Barberry: lądowanie i opieka

Berberys (Berberis) - jedna z niewielu roślin, w której absolutnie wszystkie części (korzenie, łodygi, liście i owoce) są użyteczne i są używane świeże lub do przetwarzania. Nalewki, wywary i leki przygotowane na jego bazie mają właściwości hemostatyczne, przeciwgorączkowe, antyseptyczne i żółciopędne i są szeroko stosowane w leczeniu zapalenia wątroby, malarii, chorób ginekologicznych, otwartych ran, złośliwych guzów itp. Świeże liście i owoce berberysu są uważane za integralną część kuchni kaukaskiej i uzbeckiej - ich charakterystyczny, kwaśny smak i zapach olejku (na liściach) może sprawić, że miłośnik pilawów, dań mięsnych, przypraw i sałatek z berberysu nawet najbardziej wybrednego smakosza. Słodycze zdecydowanie nie staną przed wszelkiego rodzaju dżemami, galaretkami, sokami, a co najważniejsze - przed delikatnym i wyjątkowo pachnącym miodem berberysu. W przemyśle sok z jagód tej rośliny wykorzystywany jest do produkcji odpornej farby na wełnę i skórę, a wysoce dekoracyjne drewno wykorzystywane jest do produkcji rzeźbionych tokarek. W projektowaniu krajobrazu ogrodniczego berberys występuje zwykle jako dekoracyjny, liściasty, łatwo krojony, krzewiasty, aby stworzyć żywopłoty i obszary parków projektowych.

Niestety, pomimo wszystkich tych nieocenionych zalet berberysu, ogrodnicy nie spieszą się zbytnio, by osiedlić się na działkach ogrodowych, i jest kilka powodów. Po pierwsze, roślina ta jest bardzo kłująca (nawet bardziej niż agrest i rokitnik), co komplikuje zbiory; po drugie, przetwarzanie jagód borówki amerykańskiej jest trudne (jak w czerwonych porzeczkach ) ze względu na stosunkowo duże nasiona; po trzecie, krzew jest bardzo trudny do wyhodowania dywizji - najwygodniejszy dla większości amatorskich ogrodników. Ponadto liczba składników odżywczych (alkaloidy, witaminy, kwasy organiczne itd.) Zmienia się w zależności od gatunku i z reguły jest minimalna w przypadku najbardziej dekoracyjnych okazów. A smak jagód, których kolor może być różny od jasnoczerwonego do ciemnoniebieskiego i czarnego z niebieskawym nalotem, może być różny od kwaśnego w mniej ozdobnych gatunkach, aż do prawie gorzkiego i niesmacznego w pozornie zwyczajnie eleganckich berberysach. Tak więc, gdy sadzisz, będziesz musiał wybrać - lub podziwiać piękno, ale pozostać bez jagód, lub rozwijać mniej atrakcyjne okazy wyłącznie ze względu na zbiory.

Ale chyba najbardziej wymownym powodem "niechęci" tego krzewu jest to, że na wszystkich jego gatunkach (z wyjątkiem zrównoważonego Berberysa Thunberga), pośrednia faza grzyba powodująca rdzewienie ziaren zbóż zimą. To, nawiasem mówiąc, było przyczyną masowego zniszczenia zasadzenia berberysu i zakazu jego uprawiania gdzie indziej niż ogrody botaniczne w kilku krajach (szczególnie w Związku Radzieckim w 1934 r.). Biorąc pod uwagę, że dziś ten krzew, który jest nadal niebezpieczny dla pól zbożowych, aktywnie wraca na grunty rolne, zaleca się, aby ogrodnicy rozważali plusy i minusy kilka razy w stosunku do celowości sadzenia (a zwłaszcza żywopłotu z berberysu).

Szczerze powiedziawszy, wielu ogrodników berberysu w ogóle nie traktuje krzaków jagodowych i woli uprawiać je wyłącznie w celach ozdobnych, ponieważ wśród gatunków jest bardzo duży wybór. Nisko zwarte lub duże rośliny o bogatych zielonych liściach, bordo lub żółtych, liściastych i zimozielonych - wszystkie są piękne prawie przez cały rok. Wiosną zdobią je grona kwiatowe - małe żółte, lekko sproszkowane z czerwonawym odcieniem na zewnątrz, kwiaty z jasnymi "żarówkami" płonące na tle zieleni. A jesienią, gdy liście gatunków liściastych stają się szczególnie atrakcyjne, z powodzeniem uzupełniają je jagody - jaskrawoczerwone lub ciemnoniebieskie, które zimą mogą pozostać na krzakach, wyróżniając się kolorowymi kroplami na śnieżnym puchowym łóżku.

Rodzaje berberysu

Wybierając gatunki do ozdabiania działek, należy mieć na uwadze, że okazy wystawione na sprzedaż mogą mieć odmienną mrozoodporność. Duże (2 - 3 m) są uważane za najbardziej odporne na silne mrozy: domowy berberys zwyczajny (Berberis vulgaris), kanadyjski berberys (Berberis canadensis), B. Amursky (Berberis amurensis), B. koreański (Berberis koreana), B. kolczasty (Berberis aristata), B. James (Berberis jamesiana), B. Ottawa (Berberis ottawensis), B. Siebold (Berberis sieboldii), B. Siberian (Berberis sibirica) itp. Gatunki te są zwykle używane do tworzenia wysokich, nieprzejezdne żywopłoty, chociaż osobno rosną rozłożyste krzaki na tle trawnika lub niewymiarowych drzew iglastych, również dobrze wyglądają. Są bezpretensjonalne, dobrze tolerują niekorzystne warunki miejskie, odporne na sadzę i kurz, łatwe do cięcia i kształtowania w postaci ozdobnych figurek. Najbardziej popularne wśród nich są różnorodne odmiany o szarych, białych i różowych plamach na liściach oraz okazy z frędzlami.

Na szczególną uwagę ogrodników zasługują średnie i niewymiarowe (karłowate) odmiany najbardziej dekoracyjnego rodzimej flory borówki berberyjskiej (Berberis thunbergii): jej zwarte, krzewiaste krzaki, malowane w spektakularnych kolorach, wyglądają niesamowicie w japońskich ogrodach, ogrodach skalnych, parkach itp. . Inne gatunki w średnim wieku również cieszą się dużym popytem - B. reticulata (Berberis dictyophylla), B. warty (Berberis verruculosa), B. Juliana (Berberis julianae), grupa zimozielonych mieszańców Gagnepein (Berberis x hybrido-gagnepainii) i inne. te okazy mogą być regularnie narażone na zamarzanie (częściowe lub do poziomu gleby) nawet przy zadaszeniu, dlatego lepiej jest sadzić je w rejonach południowych lub łagodnie zimować na środkowym pasie.

Większość z powyższych typów może wytworzyć dopuszczalny zbiór jadalnych jagód, ale w najbardziej dekoracyjnych (Toonberg, Juliana i inne) owoce są całkowicie nieodpowiednie do jedzenia, chociaż nie są trujące. Aby wyhodować berberysu wyłącznie jako krzew jagodowy, musisz zasadzić środkowoazjatyckie podgatunki zwykłej berberysu Barberry bestokostochkovy (Berberis vulgaris var. Asperma). Ta odmiana to odporny na zimę, lekko rozwalony krzew z bardzo dużymi (do 40 mm) grzbietami na pędach i koralowoczerwonymi jagodami zebranymi w szczecinę o kształcie kolca. Z reguły z 18 do 20 owoców na każdej szczotce, tylko jedna ma nasiona, które można wykorzystać do rozmnażania , ale aby zachować cechy bezpestkowe, najlepiej sadzić materiał sadzeniowy z sadzonek. Miło jest używać jagód tego berberysu w jego świeżej formie i nie jest to trudne do recyklingu (gotować, suszyć, siać).

Sadzenie berberysu

Wybierając miejsce dla berberysu, należy pamiętać, że absolutnie wszystkie jego rodzaje wymagają światła - kwitną i owocują tylko w słońcu. Jest to szczególnie ważne w przypadku różnorodnych odmian, które w cieniu szybko stają się zielone i nie są interesujące, chociaż gatunki o żółtych liściach dobrze rosną w lekkim półcieniu - mają tendencję do blaknięcia w słońcu. Tę własność należy również wziąć pod uwagę w celu uzyskania zdrowych surowców: można uzyskać więcej korzeni i liści z krzewów rosnących w cieniu, a jagody wyrosłe na słońcu można zbierać, dlatego też należy wybierać odpowiednie odmiany do sadzenia. Do sadzenia w parkach lub terenach rekreacyjnych na miejscu, lepiej wybrać gatunki kompaktowe z małymi kolcami (brodawkowate, siatkówkowe, itp.) I pamiętaj, aby wziąć pod uwagę fakt, że zapach berberysu kwiatowego, delikatnie mówiąc, nie jest zbyt przyjemny i nie przypomina aromatu "berberysu". Małe krzaki, jeśli nie pachną, ogólny obraz zapachów w ogrodzie nie może zepsuć, ale od dorosłych rozrastających się okazów, którymi zapylają muchy, może silnie znosić zapach zgniłych ziemniaków, więc pod oknami lepiej nie sadzić. Aby uzyskać proporcjonalny kształt korony, oddzielnie rosnące krzewy berberysu należy sadzić w odległości co najmniej 1,5-2 m od innych roślin.

Absolutnie wszystkie rodzaje berberysu są bezpretensjonalne dla składu gleby, ale wolą obojętne (pH 6 - 7,5), pożywne i luźne, bez stałej stagnacji wody. Nie jest konieczne przygotowywanie dołów do lądowania z wyprzedzeniem, ponieważ niewielki skurcz (2-3 cm) nie zaszkodzi normalnemu rozwojowi tego krzewu. Sadzenie (przesadzanie) 2-3-letnich sadzonek z ACS może być przeprowadzane zarówno wczesną wiosną i jesienią (daty są podobne do czarnej porzeczki), jak i sadzonki z ACS w dowolnym czasie. Uwaga: rozkładający się system korzeniowy dorosłych (starszych niż 3-4 lata) berberysów nie toleruje przeszczepu bez grudek ziemi - rośliny ledwo przeżywają i w pełni wracają po 1-3 latach. A rozmnażanie przez podział dla tego krzewu można uznać za ogólnie niecelowe: korzenie muszą być wykopane na głębokość większą niż metr, a ponieważ krzew jest kłujący, procedura ogólnie wygląda jak rodzaj tortury dla ogrodnika. Dlatego sadzenie zakupionych sadzonek z ZKS lub 2-3 letnich sadzonek względnie małym taprootem jest zdecydowanie bardziej korzystne niż dzielenie dorosłego krzewu berberysu w okolicy lub przeszczepianie go z naturalnych warunków.

W przypadku sadzonek, które wielu ogrodników uważa za łatwiejsze niż ukorzenienie sadzonek, cechy odmianowe nie są zachowane we wszystkich roślinach: na 4 nasionach barwnych berberysów, jedna sadzonka będzie ogólnie zielona, 2 słabo zróżnicowana (zmieni kolor na zielony w cieniu), a jedna stanie się zielona. mocno różnorodny. Nasiona wysiewu należy przeprowadzać gęsto (zgodnie z planem 8x10 cm) i koniecznie chodzić do szkoły (lub do osobnego łóżka), ponieważ w pierwszym roku sadzonki rosną tylko 5-6 cm, zimą uprawy powinny być ściółkowane trocinami i lapnikami, a sadzonki w ciągu roku - suche liście i gałęzie świerkowe. Na wiosnę należy usunąć ściółkę z łóżka ogrodowego, sadzonki powinny być podlewane i regularnie odchwaszczane do 2 roku życia (3 lata z rzadkim siewem), gdy mogą zostać przeszczepione do stałego miejsca. Uwaga: berberys wyhodowany z nasion zakwitnie dopiero w IV-V roku.

Sadzonki powinny mieć wymiary 50 x 50 x 50 cm dla osobno rosnących krzewów, a do sadzenia żywopłotu lepiej wykopać wykop o szerokości 40-50 cm jednocześnie, w którym przy ścisłym sadzeniu konieczne będzie umieszczenie 4 sadzonek na metr bieżący, a dla rzadkich - 2 metr kwadratowy kwadratowy. Aby uzyskać bardziej gęste, dwurzędowe ogrodzenie, trzeba będzie wykopać 2 rowki o rozstawie 45 cm, a drzewka 5 metrów na metr bieżący i wzór szachownicy. Przed sadzeniem na dnie wykopu (rowy) wskazane jest dodanie wiadra próchnicy (2 na metr bieżący), 300 g superfosfatu i 40-50 g soli potasowej (500 gi 100 g na metr bieżący wykopu), dobrze wymieszać z częścią gleby ogrodowej, taką samą napełnij dołki prostą ziemią do góry i wlej je obficie. Kiedy berberys posadzony jest w ciężkiej glebie, dodatkowo rozluźnia się go piaskiem (tak samo jak próchnicą), a na glebach kwaśnych kwasowość zmniejsza się dzięki zastosowaniu wapna hydratyzowanego (300-400 g) lub popiołu drzewnego (300 g) na krzak. Korzenie sadzonek, które mają kolor ciemnobrązowy, przycina się do zdrowej zielono-żółtej tkanki, rośliny ostrożnie sadzi się na mokrej ziemi (może być w błocie) i mulcza po zabiegu ze słomą, dekoracyjną korą lub pokrojoną trawą. Ściółkowanie pomoże utrzymać kręgi pristvolnye w czystości od chwastów, ponieważ pierwszy rok po posadzeniu systemu korzeniowego może zostać zraniony podczas pielenia.

Opieka berberysu

W przyszłości opieka nad młodymi krzewami berberysu polega na okresowym podlewaniu (nie więcej niż 1 raz w tygodniu), usuwaniu chwastów i rozluźnieniu gleby wokół nich. Rośliny paszowe rozpoczynają rok po posadzeniu: na wiosnę są podlewane roztworem mocznika (2%), a jesienią dodaje się nawozy organiczne ( kompost , próchnica) w ilości od 1 do 2 wiader (2 do 3 w przypadku krzewów dorosłych) pod każdą rośliną. Coroczne nawożenie osobno rosnącego berberysu nie jest konieczne, ponieważ może on zadowalać się podawaniem złożonych nawozów (takich jak wagon Kemira) tylko raz na 3 do 4 lat, ale zaleca się częstsze nawożenie żywopłotów - przynajmniej raz na 2 lata.

Pierwsze 2 - 3 lata po posadzeniu, wszystkie rodzaje berberysu zaleca się osłonić na zimę suchymi liśćmi i świerkowymi gałęziami, aw kolejnych latach, jeśli to konieczne, biorąc pod uwagę warunki klimatyczne i cechy zimotrwałości odmian sadzonych. W surowym klimacie, gdzie prawdopodobieństwo zamarznięcia jest wysokie, krzewy z powodzeniem odzyskały po zimowaniu, zaleca się sadzić je w miejscu chronionym przed wiatrem i dodatkowo korzeniami pristvolnye chochoł, aby ocieplić korzenie.

Pierwsze formacyjne przycinanie berberysu przeprowadzane jest wiosną w drugim roku po posadzeniu: sadzonki w żywopłocie są przycinane do 1/3 - 2/3 wysokości, a osobno rosnące i nisko rosnące krzewy są bardziej łagodne - do 5 pąków, które pozwolą im uzyskać bardziej naturalny kształt korony. W kolejnych latach wszystkie gatunki roślin wymagają corocznego czyszczenia sanitarnego - usuwania zamrożonych gałęzi, uszkodzonych lub uszkodzonych przez choroby. Barberry owocowe (bez pestek) dodatkowo musi również odmłodzić (odciąć 7 - 8-letnie pędy na pierścień), w razie potrzeby rozrzedzić i zabezpieczyć duże rany na roślinach o podłożu ogrodowym. Formowanie przycinania rosnących żywopłotów odbywa się corocznie na początku czerwca i pierwszej połowie sierpnia, a niewymiarowe krzewy berberysu - tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

Ponieważ berberysy są często atakowane przez szkodniki - mszyce i motyle kwiatowe, zaleca się regularne sprawdzanie krzewów i posypywanie wodą z mydłem (300 gramów mydła na 10 litrów wody) i chlorofilem (0,3%). Aby zapobiec uszkodzeniu roślin plamami, mączniakiem i rdzą na początku sezonu wegetacyjnego, zaleca się przeprowadzanie natryskiwania zapobiegawczego roztworami koloidalnej siarki (1-1,5%) i płynu Bordeaux (1%), a przy wykrywaniu chorób należy stosować fungicydy (Abiga-Peak itp.) p.).

Jeśli spojrzysz, w porównaniu do reszty jagód i krzewów ozdobnych na działce ogrodowej, berberys wymaga najmniej uwagi i troski, a przyniesie największe korzyści zarówno w owocach i surowcach przygotowanych do obróbki (lub gotowania) i całorocznej dekoracji terytorium. Należy jednak pamiętać, że nawet jadalne owoce tej rośliny powinny być spożywane tylko dojrzałe (zebrane nie wcześniej niż we wrześniu), ponieważ te niedojrzałe mogą zostać zatrute.

Rosnące róże z nasion

Róża (bagno) jest jednym z przedstawicieli rodziny Malvaceae (Malvaceae). Rodzaj Althaea (Alcea, Althaea) ma duży ...

Saberfoot: lądowanie i opieka

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do krajowej kultury ogrodnictwa krajobrazowego. To ...

Gardenia: opieka w domu ...

O gardenii - wspaniałej roślinie o błyszczących, jakby polerowanych, bogatych zielonych liściach, ozdobionych ...

Chlorophytum: opieka domowa

Kto z nas od dzieciństwa nie zna chlorofitu? Jego bujne rozety z liniowych liści otoczone szybkim "tłem ..."

Exacum: opieka, hodowla, ...

Exacum to rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych, obejmujący około 30 gatunków. Z tego ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...