Borówka wysoka: odmiany, uprawa i pielęgnacja

Jagody rzadko są uważane za krzew ozdobny, a na ogół to cudowne naturalne piękno z pięknym rozproszeniem niebieskawych jagód jest niezaprzeczalnie ignorowane w projektowaniu krajobrazu. Podczas gdy kalina i jarzębina oraz większość krzewów owocowych już dawno przestały być uważane jedynie za część "ogrodu warzywnego" i sadu, jagody dla wielu nadal pozostają krzewami czysto jagodowymi. Tymczasem wśród jego odmian można znaleźć kompaktowe rośliny o zaskakująco eleganckich liniach i innych zaletach. Rozważ ozdobne talenty borówki bliżej i poznaj sztuczki jej uprawy.

Niski krzew z niebieskawo-niebieskimi jagodami, który w botaniźmie znany jest jako jagody i należy do rodziny wrzosowatych, nie jest popularnie znany jako ludzie - zarówno pijak, jak i pomobobel i odmrożenie. A wszystko to jest całkowicie niesprawiedliwe: jagody są pięknymi roślinami, a właściwości przypisywane mu powodując zawroty głowy i ból głowy nie są spowodowane krzakami jagodowymi, ale dzikim rozmarynem , "sparowanym", z którym zwykle rośnie. Jagody borówki są nie tylko jadalne, ale również uznawane przez tradycyjną medycynę jako uzdrowienie, powracająca młodzież. W przyrodzie rośnie na skrajach mokradeł - stąd nazywana jest również borówką bagienną - lub na glebach suchych, osiągając znacznie większe wysokości i średnicę korony (borówki amerykańskie są wysokie).

Jest to wysoka jagoda (Vaccinium corymbosum), ze względu na dekoracyjne linie gałązek i wyższy plon, czyli najcenniejszy rodzaj borówki, który może być również wykorzystywany jako krzew ozdobny. Idealnie sprawdza się na imprezach solowych, ponieważ jest dekoracyjna iw okresie kwitnienia dzięki unikalnym dzwonkom-kwiatami, a podczas owocowania, gdy jest pokryta luksusowymi koralikami jagód, które dojrzewają dopiero przed zimą. Nie trać wysokich jagód i nasadzeń grupowych, a nawet żywopłotów . Może być stosowany jako nieoczekiwany akcent na klombach , tworząc ogrody wrzosowe, naśladując polany łąkowe.

Borówka wysoka - prawdziwa długa wątroba wśród krzewów. Jest to zwarty gatunek liściasty, którego wysokość zmienia się średnio od półtora do dwóch metrów. Borówka charakteryzuje się mocno rozgałęzionym, złożonym układem korzeniowym blisko powierzchni gleby. Żywi się nie z powodu włośników, ale z powodu symbiozy z grzybami. Pędy żebrowane, matowe lub błyszczące, są reprezentowane przez pędy gałęzi, które rozwijają się wiosną na starych gałęziach i pędach formacyjnych, które wyrastają z podziemnych pąków. Liście owalne, ciemnozielone nasycone, duże (około 8 cm), błyszczące, o jednolitym lub postrzępionym brzegu. Borówka wysoka należy do wiosennych kwitnących krzewów, zaskakuje dużymi racemami, składającymi się z dość dużych kwiatów w postaci dzwonka często białego, czasem różowawego. Po kwitnieniu tworzą się charakterystyczne niebieskawe jagody, które jednak uzyskują swój kolor dopiero po dwóch, a częściej - trzech miesiącach po dojrzewaniu. Słodko-kwaśne jagody są białe w środku, często zaokrąglone, ale czasami występują również formy pentahedryczne i spłaszczone.

W przypadku borówki wysokiej, charakterystyczna jest duża różnorodność odmian: ponad 100 odmian jest aktywnie wykorzystywanych w uprawie, ale nie wszystkie z nich są wystarczająco dekoracyjne, aby można je było wykorzystać jako krzew ozdobny.

Zapoznajmy się z 14 najbardziej atrakcyjnych i owocnych odmian borówki wysokiej bliżej. Odmiana Northblue, pomimo faktu, że ma mniej niż 1 metr wysokości, jest bardzo potężna, z niezrównanymi liniami gałęzi zakrzywionymi w różnych kierunkach i dużymi, prawie dwucentymetrowymi jagodami, które można zbierać od sierpnia. Odmiana Northland jest bardziej rozległa i elegancka, ale również bardzo potężna i masywna, a odmiana Bluetta wydaje się spłaszczona, płaska, chociaż osiąga również wysokość z licznikiem z ogonem. Odmiany "Spartan", "Patriot", "Bluecrop" (główna odmiana przemysłowa) są dwa razy wyższe, ich pędy są proste, jagody są bardzo lekkie, wyglądają spektakularnie na tle jesiennych liści. Nie tak podobne do nich jest ten sam wysoki "Berkeley" z nieuporządkowaną strukturą korony i jagodami zebranymi w gęstych gronach. Pół metra "Nelson" jest spektakularny dzięki jasnym liściom i gęstej koronie, "Earliblue" - idealne łuki opadających pędów, "Collins" - rozłożysta niechlujna forma, a "Bluegold" - dominujące pionowe gałęzie. "Bluejay" obnosi się prostą, klasyczną formą wzrostu krzewów jagodowych. Najmniejsze odmiany to 70-centymetrowy Northcountry z dziwnie skręconymi pędami i bardziej zwartym i skromnym, bardzo zadbanym Northsky'em.

Jagody rosną tylko w kwaśnych glebach, w miejscach nasłonecznionych, chronionych przed zimnym wiatrem. Borówki sadzi się w dołkach do sadzenia o średnicy 60 cm i głębokości 40 cm, przy napełnianiu dołu do sadzenia kwasowym substratem z dodatkiem piasku. Sadzonka jest instalowana bez penetracji, tak aby system korzeniowy znajdował się na poziomie powierzchni gleby, rozkładając korzenie poziomo. Po posadzeniu koło blisko łodygi jest ściółkowane warstwą trocin (15 cm). Lepiej niż inne, zaczynają korzeń dwa lub trzyletnie sadzonki wyhodowane w pojemnikach.

W przeciwieństwie do większości roślin, które preferują kwaśne gleby, jagody nie są zbyt higrofilne, ale suszenie gleby nie powinno być dozwolone: gleba u korzeni powinna być zawsze umiarkowanie wilgotna. Jeśli na nizinach wyrosną krzewy, wówczas podczas sadzenia należy odłożyć silny drenaż. Ten krzew wymaga regularnego podlewania (dwa razy w tygodniu dla 1 wiadra wody), podczas suszy zwiększa się objętość wody. W upalne dni jagody potrzebują prysznica. Okresowo konieczne jest utrzymanie kwasowości gleby dwa razy w miesiącu przez dodanie kwaśnej wody do krzaków. Nakarm borówki nawozami mineralnymi wczesną wiosną. Co dwa lata pod krzakami mulczowanie zostaje całkowicie odnowione (trociny, kora drzewna lub słoma z warstwą do 15 cm). W obronie na zimę, wysoka jagoda potrzebuje tylko bezśnieżnych zim, kiedy krzaki muszą być związane z lapnikiem lub włókniną. Krzewy jagodowe powinny być regularnie przycinane. Są przycinane na samym początku wiosny, przed pęknięciem pąka, usuwając zeszłoroczne rozgałęzione krótkie pędy, pozostawiając jedynie do 5 silnych przyrostów z samej podstawy buszu. Gałęzie mają pięć lat i są starsze; są obcięte zupełnie inaczej. Jeśli jesteś usatysfakcjonowany małymi jagodami, możesz wycinać tylko gałęzie starsze niż 7 lat, ale wskazane jest wycinanie gęstniejących pędów rosnących wewnątrz buszu, a także tych, które leżą na ziemi. Na każdej gałęzi owocującej pozostaje tylko 5 młodych rocznych pędów (tworzą one jagody).

Rosnące róże z nasion

Róża (bagno) jest jednym z przedstawicieli rodziny Malvaceae (Malvaceae). Rodzaj Althaea (Alcea, Althaea) ma duży ...

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Gardenia: opieka w domu ...

O gardenii - wspaniałej roślinie o błyszczących, jakby polerowanych, bogatych zielonych liściach, ozdobionych ...

Chlorophytum: opieka domowa

Kto z nas od dzieciństwa nie zna chlorofitu? Jego bujne rozety z liniowych liści otoczone szybkim "tłem ..."

Exacum: opieka, hodowla, ...

Exacum to rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych, obejmujący około 30 gatunków. Z tego ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...