Weigela: lądowanie i opieka

Weigela to jeden z najpiękniejszych kwitnących krzewów z rodziny wiciokrzewów - hodowcy kwiatów (i czasami projektanci ogrodów) są zupełnie niezasłużenie pozbawieni uwagi. Przyczyny tej postawy często opierają się na spekulacjach, które dają tej roślinie słabą odporność na mróz i nadmierną kaprysy, ponieważ Japonia jest ojczyzną większości gatunków Weigela ze swoistym klimatem. Niektórzy ogrodnicy uważają, że krzew ten nie jest wystarczająco "uniwersalny", ponieważ jego pędy ozdobne nie nadają się do żywopłotów, aw niektórych odmianach rosną stosunkowo wolno, aw przypadku zamrażania są również powoli odnawiane. Ponadto, istnieje przekonanie, że w zimnym klimacie, weigela często nie rośnie do swojej naturalnej wielkości (1,5 - 2,5 m) i kwitnie krótko, a po ciężkiej zimie może kwitnąć bardzo mało lub nawet nie kwitnąć wcale. Entuzjastyczni entuzjaści wielokrotnie potwierdzali, że w naszym "zniekształconym" klimacie w stosunku do Japonii wiele egzotycznych osób - rdzenna ludność Azji Wschodniej i Dalekiego Wschodu - dość mocno zapuszcza korzenie i rozkoszuje się rozkwitem. Weigela wśród nich nie jest wyjątkiem, a przy odpowiedniej technologii rolniczej, nawet w naszych warunkach, może stać się niewymagającym mieszkańcem tego miejsca.

Podobnie jak inne kwitnące krzewy, weigela jest częściej uprawiana ze względu na jej jasne kwitnienie, chociaż niektóre jej odmiany mogą się poszczycić ozdobnymi liśćmi. Większość gatunków kwitnie w maju - czerwcu, ale przy sprzyjającej pogodzie niektóre z nich mogą ponownie kwitnąć, choć nie tak obficie, kwitną w sierpniu - wrześniu (W. przyjemny, W. Middendorf). Gdy rośnie weigela, należy wziąć pod uwagę, że leży ona w pączkach kwitnących w kątach liści zeszłorocznych i na końcach skróconych pędów rocznych, i jest udanym sezonem zimowania z zachowaniem pędów, które mogą zagwarantować obfite kwitnienie wiosenne, kiedy kwiaty 2-5 kwiatów kwitną w każdej zatoce (może pojedynczy kwiat) rurkowaty kształt. W ostre zimy, gdy część ziemi waga jest poważnie zamrożona przez zwykły czas kwitnienia, jest tylko przywrócone, ale do końca lata może jeszcze mieć czas na kwitnienie.

Lądowanie weigela

Ponieważ Weigela wymaga światła, rośnie lepiej i kwitnie w dobrze oświetlonych miejscach lub w rozświetlonym cieniu, a różnorodne odmiany wykazują efekt dekoracyjny na maksimum w słońcu. Wybierając miejsce do sadzenia, należy skupić się na "przytulnych" obszarach bez przeciągów i silnych północnych wiatrów, które mogą złamać delikatne pędy tego krzewu. Lepiej jest go zdefiniować w zacisznych zakątkach po południowej stronie budynków i na otwartych przestrzeniach - w nasadzeniach grupowych, otoczonych innymi niskimi krzewami i ogrodami skalistymi, które częściowo ochronią weigelę przed wiatrem i zatrzymają śnieg w tym miejscu.

Naturalnie, wybierając miejsce, należy wziąć pod uwagę gatunek (odmianę) Weigela, wielkość dorosłej rośliny i siłę jej wzrostu, a w przypadku nasadzeń grupowych lepiej jest połączyć okazy tego samego gatunku z różnymi odcieniami kwiatów. W luźnych grupach lub pojedynczych nasadzeniach na trawniku, wysokie, szybko rosnące odmiany mieszańców Weigel (Bristol Ruby, Gustav Mallet, Debussy, itp.), V. kwitnienie, V. Middendorfa i V. kwitnienie będą optymalnie wyglądać. Na tle bylin iglastych - V. przyjemny. A jako nieoszlifowane żywopłoty lepiej posadzić wczesną B. Środkowy ogród Weygela, V. Korean, V. odmiany kwitnące (Purpurea) i V. hybrid (Rosea, Pierre Duchartre, Stiriac) będą wyglądać wspaniale przy bramie, obok głównego wejścia do domu oraz w prywatnym lądowanie wzdłuż ścieżek ogrodowych. I wolno rosnące niewymiarowe i ozdobne liście mieszańca Weigel (Fier Lemoine, Eva Ratke, Greta, Minor Blek, Jeans Gold, Monety, itp.) I kwiatów Weihela (Nana Variegata, "Kosteriana Variyegata", "Nana Purpurea" i inne) są optymalnie dostosowane do aranżacji skalnych ogrodów i japońskich ogrodów skalnych. W przypadku nasadzeń mieszanych zaleca się łączenie Weigeli z Argus spiraeus i Vangutta, kwitnienie w innych okresach, niewymiarowe zabójcy Cotone i berberysy, krzewy jałowca i paprocie.

Weigela może rosnąć w każdej lekkiej żyznej glebie - gliniasto-piaszczystej - z odczynem neutralnym lub lekko zasadowym. Wyjątek można uznać za kwitnące Weigel Middendorf i Weigel, które preferują torfowe lub lekko kwaśne obszary. Ponieważ weigela jest wrażliwa na wilgoć, a suche powietrze i suszenie gleby niekorzystnie wpływa na jej wzrost, zaleca się ściółkę drzewa przy pniu pod promieniem 50 cm z trocinami, torfem, małymi kamykami lub skorupą orzecha sosnowego. Warstwę ściółki o grubości 8-10 cm lepiej jest wypełnić późną wiosną, gdy gleba jest już ogrzana, ale nadal dość wilgotna. W przypadku nasadzeń grupowych pod kilkoma krzewami możliwe jest zorganizowanie wspólnego pnia drzewa, którego ściółkowanie pomoże również w zwalczaniu chwastów. W przeciwieństwie do innych krzewów, weigela, stałe nawożenie gleby odgrywa ważną rolę: rośliny (szczególnie młode), które ucierpiały w okresie zimowania, są łatwo i szybko odbudowywane na wiosnę, tylko jeśli są one regularnie i obfite (8-10 litrów na krzak) w odpowiednim czasie podlewania, a brak wilgoci w glebie może na ogół umrzeć.

Weigel w wieku 2 - 3 lat (wyhodowany z sadzonek) sadzi się na wiosnę w stałym miejscu przed rozpoczęciem pękania pąków, gdy tylko ziemia się roztopi (w kwietniu). Sadzenie jesienne uważane jest za mniej korzystne ze względu na silny pęd młodych roślin, dlatego do skutecznego przechowywania do wiosny zaleca się, aby materiał do sadzenia był zakopywany pod otwartym niebem pod takim kątem, aby korzenie i większość korony były pokryte ziemią i, jeśli to możliwe, aby ogrzać miejsce przechowywania. Na wiosnę, tuż przed sadzeniem krzewów, wykopują one otwór do sadzenia o głębokości 50x50 cm, wypełnią go humusem (2 części), piaskiem (2 części) i darnią (1 część) lub żyzną mieszanką gleby z kompostem (1 - 2 wiadra) i nitrofos (100 - 125 g) W przypadku nasadzeń grupowych zaleca się umieszczanie roślin w odległości 2-2,5 m dla odmian o dużych uprawach i 1 m dla roślin o niskich wartościach. I na ciężkiej glebie, gdzie stagnacja wody może wywoływać osłabienie kwitnienia weigela - układanie drenażu żwiru i piasku (grubość 15 cm) na dnie boksów. Podczas sadzenia nie jest konieczne pogłębianie szyjki korzeniowej weigeli: skurcz ziemi po podlaniu "obniży" ją o 2-3 cm - głębokość optymalną dla najlepszego zimowania krzewu.

W trosce o Weigelę

Dalsza pielęgnacja zakładu polega głównie na regularnym podlewaniu i mulczowaniu (rozluźnieniu). W okresie od czerwca do lipca, podczas tworzenia pąków kwiatowych, należy dodać 30 g siarczanu potasu i podwójny superfosfat pod krzakiem weigela (rozpuścić w wiadrze z wodą), a we wrześniu przeprowadzić dodatkowy opatrunek potażowo-fosforowy w celu przyspieszenia starzenia się pędów i zwiększyć szanse udane zimowanie. W przyszłości, każdej wiosny na wiosnę, dla lepszego wyzdrowienia po zimie, ten krzew jest nawożony topniejącym śniegiem z pełnym nawozem mineralnym, na przykład Kemiroy-Lux. Choroby i szkodniki wpływają na weigelę nie częściej niż dzieje się w przypadku innych krzewów, ale nadal osłabiają roślinę i zmniejszają jej zimotrwalosc, dlatego zaleca się zapobieganie tak nieprzyjemnym sytuacjom za pomocą środków zapobiegawczych. Aby to zrobić, możesz użyć płynnego lub słabo toksycznego leku Bordeaux "Topsin" w postaci 3% wodnego roztworu przed pączkowaniem i 1% - w sezonie wegetacyjnym. Lepiej zwalczać szkodniki, opryskując rośliny środkami owadobójczymi i wywaru owadobójczych roślin bezpiecznych dla ludzi (czosnek, gorzki pieprz, piołun itp.).

Pomimo faktu, że sadzenie w osłoniętym miejscu na terenie może korzystnie wpływać na zimowanie wiglinów, na środkowym pasie należy nadal dawać odporne na zimno dzikie gatunki, a hybrydowe odmiany szczepu Weihela najlepiej uprawiać w łagodnym południowym klimacie. Ponieważ Weigela jest wcześnie, V. Middendorf, V. jest przyjemny, a V. Maksimovic jest również obecny w naturalnej florze rosyjskiego Dalekiego Wschodu, są one mniej lub bardziej znajome w chłodnym klimacie środkowej strefy i mogą zimować bez schronienia, zamrażając tylko w szczególnie ostre zimy. Ale im mniej odporny na mróz szczep Weigel Korean, V. blooming i V. wymaga zimą, a ogród Weigel, B. Japanese i V. hybrid jest uprawiany tylko w łagodnym klimacie południowym. Należy pamiętać, że niektóre wigole (V. Maksimovich, V. Sadovaya, V. Korean) nie mają czasu na utratę liści przed mrozem, których nie należy usuwać przed zimowaniem.

Z uwagi na to, że weigela ma bardzo delikatne pędy i gałęzie, jej schronienie i troska podczas zimowania mają pewne cechy szczególne. W młodym wieku (2-3 lata po zasadzeniu) dla wszystkich rodzajów nawozów zalecane jest ogrzanie kręgów tułowia warstwą suchego listowia lub lapnika. Przed jesiennymi przymrozkami, nad krzakami, kijami lub mocnymi metalowymi ramami instalowane są "chaty", na które rzucany jest lekki materiał pokrywający (spanbond, lutrasil) w 2 - 3 warstwach i wypełniony lukami w schronie suchymi liśćmi. Ta metoda pomaga zachować integralność zimujących pędów i częściowo chronić je przed zamarzaniem, szczególnie w bezśnieżne zimy. Warunkiem pomyślnego zimowania powinien być jednak czasowy odśnieżanie tych schronów, szczególnie podczas roztopów i wiosny. Co dziwne, nawet wagony, które chowają się pod osłonami, są przywracane znacznie szybciej niż te chronione i pod koniec lata - od początku kwitną, a gatunki odporne na mróz śpiące bez schronienia pod ciężarem śniegu mogą być całkowicie pozbawione ochrony przed uszkodzeniem delikatnych pędów, więc ich stan po opady śniegu należy szczególnie dokładnie kontrolować. Odporność na mrozy wzrasta każdego roku we wszystkich zimowanych roślinach, a prawdopodobieństwo zamarznięcia (zwłaszcza pod przykryciem) maleje.

Uwaga: kosmyki nie są przycinane przed zimowaniem, a wiosną oceniają stan rośliny i przycinają tylko zamrożone pędy do zdrowej tkanki. Przycinanie Weigeli jest poważniejsze raz na 2-3 lata, ponieważ można regulować jej zagęszczenie przez szczypanie (w czerwcu) rocznych zielonych pędów. Procedurę przycinania formowania rozpoczyna się dopiero po kwitnieniu (na przełomie czerwca i lipca): stare nieproduktywne gałęzie wycinane są z częścią korony, pozostawiając dobrze rozwinięte pędy odnawiające dla przyszłych rozgałęzień, a skurczone pędy skracają o jedną trzecią (połowę). Po takim przycięciu krzew nie ustawia nasion i może ponownie zakwitnąć, dlatego zaleca się go podawać natychmiast po cięciu za pomocą złożonego nawozu i dobrze go nawodnić.

Przy odpowiedniej agrotechnologii i oszczędnym zimowaniu (w wyniku czego, niestety, nie zawsze zależy to od wysiłku ogrodnika), weigela może rosnąć bez przesadzania do 50 lat w jednym miejscu i nie tracić swoich walorów dekoracyjnych. O dziwo, krótkie obfite kwitnienie tego krzewu może przyćmić nawet ulubieńców w ogrodzie, a obecność kilku krzaków weigel na miejscu da możliwość podziwiania tego niesamowitego spektaklu kilka razy w roku. Nie jest trudno znaleźć podejście do Weigel, ale aby "dostać rękę" do uprawy hybrydowych okazów odmianowych, lepiej najpierw "ćwiczyć" na dzikich gatunkach odpornych na mróz.

Uprawa bakopa z nasion.

W wielu ogrodach Europy i Rosji można znaleźć wspaniałą roślinę pnącą, pokrytą drobnymi kwiatami różu, fioletu ...

Spreekel (Spregelia): uprawiany ...

Sprekelia lub Sprekelia (Sprekelia) to monotypiczny rodzaj bulwiasty z rodziny Amaryllisaceae (Amaryllidaceae), reprezentowany przez ...

Pylae: opieka domowa ...

Rodzaj Pylaea (Pilea) z rodziny pokrzywy (Urticaceae) ma od 600 do 700 gatunków. Zakres ich dystrybucji jest taki ...

Davallia: opieka, hodowla ...

Rodzaj Davallia (Davallia), z rodziny Davallia (Davalliaceae), obejmuje około 40 gatunków niezwykłych paproci, bólu ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Przeszczepienie Monstera

Monstera, duże tropikalne pnącze o długich liściach, chropowatych liściach, które wyglądają jak egzotyczna woalka, jest znane ...