Heather: lądowanie i opieka

Rośliny wrzosowe na wolności - spektakl zachwycający i fascynujący. Rosnąc w grupach, podczas długiego (co najmniej 1,5 - 2 miesiące) kwitnienia, tworzą niepowtarzalny efekt gobelinów opalizujących w barwnych kolorach. Ten kwiat w połączeniu z bezpretensjonalnością do warunków wzrostu były głównymi powodami wprowadzenia przedstawicieli rodziny wrzosowatych do kultury. Moda na te rośliny już podbiła wiele krajów, pomimo faktu, że ich uprawa jest często spowodowana warunkami klimatycznymi. Podczas gdy europejskie ogrody z dumą "obnoszą się" z urokiem erii, kassiopei, calmii , leucotty i kassandra , ogrodnicy domowi muszą być ograniczeni głównie do zimowych jagód ( borówki , jagody , jagody itp.), Rododendronów i wrzosów. Ale, według doświadczonych ogrodników i projektantów, nawet wrzos z jego różnorodnością odmian wystarczy do oryginalnej dekoracji daczy, zaprojektowania strefy rekreacyjnej lub stworzenia "dzikich stref" w ogrodzie lub parku. Najważniejsze to dowiedzieć się, jak prawidłowo "zarządzać" zaletami i wadami tej rośliny.

W warunkach naturalnych wrzos z wielką przyjemnością zasiedla najbardziej pozornie nieodpowiednie miejsca do rekultywacji - skaliste zbocza górskie, torfowiska, torfowiska, nieużytki, a także gęsto nawożone ściółką sosny i brzegami lasów sosnowych. Mocno przenosi powietrze wyschnięte przez wiatr, jest całkowicie niewymagające dla wartości odżywczej gleby, może rosnąć normalnie zarówno w rozproszonej półcieniu, jak iw miejscach nasłonecznionych. W warunkach naturalnych jego długość życia może wynosić około 50 lat, aw kulturze z należytą starannością około 20. Wytrzymałość, nawiasem mówiąc, została opracowana przez Heather dzięki symbiozie z grzybami pierwotniaka, która gęsto splącza korzenie roślin mikoryzą i dostarcza niezbędnych składników odżywczych, nawet na ubogich glebach piaszczystych. Niestety (lub na szczęście?) W dobrze uprawianej i dobrze nawożonej glebie o neutralnej i zasadowej reakcji grzyby te, podobnie jak wrzos, szybko umierają. Dlatego ważnym warunkiem sadzenia takiej rośliny jest zapewnienie dobrze przepuszczalnej i koniecznie kwaśnej gleby.

Sadzenie wrzosu

Szczerze mówiąc, w niektórych przypadkach wymienionymi zaletami wrzosu mogą być jego wady. Po pierwsze, w zwykłych obszarach uprawnych dla każdej rośliny konieczne będzie specjalne przygotowanie dołków do sadzenia przy całkowitej wymianie gruntu. A jeśli weźmiesz pod uwagę, że w celu uzyskania bardziej dekoracyjnego efektu, zaleca się posadzić kilka krzewów na raz, wtedy będziesz musiał wymienić wierzchnią warstwę gleby na całym kwietniku (im więcej roślin masz, tym większy obszar musisz przygotować). Po drugie, heath nie lubi częstych przeszczepów, dlatego miejsce dla niego musi być wybierane odpowiedzialnie: wstępnie rozmieścić rośliny posadzone w doniczkach i optymalnie zrównoważyć połączenie ich odcieni i rozmiarów na miejscu. Po trzecie, kwaśna gleba nie jest najlepszą opcją dla większości kwiatów ogrodowych, dlatego przy sadzeniu wrzosów wskazane jest wcześniejsze przemyślenie (lepiej jest je natychmiast zasadzić) oraz listę sąsiednich roślin, które zdobią jej "skromne" nasadzenia przed kwitnieniem.

Na miejscu zaleca się oznaczenie wrzosu w dobrze oświetlonych miejscach lub w lekkim półcieniu, lepiej na wzniesieniu lub zboczach, gdzie można go dobrze przewietrzyć i nie moczone. Lądowanie na nizinach, w pobliżu budynków, gdzie cyrkulacja powietrza jest nieobecna, wywołuje pojawienie się chorób grzybowych, aw połączeniu ze zwiększoną wilgotnością gleby - śmierć rośliny w ogóle. Ponieważ wrzos jest rozłożystym zimozielonym krzewem o niskim (do 60 cm) rozmiarze, optymalne jest używanie go jako nasadzeń brzegowych lub jako roślina okrywowa do sadzenia wzdłuż ścieżek w parterowej części ogrodu, w ogrodach skalnych ( arie skalne ). Niektórzy ogrodnicy z powodzeniem uprawiają go jako roślinę pojemnikową, która zdobi otwarte balkony, tarasy i schody, ale przy tej metodzie sadzenia rośliny zwykle wymagają częstszego podlewania. Największy efekt dekoracyjny plantacji wrzosu, z reguły, osiąga się przez sadzenie małych grup (12-15 krzewów) różnych odmian, różniących się kolorem liści lub kwiatów, ponieważ masywne plamy barwne wyglądają bardziej nudno i monotonnie. Podczas umieszczania wrzosu należy wziąć pod uwagę nie tylko odmiany jego odcieni, ale także inne cechy odmianowe - okresy kwitnienia, maksymalną wysokość, tempo wzrostu i zimotrwalosc, aby poprawnie obliczyć gęstość nasadzeń i możliwość schronienia roślin na zimę, jeśli to konieczne.

Krasnoludy (do 10 cm), które tworzą gęste "dywaniki", odmiany ("Kuphaldtii", "Biały trawnik", "Humpty Dumpty") najlepiej określają małe kompozycje kwiatowe i ogrody skalne, a średnie (20-30 cm) i wysokie (50 - 60 cm) można łączyć w duże skalniaki i zwykłe nasadzenia, które nazywane są "ogrodami wrzosowymi". Jako taka, ogólna "formuła" do stworzenia ogrodu wrzosowego jest tylko wymogiem kwasowości gleby, a reszta - wszystko zależy od fantazji ogrodnika-projektanta. Pomyślny wybór odmian może "dostosować" początek kwitnienia do połowy lub końca lata (odmiany "Hammondii", "Velvet Fascination", "Tib", "Red Favorite", "Dark Star"), a jego koniec do października-listopada (odmiany "Annemarie" "," Red Star "," Mazurka "), co jest szczególnie ważne dla klimatu strefy środkowej, gdzie późne odmiany lekko zamarzają z powodu niewystarczającego dojrzewania. W schemacie kolorów wolno tworzyć zarówno miękkie kombinacje białych i różowofioletowych kwiatów na tle zielonego listowia ("Alba", "Raket", "Hammondii", "Allegro", "Hookstone", "Alportii", "Ciemność"), oraz płynne przejścia między odmianami frotte ("Red Star", "Dark Star", "Monika", "Joan Sparkes" itp.) i pąków z kwiatami, które się nie otwierają ("Marleen", "Romina", "Roodkapje") . Złote odmiany ("Gold Haze", "Boskoop", "Andrew Proudley") i srebra ("Silver Knight", "Hatje's Herbstfeuer", "Velvet Fascination") kolor liści może tworzyć bardziej intrygujące kontrasty i mieszankę kolorów podobnych do palety artysty Należy jednak pamiętać, że większość różnobarwnych wrzosów (szczególnie z żółtymi liśćmi) jest mniej odporna i potrzebuje schronienia na zimę. Bardzo widowiskowy ogród wrzosowy można również zrobić z odmian, które zmieniają kolor liści z zielonego na srebrny ("Srebrny rycerz", "Peter Sparkes", "Annemarie") i brąz ("Bitwa pod Arnhem", "Heidezwerg", "Kuphaldtii" "," Kinlochruel ") lub od złotego do miedzianego brązu (" Arran Gold "," Blazeaway "," Boskoop "," Crimson Sunset ").

Młode, jeszcze nie wyrośnięte ogrody wrzosowe, z reguły wyglądają skąpo i oszczędnie, dlatego zaleca się ich zagęszczenie przez innych miłośników kwaśnej gleby - pięciornika, krzewów iglastych (jałowiec, tuja), sosny karłowatej lub świerku , Erica, rododendronów , ogrodowych hortensji , pushkinia, scilla i inne, ale dobrze jest zaplanować sadzenie, biorąc pod uwagę fakt, że przy normalnym wzroście, w ciągu około 2-3 lat, wrzos będzie rósł i tworzy gęste zarośla. Zwróć uwagę: po zakończeniu kwitnienia wrzód z reguły nie zrzuca kwiatów i zachowuje swój urok nawet wtedy, gdy prawie wszyscy faworki ogrodowi już bezpowrotnie tracą swoją dawną atrakcyjność, co oznacza, że dzięki udanemu doborowi sąsiednich roślin w ogrodzie wrzosowym można uzyskać niemalże całoroczną dekoracyjność.

Jest bardzo odpowiedzialne, aby wziąć pod uwagę zakup sadzonek wrzosu. Na początek pamiętaj, że materiał do sadzenia (optymalnie 2-letnie sadzonki) należy kupować tylko w pojemnikach - tak naturalnie zachowuje się naturalną symbiozę z grzybami (mikoryzą na korzeniach). Ale ponieważ torf o wysokim wrzosowisku jest zwykle używany jako mieszanka doniczkowa dla wrzosu, nie można wykluczyć prawdopodobieństwa wysuszenia lub nadmiernego zwilżenia systemu korzeniowego, który może być trudny do ustalenia przez pojawienie się siewki. Aby nie "nakazać długo żyć" dla zakupionych roślin w pierwszych kilku tygodniach po posadzeniu, należy wybrać dobrze liściaste okazy z aktywnymi pąkami wegetatywnymi i odmówić zakupu roślin sprzedawanych na wysuszonym podłożu z wysuszonymi pędami w dolnej części, a także oczywiste oznaki korzeni przemęczających - ślady szary kwiat i wymieranie (więdnięcie) na gałęziach.

Należy pamiętać, że pod nazwą "wrzos", Erica bardzo często jest do niego bardzo podobna. Zewnętrznie rośliny te różnią się nieznacznie: u Erica liście są cienkie i przypominają igły, podobnie jak igły, natomiast w przypadku wrzosu są bardziej "liściaste", trójkątne i krótkie; w wrzosach kwiaty są zwykle czteropłatkowe i nieco rozwinięte (z wyjątkiem odmian pączków), podczas gdy u Erica są zwarte, przypominające małe dzwony. Kolorystyka liści i kwiatów u wrzosów i Erika jest prawie taka sama, ale czas kwitnienia roślin jest inny: pierwszy kwiat tylko od połowy lata i jesieni, a drugi - głównie od kwietnia do połowy lata. Znak ten można uznać za najbardziej wiarygodny w określaniu "autentyczności" drzewka na wiosnę - najprawdopodobniej będzie sprzedawany w rozkwicie w Erica, a nie w wrzosowisku. Jednak jesienią mogą pojawić się w sprzedaży z kwiatami, jak wrzosy i niektóre ponowne kwitnienia (od sierpnia) Ericas, więc nadal trzeba zwrócić uwagę na pojawienie się liści i kwiatów. Pomimo tego, że Erica znajduje się na liście zalecanych roślin do sadzenia w ogrodach wrzosowatych, uważa się ją za stosunkowo delikatną kulturę, która w trudnych warunkach klimatycznych zaleca się zapewnić zimowanie w dobrze oświetlonych ogrodach zimowych lub przynajmniej pod osłoną. A przy zakupie odpornego na zimę Eric, należy również wziąć pod uwagę, że najpopularniejszy Eric ruddy (Erica carnea) i jego hybrydowy Erica Darlene (Erica x darleyensis) lepiej rosną na lekko kwaśnej i neutralnej glebie, a zatem nie nadają się zbyt blisko wrzosu. Jeśli chodzi o wrzos, do sadzenia w chłodnych strefach klimatycznych (4 i 5) lepiej jest wybierać odmiany nie tylko odporne na zimę, ale także nisko rosnące (do 20 - 30 cm wysokości), dzięki czemu nawet przy małych śnieżnych zimach ich gałęzie są pod warstwą śniegu i lepiej tolerowane zimowanie

Jeśli zgrubny plan sadzenia i materiału do sadzenia jest już dostępny, możesz przejść bezpośrednio do przygotowania gleby. Rozmiar łóżka do sadzenia dla wrzosów oblicza się na 6 do 8 wysokich odmian na metr kwadratowy (w przybliżeniu według wzoru 30x40 cm) lub 12-15 krótko rosnących (schemat 15x20 cm). W obszarach, które nie nadają się do reakcji kwasowej, a szczególnie w przypadku, gdy dolomitowa mąka, wapno gaszone i inne wapniowe nawozy zastosowano stosunkowo niedawno, należy usunąć górną warstwę gleby na głębokości bagnetu (co najmniej 30 cm) i pogłębić o 10 do 15 cm w obszarach gliniastych i zrobić drenaż. Przygotowaną powierzchnię należy równomiernie wypełnić kwaśnym torfem wysokim lub zastąpić dobrze wymieszaną mieszaniną torfu, piasku, trocin i drewna iglastego (ściółka) w stosunku 3: 1: 1: 1. Kwasowość przygotowanego substratu powinna być dostosowana w zakresie pH 4-5.5, chociaż w razie potrzeby można również użyć gotowych mieszanek gleby dla azalii i rododendronów. Przygotowane łoże powinno być lekko ubite (rozdeptane) i zrzucone kwaśnym roztworem - na przykład rozcieńczone 6% ocet jabłkowy (100 g na wiadro wody) lub kwas cytrynowy (łyżeczka na 3 l wody), a następnie przejść do sadzenia.

Ponieważ sadzonki wrzosów z ZKS można sadzić bezboleśnie w dowolnym czasie od wiosny do jesieni, niektórzy ogrodnicy odkładają tę procedurę na wrzesień - o wiele łatwiej jest "narysować" obraz przyszłego ogrodu z już kwitnącymi roślinami. Jednak w środkowym pasie dla lepszego przeżycia (szczególnie mało odporne odmiany), sadzenie lepiej jest przeprowadzić w kwietniu - maju. Przed zabiegiem należy najpierw zanurzyć pojemnik w wodzie, aby całkowicie zmazać ziemną śpiączkę, a następnie delikatnie, zachowując jej integralność w jak największym stopniu, wyprostować zewnętrzne korzenie rośliny na bok. Po posadzeniu w doniczkach lub w pojedynczych otworach, ich średnica musi być tak obliczona, aby była 2 razy większa niż ziemna grudka sadzonki. Zwiększy to obszar odżywiania systemu korzeniowego i zapewni jego normalny rozwój. Sadzenie powinno odbywać się bez pogłębiania kołnierza korzeniowego, a jeśli po pewnym czasie dojdzie do jego silnego osiadania, roślinę trzeba będzie ostrożnie podnieść. Po zabiegu gleba wokół wrzosu powinna zostać wylana i zmulona torfem lub igłami ( trociny , liście dębu), które będą dłużej utrzymywać wilgoć i stale zakwaszać glebę.

Opieka nad Heather

Jeśli sadzenie heather wykonane prawidłowo, dbanie o rośliny nie przyniesie kłopotów. Po raz pierwszy zaleca się częstsze zalewanie krzaków do pełnego wgłębienia (delikatnie w otworze), a następnie - rzadziej, ale bardziej obficie. Wrzosy doniczkowe należy częściej podlewać i zawsze zanurzać doniczkę w pojemniku z wodą, aby grudka ziemi była całkowicie nasączona. Uwaga: przed następnym podlewaniem gleba wokół krzewów powinna wyschnąć wystarczająco - zapobiegnie to nagrzaniu się korzenia i wystąpieniu chorób. Kontrola chwastów w nasadzeniach heather powinna być przeprowadzona ostrożnie, bez uszkadzania systemu korzeniowego powierzchni. W pierwszym roku po posadzeniu wszystkie odmiany wrzosów w listopadzie powinny być wysokie (10 - 15 cm) spudowane i osłonięte na zimę z liśćmi, gałęziami świerkowymi lub spanbondami (okazy z żółtymi liśćmi - spunbond w 2 warstwach). W przyszłości można tylko pokrywać krzaki "wątpliwą" zimotrwalością i używać "schronienia" sosnowych gałęzi lub plastikowych skrzynek, aby chronić rośliny dorosłe przed zerwaniem śniegu.

Wiosną wraz z początkiem aktywnego sezonu wegetacyjnego (w maju) wskazane jest karmienie wrzosu pełnymi nawozami mineralnymi (specjalnymi dla rododendronów lub drzew iglastych), które można rozrzucać po krzakach i ostrożnie wrzucać do gleby. W przypadku młodych roślin zalecana dawka wynosi 40-50 g na metr kwadratowy powierzchni, a dla dorosłych 20-30 g. Od 3 do 4 lat krzaki wrzosu powinny być przycięte do połowy lub 2/3 przed opatrunkiem (nie więcej!) długości wyblakłych kwiatostanów pozostających w zimie. Niektórzy projektanci, nawiasem mówiąc, polecają gałęzie do przycinania na innym poziomie, aby zachować naturalnie przypadkowy wygląd krzewów. Należy pamiętać, że bez rocznego przycinania, dekoracyjność roślin i ich długość życia zmniejsza się do 6-7 lat, a nieprawidłowe prowadzenie tej procedury (zbyt późno lub zbyt krótko, do poziomu starego drewna) może zakłócić normalny wzrost wrzosu. Przycinanie, jak i górne opatrunek, odbywa się tylko raz w roku i tylko na wiosnę, ponieważ później przełamują starzenie się pędów i zagrażają udanym zimowaniem roślin.

Prawidłowo posadzone i zadbane wrzosy są bardzo rzadko dotknięte chorobami i kwitną chętnie i przez długi czas. Choroby grzybicze powstałe w wyniku złej pielęgnacji (charakteryzujące się opadaniem liści, więdnięciem, szarym nalotem) są zwykle leczone lekami przeciwgrzybiczymi (topaz, piwnica) i wirusowymi (określonymi przez nietypowy kolor liści i kwiatów, deformacją wzrostu) - usunięcie chorych roślin z miejsca.

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Chlorophytum: opieka domowa

Kto z nas od dzieciństwa nie zna chlorofitu? Jego bujne rozety z liniowych liści otoczone szybkim "tłem ..."

Układ i projekt p ...

Fontanny z kategorii rzadkich i ekskluzywnych detali projektu domu letniego już dawno zostały przesunięte do rangi prawie ...

Exacum: opieka, hodowla, ...

Exacum to rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych, obejmujący około 30 gatunków. Z tego ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Jak dbać o poinsettię ...

Poinsettia jest najpiękniejsza, a Euphorbia jest najpiękniejsza (Euphorbia pulcherrima), jest uważana za jedną z najpiękniejszych ...