Yucca: opieka domowa

Palmy w kwiaciarniach w pomieszczeniach od dawna stały się powszechnym zjawiskiem: doskonale oczyszczają powietrze i ożywiają wnętrze domu i biura, a dla krajobrazu duże pomieszczenia są po prostu niezbędnymi elementami. Jednak większość ogrodników woli nazywać tak zwane "fałszywe dłonie", które obejmują draceny, cordilinę, jukę itp. Powód tego jest banalny: w kwiaciarniach te rośliny naprawdę wyglądają jak "typowe palmy" - mają łuszczące się pnie, czasem rozgałęziające się, z bujnymi rozpadającymi się rozetami liści na wierzchołkach. Natomiast prawdziwe palmy z reguły są sadzone w kilku egzemplarzach w jednym pojemniku, a gdy są sprzedawane, przypominają bardziej trawiaste krzaki z liśćmi o ostrym kształcie lub kształcie wachlarza. Większość palm wewnętrznych (rapis, hamedorea, hovey ) w kulturze domowej bardzo rzadko rozwija zauważalną łodygę, ale "fałszywe" w odpowiednich warunkach uzyskują egzotyczny "palmowy" wygląd znacznie szybciej i najprawdopodobniej z tego powodu są bardziej popularne.

Najmniejsze kaprysy wśród fałszywych palm wyróżnia prawdopodobnie yucca (Yucca). Rodzaj tych wiecznie zielonych drzew, liczący około 50 gatunków, do niedawna był skierowany do podrodziny Dracena, a zatem w kwiaciarniach Yuccas często sprzedawano pod przykrywką dracen. To, niestety, często stało się przyczyną ich śmierci w domu, ponieważ potrzebują wilgoci i podlewania znacznie mniej niż draceny. Kupując juucję, zdecydowanie zaleca się zweryfikowanie "autentyczności" rośliny: musi mieć czerwonawe korzenie i twarde, szorstkie liście z ostrymi końcami. U dorosłych osobników możliwa jest również obecność podstawowych pędów, co jest całkowicie nietypowe dla draceny, które, nawiasem mówiąc, mają raczej miękkie, gładkie liście i żółto-białe korzenie.

Szczerze mówiąc, jednym z powodów popularności jukki jest także jej oryginalne kwitnienie, które na wybrzeżu Morza Czarnego na Krymie i na Kaukazie, mieszkańcy i wczasowicze mogą obserwować w otwartym terenie nie tylko latem, ale często w Nowy Rok. Wysokie łodygi kwiatowe, mocno zwieszane białymi kwiatami, dzwonki, z daleka przypominają kasztanowe świece i służą jako cudowne tło dla egzotycznych zdjęć. Niestety, rozkwit większości gatunków w kulturze pokojowej jest zjawiskiem, choć możliwe, ale zbyt rzadkim, więc zwykle zaleca się hodowlę krzewów, aby rosły tylko jako rośliny ozdobne.

Rodzaje Yucca

Najczęściej sprzedawane są słonie Yucca (Yucca elephantipes) i aloelis (Yucca aloifolia). Pierwsza nazwa ma swoją nazwę, ponieważ z wiekiem gruba, bulwiasta łodyga u podstawy staje się jak stopa słonia. Jego liście nie są spiczaste, a gniazdo, które tworzą, przypomina klepsydrę - górne liście biegną w górę, a dno opuszcza się gwałtownie w dół. Kość słoniowa Yucca jest zazwyczaj lepsza niż inne gatunki z zawartością w pokoju, chociaż rośnie stosunkowo wolno. Natomiast Yucca aloelista jest bardziej wymagająca pod względem temperatury, aw nieodpowiednich warunkach rzuca liście. Zewnętrznie, ten gatunek przypomina bardziej draceny niż inne, ponieważ ma spiczaste, wąskie liście i nie jest podatny na rozgałęzianie tułowia.

Inne gatunki są znacznie mniej powszechne w kwiaciarniach: Yucca glauca (Yucca glauca) z długimi opadającymi szaro-zielonymi liśćmi; Yucca Whipple (Yucca whipplei), w którym liście z dużymi ostrymi kolcami na końcach tworzą prawdziwą cierniową kulę; Yukka Trekulya (Yucca treculeana) z długimi (ponad metr) liśćmi, których krawędzie są ozdobione czerwonym odcieniem; Promienista Yucca (Yucca radiosa) z liśćmi granicząca z "promiennym" białym kolorem i ozdobiona cienkimi nitkami itp.

Na południu, gdzie łagodny klimat często pozwala na uprawę "tropikalnych osadników" w otwartym polu, niektóre gatunki jukki zimują nawet bez schronienia i chętnie kwitną każdego roku. Należą do nich najbardziej odporne na mróz Yucca aloelis, filamentowy Yucca (Yucca filamentosa) i Yucca glorious (Yucca gloriosa). Gatunki te rosną powoli, osiągając maksimum 1,5 - 2 metry wysokości, ale są cenione głównie za dekoracyjność rozsianych (1 - 1,5 m) listków liści i dużych (0,5 - 2 m) kwiatostanów wiechowatych usianych bielą i śmietaną , żółte lub fioletowe zabarwione dzwoneczkami. Niestety, praktyczne doświadczenie pokazało, że promocja kultury jukki na północy jest możliwa tylko wtedy, gdy rośnie na otwartej przestrzeni, dopóki nie pojawi się drzewiasta łodyga najbardziej podatna na mrozy. Hodowcy kwiatów na obszarach o surowym klimacie z powodzeniem stosują sezonową uprawę: na wiosnę - w lecie roślina jest trzymana w otwartym terenie (w pojemniku w ogrodzie), a jesienią - w zimie - w domu, ale aby wybierać regularnie "wędrując" - od domu do ogrodu iz powrotem - Jukki są traktowane bardzo ostrożnie. Tak więc, na przykład, alukajka Yukka do normalnego rozwoju potrzebuje bardzo zimnego zimowania, które trudno jest zapewnić w domu. Ale Yucca jest włóknista, w przeciwieństwie do większości gatunków, ma głębokie korzenie, które przenikają do gleby, która przy częstych przeszczepach jest ciężko zraniona.

Dbaj o jukę w domu

Ponieważ rośliny są zwykle sprzedawane w kwiaciarniach w kontenerach transportowych, zaleca się natychmiastowe przeszczepienie zakupionej juki w domu. Aby całkowicie oczyścić system korzeniowy starego podłoża, należy go umieścić w wodzie na godzinę. Zdolność do sadzenia wystarczy, aby uzyskać średnicę 2 - 3 cm większą niż średnica kulki korzeniowej, ale doniczkę należy wybrać wysoko, a jeszcze lepiej - ceramiczną, aby zapewnić roślinę i dobry (co najmniej 3 - 5 cm) drenaż i opór. Jako drenaż pożądane jest przyjmowanie materiałów cięższych - walka ceglana lub kaflowa, a im wyższa doniczka - tym większa warstwa, ponieważ lądowanie jukki jest zwykle płytkie. Zasadniczo system korzeniowy juki stanowi 1/4 - 1/3 całej rośliny, ale nie można go zakopać dla większej stabilności podczas sadzenia (maksymalnie 2 - 3 cm), ponieważ jest to obarczone gniciem łodygi. Jeśli roślina jest duża (wiele liści), a prawdopodobieństwo upadku i wysadzenia korzeni jest zbyt wysokie, wskazane jest natychmiastowe podparcie (pręty bambusowe lub plastikowe) lub posadzenie jukki głębiej niż to możliwe, ale zastąp górną warstwę gleby wokół pnia porowatą gliną.

Ziemia do sadzenia juki powinna być pożywna, dobrze odsączona, a najlepiej o neutralnej kwasowości. Może składać się z darni i ziemi liściowej, piasku (perlitu, pumeksu) i próchnicy dla młodych roślin w stosunku 2: 2: 2: 1, a dla dorosłych - 3: 2: 1: 1. Aby zapewnić lepszą przepuszczalność piasku, pumeksu i perlitu, pożądane jest większe i preferowanie grubszego torfu. Optymalna kompozycja jest także kupowana na ziemi dla draceny i dłoni. Uwaga: Przeszczepienie Yucca wraz z wymianą gleby następuje dopiero po zakupie lub w przypadku choroby (zgnilizna korzeni), a zdrowa roślina po prostu przewraca się co 1-2 lata do nieco większego pojemnika z dodatkiem świeżej ziemi. Rzadsze przeładunki nie są zalecane z powodu wyczerpania i zasolenia substratu, aw konsekwencji zbyt wolnego wzrostu rośliny.

Szybki wzrost jukki w domu jest bezpośrednio zależny od oświetlenia: im większy, tym bardziej "palmowa" rośnie nasycone zielone liście. Powolny wzrost z normalną objętością doniczki i terminową odnową gleby, a także rozciąganie rośliny lub blady kolor liści są wyraźnymi oznakami braku światła. Biorąc pod uwagę, że w naturze jukki wolą otwarte tereny stepów, pustyń i prerii, w domu będą chętnie rosły na południowych oknach, a latem na otwartych balkonach, loggiach iw ogrodzie. Należy jednak pamiętać, że przy nadmiarze światła (latem, przy samym upale) na liściach mogą pojawiać się jasnozielone lub żółte plamki, więc rośliny będą musiały być lekko zacienione. Uwaga: optymalne dzienne godziny pracy domowej roboty jukki powinny wynosić około 16 godzin, zarówno zimą, jak i latem, więc w zimie trzeba będzie ją oświetlać za pomocą lamp fluorescencyjnych.

Pod względem wilgotności, juka jest najmniej wymagającym przedstawicielem tropików. Doskonale przenosi suche powietrze z mieszkania, krótkotrwałe wysuszenie ziemnych śpiączek, rzadkie rozpryskiwanie i inne "elementy złej opieki". Co więcej, w opiekuńczych hodowlach, z powodu szybkiego gnicia korzeni i liści (z częstym opryskiwaniem), ta roślina wewnętrzna cierpi i umiera znacznie częściej niż w mniej odpowiedzialnych. Nie oznacza to jednak, że wytrzymałość jukki może być nadużywana: ze względu na regularne niewystarczające nawadnianie i niską wilgotność, liście rośliny zaczną brązowieć i wysychają i szybko stracą swój dekoracyjny efekt. Aby opracować optymalną taktykę leczenia, rzadko rozpyla się juucę - tylko po to, aby oczyścić liście z kurzu, a lepiej jest zwiększyć wilgotność powietrza za pomocą nawilżacza lub za pomocą środków improwizowanych (mokre ocierające się liście, mokra glina na palecie itp.). Umożliwi to utrzymanie wymaganej wilgotności bez ryzyka dla zdrowia rośliny, nawet w zimie, kiedy nawadnianie będzie rzadsze. Aby właściwie podlać jukę, musisz najpierw szybko wysuszyć glinianą kulkę - zrobić w niej dziury plastikową pałeczką przynajmniej do środka garnka. A następnie podlewać tylko przez patelnię, ponieważ przy zwykłym podlewaniu od góry, woda po całkowitym wyschnięciu gleby szybko wypływa, a roślina może nie mieć czasu na nasycenie wilgocią.

Z reguły ustawienie optymalnego systemu nawilżania / nawadniania zależy od temperatury rośliny. Średnie wskaźniki temperatury dla juki mogą wahać się w granicach 15 - 25 ° C (10 - 12 ° C zimą), dlatego wraz ze wzrostem temperatury (szczególnie w środku lata) należy zwiększyć częstotliwość nawadniania i wilgotności. Odwrotnie, zimą, kiedy gleba w doniczce wysycha znacznie wolniej, podlewanie powinno być zredukowane w jak największym stopniu, a wilgotność powinna być dostosowana do wyglądu rośliny (wyschnięcie końcówek liści). Od początku jesieni do końca zimy bardzo ważne jest zabezpieczenie jukki przed hipotermią i przeciągami, które mogą powodować skręcanie liści, a na nich i na łodydze pojawiają się miękkie obszary. Uwaga: nagłe zmiany temperatury i wilgotności, a także przesadzanie lub zmiana warunków utrzymania (na przykład przeprowadzka) mogą powodować częściowe złuszczenie liści i odrywanie się kory w juukach, ale przy dalszym prawidłowym utrzymaniu prawidłowego rozwoju rośliny zwykle nie przeszkadza. Jeśli z pod eksfoliowaną korą emanuje nieprzyjemny zapach rozkładu, a łodyga i liście jukki są miękkie lub opadają, wówczas reżim temperatury i wilgotności jest z grubsza zaburzony (nadmierne nawadnianie, częste opryskiwanie w zimie itp.), A roślina wymaga pilnych procedur przywracania.

Przez pilne procedury odbudowy należy przesadzić na świeżą ziemię z wstępnym usunięciem uszkodzonych części korzenia (łodygi), wysuszeniem i obróbką kawałków węglem drzewnym. W zaawansowanych przypadkach rośliny o mocno zgniłych korzeniach muszą być uratowane tylko przez ukorzenienie wierzchołków, dla których jest podobnie traktowane po cięciu i sadzone w podłożu dla młodych roślin. Ukorzenienie wierzchołka można również zastosować do zdrowych, długich roślin, co umożliwi uzyskanie 2 kopii fałszywej palmy - ukorzenionego krojenia i kikuta, na którym uśpione pąki będą się budzić z czasem. Ponieważ ukorzenione sadzonki często nie mają wyraźnej łodygi, wielu początkujących próbuje "przyspieszyć" wzrost łodygi przez oderwanie liści lub przez wzmocnienie dodatkowych karmień, co często prowadzi do odwrotnego efektu. Odcięcie lub odcięcie liści, które jeszcze nie wyschły, zdecydowanie nie jest zalecane - w warunkach dostatecznego oświetlenia sama juca przyspiesza wzrost młodych liści i upuszczanie starych liści. Przy regularnych przeszczepach (przeładunkach) młode juki praktycznie nie potrzebują nawozów, ale dorośli (powyżej 6-7 lat) w kwietniu - w sierpniu raz na 3-4 tygodnie można podawać rozpuszczalne mineralne lub organiczne nawozy dla roślin domowych, stosując je w połowie stężenia. Jeszcze łatwiejsze jest stosowanie granulowanych, powoli rozpuszczających się nawozów, które stosuje się raz w roku - na wiosnę, najlepiej 3 tygodnie po następnym przeładunku.

Aby kwitnąć juki w domu, musi ona regularnie zapewniać odpowiednie zimowanie: temperatura 8 - 12 ° C (maksymalnie 16 ° C) i dobre oświetlenie. Kwitnienie o stałej poprawnej zawartości nie występuje przed 5 rokiem życia i, w zależności od gatunku, może być zakończone na różne sposoby. Yucca Whipple, na przykład, umiera po kwitnieniu, pozostawiając młode rozety bazowe - dzieci, które również rozkwitną w ciągu 5 lat. A w Juce, szypułka z kości słoniowej pojawia się dopiero po uformowaniu i dojrzewaniu łodygi, która po kwitnieniu powoli, ale na pewno nadal rośnie. Praktyczne doświadczenie pokazuje, że aby uzyskać regularne kwitnienie juki, większość jej dzieci są najlepiej usuwane, a szypułka powinna być skrócony wraz z rozpoczęciem suszenia. Jeśli dzieci muszą być często usuwane, mogą być używane do reprodukcji i tworzenia oryginalnych "palmowych" kompozycji - wspaniałych prezentów na każdą okazję. Uwaga: Yucca, która kwitnie w domu, nie tworzy nasion, dlatego będzie rozmnażana wyłącznie wegetatywnie.

Choroby i szkodniki Juka cierpi wyłącznie z powodu niewłaściwej pielęgnacji - w zbyt gorącym pomieszczeniu o niskiej wilgotności lub, przeciwnie, zbyt zimnym z regularnym opryskiwaniem. Zwalczanie szkodników (przędziorek, tarcza itp.) Ogranicza się do leczenia mydłem i roztworami tytoniu lub gotowych środków owadobójczych i z reguły jest zwykle tolerowany przez roślinę. Jednak wynik walki z chorobami zależy od stopnia uszkodzenia, ponieważ rośliny silnie dotknięte przez zgniliznę i choroby grzybowe są prawie niemożliwe do odzyskania.

Oceniając zalety i wady uprawy juki, nie można nie powiedzieć, że nawet w lecie w domu nigdy nie będzie możliwe zapewnienie takiego oświetlenia, ubierania się i zraszania, jak w ogrodzie. Nie należy jednak zapominać, że nie zawsze możliwe jest zapewnienie zimnej zimy w domu z jasnym oświetleniem (gwarancja przyszłego kwitnienia), chociaż w otwartym terenie pień dorosłej rośliny może wytrzymać temperatury tylko do + 5 ° C. Stąd wniosek: domowa juka, a zimą łatwiej jest ją utrzymać w normalnych warunkach pokojowych, ale oczywiście nie trzeba czekać na kwitnienie z nich. Aby uzyskać kwitnienie, lepiej posadzić jedną lub dwie odpowiednie (niezbyt szybkie) łodygi odporne na zimno osobniki Yucca do stałego zamieszkania w otwartym terenie, oczywiście ze schronieniem na zimę.

Alsobia: opieka i reprodukcja

Alsobia (Alsobia) to mały rodzaj rodziny Gesneriaceae, w tym kilka rodzajów pokrycia gruntu ...

Uprawianie Mirabilis z ...

Mirabilis należy do rodziny nyctaginaceae (Nyctaginaceae) lub nocnej. W Europie pochodził z Ameryki Łacińskiej. Z ...

Orchidea lelia: pielęgnacja i rozmnażanie ...

Lelia (Laelia) to rodzaj rodziny Orchidów, liczący 23 gatunki wieloletnich roślin litofitowych i epifitycznych, ...

Cypress: opieka domowa

Cypress (Cupressus) to mały rodzaj drzew iglastych evergreenów z rodziny Cypress (Cupressaceae), w tym ...

Vallota: opieka, hodowla, ...

Vallota (Vallota) to rodzaj rodziny Amaryllidaceae (Amaryllidaceae), liczący około 60 gatunków bulwiastych roślin. Ro ...

Rosnące róże z nasion

Róża (bagno) jest jednym z przedstawicieli rodziny Malvaceae (Malvaceae). Rodzaj Althaea (Alcea, Althaea) ma duży ...