zachodnią częścią Kazachstanu, w Azji Środkowej i Chinach.

Tego rodzaju powód jest tak szeroko stosowany w budownictwie ogrodowym i parkowym. Wiciokrzew tatarski toleruje cieniowanie, suszę, zasolenie gleby, zanieczyszczenie powietrza i wiele innych czynników oraz kombinację czynników, w których większość innych kultur nie przetrwała. Ponadto krzewy rosną szybko i dostosowują się po transplantacji o każdej porze roku. Jedyną słabością tej kultury jest to, że często jest ona uszkadzana przez szkodniki i choroby.

W przyrodzie wiciokrzew tatarski występuje na zboczach wzgórz, na skrajach lasów, w wąwozach, w dolinach rzecznych przecinających strefy stepowe i leśno-stepowe, a czasem wchodzi w zarośla lasów liściastych. W hodowli zasadzono ją w kompozycjach z innymi krzewami lub bylinami, a także użyto do stworzenia plantacji jednogatunkowych, w tym żywopłotów.

Sadzenie wiciokrzewu Tatar

Wszystkie rodzaje wiciokrzewów rozwijają się lepiej na obszarach słonecznych, ale są tolerowane i z półcieniem. Brak światła ma negatywny wpływ na kwitnienie.

Ziemia powinna być idealnie luźna, dobrze osuszona. Zbyt suche obszary i depresje, w których wilgoć jest w stagnacji, są nieodpowiednie dla danej uprawy. Pożądane jest wypełnienie dołu do lądowania mieszanką składającą się z piasku rzecznego, torfu (można zastąpić humusem) i ziemi torfowej w proporcji 1: 1: 3. Na dnie należy wylać warstwę drenażową o wysokości około 5 cm, nie nadają się ciężkie, wilgotne gleby, a także słabe podłoża piaszczyste do uprawy wiciokrzewu tatarskiego. Optymalna kwasowość wynosi 7,5 - 8,5.

Najlepsze opatrunek i podlewanie

Ogólnie roślina może być opisana jako bezpretensjonalna. Jest w stanie się rozwijać i pod nieobecność opieki, ale mimo to jego dekoracyjność i jakość kwitnienia zależy bezpośrednio od warunków wzrostu. Główne działania agrotechniczne - nawożenie, przycinanie, ściółkowanie, ochrona przed chwastami, szkodnikami i chorobami.

Wczesną wiosną wprowadzono nawóz azotowy (20-30 g / m2); Przed kwitnieniem stosuje się złożoną karmę (np. "Kemira-universal", 20 g na wiadro wody). Jesienią, podczas kopania, przydatne jest wytwarzanie popiołu drzewnego (około 200 g / m kw. Licznika).

Wodę wiciokrzewu Tatar w sezonie 2 - 3 razy, w czasie upałów, wylewając do 10 litrów wody pod każdym krzakiem. Przydatne jest poluzowanie gleby wokół roślin na głębokość około 20 cm i ściółkowanie pni za pomocą torfu. Ostatnią czynność należy wykonać każdej jesieni, aby warstwa mulczująca chroniła korzenie wiciokrzewu od bezśnieżnych mrozów i utrzymywała wilgotność gleby na wiosnę.

Przycinanie wiciokrzewu tatarskiego

Przycinanie odbywa się jesienią, po opadnięciu liści lub na wiosnę, przed kwitnącym pączkiem. Starzejące się krzewy należy odmładzać i rozrzedzać raz na 2 do 3 lat. W tym przypadku wycinane są małe, słabe i stare pędy, pozostawiając nie więcej niż 5 mocnych zdrowych pni. Ponadto rośliny, zwłaszcza te, które osiągnęły wiek 6 lub więcej lat, wymagają przycinania sanitarnego - usuwania suchych, uszkodzonych, chorych gałęzi, a także pędów niższego poziomu, wylegania się na ziemi i ingerencji w pielęgnację buszu.

Zawartość w zimie

W strefie środkowej wiciokrzew tatarski nie potrzebuje schronienia zimowego, ponieważ toleruje zimną studnię. Tylko czasami wierzchołki gałęzi są lekko uszkodzone przez mróz, co nie wpływa na dekoracyjność buszu jako całości.

Reprodukcja wiciokrzewu Tatar

Gatunek ten można łatwo rozmnażać wegetatywnie (sadzonki, sadzonki, pędy z pniaków) i nasiona.

W przypadku rozmnażania zielonego wybierz silne mocne pędy z bieżącego roku i pokrój je na kawałki o długości około 10 cm z dwoma węzłami i jednym szczeliną. Możesz także brać sadzonki "z piętą", odrywając dolną część pędu ze zeszłorocznej gałęzi. Materiał sadzeniowy posadzono ukośnie (kąt 45 °) do mieszaniny torfu i grubego piasku (proporcja 1: 3). Warstwa folii jest rozciągnięta nad nasadzeniami, co pozwoli na utrzymanie wilgotności powietrza i podłoża niezbędnego do ukorzenienia. Sadzonki muszą być chronione przed słońcem, regularnie wietrzone, podlewane i posypane. Po dwóch tygodniach z należytą starannością powstają korzenie. Jesienią roślina nie powinna zostać przeszczepiona do ziemi, ponieważ ich system korzeniowy jest jeszcze słaby, a wraz z obniżeniem temperatury w glebie zostaną "wypchnięte" na powierzchnię i zabite. Lepiej jest zostawić sadzenie przed zimą w szklarni, a przed nadejściem chłodów usunąć folię i przykryć ją lapnika do wiosny. W drugim roku rośliny przenosi się do stałego miejsca, a rok później pojedyncze okazy już zaczynają kwitnąć.

Rośliny dorosłe powyżej 3 roku życia rozmnażają się, dzieląc krzew . Dobre wyniki zapewnia również układanie warstw. Podczas rozmnażania nasienia znaki matki są podzielone, więc nie zawsze są dziedziczone. W związku z tym, pomimo faktu, że nasiona wiciokrzewu tatarskiego mają dobre kiełkowanie, preferuje się rozmnażanie wegetatywne.

Szkodniki i choroby

Wiciokrzew Tatar mocno cierpi na szkodniki i choroby. Krzewy najczęściej atakują mszyce wiciokrzewów, do kontroli których używa się naturalnych (wlewu pieprzu, czosnku, tytoniu) lub sztucznych ("Aktellik", "Aktara" itp.) Insektycydów. Ponadto rośliny są uszkadzane przez roztocza, wiciokrzew, pseudobranszkę i szkodniki jedzące liście (gąsienice, pluskwy, ćmy itp.). Nie mniej niebezpieczne są grzyby (cętkowane, mączniak prawdziwy) i choroby wirusowe (mozaika, wirus wywołujący tworzenie się "czarownic mioteł").

Być może niska odporność na patogeny - jedyny "słaby punkt" tej pięknej i bezpretensjonalnej rośliny. Jeśli choroba jest poważnie uszkodzona i niektóre szkodniki, a jeśli istnieje wirus, rośliny są całkowicie zniszczone. W innych przypadkach stosuje się preparaty biologiczne lub chemiczne - insektakarycydy i fungicydy. Ale musimy pamiętać, że zadbane rośliny mają silną odporność, więc najlepszym lekarstwem na choroby i szkodniki - kompetentną opiekę i opiekę.

Ehmeya sparkling: care, size ...

Ehmeya musujące (Aechmea fulgens) należy do wielu rodzajów Ehmeya, który obejmuje około 250 gatunków mchów zielnych ...

Skalnica: sadzenie i pielęgnacja

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do domowych ogrodów i parków. ...

Fiołki ogrodowe

Fiołki są słusznie uważane za jedną z najbardziej "nieokiełznanych" okruchów ogrodowych. Delikatne, wzruszające, dzikie, są najbardziej żywe ...

Umeblowanie i dekoracja ...

Fontanny z kategorii rzadkich i ekskluzywnych detali projektu chaty już dawno zostały przeniesione na poziom ...

Rosnące kwiaty w szklarni

Zazwyczaj hodowcy kwiatów-amatorzy używają zamkniętego terenu tylko do przyjmowania sadzonek, które następnie sadzą na rabatach kwiatowych ...

Fittonia: opieka w domu

Fani uprawiających kwiaty w pomieszczeniach, z reguły uzależnieni od roślin ozdobnych-liściastych z kilku powodów. Och ...