Alokaziya: opieka w domu

Nawet jeśli niektórzy członkowie rodziny Aroid ( philodendron , zantedeskiya , zamiokulkas , dieffenbachia , anturium , monstera itp.) Są głęboko zakorzenionymi mieszkańcami twojego domu i uważasz się za "asa" w opiece nad nimi, nie spiesz się, aby kupić ich bliskich krewnych Alokaziya w kwiaciarniach ( Alocasia). Ta czarująca, niemal hipnotyzująca forma i kolor pstrych liści roślin w pełni zasługuje na miano "ciemnego konia", ponieważ w domu może być albo trudnym do przeżycia "brzydkim kaczątkiem", albo perłą zbioru kwiatów w pomieszczeniach. Ludzie często nazywają to "koniczyną" z sugestią, że wraz ze wzrostem co czwartego liścia w Alokazii, stary zwykle umiera, choć można się temu sprzeciwić. Jak potwierdza praktyka, rozwój tego tropikalnego gościa jest bezpośrednio związany z warunkami przetrzymywania, dlatego może zadowolić niektórych hodowców z aktywnym wzrostem i kwitnieniem, podczas gdy inni mogą "zawieść" jednym liściem, okresowo zastępując go nowym. Spróbujmy dowiedzieć się, jakie sekrety kryje alokaziya i co trzeba przygotować, gdy jest uprawiana w domu.

Rodzaje i odmiany alokazii

Rodzaj Alokaziya obejmuje około 70 gatunków zimozielonych (rzadziej liści na zimę) bulwiastych roślin, które rosną w warunkach naturalnych w tropikach Australii, Azji i Ameryki, najczęściej na terenach podmokłych i na obszarach porośniętych młodym lasem. Wszystkie gatunki z rodzaju mają charakterystyczne krótkie kłącza i łopatki w kształcie serca lub tarczycy z owalnymi (spiczastymi) krawędziami i wyraźnymi żyłkami, ale mogą różnić się zarówno kolorem i wielkością liści, jak i wysokością całej rośliny. Pomimo tego, że w domu alokaziya rzadko osiąga normalną wysokość (2 metry lub więcej), kupując go, musisz być przygotowany na to, że przy dobrej zawartości może on rosnąć (w tym małe instancje) do nieprzewidywalnych rozmiarów. Spośród dużych gatunków najczęściej są w sprzedaży Alocasia macrorrhizos, Alocasia odorous (Alocasia odora) i Alocasia klobuchkovaya (Alocasia cucullata), które mają gęste zielone liście z jasnym żyłkowaniem. Niskie i średnie gatunki, z reguły, tworzą krótki (10-15 cm) pień i dlatego wyglądają jak małe, krzaczaste krzaki. Kolor ich liściowych płyt różni się od prostego, matowego zielonego do bogatego metalicznego z wyraźnym białym żyłkowaniem (często obramowaniem) i fioletowym odcieniem od dołu. Z tak spektakularnych "zwartych" okazów można wyróżnić Alocazję miedziano-czerwoną (Alocasia Cuprea) z skórzastym, błyszczącym metalem, liście, alokazia "Czarnego Aksamitu" z ciemnymi aksamitnymi liśćmi, barwny typ alokazu "Hilo Bold" z biało-zielonymi ostrzami, posiada również najbardziej "typowe" dla Alokazy Amazońskiej Alocazji (Alocasia Amazonica), Alocazji Lowy (Alocasia lowii) i Alocasia Sander (Alocasia sanderiana), o skórzastych, błyszczących, wydłużonych liściach z wyraźnymi żyłkami na długich ogonkach, z czystymi żyłami, przed nimi, z błyszczącymi, wydłużonymi liśćmi z czystymi żyłami, przed nimi. zielony zielony z odcieniem metalicznego połysku. Uwaga: nawet w odpowiednich warunkach, pierwsze młode liście (1-3) w pstrych gatunkach są jednobarwne zielone, ale nie jest to uważane za patologię, ponieważ nowe pojawiają się już w charakterystycznym kolorze.

Alokaziya opieka w domu

Zawartość Alokaziya w domu nieznacznie różni się od treści innych aroid. Roślina ta jest zbyt ciepła i kochająca wilgoć: nawet negatywnie reaguje na niewielki (do 18-20 ° C) spadek temperatury i uwilgotnienie lub przesuszenie ziemistej śpiączki (co zantedeskiya, zamiokulkas i spathiphyllum, są zresztą zupełnie normalne) i szybszy niż jej krewni są dotknięci szkodniki w przesuszonym powietrzu. Idealne warunki dla niego uważa się za stałe ciepło (nie niższe niż 20-22 ° C), lepiej nawet w połączeniu z ogrzewaniem gleby i wysoką wilgotnością powietrza (70-80%), ale z reguły po stworzeniu takiego "klimatu" w obszarze mieszkalnym życie człowieka staje się mało wygodne. Aby współistnienie ludzi i alokazii nie stanowiło problemu, optymalne byłoby utrzymywanie rośliny w florarium, ogrzewanych witrynach sklepowych lub zamkniętych "oknach kwiatowych", w których nie tylko aktywnie wzrastałaby, ale również rozkwitała i mnożyła się. Niestety, w przypadku większości kwiaciarni podgrzewane gabloty są nieosiągalnym luksusem, aw przeciętnym florarium nawet mały alokazia wygląda zbyt nieporęcznie, dlatego z reguły rzadko trafia do odpowiednich warunków domowych. Co więcej, nawet w kwiaciarni, roślina ta czasami nie wygląda bardzo dobrze (jeśli nie powiedzieć więcej), a jeśli jest wystawiona na sprzedaż rabatową, to prawdopodobieństwo jej przeżycia po zakupie zwykle ma tendencję do zera. Dlatego dla początkujących, którzy po raz pierwszy mają do czynienia z alokaziya, zdecydowanie zaleca się pozyskiwanie wyjątkowo zdrowych roślin (przynajmniej 3-4 gęstych liści bez podejrzanych miejsc i bez kwitnienia na łodydze), które bardziej stabilnie reagują na zmianę środowiska.

Kupiony alokaziya, nawet jeśli wygląda świetnie, musisz zdecydowanie przeszczepić w nowym pojemniku, wypełniając go świeżym podłożem gleby. Podczas przesadzania pożądane jest zmywanie starej gleby z korzeni w celu oceny stanu systemu korzeniowego: jeśli kłącze jest gęste, a zwłaszcza jeśli ma bulwy potomne, oznacza to, że roślina ma szansę przeżyć nawet wtedy, gdy całkowicie traci liście podczas adaptacji . Jeśli na bulwie znajdują się zgniłe obszary (w tym przypadku, z reguły alokaziya już wygląda na niezdrowe), należy je pokroić, potraktować rany fungicydem, posypać węglem drzewnym i posadzić roślinę po lekkim wysuszeniu (około godzinę później). Przed sadzeniem zaleca się ostrożne usunięcie z tuszy wszystkich wysuszonych łusek (resztek liści), aby nie gromadziły wilgoci i nie tworzyły pleśni (zgnilizny). Jako podłoże lepiej jest użyć gotowej mieszanki gleby do aroidów, w której można dodać trochę dużego piasku rzecznego, mchu torfowca lub wiórków kokosowych dla lepszego napowietrzenia gleby. Roślinę sadzić najlepiej w doniczce wysokiej, ale wypełnić ją drenażem 1/3, aby gleba pod korzeniami nie była zbyt zagęszczona ze względu na stałą wilgotność.

Po posadzeniu alokaziya należy przenieść do ciepłego miejsca z rozproszonym oświetleniem - latem można przejść do południowo-zachodniego okna, ale można osłonić pomieszczenie większym kwiatem przed słońcem, a zimą lepiej na południu. Gatunek z monotonnymi zielonymi liśćmi, nawiasem mówiąc, może rozwinąć się całkiem normalnie nawet przy mniej intensywnym świetle, ale wiele barwnych (amazońskich, miedzianych czerwonych), aby zachować kolor w zimie, trzeba organizować więcej. Aby uzyskać optymalną wilgotność, można wlać na głęboką, szeroką paletę rozszerzonej gliny, wlać na nią wodę i nałożyć garnek z alokaziya na górze (doniczka jest obowiązkowa z paletą!). Jeśli to możliwe, przetrzyj liście (tylko nieelastyczne gatunki liści) lub spryskaj je co najmniej 2 razy dziennie. Zwróć uwagę: tylko natryskiwanie bez dodatkowych metod nawilżania (tace z ekspandowaną glinką lub wodą, nawilżacz) nie wystarczą alokaziya, więc musisz być przygotowany na to, że roślina może zostać zaatakowana (i, oczywiście, dodać problemy), przędziorków, co jest szczególnie prawdopodobne podczas długie letnie upały. W żadnym przypadku instalacja nie może być wykonywana ani przeprowadzana na balkonie, gdzie wahania temperatury są trudniejsze do kontrolowania. Zimą opryskiwanie alokaziya jest konieczne tylko wtedy, gdy nie można zastosować innych metod nawilżania, a po zabiegu należy ostrożnie usunąć wilgoć z kątów liści.

Do opryskiwania, podobnie jak do podlewania tej rośliny, zaleca się stosowanie miękkiej wody deszczowej lub destylowanej ciepłej wody (przynajmniej w temperaturze pokojowej). Podlewanie odbywa się po lekkim wyschnięciu górnej warstwy ziemi, ale staraj się nie przesuszać latem alokasy i nie zalewać jej zimą, ponieważ w połączeniu z niską temperaturą spowoduje ona gnicie bulwy korzeniowej. Czysto teoretycznie można argumentować, że nadmierne zwilżanie nie może zaszkodzić tej roślinie, ponieważ w przyrodzie preferuje się uprawę głównie na terenach podmokłych, a na powierzchni liści ma szpiczak (hydatody), przez które podczas okresów długotrwałych deszczy wydziela "nadmiar" wilgoci - "płacze" ". W domu taki płacz może wystąpić, gdy gleba jest zwilżona, o wysokiej wilgotności, a nawet przed deszczem, ale jako taka nie jest niebezpieczna, dopóki alokaziya jest ciepła. Jeśli nastąpi uwolnienie wilgoci, gdy temperatura spadnie, należy pilnie poprawić leczenie, w przeciwnym razie roślina zacznie tracić liście, a nawet może umrzeć.

Niektórzy hodowcy kwiatów uważają, że utrata liści dla alokazii jest zjawiskiem całkowicie normalnym (nie bez przyczyny nazywano je "koniczyną"). Jednak liście tej rośliny rzadko spadają (suche, żółkną itp.) Bez powodu, głównie z powodu błędów konserwacji (niska wilgotność, przelanie / przesuszenie ziemskiej śpiączki, nadmierne oświetlenie, niska temperatura itp.). .) oraz w okresie adaptacji. Znacznie rzadziej występuje "fizjologiczna utrata liści" (regularnie - u tego samego gatunku o tej samej porze roku): zdrowa alocasia, jak gdyby przestała rosnąć, stopniowo zrzuca wszystkie liście i odpoczywa (zwykle od jesieni do końca lutego). W tej chwili nadal musi być utrzymywany w cieple i nadal rozpylać, chociaż jest mniej prawdopodobne, że będzie podlewane, dopóki nie zacznie ponownie rosnąć. Spadające liście po zakupie można uznać za normalne tylko wtedy, gdy alokaziya jednocześnie zwiększa nowe, w przeciwnym razie należy pilnie szukać przyczyny (niewłaściwej opieki, chorób, szkodników itp.).

W normalnym rozwoju, zdrowy alokaziya powiększa się w większe liście (zdecydowanie więcej niż trzy), tworzy bulwy potomne i aktywnie kwitnie, co, nawiasem mówiąc, wcale go nie osłabia. Jeśli nowe źdźbła liściowe będą małe, roślina nie otrzyma wystarczającej ilości substancji odżywczych i musi zostać albo przeszczepiona do nowej gleby, albo karmiona raz w miesiącu słabym roztworem nawozów o wysokiej zawartości potasu i azotu (dla ozdobnych roślin liściastych). Planowany przeszczep / przeładunek alokaziya do większego garnka wystarczy do przechowywania raz w roku, w marcu, ale jeśli plamy, pajęczyny, pęknięcia pojawią się na liściach, oznacza to, że roślina jest atakowana przez choroby i szkodniki i wymaga pilnego leczenia przy użyciu odpowiednich leków (Fundazol, Actellic) , a może nawet w przeszczepie lub rehabilitacji.

Przywrócenie chorego domu alokaziya, być może najtrudniejszego w opiece nad nią. Po pierwsze, roślina nie ma korzeni powietrznych na łodydze (takich jak na przykład syngonium z siatką z nożem), dlatego korzenie u góry lub cięcie od początkujących nie zawsze kończy się pomyślnie. Po drugie, tempo wzrostu bulw potomnych tworzących się w kłączach w zwykłej temperaturze pokojowej, delikatnie mówiąc, jest bardzo powolne (budzą się co najmniej przez rok), więc szybka resuscytacja zdecydowanie nie zadziała. I po trzecie, z silną klęską kłącza (zgnilizną) i całkowitą utratą liści po odnowie alokacji, lepiej jest całkowicie odmówić, ponieważ leczenie będzie wymagało wielu zabiegów z chemikaliami szkodliwymi dla ludzi, ale 100% odzyskanie rośliny nadal nie gwarantuje.

Aby ukorzenić łodygę (wierzchołek), należy go namoczyć przez pół godziny w fungicydzie ("Fitosporin-M") w celu zapobiegania, a następnie posypać część, na której powinny rosnąć korzenie, za pomocą stymulatora tworzenia korzeni ("Korzenie"). Powinien być "wysadzony" w torfowiec (lub torf + piasek w stosunku 1: 1), który po wyschnięciu będzie wymagał zwilżenia, a przed ukorzenianiem (co najmniej 3-4 tygodnie) musi być bardzo ciepły (23-25 ° C) i lekki (nie w słońcu!) lokalizacja, lepiej z podgrzaniem. Podobnie, części łodyg mogą być ukorzenione (wycięte wzdłuż i podzielone na części z 1-2 pąkami) w przypadkach, gdy jest przypadkowo odłamana od zdrowej rośliny.

Dorosłe zdrowe alokazii, nawiasem mówiąc, częściowo tracą swój dekoracyjny efekt, ale całkiem skutecznie ulegają odmłodzeniu. Aby to zrobić, jeśli roślina przelała liście na zimę, na wiosnę można podzielić kłącze na 2 części, posypać węglem drzewnym i posadzić osobno. Jeśli nie było okresu odpoczynku, co najmniej miesiąc po transplantacji, można albo uciąć i ukorzenić wierzch, albo zrobić sadzonki - delikatnie pociąć i usunąć pasek (1 - 1,5 cm) kory na drewnianej części łodygi, naprawić go wilgotną torfą i folią i przymocować za pomocą elastycznej taśmy . Przed wzrostem korzeni torfowych konieczne jest okresowe nawilżanie, a następnie odcięcie górnej części korzeniami i rośliną; uśpione pąki obudzą się na dole w czasie. Uwaga: ponieważ wszystkie aroidy zawierają trujący sok, należy unikać kontaktu ze skórą, a zwłaszcza z błonami śluzowymi, a wszystkie czynności związane z łysieniem powinny być wykonywane za pomocą rękawiczek.

Podsumowując, warto podkreślić, że zgodnie z CITES (Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem), Alokaziya Sander (A. sanderiana) uważana jest za rzadki, zdegenerowany gatunek. Oczywiście, nikt nie ukarze cię za śmierć tej rośliny w domu, ale w każdym razie postaraj się traktować kultywację Alokazii (jakiegokolwiek rodzaju) jako okazję do zrobienia choćby małego kroku w kierunku jej zachowania w naturze.

Orchidea lelia: pielęgnacja i rozmnażanie ...

Lelia (Laelia) to rodzaj rodziny Orchidów, liczący 23 gatunki wieloletnich roślin litofitowych i epifitycznych, ...

Aquilegia: lądowanie i opieka.

Jako jeden z najbardziej kolorowych przedstawicieli rodziny Buttercup, aquilegia weszła dekoracyjn ...

Układ i projekt p ...

Fontanny z kategorii rzadkich i ekskluzywnych detali projektu domu letniego już dawno zostały przesunięte do rangi prawie ...

Dlaczego smoki zmieniają żółte lisy ...

Dość często właściciele draceny narzekają na jeden nieprzyjemny problem - liście żółkną w swoich pupilach. W niektórych przypadkach proces ...

Pylae: opieka domowa ...

Rodzaj Pylaea (Pilea) z rodziny pokrzywy (Urticaceae) ma od 600 do 700 gatunków. Zakres ich dystrybucji jest taki ...

Dlaczego liście cyklu zmieniają kolor na żółty ...

Cyklamen - jedna z najbardziej atrakcyjnych roślin w pomieszczeniach, piękno, wdzięk i szlachetność kwiatów to nie to samo ...