Dieffenbachia: opieka domowa

Wśród roślin aktywnie wykorzystywanych w fitodezji, jedno z czołowych miejsc zajmują przedstawiciele rodziny aroidów - urocze kaliny kwiatowe, spathiphyllum, anturium i równie atrakcyjne ozdobne i wiecznie zielone potwory, scindapus, zamiokulka, diffenbachia, itp. Te zioła wodne i bagienne, które pod rodem z tropiku może osiągnąć ogromne rozmiary (jak titanum Amorphophallus lub Alokaziya ), dobrze zaaklimatyzować się w dzielnicy mieszkalnej, w biurach treści z minimalnej konserwacji i może być nawet miłe razv vatsya hydroponicznej. Największe wytrwałości i bezpretensjonalności wśród popularnych domowych aroidów słyną z Zamioculcas i Dieffenbachia - są one zazwyczaj zalecane dla rosnących początkujących.

Rodzaje i odmiany diffenbachii

Dieffenbachia jako roślina wewnętrzna znana jest od ponad 150 lat. W tym czasie naturalne zmiany w gatunkach naturalnych i tworzenie wielu mieszańców międzygatunkowych spowodowały pewne zamieszanie w taksonomii rodzaju (obejmuje tylko ponad 50 gatunków), więc dziś nawet specjaliści nie są nawet wśród opinii na temat nazw niektórych okazów. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że wszyscy dienhenbachowie potrzebują mniej więcej takiej samej opieki i częściej wybierają je wyłącznie z zewnątrz, nazwy w większości przypadków nie odgrywają fundamentalnej roli. Należy je jednak uznać za określające wygląd dorosłej rośliny. Faktem jest, że domowa diffenbahia rośnie bardzo szybko i dosłownie w ciągu 3 do 5 lat może dorastać do 1 - 2 metrów (w zależności od odmiany) i większej wysokości, do której niektórzy początkujący hodowcy kwiatów często nie są gotowi.

Z wyglądu diffenbahia dzieli się na łodygę i krzew, a także na wysoką, średnią i niską. Z reguły wysokie (około 2 metry) i wyglądające jak fałszywa dłoń: na pojedynczej grubej (ponad 2 cm średnicy) łodydze tworzy się czapka pstrych liści, które z czasem stają się żółte, suche i opadają. Należą do nich Dieffenbachia malowane (Dieffenbachia picta) i D. adorable (Dieffenbachia amoena). Wady wysokich diffenbahis, większość hodowców uważa potrzebę silnego wsparcia (u dorosłych, łodygi są trudne do utrzymania ciężkich wierzchołków dużych liści), a także szybką utratę dekoracyjności, jeśli można nazwać ich wyglądem jak na dłoni. Chociaż praktyka pokazuje, że w dużej kolekcji domowej rośliny te doskonale spełniają rolę "palmy" lub jasnego tła dla średnich kwiatów w pomieszczeniach.

Chętniej hodowcy kwiatów nabywają gatunki średniej wielkości (70-100 cm): Dieffenbachia macrophylla, Dieffenbachia bowman, D. Bauze (Dieffenbachia bausei), D. Seguin (Dieffenbachia seguine), D. spotted (Dieffenbachia maculata) ) itp. A szczególny podziw, z reguły, trafia do odmiany diffenbachii dostrzeżonej: "Tropic Sun" z bogatymi zielonymi liśćmi, ozdobionymi w środku białawo-żółtymi plamami; "Rudolf Roehrs" z jasnozielonymi liśćmi z ciemnymi frędzlami i centralną żyłą, "Jowiszem" z liśćmi oryginalnego białego i żółtego koloru, itp. Niemniej marmurowy wzór liści Dieffenbachia Bause i bardzo duży (ponad 70 cm) płytki liściowe Dieffenbachia Baumann, a nawet jednobarwne ciemnozielone zabarwienie dużego liścia Dieffenbachia. Dorosłe okazy średnich gatunków rzadko przekraczają 1,5 m, więc utrata ich dekoracyjności (osłabienie łodygi) jest łatwiejsza do uregulowania - poprzez zasadzenie kilku roślin w różnym wieku w jednym pojemniku, stworzenie czegoś w rodzaju średniej wielkości "rozproszonego" krzewu.

Ale najbardziej niedościgniony spośród gatunków w kulturze garncarza jest ta sama niewymiarowa (40-70 cm) krzewinka. Należą do nich te charakteryzujące się białą centralną żyłą na całkowicie zielonych liściach Dieffenbachia leopoldii W.Bull z bardzo krótką (5 cm) łodygą i hybrydą "zielonej magii"; jak również odmiany "Biały płomień" z biało-zielonymi liśćmi podobnymi do płomieni na liściach, "Camilla" z lekkimi liśćmi z ciemnymi frędzlami, zmontowane w zgrabny mały pstrokaty "Compacta" itp. Diffenbachia krzewów zwykle wymagają mniej uwagi dla siebie, więc jak w podporach, których nie potrzebują iz wiekiem, nie tracą zauważalnie dekoracyjności.

Dbaj o Diffenbachię w domu

Ponieważ diffenbahia jest rośliną wiecznie zieloną, można ją kupić w kwiaciarniach latem i zimą, ale należy pamiętać, że transplantację z wymianą gleby najlepiej jest tolerować tylko w lutym i marcu. W pozostałej części roku zdecydowanie zaleca się, aby przeładowywali je wyłącznie z dodatkiem świeżej ziemi i wymiany drenażu. Podłoże glebowe można stosować uniwersalnie słabo kwaśne lub przygotowane z liści (2 części) i ziemi iglastej (1 część), torfu ciętego (1 część) i dużego piasku rzecznego (0,5 części). Ziemia iglasta może być również zastąpiona mchem torfowym, ale pożądane jest dodanie do mieszanki gleby drobnego węgla drzewnego. Ciężka gleba ogrodowa lub czysta gleba torfowa do diffenbahii jest niewystarczająco przepuszczalna dla powietrza i wilgoci, dlatego w takich podłożach roślina jest częściej chora i słabo się rozwija. Zdolność do przeszczepiania (przeładowywania) zakupionej diffenbachii nie musi być zbyt duża - tylko 2 do 3 cm więcej niż poprzednia doniczka, a drenaż zawsze powinien być umieszczony na dnie. W przyszłości zaleca się przeprowadzanie przeszczepu, ponieważ korzenie śpiączki ziemskiej są splecione (średnio raz w roku). Uwaga: po zabiegu można zaobserwować żółknięcie dolnych liści w diffenbachii, co w ogóle nie wpływa na prawidłowy rozwój rośliny.

W celu udanej uprawy dienenbachii w domu ważne jest, aby właściwie wybrać właściwe miejsce. Tropikalny turysta nie lubi bezpośredniego słońca i głębokiego cienia, zimnych przeciągów i niższych temperatur poniżej 15 ° C. Różnobarwne liście nie tracą nasyconego koloru tylko w jasnym, ale rozproszonym, słonecznym lub sztucznym świetle, a normalny wzrost i rozwój optymalnie przechodzą w zakresie temperatur 18-25 ° C. Roślina ta jest odporna na niską wilgotność, ale podobnie jak inni przedstawiciele tropików uwielbia regularne zabiegi prysznica, opryskiwanie i wycieranie liści wilgotną gąbką. Odpowiednie warunki konserwacji (temperatura i oświetlenie) dla tej rośliny zimozielonej w ciągu roku nie mogą zostać zmienione, ale należy zachować ostrożność, w zależności od pory roku.

Jeśli chodzi o opiekę, diffenbahia można bezpiecznie nazwać "upartym cyną żołnierzem". Praktyczne doświadczenie pokazuje, że jest to bardzo cierpliwa roślina, a do czasu, gdy po raz ostatni zachowuje dekoracyjność, obraża wiele błędów początkujących. Jednocześnie łatwo się rozmnaża i szybko zakorzenia, co pozwala skutecznie przywrócić kopie, które umierają z powodu niewłaściwej opieki. Jednym z częstych błędów nowoprzybyłych jest nieprawidłowe podlewanie, w szczególności nadmierne wysychanie podłoża, które powoduje żółknięcie liści, aw zaniedbanych przypadkach - gnicie nie tylko korzeni, ale także łodygi dyfenbachii. Podlewanie rośliny ciepłą wodą zaleca się tylko po lekkim wyschnięciu górnej warstwy gleby i okresowo przemienić górne nawadnianie z podlewaniem przez patelnię. Od października do marca dienenbachia znajduje się w stanie spoczynku (chociaż nie jest wyraźnie wyrażona), w okresie jesienno-zimowym podlewanie powinno być nieznacznie zmniejszone, ale nadal nie pozwala na całkowite wysuszenie ziemskiej śpiączki.

Wiosną i latem, dienenbachia 2-3 razy w miesiącu (jasne odmiany - co 3 tygodnie), pożądane jest podawanie nie zawierających wapna nawozów mineralnych (na przykład "Vito") w połowie stężenia. W żadnym przypadku nie zaleca się stosowania nawozów azotowych do nawożenia, ponieważ przy braku oświetlenia w roślinach zasilanych azotem liście szybko tracą cechy odmianowe i stają się ciemnozielone.

Z powodu denudacji szypułki dorosłych, wysokiego i średniego diffenbakhy, floriculturist będzie musiał "walczyć" co najmniej co 4 do 5 lat: odmłodzić rośliny przez ukorzenienie lub rozmnażanie łodyg. Aby to zrobić, trzon rośliny należy podzielić na kilka części, tak aby każda zawierała nerkę, a część z wierzchołkową rozetą została pocięta w odległości od 2 do 2,5 cm pod jej najniższym węzłem. Niższa część z korzeniami również nie powinna być wyrzucana: jeśli na pniu znajdują się nerki, z regularnym podlewaniem będą się one poruszać, a po pewnym czasie roślina będzie wyglądać jak "krzew palmowy". Odcięty wierzchołek dyfenbahii powinien natychmiast zostać ukorzeniony w torfie lub w wodzie, a krótkie sadzonki szypułek powinny być suszone przez 1 do 2 dni, a następnie poziomo posadzone w mieszance torfowej z piaskiem i utrzymywane w wysokiej wilgotności (pod folią) iw temperaturze 24-25 ° C . Sadzonki z korzeniami o długości 2 - 3 cm można już przesadzić w lekkim podłożu odżywczym i zidentyfikować młode rośliny w stałym miejscu.

Ponieważ diffenbachia, podobnie jak wiele aroidów, jest wystarczająco trująca, jej utrzymanie w domu wymaga od kwiaciarki dużej ostrożności. Roślinę należy usunąć z dala od dzieci i zwierząt domowych, a wszystkie procedury dotyczące przeszczepów i reprodukcji muszą być przeprowadzane w rękawiczkach. Z kolei Dieffenbachia we właściwym czasie właściciele niewolników karali winnych niewolników, zmuszając ich do żucia liści rośliny. Jadowity sok powodował oparzenia i obrzęk gardła i śluzu, z powodu tego, czego niewolnicy nie mogli rozmawiać przez długi czas i ochrzcili roślinę "niemą brzozą". O dziwo, sok ten, który jest bardzo niebezpieczny dla ludzi i zwierząt, absolutnie nie wpływa na szkodniki, które uszkadzają dienenbachię - pochwę, roztocze pajęczynowe itp. Walka z nimi jest zwykle skomplikowana przez fakt, że są słabo zauważalne na pstrych liściach, ale po leczeniu środkami owadobójczymi nawet silnie dotknięta dyfenbachia zazwyczaj szybko powraca do zdrowia.

Oczywiście, nikt nie jest odporny na szkodniki i choroby, ale doświadczeni hodowcy kwiatów twierdzą, że w przypadku diffenbachii, prawdopodobieństwo ich wystąpienia można zminimalizować, gdy roślina jest utrzymywana hydroponicznie. Niestety, nieregularne nawadnianie, zbyt rzadki przeszczep lub stałe nieprawidłowe podawanie nawozów, nawet przy optymalnej temperaturze i oświetleniu, powodują kondensację substratu i jego zasolenie. A to z kolei stanowi naruszenie w rozwoju rośliny, jej osłabienie i bolesność: liście stają się przebarwione, żółkną i opadają, a gdy woda w doniczce ustaje, dyfenbachia na ogół umiera z powodu rozkładu trzonu i korzeni. Jeśli zawartość hydroponiki jest zbyt mokra, substrat, jak również zasolenie i ubijanie są całkowicie wykluczone, ponieważ korzenie diffenbachii znajdują się w "oddychającym" glinidzie, w którym nie posadzono grzyba, pleśni ani szkodników. Nadmierne karmienie z reguły również jest mało prawdopodobne, ponieważ stałe nawozy do hodowli hydroponicznych są specjalnie zaprojektowane, aby rozkładały się przez długi czas i stopniowo zapewniły roślinom wewnętrznym niezbędne pożywienie przez pół roku. Podlewanie tą metodą ogranicza się do utrzymania optymalnego poziomu wody w pojemniku, co nie stanowi absolutnie żadnego problemu, a glina ekspandowana, pojemniki do sadzenia i nawozy są zawsze dostępne w wyspecjalizowanych sklepach. Należy jednak zauważyć, że diffenbahia uprawiana na hydroponikach będzie musiała być chroniona przed przeciągami, zimnem i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, podobnie jak w mieszaninie gleby.

Zalety diffenbakhii w aranżacji wnętrz nie można przecenić, jednak niektórzy przesądni hodowcy boją się osiedlić w domu, ponieważ u ludzi roślina ta nazywa się "muzhet", rzekomo przyczyniając się do zmniejszenia męskiej potencji. Na szczęście taki tytuł nie został jeszcze odebrany, ale praktyczne doświadczenie pokazuje, że zróżnicowana kolorystyka diffenbachii ożywia sytuację i podnosi nastrój "pewnych siebie" mistrzów nawet w najmętszy dzień. Badania NASA niezawodnie potwierdziły, że ta roślina ma zdolność oczyszczania powietrza z oparów benzenu, formaldehydu, ksylenów i innych szkodliwych związków dla ludzi, dlatego jest zalecana do uprawy w dużych zakładach produkcyjnych. Takie właściwości "oczyszczaczy powietrza", nawiasem mówiąc, są również charakterystyczne dla fiksa , draceny i bluszczu, dzięki czemu z ich pomocą można nie tylko udekorować dom, ale także łatwo jest stworzyć w nim przyjazną dla środowiska atmosferę.

Fittonia: opieka w domu

Fani uprawiających kwiaty w pomieszczeniach, z reguły uzależnieni od roślin ozdobnych-liściastych z kilku powodów. Och ...

Gardenia: uwodzenie w domu ...

O gardenii - wspaniałej roślinie o błyszczących, polerowanych, bogatych zielonych liściach, ozdobionych urokiem ...

Skalnica: sadzenie i pielęgnacja

Moda na minimalizm i dekoracyjne ogrodnictwo weszła stosunkowo niedawno do domowych ogrodów i parków. ...

Uprawa kumkwatu w domu ...

Być może jeden z czytelników naszej strony pamięta 11 wyczyn Herkulesa - trudną kampanię na rzecz legendarnego złotego jabłka ...

Drzewo miłości (Aichrizon): ucho ...

Aichryson (Aichryson) to rodzaj sukulentów z rodziny Tolstyankov (Crassulaceae), liczący około 15 gatunków roślin zielnych ...

Egzamin: opieka, reprodukcja, ...

Exacum (Exacum) - rodzaj niskich roślin z rodziny gorczycowatych (Gentianaceae), który obejmuje około 30 gatunków. Z tego ...