Bez czarny: uprawa i rozmnażanie

Elderberry to bardzo interesująca roślina o powszechnym przekonaniu. Jest członkiem rodziny wiciokrzewów. Znanych jest około 40 różnych rodzajów czarnego bzu. Na północy naszego kraju najczęściej spotykany jest torbielowaty lub czerwony bzu. Wcześniej była to obowiązkowa przynależność do wiejskiego zagrody lub działki ogrodowej.

Uważano, że charakterystyczny zapach liści czarnego bzu może odstraszyć muchy, myszy i szkodniki ogrodowe. Blackberry to czerwone, lub zwyczajne, a także starsze rośliny zielne, trujące. Ich kwiaty i jagody zawierają cyjanoglikozydy, które powodują zapach migdałów.

Czarny czarnego bzu, znany ze swoich leczniczych właściwości, występuje najczęściej na południu. Zawiera w kwiatach i owocach wiele substancji leczniczych i biologicznie aktywnych.

Czarne kwiaty czarnego bzu są używane do przygotowania naparów leczniczych, które są stosowane jako napotne, przeciwzapalne, moczopędne, dezynfekujące, żółciopędne i przeczyszczające, a także do użytku zewnętrznego na oparzenia, czyraki i rany. Owoce są używane do produkcji dżemów, kompotów, dżemów, marmolad, są również wykorzystywane w przemyśle napojów alkoholowych.

Czarny bzu to krzew lub małe drzewo, do 10 metrów wysokości. Ma szarą kórkę, liście są duże, pierzaste, składające się z poszczególnych frakcji od 3 do 9. Istnieje wiele odmian czarnego bzu. Jego dekoracyjne odmiany wykorzystywane są w nasadzeniach ogrodowych i parkowych. Wśród popularnych odmian są Purple, Madonna, Gold, Pulverulenta, Marginata, Lancetovidnaya, Eva. Liście bzu czarnego z tych odmian są bardzo piękne: złocistożółte, ze srebrnymi brzegami, fioletowe, jasnozielone, ciemnofioletowe.

Kwiaty czarnego bzu zbierane są w szerokich kwiatostanach tarczycy, białych lub z żółtawym odcieniem. W odmianach ozdobnych kwiaty mogą być kremowo różowe (odmiana Eva) i jasny róż. Mają przyjemny aromat, który przyciąga kolekcjonerów miodu.

Owoce czarnego bzu to małe błyszczące czarno-fioletowe jagody zawierające 2 lub 3 nasiona. Dojrzewają we wrześniu.

Uprawa czarnego bzu

Różne rodzaje czarnego bzu różnią się od siebie zimotrwalością. Red elderberry dobrze znosi mróz zimowy, a czarny bzu często zamarza. Wśród jej gatunków znajdują się mrozoodporne i te, które boją się przeziębienia. Pędy nieligligowane tych odmian są matujące. Dlatego, kupując starszy drzewko, zainteresuj się jego mrozoodpornością.

Gdzie sadzić starszego? Bez czarny, który ma niezbyt przyjemny zapach, który straszy muchy, jest tradycyjnie umieszczony w pobliżu toalet, kompostu i szamb. Elderberry uwielbia światło, choć jednocześnie jest odporne na cień. Należy pamiętać, że odmiany dekoracyjne tracą swoją atrakcyjność, gdy brak jest światła, a ich liście stają się blade.

Na glebie piaszczystej starszy będzie rosnąć gorzej niż na glebie gliniastej. Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna i, jeśli to możliwe, pożywna, a miejsce lądowania powinno być chronione przed zimnymi północnymi wiatrami.

Pielęgnacja młodych roślin polega na podlewaniu, poluzowaniu gleby, przerzedzaniu, usuwaniu chwastów. Dorosły starszy nie wymaga wiele uwagi. Wiosną jego starych pędów trzeba wyciąć. Aby starszy nie rozprzestrzenił się po całym ogrodzie, można wkopać się w ziemię wokół niego na głębokości 50 cm w postaci starego łupku w odległości półtora metra od krzaka. Dobrze jest mielić glebę pod bzu czarnego z torfem lub kompostem. Okresowo musi być karmiony nawozami mineralnymi. Zwłaszcza roślina lubi mocznik.

Rozród czarnego bzu

Propagowane przez sadzonki czarnego bzu, nasiona i nawarstwianie.

Sadzonki mogą być zarówno zdrewniałe, jak i zielone. Zbierz je w czerwcu lub na początku lipca. Sadzonki są cięte za pomocą dwóch lub trzech międzywęźli. Zebrane sadzonki umieszcza się w mieszaninie piasku i torfu, przykrywając słojem na wierzchu. Należy je regularnie podlewać. Jesienne sadzonki można sadzić w ziemi.

Rozmnażane przez nasiona są zbierane pod koniec października i można je wysiać zarówno wiosną, jak i jesienią. Jesienią siew nasiona nie muszą specjalnie przygotować. Siać je na głębokość 2 - 2,5 cm. Pędy zwykle pojawiają się w kwietniu.

W przypadku siewu wiosennego nasiona są rozwarstwione. Aby to zrobić, są one wstępnie moczone przez kilka (3 - 6) dni. Podczas moczenia woda musi być zmieniana każdego dnia. Następnie miesza się je ze zwilżonym piaskiem i umieszcza w zamkniętym opakowaniu na półce w lodówce na 50 do 60 dni. Technika ta poprawia kiełkowanie nasion. Pod koniec pierwszego sezonu letniego siewki rosną do pół metra. W wieku jednego roku można je już sadzić na stałe.

Starsze łokcie można zaszczepić zarówno jesienią, jak i wiosną. Podczas rozmnażania przez nawożenie po posadzeniu główne gałęzie zostają skrócone o 10 cm, roślina jest regularnie podlewana, dopóki nie zacznie rosnąć.

Sukcesy w hodowli tych użytecznych roślin!

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Chlorophytum: opieka domowa

Kto z nas od dzieciństwa nie zna chlorofitu? Jego bujne rozety z liniowych liści otoczone szybkim "tłem ..."

Układ i projekt p ...

Fontanny z kategorii rzadkich i ekskluzywnych detali projektu domu letniego już dawno zostały przesunięte do rangi prawie ...

Exacum: opieka, hodowla, ...

Exacum to rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych, obejmujący około 30 gatunków. Z tego ...

Rosnący kumkwat w domu ...

Być może jeden z czytelników naszej strony pamięta 11 Herkulesa - trudną kampanię dla legendarnych złotych jabłek ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...